Tibetan
་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པ་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ནའང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པས་སླར་ཡང་འདི་གཉིས་ནི། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕྱེ་སྟེ་རྣམས་མང་གསུངས། །བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་མང་པོར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྤྲོས་དང་བཅས་པར་སྟོང་པ་ཉིད། །བཅུ་དྲུག་བཤད་ནས་མདོར་བསྡུས་ཏེ། །སླར་ཡང་བཞིར་བཤད་དེ་དག་ནི། །ཐེག་ཆེན་དུ་ཡང་བཞེད་པ་ཡིན། །ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྟེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོར་བ་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་ནས། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དངོས་པོ་ནི་དངོས་པོས་སྟོང་ངོ་། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་སྟོང་ངོ། །རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་མདོར་བསྡུས་ནས་སླར་སྟོང་པ་ཉིད་བཞིར་བཤད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་འདི་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་རེ་རེ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ། །ཡིན་ཕྱིར་མིག་ནི་མིག་གིས་སྟོང་། །དེ་བཞིན་རྣ་བ་སྣ་དང་ལྕེ། ། ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་བསྙད་པར་བྱ། །ཐེར་ཟུག་གནས་པ་མ་ཡིན་དང་། །འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དྲུག་པོ་ཡི། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ
Chinese
为了追求其意义，为了舍弃三界的烦恼，有圆满修习补特伽罗无我的方法。因此，仅仅开示了补特伽罗无我。即使如此，了悟补特伽罗无我依赖于了悟蕴的无自性，因此并非没有了悟法无我。如是，导师再次说此二者：为调伏者，分门别类说众多。这二种无我，是薄伽梵依调伏者的意乐而分门别类开示的。如何分门别类呢？广说十六空性，略摄之，复说为四，彼等也是大乘所许。如《般若波罗蜜多经》中说：善现，复次菩萨摩诃萨之大乘者，谓内空，外空，内外空，空空，大空，胜义空，有为空，无为空，过边际空，无始无终空，无舍空，自性空，一切法空，自相空，不可得空，无物自性空。如是广说十六空性后，善现，复次，物以物空，非物以非物空，自性以自性空，他物以他物空。如是略摄后，复说四空性。此等空性也称为大乘，因为作为对治所知障的对治，广为开示法无我之故。为了开示那十六空性一一的缘故而说：何以此之自性，是故眼以眼空。如是耳鼻舌，身与意亦应说。非为恒常住，亦非坏灭性之故。眼等六者之，无自性性为何，彼
English
In order to pursue its meaning, in order to abandon the afflictions of the three realms, there is a method of fully cultivating the absence of self of the person. Therefore, only the absence of self of the person is taught. Even so, the realization of the absence of self of the person depends on the realization of the selflessness of the aggregates, therefore it is not that there is no realization of the absence of self of phenomena. Thus, the teacher again said these two: For those to be tamed, they are divided and many are spoken. These two types of selflessness are taught by the Bhagavan in accordance with the inclinations of those to be tamed. How are they divided? The sixteen emptinesses are explained extensively, then summarized, and then explained again as four, which are also accepted in the Mahayana. As it is said in the Prajnaparamita Sutra: Subhuti, furthermore, the Mahayana of the Bodhisattva Mahasattva is as follows: internal emptiness, external emptiness, internal-external emptiness, emptiness of emptiness, great emptiness, ultimate emptiness, conditioned emptiness, unconditioned emptiness, emptiness beyond extremes, emptiness without beginning or end, emptiness without abandonment, emptiness of self-nature, emptiness of all dharmas, emptiness of self-characteristics, emptiness of non-apprehension, emptiness of the nature of non-things. Thus, after extensively explaining the sixteen emptinesses, Subhuti, furthermore, things are empty of things, non-things are empty of non-things, self-nature is empty of self-nature, other things are empty of other things. Thus, after summarizing, the four emptinesses are explained again. These emptinesses are also called Mahayana, because as an antidote to the obscuration of knowledge, the absence of self of phenomena is extensively taught. In order to explain each of the sixteen emptinesses, it is said: Why is its self-nature, therefore the eye is empty of the eye. Likewise, ear, nose, tongue, body and mind should also be said. Because it is not permanent, nor is it of a destructive nature. What is the selflessness of the six, such as the eye, that
