Tibetan
བྲིང་བསྡུས་གསུམ་ལས། དེ་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ལས་བསྟན་ན། གསུམ་ཀའི་ཁུངས་རྣམས་རྫོགས་པར་འབྲི་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། གཙུག་ལག་གི་མདོའི་གཞུང་སྐབས་ཀྱི་དོན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་དོན་སྟོན་པ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསུངས་མོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་འདིར་ཁུངས་ཉིད་མ་བྲིས་ཏེ། མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་དཀྲོལ་བ་ཙམ་འདོད་པས་ཚིག་མང་དུ་དོགས་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། དཀྱུས་མ་མ་ཡིན་པར་འཕྲོས་དོན་ཚིགས་བཅད་དུ་སྡེབས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིག་བཅད་ཅེས་བྱ་ལ། འདིར་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་ལས་རྣམ་གཞག་གི་ཟིན་པས་དཀྱུས་མ་ཡིན་ལ། དབྱེ་བ་ནི། ཞར་ལ་འོངས་པ་ཙམ་ཡིན་པས། དེ་སྟོན་པ་ལ་བར་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གྲངས་དང་། གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ཉེར་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་བསྡུས་པས་མང་མི་དགོས་ཤིང་། ཉུང་ན་མི་འདུས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་དག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཕལ་ཆེར་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་གྱི་གོ་རིམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེ་བས་ན། དོན་རྟོགས་པའི་གོ་རིམ་གྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གོ་རིམ་དང་རབ་དུ་དབྱེ་བ། འདི་དག་ཉིད་ཡིན་གྱི་ལྷག་པ་ཡང་མ་ཡིན། མ་ཚང་བ་ཡང་མ་ཡིན། གོ་རིམ་གཞན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ཐ་མ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཞག་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སྨོན་འཇུག་གང་ཡང་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་པ་གཞུང་ལུགས་གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྨོན་འཇུག་མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་ན། ལམ་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པས། འབྲས་བུ་ལ་རེ་འཆང་བའི་སྨོན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། ། འདིར་ཐ་མ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཞག་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཞག་གི་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་ལས་ད
Chinese
在广、中、略三种之中。如果像那样宣说，就是因为那个缘故。第三，在广、中、略三种之中宣说时，如果有人问：是否应该完整地书写三种的来源？答：虽然在根本经典的论典中，关于发心的目的，即菩提和利他，已经宣说了所有广、中、略的内容，但在此论释中，并没有书写来源本身，而是因为想要简略地进行解释，所以担心文字过多。第二部分分为三点，第一点是：不是一般的文句，而是以附加意义的偈颂形式组合，这被称为中间的偈颂。这里也只是发心的本体，而不是详细的分类，所以是一般的文句。区分是：只是顺便提及，所以称其为中间词。第二部分分为共同和支分两种意义，第一种意义分为数量、顺序确定以及佛地是否存在发心的辩论三种，第一种是：这二十二者从最初业者的地到佛地之间进行了总结，所以不需要多，少了又不包含，因此数量是确定的。第二是：这些前后顺序大部分是因果关系，所以是意义的顺序。就像《大疏》中所说的那样：因此，以领悟意义的顺序，与如所说的顺序进行区分，这些就是，既没有多余，也没有缺少，也不应该以其他的顺序来宣说。第三是：有些人说：这里将最后三个发心放在佛地上，所以佛地存在发心。这是不合理的，因为佛地不应该存在任何愿和行，而且除了愿和行之外，任何经典中都没有宣说具有体性的发心。如果存在愿和行的体性，那么由于存在修道的行为，并且存在对果的期望，所以行为就不会完全圆满。这里将最后三个放在佛地上，是就发心的果而言，而不是真正的发心，因为发心有二十二种。
English
Among the three, extensive, intermediate, and concise. If it is taught in that way, it is for that reason. Third, if it is taught among the three, extensive, intermediate, and concise, if someone asks: Should the sources of all three be written completely? Answer: Although in the fundamental scriptures of the treatises, regarding the purpose of generating the mind of enlightenment, which is bodhi and benefiting others, all the extensive, intermediate, and concise contents have been taught, in this commentary, the source itself is not written, but because it is desired to explain it concisely, it is feared that there will be too many words. The second part is divided into three points, the first point is: It is not an ordinary sentence, but a combination of additional meaning in the form of verses, which is called an intermediate verse. Here, it is only the essence of the mind of enlightenment, not a detailed classification, so it is an ordinary sentence. The distinction is: It is only mentioned incidentally, so it is called an intermediate word. The second part is divided into two meanings, common and branch, the first meaning is divided into three types: number, definite order, and the debate on whether the mind of enlightenment exists in the Buddha-land, the first is: These twenty-two are summarized from the ground of the initial practitioner to the ground of the Buddha, so there is no need for more, and if there are fewer, they are not included, so the number is definite. The second is: These previous and subsequent ones are mostly cause and effect, so it is the order of meaning. As it is said in the Great Commentary: Therefore, distinguishing the order of understanding the meaning from the order as stated, these are the ones, neither superfluous nor missing, nor should they be taught in any other order. The third is: Some say: Here, the last three minds of enlightenment are placed on the Buddha-land, so the mind of enlightenment exists on the Buddha-land. This is unreasonable, because there should not be any aspiration or action on the Buddha-land, and apart from aspiration and action, no scripture has taught the mind of enlightenment with characteristics. If there is the nature of aspiration and action, then because there is the act of practicing the path, and there is the expectation of the result, the act will not be completely fulfilled. Here, placing the last three on the Buddha-land is in terms of the result of the mind of enlightenment, not the actual mind of enlightenment, because there are twenty-two minds of enlightenment.
