Tibetan
ནོ་ཞེས་སོ། །མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བླང་བ་ལས་གཟུགས་སོགས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་འབྱུང་བས་དེ་ལ་རྟོག་པ་ནི། ཤ་བུ་གཟུགས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་རྟོག་པ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལ་རྟོག་པ་ནི། དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་བརྟགས་ནས་མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅེས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །རྟག་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་ནི། །ཐལ་པར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་དེ་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར། མིང་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་དེ་ཐེར་ཟུག་མི་འགྱུར་བའི་རྟག་པའམ། སྔོན་བྱུང་ན་ཕྱིས་མེད་པར་འགྱུར་པའི་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་དག་ནི་མེད་པའི་མཐའ་གཉིས་དག་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟག་ཆད་དུ་ཞེན་པ་ལས་ནི་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བྱ་དང་དད་སོགས་རྣམ་པར་བྱང་བ་བླང་བྱར་མི་ཤེས་ཤིང་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གཟུགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །གཟུགས་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་མི་ཤེས་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་གི་ཉེས་དམིགས་ནི། དེ་ལྟར་བླང་དོར་མི་ཤེས་པའི་སྦྱིན་སོགས་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་པས་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་གནས་པ་མ་ཡིན། ཇི་ལྟར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱིན་པའི་ཕ་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། དམིགས་པ་དང་བདག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྟེ་དེ་ལ་རྟོག་པ་ནི། བྱང་ཆེན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཤེར་ཕྱིན་མི་དམིགས་ཤིང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་སློབ་ཅེས་སོ། །བདག་དང་བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོགས་པས་གཞན་བསྡུས་ཏེ་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་བདག་མི་དམིགས་ཤིང་མི་མཐོང་ཞེས་སོ། །ཀུན་ཉོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེད་པ་ལམ་དང་སོགས་པས་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་གཟུགས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཤ་བུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མ་བྱུང་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ནི་དབྱེ་གཞི། གྲངས་རྣམ་པ་དགུ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་སོ། །ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ལ། རྣམ་བྱང་གི་དངོས་པོ་ཡང་། རྐྱེན་དང་། རྒྱུ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་དང་། དེའི་དཔྱོད་པ་དང་། དེའི་དབྱེ་བ་དང་དྲུག་གིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་བྱང་གི་ཆར་གཏོོགས་པའི་གཟུགས་སོགས་རིགས་མཐུན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྤུང་པ་ནི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེ་ལ་རྟོག་པ་ནི། དེ་ཐབས་མི་མཁས་པས་གཟུགས་ལ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་བྱང་གི་ཆར་གཏོགས་ཀྱི་མིག་སོགས་སེམས་སེམས་བྱུང་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པ་ལ་རྟོག་པ་ནི་མིག་ལ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་བྱང་འབྲས་བུའི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གྱུར་པའི་རིགས་ལ་རྟོག་པ་ནི། མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་གྲུབ་པ་རྣམ་བྱང་གི་སྐྱེ་བ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རྟོག་པ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ཅེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་བྱང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་ནི། དེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དོན་ལ་རྟོག་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་རྟོག་ཅིང་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྟེ། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་རྟོག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་རྟོག་ཅིང་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་རྟོག་པ་ནི། དེ་བསམ་གཏན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ཚད་མེད་པ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ལ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་ཞེས་སོ། །སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་དགག་སྒྲུབ་གང་རུང་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཟུང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ལྟར་ན་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་བྱང་ཁོ་ནའི་གཞི་ཅན་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་གཟུང་རྟོག་
Chinese
诺，如是。由无明而完全执取，产生色等五取蕴，对此的分别念是：夏布，色在内是空性，并且无事物自性的空性之间，所以是不存在的。五蕴作为对境的分别念称为对名和色现行耽著，对此的分别念是：以它们如何不存在的法来衡量，从而对名和色现行耽著。如是所说：如果承认有事物，那么就会堕入常断二见，因为事物是常与无常变化的缘故。如是，由于对名色现行耽著，就会执着于恒常不变的常边，或者先前有而后来没有的断边，因此对此的分别念是：对诸法现行耽著，就是对不存在的常断二边进行分别。这样，由于执着于常断二边，就不能了知贪著等杂染是应断除的，以及信心等清净是应修习的，对此的分别念是：色是杂染的，色是清净的，这样不了知，不见。第二，它们的过患是：这样不了知应取舍，就不能安住于布施等圣道，对此的分别念是：它不是安住的。如何不是安住的呢？就是不安住于布施的波罗蜜多。第三，从所缘的角度来说：所缘和我和合等，这两者不是杂染的自性。其中，所缘是六波罗蜜多，对此的分别念是：菩萨在行持般若波罗蜜多时，不缘般若波罗蜜多，也不如实随见，应当如是学习。如果存在我和我所，就会知晓他。以这种方式等包括了其他，对此的分别念是：因为极其清净的缘故，不缘我，也不见我。从了知杂染自性的角度来说：生起清净的道，以及以道等灭除的真谛，对色进行分别念是：夏布，极其清净就是无生、无来、无现行造作。第二是，对治。
English
