Tibetan
སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ། །གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་གང་དེ་དག་ལ། །གཟུགས་བཟློག་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་ཉིད། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །ཞེས་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་མིན་ལ་སེམས་ཉིད་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། གདུལ་བྱ་གང་དག་གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པས་དེའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་དབང་མེད་པར་འཇུག་ཅིང་། དེའི་གཞི་ལས་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་ཞེས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཅན་རྣམས་ཀེང་རུས་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཡང་གཟུགས་བཟློག་ནས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་དེའང་དྲང་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིའང་དྲང་དོན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ངེས་དོན་མ་ཡིན་པར་ཅིས་ཤེས་ཤེ་ན། གཉིས་པ་ཤེས་བྱེད་དགོད་པ་ལ། ལུང་དང་། རིགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་ནི་སྟོན་པས་དྲང་དོན་ཉིད་གསུངས་ཤིང་། །འདི་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་རིགས་པས་འཐད། །མདོ་འདི་འབའ་ཞིག་དྲང་དོན་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱིས། རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ནི། །དྲང་དོན་ཉིད་དུ་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད། །རྣམ་རིག་པ་གང་དག་ངེས་པའི་དོན་དུ་འདོད་པའི་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་སོགས་ལས། ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དབང་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལས། བརྟགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གཞན་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་སོགས་རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པས་སྨན་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་པའི་ལུང་འདིས་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ནད་པའི་ནད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་སྨན་པ་རྣམས་སྨན་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་གཏོང་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཙམ་གསུངས་པའང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ
Chinese
经中说“心性显现为多种多样”，对于那些特别执着于色法的人，对治色法，这也是不了义。如《楞伽经》等经部中所说，外境显现的有无等，说外境并非存在，而是心性显现为身体和受用等多种多样，其意是说，对于那些特别执着于色法的所化众生，由此生起贪欲等烦恼而无法自主，并以此为基础造作大恶业，从而从福德和智慧的资粮中退失的那些人，世尊为了平息由色法所引起的烦恼，就像对贪执者开示观修白骨一样，虽然并非完全符合实相，但应理解为通过对治色法而宣说了唯心。因此，该经也是不了义。如果问：这也只是不了义，而不是了义，这怎么知道呢？第二，为了确立能成立的理由，有教证和理证两种。第一，此乃导师说不了义，此乃以理亦应是不了义。不仅此经是不了义，而且，其他类似的经部，也由此教证而得以阐明。那些将唯识视为了义的，如圣者《解深密经》等中所说的遍计所执性、依他起性、圆成实性这三种自性中，遍计所执性不存在，依他起性存在，同样地，“执取之识深且微细，一切种子如水流般流淌，若执着为我则不可行，此我未曾向孩童们开示。”等等，其他类似的经部也如病人对病人，医生施予各种药物一样，佛陀也同样对众生，也善说了唯心。以这个教证阐明了外境显现的有无等是不了义的。就像因为病人的疾病种类不同，医生会给予不同的药物一样，如来宣说唯心也是为了应合所化众生的不同想法而宣说的缘故。唯心
English
It is said that "mind itself appears in various ways." For those who are particularly attached to form, the antidote to form is also provisional. As stated in sutras such as the *Laṅkāvatāra Sūtra*, regarding the existence or non-existence of external appearances, etc., it is said that external objects do not exist, but mind itself appears in various ways as body and resources, etc. The intention is that for those trainees who are particularly attached to form, due to this, afflictions such as desire arise uncontrollably, and based on this, they commit great evils, thus degenerating from the accumulations of merit and wisdom. For those people, the Blessed One, in order to pacify the afflictions caused by form, just as he taught those with attachment to meditate on skeletons, although it is not completely in accordance with reality, it should be understood that he taught only mind by counteracting form. Therefore, that sutra is also provisional. If you ask, how do you know that this is also only provisional and not definitive? Secondly, to establish the reason for proof, there are two types: scriptural and logical. First, this is what the Teacher said is provisional, and this should also be provisional by reason. Not only is this sutra provisional, but other similar sutras are also clarified by this scripture. Those who consider the Mind-Only school to be definitive, such as the three natures of the imagined nature, the dependent nature, and the perfectly established nature mentioned in the *Saṃdhinirmocana Sūtra* of the Noble One, the imagined nature does not exist, the dependent nature exists, and similarly, "The consciousness of grasping is deep and subtle, all seeds flow like a stream of water, it is not permissible to grasp as self, this I have not shown to children." etc., other similar sutras are also like a doctor giving various medicines to a patient, the Buddha also similarly to sentient beings, also well taught Mind-Only. This scripture clarifies that the existence or non-existence of external appearances is provisional. Just as doctors give different medicines because of the different types of diseases of patients, the Tathagata's teaching of Mind-Only is also because it is taught in accordance with the different thoughts of the trainees. Mind-Only
