Chinese
应当知晓，这是遮止了其他事物作为主要，而对世间人们说这三界唯是心而已。因此，此经中是为了消除色等作为主要，并非是说仅有心而无色，从而遮止色，这不是经的意义。经的意义应当如我们所说的那样理解。如果不是这样，如果知晓这些是唯心，并因此而遮止色，那么为何大自在天又说心是从无明和业中产生的呢？如果知晓这三界是唯心所成，并因此在《十地经》中遮止色，而将心作为真实存在来宣说，那么为何在那部经中又说：如是菩萨如理如实地了知缘起。他这样想：不了知真实，是为实义无明。由无明所造之业成熟，是为诸行。依于诸行的最初之心，是为识。为何大自在天薄伽梵说心是从无明和业的因中产生的呢？如果心自性真实存在，则不应依赖因和缘。为何心是主要的呢？因此说：心能布置有情世间和器世间，极其繁杂。一切众生都说是从业中产生。舍弃心则无业存在。心能布置从地狱到有顶之间的有情世间，各自从其不共业中产生，以及从风轮到色究竟天之间的器世间，种种不同，从有情众生的共业中产生。如云：有情为业所支配，于黑闇时而生，譬如心于地狱、天界、世间，如刀剑与珍宝之树。如是说内外一切众生皆从业所生，有共同的业，也有不共同的业，而业又依赖于心。
English
It should be known that this is to prevent other things from being the main thing, and to tell the people of the world that these three realms are only mind. Therefore, in this sutra, it is to eliminate form and so on as the main thing, not to say that there is only mind and no form, thereby preventing form, which is not the meaning of the sutra. The meaning of the sutra should be understood as we have said. If not, if you know that these are only mind, and therefore prevent form, then why does the Great Lord say that mind arises from ignorance and karma? If you know that these three realms are made of mind only, and therefore prevent form in the Ten Bhumi Sutra, and declare mind as the real existence, then why does that sutra say: Thus, the Bodhisattva understands the arising of dependent origination as it is. He thinks like this: Not knowing the truth is ignorance of the real meaning. The karma created by ignorance matures, which is the formations. The first mind based on the formations is consciousness. Why does the Great Lord Bhagavan say that mind arises from the cause of ignorance and karma? If the mind is truly existent in its own nature, then it should not depend on causes and conditions. Why is mind the main thing? Therefore it is said: Mind can arrange the sentient world and the container world, which are extremely complex. All beings are said to arise from karma. Without mind, there is no karma. Mind can arrange the sentient world from hell to the peak of existence, each arising from its own unique karma, and the container world from the wind wheel to Akanistha, in various forms, arising from the common karma of sentient beings. As it is said: Sentient beings are dominated by karma, and are born in the dark ages, just like the mind in hell, heaven, and the world, like swords and trees of jewels. Thus it is said that all internal and external beings are born from karma, both common and uncommon, and karma depends on mind.
Chinese
这是因为只有与心识相伴才能造作业，离开了心识就无法造作业。因此，轮回的根本原因是心识，而不是色。例如，虽然有色，但它不像心识那样是作者。虽然在名言上色也像心识一样存在，但它不像心识那样是轮回的根本原因，不是作者，因为它是无情物，没有智慧的活动。因为色没有作者的作用，所以除了心识之外的作者，反过来遮止色是不合理的。有些人认为自我和主宰等是作者，另一些人认为心识是作者，没有人认为色是作者。因此，我们认为主宰等不适合作为作者，而心识具有作者的能力。当说“唯心”时，遮止心识之外的主宰等作为作者，反过来遮止色是不合理的。就像两个国王争夺一个地方的统治权，胜利者想要击败对方，而不是为了双方都需要的普通百姓一样。在这里，对于认为心识是作者的两种观点来说，色也是需要的，因此永远不会有损害。第二，显示色与心识的有无是相同的：如此，如前所述，安住于世俗谛中，蕴聚世间名，五者皆有之。若欲现彼智，瑜伽士前五者不生。安住于世俗谛的世间人，五蕴都是存在的，因为它们在世间广为人知。对于想要显现证悟空性的智慧的瑜伽士来说，色等五蕴都不会生起，因为一切戏论的相都已寂灭。因为如此，所以如果没有色，就不要执着于有心识；即使有心识，也不要执着于没有色。为什么呢？因为在名言上，两者都同样存在；在胜义上，两者都同样不存在。经文说：
English
This is because only with the accompaniment of mind can karma be accumulated, and without mind, karma cannot be accumulated. Therefore, the main cause of wandering in samsara is mind, not form. For example, although form exists, it is not the agent like mind. Although form exists nominally like mind, it is not the agent of karma and other causes of wandering in samsara like mind, because it is inanimate and has no movement of intelligence. Because form has no function of an agent, therefore, it is not reasonable to exclude form by negating an agent other than mind. Some consider the self and the chief, etc., as agents, while others consider the mind as the agent. No one considers form as the agent. Therefore, we see that the chief, etc., are not suitable as agents, and the mind is seen to possess the power of an agent. When it is said, "Mind only," it is not reasonable to exclude form by negating the chief, etc., other than mind, as agents. Just as when two kings contend for the lordship of a single territory, the one who prevails desires to defeat the other, but not the ordinary subjects who are needed by both. Likewise, here, for both views that consider mind as the agent, form is also needed, so there is never any harm. Secondly, showing that the presence or absence of form and mind is the same: Thus, as has been said, abiding in the suchness of worldly people, the aggregates, known in the world, all five are present. If one wishes to manifest that wisdom, for the yogi, those five do not arise. For worldly people abiding in the suchness of the worldly view, all five aggregates are present, because they are well-known in the world. For yogis who wish to manifest the wisdom that realizes suchness, emptiness, those five aggregates, such as form, do not arise, because all the characteristics of elaboration are completely pacified. Because it is so, therefore, if there is no form, do not cling to the existence of mind; even if there is mind, do not cling to the non-existence of form. Why is that? Because nominally, both exist equally; ultimately, both are equally non-existent. The scripture says:
