Tibetan
་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མས་གནོད་བཅས་ཀྱི་དོན་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ལ་མ་འཁྲུལ་ན་ཡང་། དེ་མངོན་སུམ་ཚད་མར་འགྱུར་བས་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་སོ། །དེས་ན། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་འདི་རྣམས་ནི། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པ་དཔྱོད་པའི་ངོར་གྱུར་པ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བར་སྣང་ཡང་རྟོག་བྲལ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་སྤང་གི་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དྲུངས་ནས་འབྱེན་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་སྣང་བ་ནི། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། རྣམ་རྟོག་རགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། གདམས་ངག་གི་འོག་ཏུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ངེས་པའི་ལམ་གཞན་མ་བསྟན་པ་སྡུག་བསྔལ་འཆད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་དང་པོ་པ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་གདམས་ངག་ཐོབ་པས་དེའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་འབྱུང་བས་སོ། །གཉིས་པ་རྩ་བ་ནི། ཁྱད་པར་འཕགས་ཞེས་དྲང་། འདི་ལ་ཁྱད་གཞི། ཁྱད་ཆོས། གང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་གཟིགས་པའི་ལམ་གཞན་ལ་བསྟན་པས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱོབ་པའི་དྲོད་དང་སོགས་པས་རྩེ་མོ་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་རྣམས་སོ། ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན། དྲོད་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོའི་བདག་ཉིད་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོར་ལྡན་པ་ལ་བ རྟེན་པ་ཅན་ནོ། །དབྱེ་བ་ནི། རེ་རེ་ཡང་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས་སམ། གདམས་ངག་དབང་པོ་རྟུལ་འབྲིང་རྣོ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་དང་། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྣམ་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་བཞི་ཡིས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་ཆུང་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དག་ལས་སོ། །ཉི་སྣང་དུ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་བཞི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྒྱུ་ཡི་ཁྱད་པར་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་སོ། །ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་། ཟློས་སྤོང་གི་ཐད་དུ་རྣམ་རྟོག་བཞི་དང་། ཆུང་ངུ་འབྲིང་གི་དབྱེ་བ་ཡང་བསྣམས་ནས་ཁྱད་ཆོས་དྲུག་ཏུ་བཤད་ཅིང་། འགྲེལ་ཆེན་དུ། ཆུང་འབྲིང་གི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ཁྱད་ཆོས་ལྔར་འཆད་ལ། འདིར་ཆུང་འབྲིང་སོགས་ཁྱད་གཞིའི་དབྱེ་བར་བྱས་ནས་རྣམ་རྟོག་དང་བཅས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ལྔར་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་འགྲེལ་པ་ལ་དངོས་དང་། ཞར་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དམིགས་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ་དང་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲང་། འདི་ལ་རྩ་བ་ལྟར་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་པོའོ། །འདི་ལ་རྒྱུ། ངོ་བོ། འབྲས་བུ། དབྱེ་བ་བཞིའི་དང་པོ་ནི། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པས་བསྡུས་པའི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་འབྱུང་བས་དེའི་འོག་ཏུའོ། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གསུང་རབ་ལ་ཐོས་པ་དང་སོགས་པས་བསམ་པ་སོགས་རྒྱུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། རྟོག་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གོམས་ཡུལ་ལ་གསལ་སྣང་ཡོད་པས་སོ། །དང་པོས་འཕགས་ལམ་དང་། གཉིས་པས་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལས་འབྱེད་པས། དེ་ནི་ཐོས་བསམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། འདིས་ནི། མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྒོམ་བྱུང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ལ་ངོ་བོ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གི་གསལ་སྣང་དང་པོ་ཐོབ་པ། དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་གསལ་སྣང་འབྲིང་དུ་ཐོབ་པ་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་གཟུགས་མེད་ལ་གསལ་སྣང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་འཛིན་མེད་ལ་གསལ་སྣང་ཡོངས
Chinese
不会产生，因为习惯于以量妨害之义，故不可能由此产生彼之如实证悟。纵然不迷乱法性，然彼成为现量，故上述过失依然存在。因此，这些决择分，乃是依于一与多分离等之理，由量之力量所引导之正确智慧，转为观察之境，由修习之力，而对空性具有少许明相。虽明亮显现，然非离分别，仅是使见断之种子衰损，而非从根拔除。明亮显现，依赖于闻思之智慧，仅是远离粗大分别，并非如实显现对境，故不会成为现量。第二，分二：略说、广说。其中第一，分三，第一是：未示教导下的决定支决定之路，宣说痛苦。其原因是，初业者安住于资粮道，如上所述，获得教导，如理修习其义，故产生决定果之决定支。第二是根本：题为“殊胜”。此有殊胜之基、殊胜之法、从何殊胜三个方面，第一是：所依补特伽罗乃是菩萨，以示教导其他见道，故有救护痛苦之暖位等，以及顶位、忍位、胜法位。彼等之自性为何？暖位等四者之体性，如其次第，是以下将要宣说的具有能取所取之分别的最初依处。差别是：每一者也以前后次第产生，或者，以教导根上下中三品之差别，分为小小、中中、大大三种。第二是：所应断之对境，以及如何断除之方式，以及成为殊胜果之因，以及舍弃不顺品而成办顺缘之受持，即以四种殊胜。第三是：如声闻和独觉之类。
English
