Tibetan
ནས་འབྱུང་བར་གསུངས། །ཞེས་པས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་སྨྲ་བ་དང་། མཐའ་བཞིར་སྨྲ་བ་མི་འགལ་ན་ནི། ཐུབ་པ་རྟེན་འབྲེལ་གསུངས་པས་མཐའ་བཞིར་སྨྲ་བའི་རྟོག་གེ་པ་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པར་བསྟན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུའམ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་སྨྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མཐའ་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བས་གང་ལའང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མ་ཉམས་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་མི་འཐད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ཀྱང་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ལ་ནི་ཕྱོགས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་ཅིའང་བརྒལ་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྩོད་ཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དམ་བཅའ་མེད་ན་མཐའ་བཞི་བཀག་པའི་དམ་བཅའ་བཞི་ཅིའི་ཕྱིར་འཇོག་ཅེ་ན། འདི་དག་ནི་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་དག་དགག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ངོར་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགག་བྱ་མེད་པ་ལའང་དགག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་གཅད་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་འདི་རང་གི་རིགས་པའམ། འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་ཡིན། གལ་ཏེ་རང་གི་ཡིན་ན་ནི། དེས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་མེད་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རིགས་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ན། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གཞན་གྱི་རིགས་པས་གཞན་ཇི་ལྟར་འགོག་ཅེ་ན། ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་འགོག་སྟེ། རང་གི་རྣམ་གཞག་ནང་འགལ་བར་མཐོང་བ་ན། རང་གི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང
Chinese
中说从……生。这是为了赞叹的缘故。如果说缘起和四边不相违背，那么，能仁宣说了缘起，如何能显示出他胜过了执着四边的论师呢？因此，中观派不是在名言中或者承认四边的生，因为他们是说缘起的。凡是说缘起的人，就不会堕入任何一边，因为他对任何事物都没有执着，所以不会丧失胜义谛。而且，世间和出世间的一切名言都与此不相违背，因此也不会丧失世俗谛。因此，经论中说：“谁能容受空性，对他来说一切皆可容受。谁不能容受空性，对他来说一切皆不可容受。”这就是所说的。这样一来，对于宣说缘起的观派来说，因为没有任何宗派，所以别人无法驳倒。正因为如此，《诤论止息论》中说：“如果我有什么承诺，我就会有那个过失。因为我没有承诺，所以我才是无过失的。”这就是所说的。如果说没有承诺，那为什么还要立下遮止四边的四个承诺呢？这些是为了遮止那些说从四边产生的人，所以只是为了那些人的缘故而立下的承诺，并不是中观派自己的宗义，因为所要遮止的自生等并不成立。对于没有所要遮止的事物，也不会有遮止，就像不能剪断兔子的角一样。因此，经中说：“因为没有什么所要遮止的，所以我什么也不遮止。”如果说，遮止四边生的道理，是自己的道理呢？还是别人的道理呢？如果是自己的道理，那么，由此成立的无生，怎么不会变成自己的宗派呢？这是别人所承认的道理，并不是自己的，因为如果连一点点要成立的宗派都不承认，那么，能成立的道理又有什么用呢？如果说用别人的道理，怎么能遮止别人呢？这是通过显示所承认的自相矛盾来遮止，当他们看到自己的立论自相矛盾时，就会为了遣除对自己宗派的执着。自
English
It is said to arise from... This is for the sake of praise. If speaking of dependent arising and speaking of the four extremes are not contradictory, then how can it be shown that the Thubpa (Buddha), having spoken of dependent arising, surpasses the logicians who speak of the four extremes? Therefore, the Madhyamikas do not accept the arising of the four extremes in name or in reality, because they speak of dependent arising. Whoever speaks of dependent arising does not fall into any extreme, and because they have no attachment to anything, they do not deviate from the ultimate truth. Moreover, all the terms of the world and beyond are not incompatible with this, so they are not diminished from the conventional truth either. Therefore, it is said in the scriptures: "For whom emptiness is possible, for them everything is possible. For whom emptiness is not possible, for them nothing is possible." This is what is said. Thus, for the Madhyamikas who speak of dependent arising, since there is no side, nothing can be refuted by others. For the same reason, in the Vigrahavyavartani it is said: "If I had any thesis, then I would have that fault. Since I have no thesis, I am faultless." This is what is said. If there is no thesis, then why are the four theses that negate the four extremes established? These are merely theses established for the sake of refuting those who say that things arise from the four extremes, but they are not the tenets of the Madhyamikas themselves, because the things to be refuted, such as self-arising, are not established. There is no negation where there is nothing to be negated, just as a rabbit's horn cannot be cut off. Therefore, it is said: "Since there is nothing to be negated, I negate nothing." If this reasoning that refutes the arising of the four extremes is one's own reasoning, or another's? If it is one's own, then how can the unarisen, which is established by it, not become one's own position? It is the reasoning accepted by others, not one's own, because if one does not accept even a little bit of what is to be proven, what is the use of the reasoning that proves it? If one refutes others with the reasoning of others, how does one refute others? It refutes by showing the contradiction within what is accepted. When they see that their own assertions are contradictory, they turn away from attachment to their own position. Self-