Tibetan
་ལ། ལྷས་བྱིན་གཟུགས་ཅན་ཞེས་པ་དེར་ནི་ཐ་དད་མིན་པ་ལ་ལྡན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་དམིགས་ན། བདག་ནི་གཟུགས་སོགས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་མེད་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ལྡན་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་དོན་མེད་དོ། ། གསུམ་པ་འཇིག་ལྟའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་བདག་ནི་གཟུགས་ལྡན་མིན། །གཟུགས་ལ་བདག་མེད་བདག་ལ་གཟུགས་ཡོད་མིན། །དེ་ལྟར་རྣམ་བཞིིར་ཕུང་པོ་ཀུན་ཤེས་བྱ། །དེ་དག་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཉི་ཤུར་འདོད། །གཟུགས་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུ་ལ་དོ་ཤལ་བཞིན་དུ་བདག་གཟུགས་དང་ལྡན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིའི་སུལ་ན་སེང་གེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་བདག་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཏེ་གནས་པའང་མེད་ལ། ལྷས་བྱིན་གྱི་ནོར་ལྟར་བདག་ལ་གཟུགས་དབང་བསྒྱུར་བྱར་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་ཀུན་ལའང་བདག་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་དང་བྲལ་བ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལས་བཟློག་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཞིའི་སྒོ་ནས་བདག་ཉིད་དུ་བཟུང་བ་ནི། བདག་ཏུ་ལྟ་བའམ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་མཐའ་ཉི་ཤུར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ལས། ཕུང་མིན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་མིན། །དེ་ལ་ཕུང་མེད་དེར་དེ་མེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕུང་ལྡན་མིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ཞིག་ཡིན། །ཅེས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལྔ་ལྔ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཆ་ཉི་ཤུ་ལྔར་འགྱུར་ན་ཇི་ལྟར་ཆ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཆ་དེ་དག་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་རྣམ་པར་བཞག་ལ། འཇིག་ལྟས་ཀྱང་ཕུང་པོ་རྣམས་མ་བཟུང་བར་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་ནུས་པས་གཟུགས་བདག་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་དམིགས་ཤིང་འཇུག་གོ། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་པར་ནི་འགའ་ལའང་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལྔ་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་ཆ་ཉི་ཤུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། ལྔ་པ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གསུངས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་ལུགས་དགག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཆ་ཉི་ཤུར་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར ། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །བཅོམ་པའི་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་འཇིག་འགྱུར་བ། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་རི་བརྟན་པ་ལ་གནས་པའི། །རྩེ་མོ་མཐོ་བར་གྱུར་པ་འདི་དག་གོ །མདོ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་མཐོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་པའི་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇིག་པར་གསུངས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རི་བོ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་བབ་པས་ཉིན་རེ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་བྲག་རྡོ་འཕེལ་བ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བྱུང་བས་དཔང་ཁམས་གསུམ་དུ་མཐོ་བ། ཕྱོགས་ཀྱིས་ངོས་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པས་བརྟན་པ། མ་རིག་པའི་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལས་འཐོན་པ་རྩེ་མོ་ཆེས་མཐོ་བར་གྱུར་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་དགག་པ་ལ། དང་པོ་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་ནི། ཁ་ཅིག་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དེ་ཉིད་གཞན། །རྟག་དང་མི་རྟག་བརྗོད་དུ་མེད་འདོད་དེ། །རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་ཤེས་བྱར་དེ་འདོད་ཅིང་། །དེ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞིར་ཡང་འདོད། །འཕགས་པ་མང་པོས་བཀུར་བ་ཁ་ཅིག་ནི། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་དེ། ཕུང་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་འཇིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ ། །ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལྟར། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་པའང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །གང་ཟག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང་། ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བཅིངས་པ་དང་། ཐར་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་བློའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་པས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ཤེས་བྱའང་ཡིན་ལ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞིའམ་ཡུལ་དུའང་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ་དངོས་དང་། མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་རྫས་སུ་གྲུབ་ན་བརྗོད་མེད་མ་ཡིན། བརྗོད་མེད་ཡིན་ན་བཏགས་ཡོད་དུ་བསྟན། དངོས་པོའི་ཆོས་མེད་པས་བདག་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་དངོས་ཡོད་བརྗོད་མེད་མ་ཡིན་པས། །གཟུགས་ལ་སེམས་བརྗོད་མེད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་བཞིན་བདག་འགའ་དངོས་པོར་གྲུབ་གྱུར་ན། །སེམས་ལྟར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར
Chinese
又，如果认为“天授有色”是指用具有非他性的词来表达，那么，因为我已说过，我与色等既非一亦非异，所以没有必要使用具有的词语。第三，显示坏聚见的
English
Furthermore, if the expression "Devadatta has form" is taken to mean that it is expressed with a word that possesses non-otherness, then, since I have already said that I and form, etc., are neither the same nor different, there is no need to use the word "having." Third, showing the categories of the view of the perishable: Form is not self, self does not possess form, there is no self in form, there is no form in self. Thus, all the aggregates should be known in four ways. These are considered twenty views of self. Form is not self, because the characteristics of self and form do not match. I am also not possessing form like a necklace worn by a man, because they are not different. Like a lion in a mountain ravine, the self does not exist in form following it, nor can the self be controlled by form like the property of Devadatta. In this way, it should be known that all four aggregates of name are also without self in four ways. Thus, the five aggregates are separate from self, and the opposite of what was said before, grasping as self in four ways, is grasping the view of self or the view of the perishable, which is considered to be twenty in total. If the scriptures say: Not the aggregates, not other than the aggregates, without the aggregates in it, without it in it, the Thus-gone One does not possess aggregates, what is the Thus-gone One? Isn't it said that there are five kinds of analysis? Therefore, if this becomes twenty-five parts, how can it become twenty parts? These parts of the view of the perishable are distinguished from the sutras, and the view of the perishable cannot grasp the self without grasping the aggregates, therefore, it arises in relation to the aggregates in four ways, such as form is self. In this way, since there is no grasping of self in anything other than the aggregates, the fifth view of the perishable is impossible. Therefore, the view of the perishable is only twenty parts. It should be known that the scriptures say that the fifth aspect of otherness is for refuting the views of the non-Buddhists. Precisely because the view of the perishable is determined to be twenty parts, therefore, with the wisdom vajra that realizes selflessness, destroying the self that perishes together with me, these high peaks that dwell on the stable mountain of the view of the perishable! The sutra says: The mountain of the view of the perishable...