Tibetan
་གསུངས་པ་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ན། སླར་ཡང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་ནས་སེམས་ཙམ་བསྟན་ནོ་ཞེེས་དེའི་དགོས་པ་གསུང་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་བརྗོད་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་མཆིས་པར་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་ཆེན་པོ་གོས་དྲིི་མ་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་པ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ། ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རྟོག་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ། རྟག་པ། བརྟན་པ། ཐེར་ཟུག་པ་ནི་བརྗོད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྨྲ་བ་འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཇི་ལྟར་འདྲ་བ་མ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པ། བྱེད་པ་པོ། ཡོན་ཏན་མེད་པ། ཁྱབ་པ། མི་འཇིག་པའོ་ཞེས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟོན་པར་བགྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། མ་སྐྱེད་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་བསྟན་པར་བྱས་ནས། བྱིས་པ་རྣམས་བདག་མེད་པས་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་གནས་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་དོན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྟོན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། དཔེར་ན་རྫ་མཁན་ནི་འཇིམ་པའི་རྡུལ་གྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་ལ་ལག་པ་དང་། བཟོ་དང་། ལག་གཟུངས་དང་། ཆུ་དང་། སྲད་བུ་དང་། ནན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལས་སྣོད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆོན་པོ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང
Chinese
如果所说的是确定的意义，那么再次考虑到被教化者的思想差别而宣说了唯识，说这个必要是不合理的。同样在《楞伽经》中，世尊在经中宣说如来藏，世尊说自性光明、完全清净，从一开始就完全清净，具有三十二相，存在于一切众生的身体中。如同世尊的珍宝被包裹在有污垢的布中一样，被蕴、界、处之布包裹，被贪欲、嗔恨、愚痴所压制，被分别念的分别所染污，如果说它是常、稳固、真实的，那么，世尊，如来说如来藏，这与外道所说的我有什么区别呢？世尊，外道也说常、作者、无功德、遍在、不灭，以此来显示我。世尊开示说：大慧，宣说如来藏与外道不相同。大慧，如来、阿罗汉、正等觉们，以空性、真实的边际、涅槃、不生、不灭、无相、无愿等词语的意义来显示如来藏，为了让孩子们舍弃因无我而毁灭之处，通过如来藏的方式来显示那个意义，从而显示无分别的处所，无相的行境。大慧，未来和现在出现的菩萨摩诃萨们不应执着于我。大慧，例如陶师以一团泥土，凭借手、工艺、工具、水、线和努力，制造出各种各样的器皿。大慧，同样，如来们也……
English
If what is said is of definite meaning, then again, considering the differences in the minds of those to be taught, the Mind-Only is taught, and it is unreasonable to say that this is necessary. Similarly, in the Lankavatara Sutra, the Blessed One speaks of the Tathagatagarbha in the sutra, saying that the Blessed One, whose nature is luminous and completely pure, is pure from the beginning, possessing the thirty-two marks, and exists within the bodies of all sentient beings. Just as the Blessed One's precious jewel is wrapped in a dirty cloth, it is wrapped in the cloth of the skandhas, dhatus, and ayatanas, oppressed by desire, hatred, and ignorance, and defiled by the distinctions of conceptual thought. If it is said to be permanent, stable, and real, then, Blessed One, how is this Tathagatagarbha spoken of by the Tathagata different from the self spoken of by the Tirthikas? Blessed One, the Tirthikas also speak of a self that is permanent, a maker, without qualities, pervasive, and indestructible. The Blessed One taught: Great Wisdom, the teaching of the Tathagatagarbha is not the same as that of the Tirthikas. Great Wisdom, the Tathagatas, Arhats, and Samyaksambuddhas teach the Tathagatagarbha through the meaning of terms such as emptiness, true limit, nirvana, unborn, unceasing, signless, and wishless. In order for children to abandon the places that are destroyed by selflessness, that meaning is taught through the gateway of the Tathagatagarbha, thereby revealing the realm of non-discrimination, the object of experience without appearance. Great Wisdom, Bodhisattvas and Mahasattvas who appear in the future and present should not be attached to self. Great Wisdom, for example, a potter, with a single lump of clay, with hands, skill, tools, water, thread, and effort, makes various kinds of vessels. Great Wisdom, similarly, the Tathagatas also...