Tibetan
་པར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་སེམས། །གནས་མེད་དེ་ལྟར་ཟིན་མི་འགྱུར། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤེགས་པའི་ལམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པ་དག་གིས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །གང་ཟག་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དོན་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དེ་དག་གི་ལྟ་བ་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གཉེན་པོ་གང་གིས་སྤང་བྱ་གང་ཞིག་འཇོམས་པ་དེ་ནི་སྤང་བྱ་དེ་དང་། དམིགས་ཡུལ་གཅིག་ལ་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པ་དང་སྒྲ་རྟག་པ་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དོན་དམ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་དག་དང་དམིགས་ཡུལ་གཅིག་ལ་དམིགས་པའང་མ་ཡིན་ལ། འཛིན་སྟངས་འགལ་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དམིགས་ཡུལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་མངོན་ཞེན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་མི་བྱེད་པར་མ་ཟད་དེ་དག་གིས་ས་བོན་བརྟས་པར་ཡང་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་ཕུང་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདག་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའང་ཉིན་རེ་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གྲངས་ཅན་དང་། བྱེ་བྲག་པའི་བདག་ལྟ་བཞིན། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མིང་ཅན་གྱི་བདག་རྟག་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བྱིས་པ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་སོགས་སུ་ཞེན་པ་དག་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པར་ནུས་པའི་གཉེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་གང་ཟག་རྣམས་ལ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་སྨོད་ཅིང་། འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་ས་བོན་འཕེལ་བར་བྱེད
Chinese
心若变异于何处？无处可住亦不转。如是所说。因此，诸法自性空之空性，是所有见解之对治，是所有圣者之行路，是所有如来之意，一切经续之所诠心要，我等善意者当信受。若有人执着人空性为胜义谛实有，则彼等之见解不能作为二障之对治，此乃因，能摧毁所断之对治，必须与所断，于同一目标上执持方式相违，譬如，了知声无常与执持声为常。若有视胜义谛为存在，而非仅于世俗谛中，则彼等与烦恼及分别念，于蕴聚上颠倒生起者，非于同一目标上执持，亦非执持方式相违，因其所缘为二谛各异，且于执持目标为真实之实执上相同。此不但不能作为烦恼及分别念之对治，反能滋长彼等之种子，此乃因，贪等烦恼皆以我执为因，若有人执着蕴聚之外有胜义之我存在，则彼对于蕴聚之我执亦将日渐增长，譬如数论派和胜论派之我见。视如来藏之名为常我，于众生心中胜义存在者，亦具如是之状态。若有人喜好戏论，则彼等之分别念亦将增长，譬如孩童。执着如来藏为清净、安乐、常、我等者，亦是喜好戏论者。因此，能从根本上拔除一切边执见之对治，是了悟诸法自性空之见解，且以诸多方式呵责有情，增长轮回与恶趣之因，即烦恼与分别念之种子。
English
Where does the mind go when it changes? It cannot be held and does not transform. As it is said. Therefore, the emptiness of all phenomena, empty of its own nature, is the antidote to all views, the path of all noble beings, the mind of all Tathagatas, and the heart essence of all scriptures. Those of us who wish well should believe this. If someone holds that the emptiness of persons is truly existent in the ultimate truth, then their view cannot serve as an antidote to the two obscurations. This is because an antidote that destroys what is to be abandoned must be contrary to what is to be abandoned in its way of holding onto the same object. For example, knowing that sound is impermanent and holding onto sound as permanent. If one views the ultimate truth as existing apart from the conventional, then they and the afflictions and conceptual thoughts that arise perversely on the aggregates do not hold onto the same object, nor is their way of holding contrary, because their objects of focus are the two truths, which are different, and they are the same in their attachment to holding the object as true. This not only does not act as an antidote to afflictions and conceptual thoughts, but also nurtures their seeds. This is because afflictions such as desire have self-grasping as their cause, and if someone is attached to the existence of an ultimately true self apart from the aggregates, then their self-grasping of the aggregates will also increase day by day, like the views of the Samkhya and Vaisheshika schools. Those who view the essence of the Sugata, called the permanent self, as ultimately existing in sentient beings also have such a state. If someone delights in elaboration, then their conceptual thoughts will also increase, like children. Those who are attached to the essence of the Sugata as pure, blissful, permanent, self, etc., are also those who delight in elaboration. Therefore, the antidote that can eradicate all extreme views from the root is the view of realizing that all phenomena are empty of inherent nature, and it scolds sentient beings in many ways, and increases the seeds of afflictions and conceptual thoughts, which are the cause of samsara and the lower realms.