will not arise, because of being accustomed to the meaning of being obstructed by valid cognition, it is impossible for the realization of that very nature to arise from this. Even if one is not confused about the nature of reality, it becomes direct perception, so the aforementioned faults still remain. Therefore, these decisional aspects are correct wisdom led by the power of valid cognition based on reasons such as being separate from one and many, transformed into the object of investigation, and through the power of meditation, they have a slight clarity towards emptiness. Although appearing clear, they are not free from conceptualization, they only weaken the seeds of what is to be abandoned by seeing, but do not uproot them. The clear appearance depends on the wisdom of hearing and thinking, and is only free from coarse conceptualizations, but it is not a direct manifestation of the object as it is, so it will not become direct perception. Secondly, there are two parts: a brief explanation and a detailed explanation. The first of these has three parts, the first of which is: not showing the path of definitive limbs of determination under instruction, explaining suffering. The reason for this is that the initial practitioner dwells on the path of accumulation, as mentioned above, and having received instruction, practices its meaning properly, so the definitive limb of determining the result arises. The second is the root: titled "Superior." This has three aspects: the basis of superiority, the quality of superiority, and from what it is superior. The first is: the individual who relies on it is the Bodhisattva himself, showing the other paths of seeing, so there are the heat stage of saving suffering, etc., as well as the peak stage, the forbearance stage, and the supreme dharma stage. What is their nature? The nature of the four, heat, etc., in order, is the initial basis of the conceptualization of the grasper and the grasped, which will be explained below. The difference is: each one also arises in sequence, or, based on the difference of the three types of instruction, dull, medium, and sharp, they are divided into three types: small, medium, and large. The second is: the object to be completely cut off, and the manner in which it is completely cut off, and the cause of the special result, and the upholding that abandons unfavorable conditions and accomplishes favorable conditions, that is, with four superiorities. The third is: like the Hearers and Solitary Realizers.
Chinese
这些都是包括大小在内的行道。在《日光经》中，应当宣说声闻等有四种差别，即：所缘的差别、相的差别、因的差别和任持的差别。四种特征，以及在避免重复方面有四种分别，还包括小、中的差别，因此宣说了六种特征。在《大疏》中，包括小、中的差别在内，宣说了五种特征。这里将小、中等作为差别的基础，因此宣说了包括分别在内的五种特征。第三，在解释中，分为正文和附带说明菩萨行道所缘的多种方式两部分，第一部分又分为殊胜之处和其原因两部分，第一部分是：殊胜之处，如是宣说。对此，如根本一样有三部分，第一部分是：与菩萨们的决择分相应的四者。对此，有因、体性、果、差别四者，第一者是：从与解脱分相应的信等五根的自性的善根完全成熟而产生，因此在其下。什么是与解脱分相应的善根呢？即通达真如并随顺的经藏，通过听闻等使思等因成熟，获得圆满的资粮道。第二者是：从世间禅定中产生，因为是有分别的，并且在串习的境上存在明相。前者区分了圣道，后者区分了解脱分，因此它是闻思的自性。前者是：随顺于通达四谛法性的见道生起，这与修不净观等欲乐作意的修生有所不同。第四者分为体性和阶段的差别两部分，第一部分是：在无色法的法性上，获得最初的修生明相，称为暖位的善根，在其下获得中等明相，称为顶位，在其下在无色法上明相完全圆满，称为忍位，在其下在无执著上明相完全
English
These are all the paths of practice, including the great and small. In the "Sunlight Sutra," it should be explained that there are four distinctions from the Hearers and others, namely: the distinction of the object of focus, the distinction of the aspect, the distinction of the cause, and the distinction of the way of holding. There are four characteristics, and in terms of avoiding repetition, there are four distinctions, and also including the distinction of small and medium, so six characteristics are explained. In the "Great Commentary," five characteristics are explained, including the distinction of small and medium. Here, the small and medium, etc., are made the basis of distinction, so five characteristics including distinctions are explained. Third, in the explanation, there are two parts: the main text and the incidental explanation of the various ways in which Bodhisattvas focus on the path of practice. The first part has two parts: the excellence and the reason for it. The first part is: the excellence, as it is said. On this, like the root, there are three parts. The first part is: the four that are in accordance with the decisive aspect of the Bodhisattvas. On this, there are four: cause, nature, result, and difference. The first is: it arises from the complete maturation of the roots of virtue, which are the nature of the five faculties such as faith, which are included in accordance with the aspect of liberation, so it is below that. What is the virtue that is in accordance with the aspect of liberation? It is the sutras that understand and follow reality, and through hearing and so on, the causes such as thought mature, and the perfection of the path of accumulation is obtained. The second is: it arises from worldly meditation, because it is with conceptualization, and because there is clarity in the object of habituation. The former distinguishes the noble path, and the latter distinguishes the aspect of liberation, so it is the nature of hearing and thinking. The former is: it is in accordance with the arising of the path of seeing that realizes the nature of the four truths. This distinguishes it from the meditation arising from aspiration and attention, such as meditating on ugliness. The fourth is divided into two parts: nature and stages. The first part is: on the nature of the formless, the first clear appearance of meditation is obtained, the root of virtue called "becoming warm," and below that, the medium clear appearance is obtained, called "becoming the peak," and below that, the clear appearance is completely perfected on the formless, called "becoming forbearance," and below that, the clear appearance is completely perfected on the non-grasping.