Tibetan
་གྱུར་ན། །ཕྲད་སོགས་རིགས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཞིག་ན། །དེ་ནི་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་ཡི་ཆད་འབའ་ཞིག་ཡིན། །གལ་ཏེ་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་གོ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། གོ་བྱའི་བསྒྲུབ་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ཕྲད་པ་དང་མ་ཕྲད་པ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་ཉེ་བར་སྦྱར་ནས་སུན་འབྱུང་བར་བྱ་བ་ཞིག་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རང་གི་ཚིག་ལའང་ཐལ་བ་མཚུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སུན་འབྱིན་འགོད་པ་ནི་ཡི་ཆད་འབའ་ཞིག་ཡིན་པར་རྟོགས་ཏེ། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་དམིགས་པས་རབ་རིབ་མེད་པ་ལ་མི་གནོད་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལའང་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་སུན་འབྱིན་པ་བཀོད་པས་མི་གནོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་དག་མིག་དང་ཁབ་ལེན་ལ་སོགས་པ་མ་ཕྲད་པར་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་དཔེ་དེ་དག་ཀྱང་བཀག་པར་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལའང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་སུ་གཞུག་པར་ནི། །སླ་བ་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་ཡོད་པར་གཞན་དག་ལ། །བདེ་བླག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ན། །ཅི་ཕྱིར་རྟོག་གེ་ངན་པས་འཇིག་རྟེན་འདིར་བཅོལ་བྱེད། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་གྲུབ་པའི་དཔེ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་སུ་གཞུག་སླ་བ་དེ་ལྟར། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་ཡོད་པར་གཞན་དབུ་མ་པ་དག་ལ་བདེ་བླག་ཏུ་སྒྲུབ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ལ་གྲགས་པའི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་དངོས་པོ་འགའ་ལ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོས་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་ཡིན་ལ་ལན་སུས་ཀྱང་བརྗོད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་དར་གྱི་སྲིན་བུ་ལྟར་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྦུབས་ཀྱིས་བཏུམས་པའི་སྟེང་དུ། རྟོག་གེ་ངན་པའི་སྲད་བུས་བྲེས་པའི་རྒྱ་ཤིན་ཏུ་བསྲན་ཏེ་མ་ཀུན་ནས་འཛུགས་པར་ཅི་སྟེ་བྱེད། །གཞན་ཡང་། སུན་འབྱིན་ལྷག་མ་གོང་དུ་བསྟན་པའང་ཤེས་བྱས་ནས། །ཕྲད་པའི་བརྟག་པ་ལ་སོགས་ལན་དུ་འདི་བརྗོད་བྱ། །སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་རྒོལ་བའང་ཇི་ལྟར་ཡོད་མིན་ཞེས། །སྔར་བཤད་ལྷག་མ་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ། །རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་ལ་སུན་འབྱིན་ལྷ
Chinese
如果这样，就能将相合等道理紧密结合起来。但因为没有，所以这只是你的一厢情愿。如果中观派有一些能表达自宗的理证，以及能表达所证的自性成立的事物，就能将能立和所立相合与不相合等道理紧密结合，从而进行破斥。但因为我们没有自性成立的理证等，所以你对我们提出与自己的话也有相同过失等的破斥，要知道这只是一厢情愿。例如，有眼翳的人的视线不会损害没有眼翳的人一样，对于说无自性的人来说，全面抓住二者的观点进行破斥也不会造成损害。因此，对于那些安立眼和磁铁等不相合也能各自起作用的例子，也应予以遮止，因为对那些例子来说，也会有相同的推论过失。此外， 要使事物领悟到无自性， 像这样容易，但对于其他人来说， 却不能轻易地成立自性有， 为何以恶分别念在此世间造作束缚？ 就像梦和幻术等，对于说事物在自己的观点中成立的例子，仅仅依靠这些例子，就能轻易地使内外事物领悟到无自性一样。但对于其他中观派来说，却不能轻易地成立事物有自性，因为没有双方都认可的例子，因为我们对任何事物都不承认有丝毫的自性。这样一来，我就能驳倒一切辩论，没有人能说出反驳的话。因此，为何要像世间蚕一样，在被自己的分别念的茧包裹之上，又用恶分别念的丝线编织成极其坚固的网来全面束缚自己呢？此外，通过了解上面所说的破斥的剩余部分，就应回答相合的观察等问题。对于如何进行彻底的破斥，以及是否存在破斥等问题，应通过之前所说的剩余部分来理解。对于说因果自性成立的人的破斥的剩
English
If so, then the reasoning of conjunction etc. could be closely connected. But since it is not, this is just your wishful thinking. If the Madhyamikas had some valid reasons to express their own system, and some self-established things to express what is to be proven, then the reasoning of connecting the proof and what is to be proven, conjunction and non-conjunction, etc., could be closely connected, and thus refutation could be done. But since we do not have self-established proofs etc., you pointing out to us that there are similar faults in your own words is just wishful thinking. For example, just as the vision of a person with cataracts does not harm a person without cataracts, so too, for those who speak of no self-nature, fully grasping the views of both sides and making refutations does not cause harm. Therefore, those examples that establish that the eye and the magnet etc. can each perform their functions without conjunction should also be prohibited, because for those examples too, there will be the same fault of inference. Furthermore, To make things realize that they are without self-nature, Is easy like this, but for others, It is not easy to establish that self-nature exists, Why do they create bonds in this world with evil thoughts? Just as dreams and illusions etc., for those who say that things are established in their own view, just relying on these examples, it is easy to make inner and outer things realize that they are without self-nature. But for other Madhyamikas, it is not easy to establish that things have self-nature, because there are no examples that both sides accept, because we do not admit even a little self-nature in anything. In this way, I can refute all debates, and no one can say anything to refute. Therefore, why, like a silkworm in the world, on top of being wrapped in the cocoon of one's own thoughts, weave an extremely strong net with the thread of evil thoughts to fully bind oneself? Furthermore, by understanding the remaining part of the refutation mentioned above, one should answer the questions of conjunction and observation etc. As for how to carry out a thorough refutation, and whether there is refutation etc., one should understand through the remaining part mentioned earlier. The remaining part of the refutation for those who say that cause and effect are self-established