Tibetan
་པའི་ཞེན་ལྟ་ལ་སྒོ་དུ་མ་ནས་བསྟོད་ཅིང་། དེ་ཉིད་ལ་རང་གནས་ནས་གཞན་དག་ཀྱང་འགོད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རང་ཕུང་བར་མ་ཟད་གཞན་དག་ཀྱང་ཕུང་བར་བྱེད་པའི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉ ེན་དེ་དག་ནི་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆིས་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱང་རིང་དུ་དོར་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ། །ཡིན་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་། །སྒྲ་དང་དྲི་རོ་རེག་བྱ་དང་། །ཆོས་རྣམས་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །ཕྱི་རོལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་ཕྱིའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་ན། །ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཀ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་དག་ནི་དབང་ལྡན་ཁོག་པ་ཉིད་རྒྱུད་ཀྱི་ནང་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱི་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞིར་འདོད་དོ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །མཁས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བསྙད། །སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས། །ངོ་བོ་སྟོང་པར་འདོད་པ་ཡིན། །སྟོང་ཞེས་བྱ་བའི་སྟོང་ཉིད་གང་། །སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། །སྟོང་ཉིད་དངོས་པོའི་བློ་ཅན་གྱིས། །འཛིན་པ་ཟློག་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན། །ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བསྙད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་དེའང་ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་དགག་གཞི་དེ་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་འགའ་ཞིག་བཀག་པའི་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལྟ་ཡོད་རེ་སྐན། དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་དེའང་སྟོང་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། བླུན་པོ་གང་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལའང་དངོས་
Chinese
以多种方式赞美邪见的观点，并通过使他人也从自身立场陷入其中，不仅毁灭自己，也毁灭他人的恶知识，如同渴望解脱者应远离的灰烬一般。其中，外空性是：因为它的自性，所以色以色为空。声、香、味、触和法也是如此。色等自性不存在，被称为外空性。色等六外处被称为外法。它们如前所述，以自身体性为空，这就是外空性。两者皆无自性，即是内外空性。内外二处的生处皆无自性，即是内外空性。另一些人认为，有权者的身体是相续的内，生处的外，因此是内外空性的基础。诸法无自性，智者称之为空性。此空性亦以空性，被认为是体性空。所谓的空性，被认为是空性即空性，为了遣除具有事物之念者之执着而宣说。内外之法皆无自性，此无自性即是空性。如是说：若有少许非空，则有少许空。若无少许非空，何来有空？如是说，若有少许以自性不空的法，则在这样的破斥基础上，存在着破斥某种应破之法的空性。如果按照之前所说的道理，连少许不空的法都没有，那么空性以自性成立也无从谈起。因此，空性也是以空性自身体性为空的，这就是空性即空性。为何要这样说呢？因为愚笨之人认为，当一切法都显示为空性时，空性也应是实
English
Praising wrong views in many ways, and by causing others to fall into them from their own position, those evil companions who not only destroy themselves but also destroy others should be discarded far away like ashes by those who desire liberation. Among them, external emptiness is: Because of its own nature, form is empty of form. Sound, smell, taste, touch, and phenomena are also the same. The absence of self-nature in form, etc., is considered external emptiness. The six external sense bases, such as form, are called external phenomena. They are empty of their own essence in the manner described earlier, and this is called external emptiness. Both are without self-nature, which is internal and external emptiness. Both the internal and external sense bases are without self-nature, which is internal and external emptiness. Others consider the body of the powerful one to be the inner continuum and the outer sense bases, thus it is the basis of internal and external emptiness. Phenomena are without self-nature, and the wise call it emptiness. This emptiness is also considered to be empty in essence by emptiness. The so-called emptiness is considered to be emptiness as emptiness, and it is spoken to dispel the clinging of those who have thoughts of things. The internal and external phenomena are all without self-nature, and this absence of self-nature is called emptiness. As it is said: If there is a little non-emptiness, then there is a little emptiness. If there is no little non-emptiness, how can there be emptiness? As it is said, if there is a little phenomenon that is not empty by its own nature, then on such a basis of refutation, there exists the emptiness of refuting some refutable phenomenon. If, according to the reason stated earlier, there is not even a little non-empty phenomenon, then there is no way to talk about emptiness being established by its own nature. Therefore, emptiness is also empty of its own essence by emptiness, and this is emptiness as emptiness. Why is this said? Because foolish people think that when all phenomena are shown to be emptiness, emptiness should also be real.