Tibetan
དོ། །དོན་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཁྱད་པར་གཞན་ནི་སྤོང་བ་དང་། །མི་སྤོང་བ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི། །བརྡའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པ་པོའི། །འདོད་པ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གཞི། །ཀུན་ལ་རྫས་དང་དངོས་བརྗོད་པའི། །སྒྲ་ཡི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་བྱ་ལ། ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ལུགས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་འདུ་འགོད་གནས་བྲལ་དང་། །ཞེས་སོགས་སྦྱོར་ལམ་ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་གི་དམིགས་པ་སྟོན་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིགས་བཅད་ཆོས་ཅན། སྦྱོར་ལམ་གྱི་དམིགས་གཞི་བདེན་བཞི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་བརྗོད་ཀྱི་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་སྐྱོན་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་བརྗོད་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་འདི་དག་ལ་དོན་གཅིག་ཉིད་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་མ་སྤངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་དམིགས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་དང་རྣམ་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པར་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དྲོ་བ་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་སོགས་བཀག་པ་དང་ལྡན་པའི་བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའི་དྲོ་བ་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་མངོན་ཞེན་སོགས་བཀག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཁོ་ནར་བརྡར་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐ་སྙད་པ་དྲོ་བ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་དང་བྱང་སེམས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དྲོ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་རྣམ་བདེན་པར་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ན་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་ཡང་བདེན་པར་རྟོགས་པ་དོན་གྱིས་ཤེས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རིགས་རྒྱུན་གཅིག་ཉིད་དམིགས་པ་མི་འདྲ་བ་ལ་དམིགས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རིགས་རྒྱུན་ཐ་དད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དྲོ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་བདེན་བཞིའི་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་འདུ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་སྟོན་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དྲོ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་བདེན་བཞི་ལ་དམིགས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་ནི་རྒྱན་གྱི་རྩ་བའི་ཚིགས་ལེའུ
Chinese
དོ། 此外，在《释量论》中说：“其他的差别在于舍弃，不舍弃以及那二者的，语言的差别是觉悟者的，意愿之后所行之基础。一切事物中说物质和实物的，词语的差别就在于此。因此，那些在所说之事物上，没有任何差别。”这是因为出自法称论师的宗派。意义是这样的：色等聚集离处等，这是说十一加行道剩余所缘的庄严偈颂法。加行道的所缘四谛特殊之法，如果要说，虽然要说特殊之法，但从说法的角度来说，并没有过失，因为这些说特殊之法和说有法之词，意义相同，只是从舍弃不舍弃其他差别的角度来说而已，除了所说之意义在确定之识的境上也没有差别。这是它的意思。第二是，回答的方式之一是，剩余的十一个所缘和相，仅仅是证悟苦等谛，因为微暖位的相是具有遮止现观等，是谛的所依，无常等那些仅仅是成为远离成立和破斥的中暖位的所缘的缘故。那是譬喻，同样，遮止现观等和具有遮止现观等仅仅是假立的法名，是大暖位的所缘和菩萨，等持般若波罗蜜多三者相互本体相同，成为胜法最大的所缘的缘故。那的理由也是，在显示微暖位的所缘相证悟谛时，剩余的那些所缘相也证悟谛，意义上是知道的，因为现观的种姓相同，不能缘不同的所缘，因为会成为现观的种姓相异的缘故。这样，因为微暖位的所缘包含在四谛之中，剩余的十一个所缘包含在四谛之中的缘故，不能显示为与它相异，如果这样说，没有过失，微暖位的所缘四谛所缘的剩余十一个所缘说为相异，是庄严的根本偈颂
English
Do. Furthermore, in the Pramāṇavārttika it says: "Other distinctions lie in abandoning, not abandoning, and the difference in language between the two is the basis for following the wishes of the knower. The difference in the words that speak of substance and entity in all things is just that. Therefore, there is no difference whatsoever in what is to be expressed." This is because it comes from the tradition of Dharmakīrti. The meaning is this: "Form, etc., gathering, separation from location, etc." This is a verse of adornment that shows the objects of the remaining eleven applications of the path of joining. If the object of the path of joining, the four noble truths with special characteristics, is to be spoken of, there is no fault in the way of speaking from the perspective of speaking of special characteristics, because these words that speak of special characteristics and speak of the subject have the same meaning, and are merely spoken from the perspective of abandoning or not abandoning other differences, and there is no difference even in the object of definite knowledge in the meaning to be expressed. That is its meaning. Secondly, one way of answering is that the remaining eleven objects and aspects are only the realization of truths such as suffering, because the aspect of slight heat is the object of the intermediate heat, which is the basis of truth, possessing the prevention of manifestation, etc., and those impermanent things, etc., become free from establishment and refutation. That is an example. Similarly, the fact that manifestation, etc., are prevented and possessed is merely a nominal dharma that is nominally designated as the object of great heat and the bodhisattva. The three, samādhi, and prajñāpāramitā, are mutually of the same essence, and become the object of the greatest of supreme dharmas. The reason for that is that when it is shown that the object aspect of slight heat is realized as truth, it is understood in meaning that the object aspects of the remaining ones are also realized as truth, because the lineage of manifestation is the same, and it is not permissible to focus on different objects, because it would follow that the lineages of manifestation are different. Thus, since the object of slight heat is included within the four truths, it is not appropriate to show it as different from the fact that the remaining eleven objects are included within the four truths. If you say that, there is no fault. The fact that the remaining eleven objects of the slight heat object, the four truths, are said to be different is the root verse of adornment.