Tibetan
་ནི་ནང་སྟོང་ཉིད་དུ་འདོད། །དེ་ལ་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལ་ནི་ནང་གི་ཆོས་ཞེས་བྱ་ལ། གལ་ཏེ་དེ་དག་ལའང་རང་བཞིན་ཅུང་ཞིག་ཡོད་ན་མི་འཇིག་པ་ཐེར་ཟུར་ཏུ་གནས་པའམ། སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་གྱིས་འཇིག་པའི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཀུན་བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་རྟག་པའང་མ་ཡིན་ལ། སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་གྱིས་འཇིག་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་ནི་གདོད་མ་ནས་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོ་བས་བུམ་པ་བཅོམ་པ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། ལུང་པ་ཆུས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་དགག་བྱ་དོན་གཞན་གྱིས་དབེན་པའང་མ་ཡིན། དགག་གི་ངོ་བོའང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་ཆད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལྡོག་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར་ཡང་། གང་ཡང་རུང་བའི་གནས་རྙེད་ནས། །ཉོན་མོངས་སྦྲུལ་གདུག་གཡོན་ཅན་གྱིས། །ཟིན
Chinese
被认为是内空性。其中，从眼到意的生处被称为内法。如果这些也稍微具有自性，要么会变成不灭的永恒存在，要么会变成刹那或相续坏灭的无常。因为事物不可能有其他形态。这些是仅为依缘而生的假立，丝毫没有自性，因此不是永恒存在的常，也不是刹那或相续坏灭的无常。因此，眼等六内生处，从原始以来就是各自本体空性的无自性，这就被认为是内空性。为什么眼等这些没有自性呢？因为眼等这些的自性就是空性。这里，眼等的空性不是像用锤子打破瓶子那样的无有事物，也不是像山谷空无水那样远离他义的遮遣。也不是遮遣的本体，因为这些分别是断灭的空性和暂时的空性，所以不能作为二障的对治。那么是什么呢？眼等法，其自身本体不住于常无常等戏论的任何边，因此仅被安立为空性。这样的空性是实相的真如，因为如实通达它就能断除二障。如此，烦恼和分别念是从对内外诸法执著为实有而产生的。当瑜伽士了知一切法从原始以来就是各自本体空性，不住于任何边时，对实有的执著就会止息，因此没有产生烦恼和分别念的机会。因此，经论中也说：“业与烦恼分别念，彼等戏论生戏论，空性令其止息灭。”又《六十正理论》中也说：“无论于何处得地，烦恼毒蛇狡猾者，所缠。”
English
It is considered inner emptiness. Among them, the sense bases from the eye to the mind are called inner dharmas. If these also had some inherent nature, they would either become imperishable, permanently existing, or they would become impermanent, decaying momentarily or continuously. Because it is impossible for things to have other forms. These are merely imputed dependent origination, without any inherent nature, so they are not permanent, eternally existing, nor are they impermanent, decaying momentarily or continuously. Therefore, the six inner sense bases, such as the eye, are from the beginning empty of their own essence, without inherent nature, and this is considered inner emptiness. Why are these, such as the eye, without inherent nature? Because the inherent nature of these, such as the eye, is emptiness itself. Here, the emptiness of the eye and so on is not the absence of things, like breaking a vase with a hammer, nor is it the absence of other meanings, like a valley empty of water. Nor is it the nature of negation, because these are respectively the emptiness of cessation and the temporary emptiness, so they cannot serve as the antidote to the two obscurations. What then is it? The dharmas such as the eye, their own essence does not abide in any extreme of elaboration, such as permanence or impermanence, therefore it is merely labeled as emptiness. Such emptiness is the suchness of reality, because understanding it without error will eliminate the two obscurations. Thus, afflictions and conceptual thoughts arise from clinging to external and internal dharmas as real. When a yogi realizes that all dharmas are from the beginning empty of their own essence and do not abide in any extreme, the clinging to reality ceases, so there is no opportunity for afflictions and conceptual thoughts to arise. Therefore, it is also said in the scriptures: "From karma, afflictions, and conceptual thoughts, from their elaborations, elaborations arise, emptiness will cause them to cease." And in the "Sixty Stanzas of Reasoning" it is also said: "Having found a place anywhere, the cunning, venomous serpent of afflictions, seizes.