Tibetan
ག་མ་སྔར་དངོས་པོ་རྣམས་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་སོགས་གོང་དུ་བསྟན་པའང་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རྒོལ་བ་གང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་སུན་འབྱིན་འདིས་སུན་དབྱུང་བྱ་ཕྲད་པའང་མ་ཕྲད་པར་སུན་འབྱིན་པ་ཞེས་པའི་བརྟག་པ་སོགས་ཀྱི་ལན་དུ་ཡང་སུན་དབྱུང་བྱ་དང་འབྱིན་བྱེད་གཉིས་ཀའང་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་མ་ཕྲད་རྣམ་པར་དཔྱད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པའམ། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསལ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་རྒོལ་བའི་ཉེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སུན་འབྱིན་ལྷག་མ་ནི་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་དེ་ལས་བྱུང་མིན་ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པར་དཔྱོད་ན་མྱུར་དུ་གྲོལ་བ་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་གྱི་བདག་མེད་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་ཞེས་པ་ནས། འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། ། བདག་མེད་གཉིས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་བདག་མེད་པ་གཉིས་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། མདོར་བསྡུས་ཏེ་དབྱེ་བ་བསྟན་པར་འདོད་པས་བཤད་པ། བདག་མེད་འདི་ནི་འགྲོ་རྣམས་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་དང་གང་ཟག་དབྱེ་བས་རྣམ་གཉིས་གསུངས། །བདག་མེད་པ་འདི་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་གཉིས་སུ་གསུངས་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ཅེ་ན། གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བསྟན་ལ། ཐེན་པ་ཆེན་པོ་པ་དག་ལ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཉན་རང་དག་ལའང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཙམ་བསྟན་ཅེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། འོད་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ཤེས་བྱ་ཤེས་པ་ལྷུར་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པ་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་མ་བསྟན་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ
Chinese
以前，事物从四边产生被禁止等，上面已经显示，要知道，无论哪个反驳者用你的驳斥来驳斥，无论是否相遇，作为驳斥的检验等的回答，驳斥的对象和驳斥的主体两者都不是从四边产生的，因此，相遇与否无法进行区分，应该这样说，而我们的论著中，只想表达颠倒的分别念，而不是要成立自己的一些宗派，或者排除其他的宗派，因为没有发现任何需要排除的事物。因此，我们无论受到怎样的反驳，都没有过失，像这样之前已经说过了。像这样等等剩余的驳斥，应该通过那个宗派本身来理解。像那样，从“那个本身是否从那个产生”开始，到“如果进行区分，将迅速解脱”为止，详细地显示了无我。从“烦恼过失等”开始，到此为止，详细地显示了人无我。 无我二者合起来显示。 像那样详细地讲述了无我二者之后，想要简略地显示差别，因此讲述： 此无我乃为解脱众生故， 以法与人差别而说为二。 这个无我，如果简略地说，就是以法无我和人无我的差别而说为二。为什么显示无我两种呢？为了使所化众生从烦恼和所知障中解脱。像这样，为了使声闻和独觉乘的众生从烦恼障中解脱，显示了人无我。为了使大乘的众生从所知障中解脱，显示了法无我。如果声闻和独觉也说有对法无我的证悟，那么，为什么只对他们显示人无我呢？虽然是真实的，但是，那些人不重视知识，因此没有圆满地修习法无我。因此，没有对他们详细地显示法无我，完全解脱。
English
Previously, it has been shown above that things are prohibited from arising from the four extremes, etc. Knowing this, whatever opponent uses your refutation to refute, whether encountering or not encountering, as an answer to the examination of refutation, etc., both the object of refutation and the subject of refutation do not arise from the four extremes, therefore, whether encountering or not encountering cannot be distinguished. This should be said, and in our treatises, we only intend to express the reversal of concepts, not to establish some of our own tenets, or to eliminate other tenets, because no object to be eliminated is found at all. Therefore, we have no fault in being attacked by any refutation, as has been said before. The remaining refutations such as these should be understood by that tenet itself. Thus, from "whether that itself arises from that" to "if distinguished, liberation will be swift," the selflessness has been extensively shown. From "afflictions and faults, etc." to this point, the selflessness of the person has been extensively shown. Showing the two selflessnesses combined. Having extensively explained the two selflessnesses in this way, wanting to briefly show the distinctions, it is said: This selflessness is for the sake of liberating beings, It is taught as two by distinguishing phenomena and persons. This selflessness, if summarized, is taught as two by distinguishing the selflessness of phenomena and the selflessness of persons. Why are the two selflessnesses shown? It is for the sake of liberating sentient beings, who are to be tamed, from afflictions and the obscurations of knowledge. Thus, for the sake of liberating the Hearers and Solitary Buddhas from the obscuration of afflictions, the selflessness of the person is shown. For the sake of liberating the Mahayana practitioners from the obscuration of knowledge, the selflessness of phenomena is shown. If it is said that Hearers and Solitary Realizers also have realization of the selflessness of phenomena, then why is only the selflessness of the person shown to them? Although it is true, those people do not take the knowledge of knowable objects as important, therefore they do not fully cultivate the selflessness of phenomena. Therefore, the selflessness of phenomena is not extensively shown to them, and they are completely liberated.