Tibetan
ང་པོ་པའི་ས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ལ་བཞག་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པའི་དབྱེ་བའི་རབ་ཏུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། འདི་ནི་ངེས་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བར་དབྱེ་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །ཞེས་སོགས་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་ནས། གཞན་དུ་ན་རྒྱུའི་དབང་དུ་ཕྱེ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི། དེའི་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་བྱས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན། དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁ་ཅིག་གིའོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །འཕགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཐ་མ་བརྒྱད་ས་བཅུ་པའི་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་འཇོག་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། གཞན་དག་ནི། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བརྒྱད་པ་ཉིད། བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ས་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་དང་། ཉི་སྣང་ལས། བགྲོད་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི། ས་དེར་གཏོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པ་རྣམས་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཉེར་གཅིག་བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་ལ་བཤད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཡང་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་འགྲེལ་པ་ལ་རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། མཚོན་བྱའི་དོན། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དཔེ། དཔེ་དོན་ཆོས་མཐུན་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི། འདུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ས་དང་འདྲ་སྟེ། ཆོས་དཀར་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་དེའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་སའི་གཞིའི་དངོས་པོར་གྱུར་པས་སོ། །མདོ་ནི། བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྟན་བཞིན་ནོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི། བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་གྱི་བར་དུ་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་བྱང་ཆུབ་རྒྱས་བཤད་བཞིན་ནོ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་ལྷག་བསམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི། ལྷག་པའི་བསམ་ལྡན་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་ངོའི་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལ་སོགས་པ་དགེ་
Chinese
从凡夫地到佛地之间安立，是因为对因和果的所有差别做了极好的区分。正如《释论》中所说：“这必须理解为从凡夫菩萨到如来之间的区分，是具有因和果性质的区分。”正如《经庄严论》中所说：“发心即是诸地。”等等，引用作为依据。否则，仅仅从因的角度来区分，就不能完成所有的区分，因此不能使区分完全圆满，这是某些人的观点。圣者等将最后八种发心安立在十地的差别道上。在《释论》中说：“另一些人说，类似于大国王等的第八种发心，是由菩萨地的差别道所摄持。”《日光疏》中说：“唯一的行进，是因为属于该地的菩萨们在做利他之事上没有差别。”这样解释了第二十一菩萨地。第二，具有“发心是为了利他”这一特征的发心，如果区分，也有二十二种。这样连接起来。那些是什么呢？也就是“地、金、月、火”等等。第三，在注释中有详细的解释。归纳意义的第一个是：要通过所诠释的意义、能诠释的比喻、比喻意义相符的三者来确定。以希求菩提的意愿为主的，称为具有意愿的发心，这就像地一样，因为它是产生一切白法、佛法及其眷属的基础事物。经部是如经中所说的菩提梗概。以想要成办六度之乐的意乐为主的，称为具有意乐的发心，这就像好的黄金一样，因为在未获得菩提之前永远不会改变。经部是如经中所说的菩提广说。以想要修持四念住等胜解为主的，称为具有胜解的发心，这就像初一的新月一样，因为三十七道品等善
English
The establishment from the ground of an ordinary person to the ground of a Buddha is because the distinctions of all causes and effects have been excellently made. As it is said in the Great Commentary: "This must be understood as the distinction between an ordinary Bodhisattva and a Tathagata, which is a distinction possessing the nature of cause and effect." As it is also said in the Ornament of the Sutras: "The arising of the mind is in the grounds." etc., is cited as evidence. Otherwise, merely distinguishing from the perspective of cause would not complete all the distinctions, and therefore the distinction would not be completely perfect, which is the view of some. The noble ones and others place the last eight mind-arisings on the path of distinction of the ten grounds. In the Great Commentary, it says: "Others say that the eighth mind-arising, similar to a great king, etc., is gathered by the path of distinction from the Bodhisattva ground." In the Sunlight Commentary, it says: "The single progression is because the Bodhisattvas belonging to that ground are not different in doing things for the sake of others." Thus, the twenty-first Bodhisattva ground is explained. Secondly, the mind-arising that has the characteristic of "mind-arising is for the sake of others," if distinguished, also has twenty-two aspects. Thus, it is connected. What are those? They are "earth, gold, moon, fire," and so on. Thirdly, there is a detailed explanation in the commentary. The first of the two summarizing meanings is: the meaning to be expressed, the metaphor that expresses it, and the three that are consistent with the meaning of the metaphor must be determined. That which is mainly the desire for enlightenment is called the mind-arising with desire, which is like the earth, because it is the basis of the origin of all white dharmas, the Buddha's dharma, and all its retinues. The sutra is like the outline of enlightenment as stated in the sutra. That which is mainly the intention to accomplish the happiness of the six perfections is called having intention, which is like good gold, because it will never change until enlightenment is attained. The sutra is like the extensive explanation of enlightenment as stated in the sutra. That which is mainly the superior intention to meditate on the four mindfulnesses, etc., is called having superior intention, which is like the waxing crescent moon, because the thirty-seven factors of enlightenment, etc., are virtuous.