Tibetan
བྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་པ་བཞིན། བྱེད་པ་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། ། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་ནི། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་གཟེགས་ཟན་གྱི། བྱེ་བྲག་པའི་གཞུང་བྱས་པ། གཟེགས་ཟན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཚངས་པ་ལྷར་སྨྲ་བས་ཚངས་པ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། འུག་པའི་ཆ་བྱད་འཛིན་པས་འུག་པའི་སློབ་མར་གྲགས་པས་འུག་ཕྲུག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། དེ་དག་ནི་རྫས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཏུ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་རྫས་ནི་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ་བདག་དང་། དུས་དང་ཕྱོགས་དང་ནམ་མཁའ་དང་། ཡིད་དང་། ས་ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་སྟེ། འབྱུང་བ་བཞིའི་རྫས་རྣམས་སོ། །འབྱུང་བ་བཞིའི་རྫས་ལ་ཡང་། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་རྫས་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། འབྱུང་བ་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་གིས་བརྩམས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་རྣམས་སོ། །བདག་གི་མཚན་ཉིད། འདོད་པ་དང་སྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་ཀུན་ལ་འཇུག་པ་དང་། ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་དང་། རང་ཉིད་སེམས་མིན་ཞིང་སེམས་ཡོན་ཏན་དུ་ལྡན་པར་འདོད་དེ། དབུ་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པར། གཞན་དག་ཀྱང་ནི་འདིར་བདག་ཉིད། །འདོད་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་རྟག་དང་ཀུན་འཇུག་ཅན། །རང་ཉིད་སེམས་མེད་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་བཤད་དོ། །བདག་དེ་ནི་སེམས་མེད་པས་བེམས་པོ་དང་རྟག་པ་བ་ས་བོན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་འགྲོ་འོང་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་མེད་པ་དང་། དགེ་སྡིག་གི་ལས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འདོད་དོ། །དུས་དང་། ཕྱོགས་དང་ནམ་མཁའ་དག་ཀྱང་བདག་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་མེད་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། བྱ་བ་མེད་པར་འདོད་ལ། དེ་ལ་དུས་ནི། ཡུན་རིང་ཐུང་སོགས་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུར་འདོད་དོ། །ཡིད་ནི་རྟག་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་སྟེ། དེ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྒོར་ཞུགས་པ་ན་དེ་དང་དེའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡོན་ཏན་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་བློ་ལྔ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཆགས་པ་དང་། སྡང་བ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུས་བྱས་པ་དང་། འབད་པའི་ཤུགས་ཏེ། བཅུ་གསུམ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན། ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །ཡོན་ཏན་དེ་དག་བདག
Chinese
因为具有形状的差别，就像宫殿等一样，特殊的作者是自在天。他们这样说。第二，解释胜论派的宗义：大仙人食穗者著述了胜论派的论典，也被称为食穗者。因为说梵天是神，所以也被称为梵天派。因为持有猫头鹰的装束，所以被称为猫头鹰的弟子，也被称为猫头鹰雏。他们认为所有应知事物都包含在实体等六种范畴中。其中，实体有九种，即：我和时间、方位和虚空、意和地、水和火、风，这是四大种的实体。四大种的实体又分为常和无常两种实体。第一种是四大种的极微。第二种是由它们组成的有支分的实体。我的定义是：欲望和憎恨等所有功德的所依，遍及一切，因此周遍一切，是作者和异熟的受用者，并且认为自己不是心，但具有心的功德。《中观真实摄略》中说：其他也在此是自我，是欲望等的所依，同样是常和周遍一切者，认为自己是无心之体。这样说。那个我因为无心所以是无情物，是常法，种子周遍一切，没有来去等的行为，并且认为是善恶业的作者。时间和方位和虚空也像我一样，认为是无心和常法和周遍一切和没有行为。其中，时间是长短等时间相的生起之因，方位是东西等处所相的生起之因。意是常法，只有极微大小，它进入耳朵等根门的处所时，就产生那个根的识。他们这样说。功德有二十五种，即：眼等五根的五种智慧，快乐和痛苦两种，贪着和憎恨，法和非法，有为法和努力的力量。其中十三种是我的功德。有些说后两种是意的功德。那些功德，我……
English
Because it possesses distinctions of shape, like palaces and so forth, the special agent is Ishvara. So they say. Secondly, explaining the tenets of the Vaiśeṣika school: The great sage Kaṇāda composed the treatises of the Vaiśeṣika school. They are also called the Kaṇāda. Because they say Brahmā is a god, they are also called the Brahma school. Because they hold the guise of an owl, they are known as disciples of the owl, and are also called the owlets. They assert that all knowable things are included in six categories, such as substance. Among these, substance is of nine kinds: self, time, direction, space, mind, earth, water, fire, and wind, which are the substances of the