Tibetan
བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །སྔོན་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་མི་བརྟན་པའང་མིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས། མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་མིན་ཏེ། །འདི་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །བདག་ནི་བྱས་པར་འགྱུར་བའམ། །འབྱུང་བ་རྒྱུ་མེད་ཅན་དུའང་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའང་མིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །མཐའ་དང་མཐའ་མེད་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཡོད་ཅེས། །འཛིན་པ་སྟུག་པོས་བཟུང་གྱུར་པ། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །མེད་ཅེས་རྣམ་རྟོག་རྟོག་པར་བྱེད། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་དེ་ལ། །སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་ནས་ནི། །ཡོད་དོ་ཞེའམ་མེད་དོ་ཞེས། །བསམས་ན་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །བདག་འདི་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པར་བདུན་གྱིས་བཙལ་བ་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པའི་བདག་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་སྙམ་ན། གང་ལ་རྟག་ཏུ་འགྲོ་རྣམས་ངར་འཛིན་བློ། །རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཡི་གང་ཡིན་དེར། །ང་ཡིར་འཛིན་བློ་འབྱུང་བའི་བདག་དེ་ནི། །མ་བརྟགས་གྲགས་པར་གཏི་མུག་ལས་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན། ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་། རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ནམ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འཛིན་ཅིང་། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ལན་བརྒྱར་གྲོལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུ་གང་ལ་མི་དང་ཡི་དྭགས་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་མ་རིག་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་མཐའ་དག་ལ་རྟག་ཏུ་ངར་འཛིན་པའི་བློ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་བདག་དེའི་དབང་བསྒྲུར་བྱའམ། གདགས
Chinese
我到底是什么？并非从先前未生而生的无常之物，如经中所说：“非从未生而生，此则有过失，我则成所作，或生变成无因。”如是说。它也不是生和灭，如所说：“近取非我，彼是生和灭，近取如何，成近取者？”如是说。此中也非有常与无常等，如所说：“常与无常等四者，寂静此中何处有？有边与无边等四者，寂静此中何处有？谁以如来有执著，稠密执著所执持，彼于寂灭涅槃中，分别无有作思择。自性空性彼性中，如来涅槃已，有耶或无耶，思则不应理。”如是说。此我并非存在于蕴聚中，既非同体亦非异体，如所说：“若蕴是我者，则成生灭性。若异于蕴者，则无蕴之相。”如是说。如果以七相寻求，则此我不安住于常与无常等任何边，如果此我非自性存在，那么会想是从什么因产生的呢？“于何恒时诸众生，我执之念极发生，彼之为何彼处所，我所执念生之我，未经观察名言中，是从愚痴而生起。”如果完全寻求，则于此法之外者，显现执著于异于蕴聚，而自方之部众则执著于蕴聚之自性，或不可说为同体与异体，如来所开示之无颠倒者，通达乃是依于蕴聚而假立之名，因此并非自性存在，如是通达后百般解脱者，即是我，如是对于人与饿鬼与旁生等一切与无明相联之有情，恒时生起我执之念，且应役使或安立于彼我。
English
What am I? It is not an impermanent thing that arises from what was not previously born, as stated in the scriptures: "It is not born from what was not born, for this would be a fault. I would become something made, or arising would become without cause." Thus it is said. It is also not birth and death, as it is said: "The aggregates are not the self, they are birth and death. How can the aggregates be the self?" Thus it is said. In this, there is also no permanence or impermanence, as it is said: "The four, such as permanence and impermanence, where are they in this peace? The four, such as having an end and having no end, where are they in this peace? Whoever holds that the Thus-Gone One exists, held by dense clinging, they discriminate and contemplate 'non-existence' in Nirvana. In that emptiness of self-nature, after the Buddha has passed into Nirvana, it is not reasonable to think, 'Does he exist?' or 'Does he not exist?'" Thus it is said. This self does not exist as the same as or different from the aggregates, as it is said: "If the aggregates were the self, they would be subject to birth and death. If they were other than the aggregates, they would be without the characteristics of the aggregates." Thus it is said. If, when sought with the sevenfold analysis, that self which does not abide in any extreme, such as permanence or impermanence, is not inherently existent, then one might wonder, from what cause does it arise? "In whom the thought of 'I' always arises, and wherever that is, the self in whom the thought of 'mine' arises, without investigation, in name only, arises from delusion." When one seeks completely, those who are outside this Dharma manifestly cling to being different from the aggregates, while their own factions hold to the nature of the aggregates, or that they are inexpressible as the same or different. Those who have understood the non-inverted teachings closely shown by the Sugata understand that it is merely a designation dependent on the aggregates, and therefore is not inherently existent. One who is liberated a hundred times after understanding this is the self. Likewise, in all beings such as humans, pretas, and animals who are connected with ignorance, the thought of 'I' always arises, and that self should be controlled or established.