Tibetan
་ལས་ཀྱང་གཉི་ག་ཡོད་མེད་མཚུངས་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་དག་ཤེས་རབ་ཚུལ་མདོར་སངས་རྒྱས་ཤིང་། །མཚུངས་པར་སྤངས་ཤིང་མངོན་པའི་ཆོས་ལས་གསུངས། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལྔ་ཅར་ཡང་མཚུངས་པར་གསུངས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོར། ལྔ་ཅར་མཚུངས་པར་སྤངས་ཤིང་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་པའི། བདེན་གཉིས་རིམ་པ་འདི་དག་བཤིག་ནས་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་ནི་བཀག་པས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གཟུགས་མེད་པར་སེམས་ཙམ་ཞིག་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདི་དག་བཤིག་ནས་ཀྱང་རྣམ་རིག་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་གི་རྫས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དབང་གི་རྫས་ནི་སྔར་རིགས་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟའི་རིམ་པས་དངོས་གདོད་ནས། །དེ་ཉིད་མ་སྐྱེད་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་རིག་བྱ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་པའི་རིམ་པས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྐྱེས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མདོ་གཞན་གྱིའང་དགོངས་པ་བཤད་པ་ནི། འདི་སྐད་ཅེས་གལ་ཏེ་མདོ་དེ་དག་དགོངས་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ནའང་ལུང་གཞན་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་འགྲུབ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ལུས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སོ། །གནས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་སུ་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ན། ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གསུམ། མདོ་དེ་དགོངས་པ་ཅན་དུ་བསྟན་པ། དེའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་པ། ཞར་ལ་དྲང་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་དོན་ཡོད་མིན། །
Chinese
而且还说两者有无相同。例如：他们以智慧的方式在经中成佛，同样地，在经中舍弃，并在显现的法中宣说。色等五蕴在法句经中，也从自相和共相等方面，同样地宣说了五者。在般若波罗蜜多经中，五者同样地被舍弃和遮止。如《贤劫经》中说：“饶益，色性本空。”直到“识性本空”之间。因此，即使摧毁了这样以教证和理证成立的真俗二谛次第，你的实体也不会因遮止而成立。说没有色法而只有心识成立，这是因为即使摧毁了如前所说的世俗和胜义二谛次第，你的唯识宗也不会成立他宗的实体，因为他宗的实体先前已被理证所遮止。因此，通过这样的次第，事物从一开始，就不会产生，而是被认为是世俗产生的。第三，解释其他经的意图：如果那些经是那样的意图，但在其他经中，唯识宗也能成立。例如：“外境显现有无，心显现为各种各样，身、受用和处所等同，我说是唯心。”身是指眼等诸根，受用是指色等诸境，处所是指器世间。因此，由于没有心以外的外境存在，心本身因习气而显现为身、受用和处所，因此，对与识不同的身等产生执着。因此，如果说这三界是唯心，那么对此的回答有三点：表明该经具有意图，引用其知识，并顺便指出直义和隐义的区别。第一点是：从哪个经中没有外境存在？
English
Moreover, it is said that both existence and non-existence are the same. For example: They become Buddhas in the Sutras in the way of wisdom, and similarly, they are abandoned in the Sutras and spoken of in the manifested Dharma. The five aggregates, such as form, are also spoken of equally in the Abhidharma Sutra from the aspects of self-characteristics and common characteristics. In the Prajnaparamita Sutra, all five are equally abandoned and prohibited. As it is said in the Ratnakuta Sutra: 'Endowed with virtue, form is empty by its very nature.' Up to 'consciousness is empty by its very nature.' Therefore, even if these two truths, which are established by scripture and reason, are destroyed, your substance will not be established by prohibition. To say that only mind is established without form is because even if the order of the two truths, conventional and ultimate, as previously stated, is destroyed, your Vijnanavada will not establish the substance of the other, because the substance of the other has been previously prohibited by reason. Therefore, through such a sequence, things from the beginning are not produced, but are considered to be produced in the mundane sense. Third, explaining the intention of other sutras: If those sutras are of that intention, but in other sutras, Vijnanavada can also be established. For example: 'Whether external appearances exist or not, the mind appears in various ways, the body, enjoyment, and place are the same, I say it is only mind.' The body refers to the senses such as the eyes, enjoyment refers to the objects such as form, and place refers to the container world. Therefore, since there is no external object other than the mind, the mind itself appears as the body, enjoyment, and place due to habitual tendencies, therefore, attachment arises to the body and so on, which are different from consciousness. Therefore, if it is said that these three realms are only mind, then there are three points in response to this: indicating that the sutra has an intention, citing its knowledge, and incidentally pointing out the difference between literal and hidden meanings. The first point is: From which sutra does the external object not exist?