No, it is so. From ignorance, complete grasping arises, from which the five aggregates of appropriation, such as form, arise. The conceptualization of this is: Shabhu, form is emptiness within, and because it is between the emptiness of the nature of non-things, it does not exist. The conceptualization of these five aggregates as objects is called manifest attachment to name and form. The conceptualization of this is: by examining how these non-existent dharmas are, they are manifestly attached to name and form. As it is said: If one admits that there are things, then one will fall into the views of permanence and annihilation, because things are permanent and impermanent and change. Thus, due to manifest attachment to name and form, one will be attached to the extreme of permanence, which is unchanging, or to the extreme of annihilation, which is that which existed before but does not exist later. Therefore, the conceptualization of this is: manifest attachment to all dharmas is to conceptualize the two extremes of non-existence, permanence and annihilation. In this way, because of attachment to permanence and annihilation, one does not know that afflictions such as attachment are to be abandoned, and that purification such as faith is to be cultivated. The conceptualization of this is: form is afflicted, form is purified, thus one does not know or see. Second, the faults of these are: in this way, not knowing what to take and what to abandon, one does not abide in the noble path of generosity, etc. The conceptualization of this is: it is not abiding. How is it not abiding? It is not abiding in the perfection of generosity. Third, from the point of view of the object: the object and the self and so on, these two are not the nature of affliction. Among them, the object is the six perfections. The conceptualization of this is: when a Bodhisattva practices the Prajnaparamita, he does not focus on the Prajnaparamita, nor does he truly see it, so he should learn. If there is a self and what belongs to the self, one will know the other. In this way, etc., includes others. The conceptualization of this is: because it is extremely pure, one does not focus on the self, nor does one see the self. From the point of view of knowing the nature of affliction: the path that generates purity, and the truth of cessation that is eliminated by the path, etc., the conceptualization of form is: Shabhu, extreme purity is unborn, unoriginated, and without manifest action. The second is: antidote.
Chinese
有依之分别的所依是分类的对境，数量有九种，因为有蕴等等九种对境的缘故。对于对境的自性，也要通过显明的实物、缘、因、缘起、对其的分析、及其分类这六种方式来了解。第一种是：将属于显明部分的色等同类聚集在一起是蕴，对此的分别就是：因为不善巧方便，所以对色进行分别并且执着，是这样说的。第二种是：对于属于显明部分的眼等，成为生起心和心所的门径进行分别就是：对眼进行分别并且执着，是这样说的。第三种是：对于成为显明果的来源的种类进行分别就是：对眼和色以及眼的识的界进行分别并且执着，是这样说的。第四种是：由无明习气的地和无漏的业所形成的意的自性之身，对于显明的生起缘起进行分别就是：对无明进行分别并且执着，是这样说的。第五种是：空性和波罗蜜多两种，对于自性的显明内空性等等空性进行分别就是：对从内空性到无实物的空性之间进行分别并且执着，是这样说的。对于布施等波罗蜜多的意义进行分别就是：对六波罗蜜多进行分别并且执着，是这样说的。第六种是：见等三种，对于菩提分三十七的自性的见道进行分别就是：对三十七菩提分法进行分别并且执着，是这样说的。对于禅定和无色自性的修道进行分别就是：对禅定和神通以及无量和无色等持进行分别并且执着，是这样说的。对于力等无学道，在否定和肯定任何一方都执着的所取分别就是：对如来十力和一切种智之间进行分别并且执着，是这样说的。对此，如果按照圣者来说，第一种所取分别仅仅是一切所依，第二种是：仅仅是显明的所依。 这样做了之后，所取分别
English
The object of discrimination that has a basis is the basis for classification. There are nine types in number, because there are nine objects such as the aggregates. Regarding the nature of the object, the manifest entity should also be understood through six ways: conditions, causes, dependent origination, its analysis, and its classification. The first is: gathering together similar types of forms, etc., that belong to the manifest part is the aggregate, and the discrimination of this is: because one is not skilled in means, one discriminates and clings to form, so it is said. The second is: discriminating the eyes, etc., which belong to the manifest part, which become the gateway for the arising of mind and mental factors, is: discriminating and clinging to the eye, so it is said. The third is: discriminating the types that become the source of manifest results is: discriminating and clinging to the eye, form, and the realm of eye consciousness, so it is said. The fourth is: the body of the nature of mind formed by the ground of ignorance and the uncontaminated karma, discriminating the dependent origination of manifest arising is: discriminating and clinging to ignorance, so it is said. The fifth is: emptiness and the perfections, discriminating emptiness, such as intrinsic manifest inner emptiness, is: discriminating and clinging to emptiness from inner emptiness to emptiness without substance, so it is said. Discriminating the meaning of generosity and other perfections is: discriminating and clinging to the six perfections, so it is said. The sixth is: the three, such as seeing, discriminating the path of seeing, which is the nature of the thirty-seven factors of enlightenment, is: discriminating and clinging to the thirty-seven factors of enlightenment, so it is said. Discriminating the path of meditation, which is the nature of concentration and the formless, is: discriminating and clinging to concentration, supernormal powers, immeasurables, and formless absorptions, so it is said. Discriminating the apprehended aspects of the path of no more learning, such as powers and fearlessness, clinging to either negation or affirmation, is: discriminating and clinging to the ten powers of the Tathagata and omniscience, so it is said. Regarding this, according to the noble ones, the first apprehended discrimination is only the basis of everything, and the second is: only the basis of the manifest. Having done that, the apprehended discrimination