four elements. The substances of the four elements are also of two kinds: permanent and impermanent substances. The first are the atoms of the four elements. The second are the substances with parts composed of these. The definition of self: It is the basis of all qualities such as desire and hatred, pervades all, therefore encompasses all, is the agent and the enjoyer of karmic results, and is considered not to be mind itself, but to possess the qualities of mind. In the Madhyamaka-tattvasamgraha, it is said: Others also here are the self, being the basis of desire and so forth, likewise being permanent and all-pervading, considering oneself to be of a mindless nature. So it is said. That self, because it is mindless, is inanimate, is permanent, pervades all seeds, has no actions such as coming and going, and is considered to be the agent of virtuous and non-virtuous actions. Time, direction, and space are also, like the self, considered to be mindless, permanent, all-pervading, and without action. Among these, time is the cause of the arising of temporal aspects such as long and short durations, and direction is considered to be the cause of the arising of spatial aspects such as east and so forth. Mind is permanent, only the size of an atom. When it enters the doorways of the senses such as the ear, it generates the consciousness of that particular sense. So they say. Qualities are twenty-five in number, namely: the five kinds of intelligence of the senses such as the eye, the two of pleasure and pain, attachment and hatred, dharma and non-dharma, the conditioned, and the force of effort. Among these, thirteen are the qualities of the self. Some say that the latter two are the qualities of mind. Those qualities, the self...
Tibetan
་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་འདུ་བ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་འཁོར་བ་ཡིན་ཞིང་། གང་གི་ཚེ་དབང་སོགས་བདག་གི་བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དབང་སོགས་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་མི་ལེན་ཅིང་། ཡོན་ཏན་རྣམས་བདག་ལ་མི་འདུ་བ་ན་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་སྙིང་པོར། བློ་སོགས་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བཅད། །དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཡིད་ལ་བདག་ཅེས་གནས་པ་ནི། །བྱེ་བྲག་པའི་ཐར་པར་ཤེས། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཅིག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་། ཆེ་ཆུང་རིང་ཐུང་ལ་སོགས་པའི་བོངས་ཚོད་དང་། རྫས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་བྱེད་པའི་སོ་སོ་བ་དང་། རྫས་གཅིག་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་ཕྲད་པ་དང་། ཕྲད་པ་གྱེས་པའི་བྱེ་བ་དང་གཞན་མིན་པ་རྣམས་ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཟེར་ཡང་། རྫས་གཞན་གྱི་ཡང་ཡོན་ཏན་ཡིན་གྱི་དེ་གཉིས་ཁོ་ནར་མ་ངེས་སོ། །གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔ་ནི་འབྱུང་བ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེ། སྒྲ་ནམ་མཁའ། དྲི་ས། རོ་ཆུ། རེག་བྱ་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་ནི་བདག་དང་དོན་གཅིག་ལ་འཕྲོད་པར་འདུ་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་གཞན་གྱིས་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་ནང་གི་སེམས་པར་འདོད་དོ། །མེ་ལྕེ་གྱེན་དུ་འདེགས་པ་ཆུ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་སོགས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀྱིས་བྱས་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལས་ནི་འདེགས་པ་འཇོག་པ་བརྐྱང་བ་སྐུམ་པ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ལས་དོན་གཞན་པའོ། །སྤྱི་ནི་གཉིས་ཏེ། མཆོག་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱིའོ། །དང་པོ་ནི། ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རྫས་ཡོན་ཏན་ལས་གསུམ་ག་ལ་ཁྱབ་པ་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བའོ། །དེ་ནི་བྱེ་བྲག་དང་ཐ་དད་པའི་སྤྱི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱི་ནི་རྫས་ཉིད། ལས་ཉིད། ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྤྱི་ཡང་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ནི། རྟག་པའི་རྫས་ལ་འཇུག་པའི་མཐའ་སྟེ། དེ་ནི་འབྱུང་བ་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་དང་གྲོལ་བའི་བདག་དང་། ཡིད་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ལོ། །དབང་པོ་དོན་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཡོན་ཏན་ཅན་ཕན་ཚུན་སྦྱོར་བ་ནི་འདུ་བའི་འབྲེལ་བར་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་པའི་ནང་ཚན་ཁ་ཅིག་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོར་འདོད་ལ། དེ་དག་ན་རེ། གང་གི་ཚེ་དབང་ཕྱུག་གི་འཇིག་རྟེན་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། དབང་ཕྱུག་བློ་སྔོན་དུ་སོང་བས་འབྱུང་བ་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པ་དག་ཕན་ཚུན་འདུས་པས། རླུང་དང་། ས་དང་། ཆུ་དང་། མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཆགས
Chinese
只要我执还存在，我就会一直轮回。当观修我所拥有的权力等为痛苦时，因为对权力等我所拥有的事物不再执着，所以不再接受它们。当功德不再与我相连时，就称为解脱。正如《中观心要》中所说：断除智慧等我之功德，从根拔除的瑜伽士，心中若存有“我”之念，则知是胜论外道的解脱。如是说。一二等数字，大小长短等体积，使事物互相区分的各个，事物互相接触的接触，接触分离的分离和非异体等，虽说是方和时的功德，但也是其他事物的功德，不一定仅限于这两者。色等五境是五大的功德，即色是火的功德，声是虚空的功德，香是地的功德，味是水的功德，触是风的功德。苦乐的感受，认为是与我和意义相同的事物相符的意识，是成为其他事物所认知对象的内在心识。火焰向上升腾，水向下流淌等，说是业和非业所为。业是举起、放下、伸展、收缩、行走等，是与事物不同的意义。总共有两种，至上的总和，和一般的总和。第一种，名为“存在本身”，是常恒唯一的，遍及事物、功德、业三者，显而易见。那是与差别相异的总和。一般的总和是事物本身，业本身，功德本身等等。这些既是总和，也是差别。仅仅是差别的是，存在于常恒事物之尽头，那是四大之微尘，和解脱的自我，以及仅仅存在于意，仅仅是瑜伽士的境界。根、境、功德和具有功德者互相结合，认为是聚集的关系。胜论派中的一些人认为自在天是造物主。他们说，当自在天想要创造世界时，自在天以智慧为先导，使四大常恒的微尘互相聚集，从而形成了风、地、水、火的坛城。
English
As long as the concept of 'I' exists, I will continue to be in samsara. When one meditates on the powers and possessions as suffering, one becomes detached from them and no longer accepts them. When merits are no longer associated with 'I', it is called liberation. As it is said in the Madhyamaka-hrdaya: 'Cutting off the qualities of wisdom and so on that belong to 'I', the yogi who uproots them, if the thought of 'I' remains in the mind, know that it is the liberation of the Vaisheshikas.' Thus it is said. Numbers such as one and two, sizes such as large and small, lengths such as long and short, the individual that distinguishes things from each other, the contact where things touch each other, the separation where contact breaks, and non-difference, although said to be qualities of direction and time, are also qualities of other things, not necessarily limited to those two. The five objects of sense, such as form, are qualities of the five elements: form is a quality of fire, sound is a quality of space, smell is a quality of earth, taste is a quality of water, and touch is a quality of wind. The feeling of pleasure and pain is considered to be the mind's consciousness that corresponds to things that are the same as 'I' and meaning, and it is the inner mind that becomes the object of cognition by other things. Flames rising upwards, water flowing downwards, and so on, are said to be caused by karma and non-karma. Karma is lifting, placing, stretching, contracting, walking, and so on, which are meanings different from things. There are two kinds of generality: supreme generality and limited generality. The first is called 'existence itself,' which is permanent and singular, pervading substance, quality, and action, and is manifestly apparent. That is the generality that is distinct from particularity. Limited generality includes substance itself, action itself, quality itself, and so on. These are both generality and particularity. What is solely particular is the limit that applies to permanent substances, which are the atoms of the four elements, the liberated self, and that which exists only in the mind, and is solely the realm of yogis. The combination of sense organs, objects, qualities, and those possessing qualities is considered to be a relationship of aggregation. Some among the Vaisheshikas believe that Ishvara is the creator. They say that when Ishvara desires to create the world, Ishvara, with wisdom as the forerunner, causes the permanent atoms of the four elements to gather together, thus forming the mandalas of wind, earth, water, and fire.