Tibetan
དུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་སོགས་ལ། སོ་སྐྱེའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་སོགས་ལ་འཕགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་དུ་ལྟ་བ་སོགས་ལ། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིའི་ཟག་བཅས་ཡིན་ཏེ། བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་མི་བྱེད་པའི་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ལྟ་བའི་སོགས་ལ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིའི་ཟག་མེད་ཡིན་ཏེ། བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་རྐྱེན་སོགས་ལ་ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཅན། འདུས་བྱས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཅན། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་སོགས་ལ། བསམ་གཏན་བཞི་ཆོས་ཅན། ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་འཕགས་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པར་སོགས་ལ། སྟོབས་བཅུ་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུ་སོགས་ལ། དམིགས་པ་བཅུ་གཅིག་གི་གོ་རིམ་ཆོས་ཅན། མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་སོགས་ལ། སྐབས་འདི་ཆེན་པོ་གསུམ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱང་སེམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་གསུམ་ཡོད་དེ། སེམས་ཆེན། སྤོང་ཆེན། རྟོགས་ཆེན་གསུམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་སོགས་ལ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། མཁྱེན་གསུམ་ཡུལ་གྱི་སྒྲུབ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཉམས་ལེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་བྱང་སེམས་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། མཁྱེན་གསུམ་ཡུལ་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཉམས་ལེན་གྱི་ལམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་དང་པོའི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། སྦྱོར་བ་ཉམས་ལེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བྱ་བ་ཡི
Chinese
因为有时是无为法，有时是共同和不共同的法。对于凡夫等，有漏的五蕴，是世间法，因为是三界之法。对于圣者等，被圣道所摄的四禅，是出世间法，因为是三界的对治。对于我见等，取蕴五蕴，是此处的有漏法，因为是不做我见对治的有为法。对于彼见等，四念住，是此处的无漏法，因为是做我见对治的。对于因缘等，三界，是有为法，因为依赖于因缘。如是性，是无为法，因为不依赖于因缘。对于圣者等，四禅，是共同的法，因为是三乘一切圣者相续中生起的功德。真实等，十力，是声闻缘觉不共同的法，因为是唯独在佛陀相续中生起的功德。如是等，十一种对境的次第，不是不合理，因为是大乘修行的如实证悟的次第。一切有情最胜等，此处的三大，是大乘修行的目的，因为依仗于此而进入菩萨修行的，是作为所求的主要事物。目的，如果分类则有三种，即大心，大舍，大悟三种。一切智性三等，大乘修行，如果分类则有两种，即三智境的修行和加行修行的修行两种。以闻思确定三智的菩萨天授的修行，是三智境的修行，因为是以闻思确定加行修道的修行。初地的修行，是加行修行的修行，因为是在每个度中修持六度的行为。
English
Because sometimes it is unconditioned, and sometimes it is common and uncommon dharmas. For ordinary beings, etc., the five aggregates of contaminated aggregates are worldly dharmas because they are the dharmas of the three realms. For noble ones, etc., the four meditations included in the noble path are transcendental because they are the antidote to the three realms. For the view of self, etc., the five aggregates of clinging are contaminated in this case because they are conditioned phenomena that do not counteract the view of self. For those who see that, etc., the four mindfulnesses are uncontaminated in this case because they are the antidote to the view of self. For causes and conditions, etc., the three realms are conditioned phenomena because they depend on causes and conditions. Suchness is an unconditioned phenomenon because it does not depend on causes and conditions. For noble ones, etc., the four meditations are common dharmas because they are qualities that arise in the continuum of the noble ones of all three vehicles. Truly, etc., the ten powers are uncommon dharmas of hearers and solitary realizers because they are qualities that arise only in the continuum of the Buddhas. Such as, etc., the order of the eleven objects is not unreasonable because it is the order of how to realize the Mahayana practice. All sentient beings are supreme, etc., the three great things here are the purpose of Mahayana practice, because relying on this, entering into the practice of Bodhisattva is the main thing to strive for. The purpose, if classified, has three types: great mind, great renunciation, and great realization. Omniscience, etc., Mahayana practice, if classified, has two types: the practice of the three wisdoms and the practice of applying practice. The practice of the Bodhisattva Devadatta, who establishes the three wisdoms through hearing and thinking, is the practice of the three wisdoms because it is the practice of establishing the path of applying practice through hearing and thinking. The practice of the first ground is the practice of applying practice because it is the act of practicing the six perfections in each perfection.