Chinese
二十顶峰高耸，被智慧金刚摧毁，现证入流果位。如是，了悟无我的智慧金刚摧毁了与我一同毁灭的观视坏聚山，由于圣者智慧金刚未降临，日日增长烦恼之岩石。轮回从无始以来产生，巍然耸立于三界。四面八方无不遍布，坚固无比。从无明之黄金地基中涌现，顶峰最为高耸，即是上述二十种。第三，驳斥不可言说的我。首先，陈述前者的观点：有些论者认为，作为实有的补特伽罗，既非与蕴相同，亦非与蕴相异，既非恒常，亦非无常，是不可言说的。他们认为，此补特伽罗是六识所了知的对象，也是执著为我的基础。备受众多圣者尊崇的某些论者认为：补特伽罗不应与蕴相异，因为若不依蕴，则无法成立对补特伽罗的执著。但补特伽罗亦非蕴的自性，因为这样会堕入生灭的过失。因此，补特伽罗与蕴既非相同，亦非相异，是不可言说的。正如既非相同亦非相异是不可言说的一样，为了避免落入常断二边，因此既非恒常，亦非无常，也是不可言说的。补特伽罗理应是实有，因为可以被说成是作者和受者，并且与轮回、涅槃、束缚和解脱相关联。此补特伽罗并非以其自身为所知，而是通过将色等六处作为意识的对象来了解它，因此也是六识所了知的对象，并且也被认为是执著为我的基础或对象。驳斥此观点分为正文和总结两部分。正文又分为三部分：若成立为实有，则不是不可言说；若为不可言说，则显示为假有；显示因无实法，故我不能成立。第一部分是：因为凡是实有的，就不是不可言说的。如同色等与心不是不可言说的一样，如果某个我成立为实有，那么它就不会像心一样是不可言说的。因为凡是实有的，就不允许有其他形态。
English
The twenty peaks are high, destroyed by the wisdom vajra, and the fruit of entering the stream is manifested. Thus, the wisdom vajra that realizes selflessness destroys the mountain of viewing the aggregates that is said to perish together with the self. Because the noble wisdom vajra has not descended, the rock of afflictions grows day by day. Samsara has arisen from beginningless time, towering high in the three realms. It is stable because it covers all sides. Emerging from the golden ground of ignorance, the peaks are the highest, which are the twenty mentioned above. Third, refuting the inexpressible self. First, stating the former's view: Some argue that the person, as a real entity, is neither the same as the aggregates nor different from them, neither permanent nor impermanent, but inexpressible. They consider this person to be the object known by the six consciousnesses and also the basis for clinging to self. Some, revered by many noble ones, argue that the person should not be different from the aggregates, because without relying on the aggregates, the clinging to the person cannot be established. But the person is also not the nature of the aggregates, because this would lead to the fault of arising and ceasing. Therefore, the person is neither the same as the aggregates nor different from them, but inexpressible. Just as being neither the same nor different is inexpressible, in order to avoid falling into the extremes of permanence and annihilation, it is therefore neither permanent nor impermanent, but also inexpressible. The person should be real, because it can be said to be the agent and the enjoyer, and is related to samsara, nirvana, bondage, and liberation. This person is not known by its own nature, but is known by making the six sense bases, such as form, the object of consciousness. Therefore, it is also the object known by the six consciousnesses and is also considered to be the basis or object for clinging to self. Refuting this view is divided into two parts: the main text and the conclusion. The main text is further divided into three parts: if it is established as real, then it is not inexpressible; if it is inexpressible, then it is shown to be nominally existent; it is shown that because there is no real dharma, the self cannot be established. The first part is: Because whatever is real is not inexpressible. Just as form and mind are not inexpressible, if some self were established as real, then it would not be inexpressible like mind. Because whatever is real does not allow for other forms.