Tibetan
་པའི་རྟེན་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གང་ཡིན་པ་དེར་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་བློ་འབྱུང་བའི་བདག་དེ་ནི་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པ་ཁོ་ནར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ་གཏི་མུག་གི་དབང་ལས་གྲ྄ུབ་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གཏི་མུག་ལས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་བདག་མི་དམིགས་ལ། དེ་མ་དམིགས་པས། དེ་ལ་རག་ལས་པའི་བདག་གི་བདག་ཀྱང་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དག་ལ། །བདག་དང་བདག་གིར་སྙམ་ཟད་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་འགག་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ཟད་པས་ན་སྐྱེ་བ་ཟད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཇིི་ལྟར་ན་བདག་མེད་ན་བདག་གི་བའམ་མེད་ཅེ་ན། གང་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་ཅན་ལས་མེད་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མེད་པས་བདག་གིར་མེད། །དེ་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་ལྟ་བས། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །རྫ་མཁན་མེད་པར་བུམ་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ལས་མེད་དེ། བྱེད་པ་པོ་བྱ་བ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་ལས་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པར་ལས་སུ་གྱུར་པའི་བདག་གི་བ་མེད་པས་ཕུང་པོ་བདག་དང་བདག་གི་བས་སྟོང་པར་ལྟ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་མཚོན་པ་ནི། བདག་དང་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཤིང་རྟའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དང་མཚུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲེ་བའི་ཕྱིར། བུམ་སྣམ་རེ་ལྡེ་དམག་དང་ཕྲེང་བ་ནགས་ཚལ་དང་། །ཤིང་རྟ་ཕྲན་དང་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས། །གང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་འདིས་བསྙད་བཞིན་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །བུམ་སྣམ་རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཤིང་རྟ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྣལ་མ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་གང་གི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་འགྲོ་བ་འདིས་བསྙད་ཅིང་ཐ་སྙད་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐུབ་དབང་དེ་ནི་འཇིན་རྟེན་རྩོད་པ་མི་མཛད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་རྩོད་དོ་ཞེས་པའི་ལུང་ལས་ན། ཐུབ་པའི་དབང་པོ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་རྩོད་ཅིང་དགག་པ་མི་མཛད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་རྣམས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་དངོས་པོ་གང་དག་གིས་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཡན་ལག་འདོད་ཆགས་མཚན་ཉིད་ཤིང་སོགས་དང་། །ཡོན་ཏན་ཅན་ལུས་ཆགས་དང་མཚན་གཞི་མེ་སོགས་དག །ཤིང་རྟའི་དཔྱད་པས་རྣམ་པ་བདུན་དུ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །དེ་ལས་གཞན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན། །བུམ་པ་དང་མེ་རིས་ཀྱི་སྔོ་སངས་སོགས་ལྟ་བུ་ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་། བུམ་པ་དང་གཟུགས་སོགས་ལྟ་བུ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་དང་། བུམ་པ་དང་ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་པ་ལྟ་བུ་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞི་དང་། གཟུགས་སོགས་སྡུག་པའི་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང་། དེའི་རྟེན་ལྟ་བུ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དང་། བུད་ཤིང་དང་། མེ་ལྟ་བུ་བསྲེག་བྱ་དང་སྲེག་བྱེད་ལ་སོགས་པ་དག ཤིང་རྟ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དེ་ལས་གཞན་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་དཔྱད་པ། གཉིས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་དཔྱད་པ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པར་བསྟན་པ་དང་། ཕྲད་མ་ཕྲད་བརྟགས་ལ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་པ་ན་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། །གལ་ཏེ་འབྲས་མི་སྐྱེད་ན་དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། །འབྲས་བུ་ཡང་ནི་རྒྱུ་ཡོད་འ གྱུར་ན་སྐྱེ་བ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །གང་ལས་གང་ཞིག་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ལས་སྔར་གང་འགྱུར་སྨོས། །གལ་ཏེ་རྒྱུར་འདོད་པའི་ས་བོན་དེ་ཡིས་བསྐྱེད་བྱ་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟ་ན་ས་བོན་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་། གལ་ཏེ་དེས་འབྲས་བུ་དེ་མི་སྐྱེད་ན་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་རྒྱུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ཡང་ནི་རྒྱུ་ས་བོན་ཡོད་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སེམས་ན། རྒྱུའམ་འབྲས་བུ་སྔར་གྲུབ་པ་གང་ཞིག་ལས་རྒྱུའང་འབྲས་བུ་ཕྱིར་འབྱུང་བ་གང་ཞིག་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ། བརྟན་པ་གང་ཞིག་ལས་སྔར་རྟེན་གང་ཞིག་གྲུབ་པ་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་ན། དེའང་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གདགས་པའང་ཤིང་རྟ་ལྟར་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ
Chinese
眼睛等内在的所依，以及色等外在的对境，凡是生起执着为我的心识的那个我，仅仅是未经分析，追随世间名声，由愚痴的力量所成就，并非由自性所成就。因为这个我并非自性存在，然而仅仅由于愚痴而安立名言，因此瑜伽士们无法见到我，由于无法见到它，依赖于它的我的我也不可见。因此将从轮回中解脱，如云：内外诸自体，我及我所想尽时，则取亦灭尽，彼灭故生尽。如是说。如果无我，则我所亦无吗？因为作者从无而生，因此无我则无我所。因此观我与我所空性，瑜伽士将解脱。如同无陶师则无瓶，同样无作者则无业，因为作者是行为所指向的对境，因此称为业。因此，由于作为作者的我不存在，作为业的我所也不存在，因此观五蕴为空性，瑜伽士将解脱。第二，以彼亦表示其他同类，如我和其近取等名称与分析车相同，为了说明其他事物也是如此，偈云：瓶布帐篷军及鬘，森林车乘与房屋，世间依何而假说，瓶布帐篷等事物，如车一般以七相分析则不存在，此外，如同丝线等依赖于自身支分，世间众生依何而称说和假立，也应如是理解。为何如此？因为能仁不与世间争论。经中说：世间与我共诤，我与世间不诤。能仁
