Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལྟར། འཛིན་སྟངས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤངས་མི་ནུས་པའང་། མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མྱ་ངན་འདས་ཚེ་ངེས་པར་བདག་ཆད་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་སྔོན་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ནི། །སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པོ་མེད་པས་དེ་འབྲས་མེད། །གཞན་གྱིས་བསགས་པ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བདག་ཕུང པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་རྒྱུན་ཆད་པས་བདག་ཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཆད་པའི་མཐར་འཛིན་པས་མཐའ་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཅག་གིས་ནི། འཇིག་ལྟས་བདག་ཉིད་དུ་གང་བཟུང་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་འཛིན་པས་མཐའ་འཛིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་སྐད་ཅིག་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ང་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་བདག་ཀྱང་ལུས་ལྟར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་དང་འདིར་ལུས་གཞན་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་ན་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་སྔོན་གྱི་ལས་བྱེད་པ་པོའི་བདག་ཞིག་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པས་ལས་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ན། དེའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་འགྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གནས་
Chinese
如眼等之识，执着不会颠倒。因此，不能以不生起坏聚见的方式断除，而是像眼等一样，以断除欲贪的方式断除。此外，涅槃时必定会变成断灭。涅槃前的刹那，没有生灭的作者，所以没有果。他人所积，他人受用。如果我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）是蕴的自性，那么在蕴没有剩余而入涅槃时，五蕴全部断绝，我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）就会断灭。这样一来，执着断灭的边，就会陷入边见。因为你们把坏聚见所执着的我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）执着为常和断，所以才安立为边执见。在进入涅槃之前的刹那，就像蕴在每个刹那生灭一样，我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）也会生灭，因为我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）是蕴的自性。因此，经中说：“那时，那时我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）是国王，我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）是莲花生的儿子”，这不成立，因为那时我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）也像身体一样坏灭，而且这里也承认了其他的身体会产生。论典中也说：“近取非是我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我），彼生且灭坏，云何而可立，近取即是我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）？”。同样地，如果蕴是我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我），则具有生和灭。如果我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）有生灭，那么在未来生的时候，由于先前造业的我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）已经坏灭，没有业的所依，所以没有业，因此也没有业的果报。如果前一刹那所造的业的果报由后一刹那受用，那么他人所积的业的异熟果就会由他人受用，所以会变成他人所积的业由他人受用。因此，会变成已作的无果，以及未作的相遇。如论典中所说：“若此转为异，则无亦生起，如是而安住
English
Like the consciousness of the eye and so on, the grasping will not be reversed. Therefore, it cannot be abandoned by not arising the view of the collection of destruction, but it will be abandoned in the manner of abandoning desire, like the eye and so on. Furthermore, at the time of Nirvana, it will definitely become annihilation. In the moment before Nirvana, there is no creator of arising and ceasing, so there is no result. What others have accumulated, others will enjoy. If the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) is the nature of the aggregates, then when the aggregates are without remainder and enter Nirvana, all five aggregates will be cut off, and the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) will be annihilated. In this way, clinging to the extreme of annihilation will lead to extreme views. Because you hold the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) grasped by the view of the collection of destruction as permanent and annihilated, it is therefore established as the view of clinging to extremes. In the moment before entering Nirvana, just as the aggregates arise and cease in each moment, so too will the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) arise and cease, because the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) is the nature of the aggregates. Therefore, it is not valid to say in the sutra, "At that time, at that time, I (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) was a king, I (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) was the son of Lotus-born," because at that time the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) also perishes like the body, and here it is also admitted that other bodies will arise. The treatise also says, "The appropriated is not the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self), it arises and decays, how can it be established that the appropriated is the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self)?" Similarly, if the aggregates are the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self), then they have arising and ceasing. If the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) has arising and ceasing, then at the time of future birth, because the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) that previously performed the action has perished, there is no basis for the action, so there is no action, and therefore there is no result of the action. If the result of the action done by the previous moment is enjoyed by the subsequent moments, then the ripened result of the action accumulated by others will be enjoyed by others, so it will become that the action accumulated by others is enjoyed by others. Therefore, it will become that what has been done is fruitless, and what has not been done is encountered. As it is said in the treatise, "If this changes to another, then it will arise without it, thus it abides."