Tibetan
ར་བྱས་པ་ལྡེབ་པའི་ངོར་ཡིན་པས་སོ། །ཀྱང་ཞེས་པ་འགལ་བ་བསྡུས་པའི་ཚིག་རྒྱན་ནོ། །སྐབས་འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དག་ལའང་འདིར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པར་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྐབས་དང་པོར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེན་པར་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་དམིགས་རྣམ་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་འདི་དག་གི་ཡེ་གེའི་དོན་ལ་ཞུགས་པའི་བཤད་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། ཊཱིཀ་བྱེད་སྔ་མ་དག་དང་འགྲེལ་པ་དག་གི་བཤད་པ་ལ་ནི་ཡིད་བརྟན་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་མ་བཀོད་དེ། རྨོངས་པ་འཆད་པ་པོའི་ཁ་ལ་ལྟས་ནས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཚིམ་པའི་ཉན་པ་པོ་དག་འདྲིད་པར་བྱེད་པའི་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱི་བཤད་པ་ཁོ་བོ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་མཚུངས་ལྡན་རྟོགས་པ་བཤད་པ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། གྲངས་དང་། གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་། གཉེན་པོས་སྤོང་ཚུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱིའི་ངོས་འཛིན་དང་། དགག་སྒྲུབ་གང་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པར་དཔྱད་པ། ཁྱད་ཆོས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། སྤྱིར་རྟོག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་དང་། སེམས་རྩིང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབུས་མཐར། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །ཞེས་པ་ལྟར། སེམས་སེམས་བྱུང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། མངོན་པར་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་པའམ་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་རྩིང་བའོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་དུ། ཤེས་གང་དག་ལ་སྒྲ་དོན་འཛིན། །དེ་ནི་དེ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་མིང་གི་རྗེས་འབྲངས་ནས་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ཉེ་བར་གཟུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་གཟུང་བ་ཡིན་ལ། མངོན་ཞེན་དང་བྲལ་བའི་གཉིས་སྣང་ཙམ་ནི་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྲིད་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་དག་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བས་སྤང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཞེན་པ་མེད་ན་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་པ་མི་བསྐྱེད་ཅིང་། རྣམ་རྟོག་གི་
Chinese
因为是按照已经做成的来翻的缘故。“也”是包含相反的语气的词藻。要知道，下面的章节的组合也和这里所说的一样，唯一的目标和方式是如实地理解。因为在第一章中，已经说了如实理解是唯一的目标和方式，而且道理相同。这些论典的文字意义的解释，是按照它本身来解释的。因为没有看到对以前的注释者和解释的信任，所以我没有写，因为我不追求用迷惑的讲述者的口来满足只发出声音的听众的欺骗性的解释。第二，解释相应的理解，分为总和分，第一，从体性、分类、数量、顺序确定和用对治法来断除等方面来了解。第一，总的认识，以及是破立哪种形式的分析，成为特点的方式三种，第一种是，一般来说，分别有三种：非真实的遍计所执，粗略心识的形态，以及声义混淆的分别。第一种是，如《中边分别论》所说：“非真实遍计所执，心和心所三界性。”就像心和心所显现为能取和所取的二取，是三界性的形态。第二种是，什么是现观呢？是依靠作意或智慧来普遍寻求的意念，这是粗略的心识。第三种是，如《释量论》所说：“识于何等声义执，彼于彼是为分别。”就像追随名称而对意义产生执着。对此，有些人说这里主要指的是第一种分别，但这不是，这里指的是作为菩萨道上主要断除对象的分别，仅仅是脱离了现观执着的二取显现，不是特意追求的断除对象，因为只要没有断除二取显现的习气，它们就会自然而然地产生，所以无法断除，而且如果没有执着，仅仅是显现不会产生过失，而且分别的
English
Because it is translated according to what has already been done. "Also" is a figure of speech that includes the opposite tone. It should be known that the combination of the following chapters is also the same as what is said here, and the only goal and method is to understand it as it is. Because in the first chapter, it has been said that understanding as it is is the only goal and method, and the reasoning is the same. The explanation of the literal meaning of these treatises is explained according to itself. Because I have not seen the trust in the previous commentators and explanations, I have not written it, because I do not pursue the deceptive explanations that satisfy the audience who only make sounds with the mouth of the confused narrator. Second, explaining the corresponding understanding, divided into general and specific, first, understand from the aspects of nature, classification, quantity, order determination, and the method of abandonment by antidotes. First, the general recognition, and the analysis of which form of refutation and establishment it is, the three ways of becoming a characteristic, the first is, in general, there are three kinds of distinctions: unreal conceptualization, the form of coarse consciousness, and the distinction of mixing sound and meaning. The first is, as the Madhyāntavibhāga says: "Unreal conceptualization, mind and mental factors, three realms." Just like the mind and mental factors appear as the two graspers of the grasper and the grasped, it is the form of the three realms. The second is, what is Abhisamaya? It is the thought that relies on attention or wisdom to universally seek, this is coarse consciousness. The third is, as the Pramāṇavārttika says: "The consciousness that grasps sound and meaning, that is the distinction for it." It is like clinging to meaning after following the name. To this, some people say that the first distinction is mainly referred to here, but this is not the case. What is referred to here is the distinction that is the main object to be abandoned on the Bodhisattva path. Merely the appearance of the two graspers that are free from Abhisamaya clinging is not the object to be abandoned intentionally, because as long as the habits of the appearance of the two graspers have not been abandoned, they will naturally arise, so they cannot be abandoned, and if there is no clinging, merely the appearance will not cause faults, and the distinction of