English
The basis of the eye and so on internally, and the objects such as form externally, that self from which arises the mind that grasps as 'I' is merely unexamined, following the fame of the world, accomplished by the power of ignorance, and not accomplished by its own nature. Because this self does not exist by its own nature, but merely because of ignorance, names are applied, therefore yogis do not see the self. Because it is not seen, the self of the self that depends on it also becomes unseen. Therefore, one will be liberated from samsara, as it is said: When both internal and external selves, and the thought of 'I' and 'mine' are exhausted, then grasping will cease, and when that ceases, birth ceases. How is it that if there is no self, there is also no 'mine'? Because the agent arises from nothing, therefore if there is no self, there is no 'mine'. Therefore, by viewing the emptiness of self and 'mine', the yogi will be liberated. Just as without a potter there is no pot, similarly without an agent there is no action, because the agent is the object to which the action is directed, therefore it is called action. Therefore, since the self that is the agent does not exist, the 'mine' that is the action does not exist, therefore the yogi who views the aggregates as empty of self and 'mine' will be liberated. Secondly, that also indicates other similar types, just as the names of self and its appropriation are similar to the analysis of a chariot, to show that other things are also like that, the verse says: Pot, cloth, tent, army, and garland, forest, chariot, vehicle, and house, and so on, all things, by whatever means this world speaks of, should be understood. The objects such as pot, cloth, tent, etc., like a chariot, do not exist when analyzed by the seven aspects. Other than that, just as threads and so on rely on their own parts, by whatever means the beings of the world speak and designate, so should it be understood. Why is that? Because the Powerful Sage does not dispute with the world. In the sutra it says: The world disputes with me, but I do not dispute with the world. The Powerful Sage
Chinese
这是因为不对世间的名言进行争论和驳斥，而是认可世间所流传的名言。那么，世间通过哪些事物来安立名言呢？如功德、支分、贪欲、特征、树木等，以及具有功德者、身体、情欲和基质、火等。如果像分析车一样用七相来分析，则它们并不存在。除了这种分析之外，它们在世间是存在的。比如瓶子和火星的蓝色等是功德和具有功德者；瓶子和形状等是支分和具有支分者；瓶子和鼓起的腹部、收缩的底部等是特征和基质；对于形状等美的事物特别执着，以及作为其所依的贪欲和情欲；木柴和火等是所烧之物和能烧之物等。如果像车一样用七相分析来寻找，则它们并不存在。除了这种分析之外，不进行分析，通过世间的名言，这些事物是存在的。 对因果进行特别分析。 第二，对因果进行特别分析，分为因果互相依赖的显示，以及分析接触与不接触的驳斥两部分。第一部分是：如果因产生所生之物，那么它就是因；如果它不产生果，那么它就不会成为因。果也是因为有因而产生，所以生起是变化的。应该说，什么从什么变化而来？什么先于什么而变化？如果被认为是因的种子，它产生了所生之物——幼芽，那么这个种子就是因。如果它不产生这个果，那么因的名言就会消失，因为因的名言所适用的因会变成无因。果，也就是幼芽，也是因为有因——种子才会产生，所以因和果不是自性存在的。如果认为是自性成立的，那么应该说，从哪个先前成立的因或果，因和果会再次产生？从哪个稳固的所依，先前会成立能依？因为那不是能力，所以要知道，安立因和果也像车一样是依赖而安立的。第二部分
English
This is because there is no arguing or refuting worldly conventions, but rather accepting the worldly conventions as they are known. Furthermore, how does the world apply terms to things? Such as qualities, parts, desire, characteristics, trees, etc., and those possessing qualities, bodies, passions, and substrates, fire, etc. If analyzed with the sevenfold analysis like a chariot, they do not exist. Other than that analysis, they exist in worldly convention. For example, the blueness of a pot and a spark is like qualities and those possessing qualities; a pot and shape are like parts and those possessing parts; a pot and a bulging belly, a shrunken base are like characteristics and substrates; particularly clinging to beautiful objects such as forms, and desire and passion as their basis; firewood and fire are like what is to be burned and what burns, etc. If searched for with the sevenfold analysis like a chariot, they do not exist. Other than that analysis, without analyzing, through worldly convention, these things exist. Analyzing the Distinction Between Cause and Effect Second, analyzing the distinction between cause and effect, divided into showing the mutual dependence of cause and effect, and refuting by examining contact and non-contact. The first part is: If a cause produces what is to be produced, then it is a cause; if it does not produce an effect, then it will not become a cause. The fruit also arises because there is a cause, so arising is changing. It should be said, what changes from what? What changes before what? If the seed that is considered the cause produces the sprout to be produced, then that seed is the cause. If it does not produce that fruit, then the term 'cause' will disappear, because the cause to which the term 'cause' applies will become causeless. The fruit, which is the sprout, also arises because there is a cause, the seed, so cause and effect do not exist inherently. If it is thought that they are established by their own nature, then it should be said, from which previously established cause or effect will the cause and effect arise again? From which stable support will the supported be established beforehand? Because that is not a capability, it should be known that the imputation of cause and effect is also imputed dependently, like a chariot. The second part