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཅེས་སོགས་ལ། སྦྱོར་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་རེ་རེའང་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པར་གོ་གྱོན་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཐོང་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ལམ་ལ་དང་པོར་དངོས་སུ་ཞུགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དཔུང་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་མི་ནུས་ཤིང་། བགྲོད་བྱ་ཇི་སྲིད་བར་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྲོ་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས་ཞེས་སོགས་ལ། སྦྱིན་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་བླང་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཆོས་ཅན། སྦྱིན་པའི་གོ་ཆ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རེ་རེ་ཞིང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཆོས་ཅན། སྦྱིན་པའི་གོ་ཆ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རེ་རེ་ཞིང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་རབ་བར་གྱི་གོ་ཆ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་སྔ་མའི་ཕྱིར་རོ། ། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོས་དབྱེ་ན་དྲུག་ཏུ་ཡོད་དེ། སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པས་དབྱེ་ན་སོ་དྲུག་ཡོད་དེ། དྲུག་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དྲུག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སོགས་ལ་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སོགས་ཆོས་ཅན། འཇུག་སྒྲུབ་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་བདུན་ལྡན་གྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་ཅིང་གོང་ནས་གོང་དུ་འཛེག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་སྒྲུབ་ཆོས་ཅན་དགུར་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་འཇུག་ཡུལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་དགུ་ལ་འཇུག་ཅིང་འཛེག་པའི་སྒྲུབ་པ
Chinese
之故。如是如其所有等中，以加行道所摄之修法法相，是盔甲之修法，以每一度皆以六度具足而修持，以穿盔甲之方式进入大乘道之特殊加行之故。以见道所摄之修法法相，是进入之修法，是大乘道上最初真实进入之修法之故。七地以下之修道所摄之修法法相，是资粮之修法，是菩萨之因，二资粮之军等自性之修法之故。八地以上以特殊道所摄之修法法相，是决定义出离之修法，是不能被相违品所阻断，且于所行之处未达终点前不食之行之修法之故。彼等各自布施等中等，布施波罗蜜多应以六度具足而修持，如是思惟之菩萨加行道者之盔甲精进法相，是布施之盔甲，是如是之菩萨之修法之故。如是，从持戒至智慧之间，一一皆应以六度具足而修持，如是思惟之菩萨加行道者之盔甲精进法相，是布施之盔甲，是如是之菩萨之修法之故。如是，从持戒至智慧之间，一一皆应以六度具足而修持，如是思惟之盔甲精进法相，即是持戒至智慧之盔甲，以前述理证之故。盔甲之修法法相，若以本体区分则有六种，从布施至智慧之故。若以类别区分则有三十六种，因六者每一者又各有六之故。于此所说之禅定无色等，禅定无色等法相，是进入之修法，是具有七大之大乘道上真实进入且由上而上攀登之修法之故。进入之修法有九种，从禅定无色至一切智之间，进入之境，进入九种大乘之法且攀登之修法
English
Therefore. In this way, as it is, etc., the practice included in the path of application, the characteristic of the practice, is the practice of armor, because each perfection is practiced with six perfections, and it is a special application to enter the Mahayana path by wearing armor. The practice included in the path of seeing, the characteristic of the practice, is the practice of entering, because it is the practice of truly entering the Mahayana path for the first time. The practice included in the path of meditation below the seventh ground, the characteristic of the practice, is the practice of accumulation, because it is the practice of the nature of the Bodhisattva's cause, the army of the two accumulations, etc. The practice included in the special path above the eighth ground, the characteristic of the practice, is the practice of definite renunciation, because it is the practice of going without being interrupted by the opposing side and without eating until the destination is reached. Each of them, such as giving, etc., the armor diligence of the Bodhisattva practitioner on the path of application, thinking that the perfection of giving should be practiced with six perfections, the characteristic of the practice, is the armor of giving, because it is the practice of such a Bodhisattva. Similarly, from morality to wisdom, each one should be practiced with six perfections, the armor diligence of the Bodhisattva practitioner on the path of application, the characteristic of the practice, is the armor of giving, because it is the practice of such a Bodhisattva. Similarly, from morality to wisdom, each one should be practiced with six perfections, the armor diligence, the characteristic of the practice, is the armor from morality to wisdom, because of the previous reason. The practice of armor, the characteristic of the practice, if divided by essence, there are six types, because it is from giving to wisdom. If divided by type, there are thirty-six types, because each of the six also has six. The samadhi formless, etc., mentioned here, the samadhi formless, etc., the characteristic of the practice, is the practice of entering, because it is the practice of truly entering the Mahayana path with seven greatnesses and climbing from top to top. There are nine types of entering practice, from samadhi formless to omniscience, the object of entering, the practice of entering and climbing the nine Mahayana dharmas