Tibetan
་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅུང་ཀྱང་མེད་དོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་པོ་དེའང་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པའི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལའང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་དང་། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་། ཆོས་གང་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ། །ཤེས་རབ་གནས་པས་འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གང་སྨྲས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གང་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་རིག་པའི་ལིང་ཐོག་མཐུག་པོས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་གཡོགས་པ་བདག་ཅག་ལྟ་བུའི་ཡུལ་མ་ཡིན་གྱི། གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མིག་སྨན་གྱིས་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་ལིང་ཐོག་བསལ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤྱན་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས། དེ་དག་ལ་དྲི་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པས་ཇི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བདག་ཅག་ལྟ་བུས་རང་དབང་དུ་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལུང་གི་དགོངས་པ་ངེས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་ཀྱི། ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་ལུང་གི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ལུང་གི་དགོངས་པ་ངེས་པས། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དེ་ཡིས་ཆེས་ཟབ་ཆོས་རྟོགས་པ། །ལུང་དང་གཞན་ཡང་རིགས་པས་ཡིན་པས་ན། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུ་བཞུང་ལུགས་ལས། །ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ལུགས་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཆེས་ཟབ་པའི་ཆོས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ཉིད་རྟོགས་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུང་དང་། གཞན་ཡང་རིགས་པས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འ བྱུང་བའི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི
Chinese
度彼岸则无少许差别。 具有显现的般若波罗蜜多，以通达法界周遍等方式，则有差别。 这两种般若波罗蜜多，也应知是主要和次要的方式。 第二，决定所缘空性，也有所依而说、于何所缘而说、所说什么法三种。 第一是： 此中所说缘起之彼性， 智慧住者获得止息。 意思是，所说的缘起性空是什么？ 菩萨如何见此？ 其自性并非如我等被无明厚翳遮蔽智慧之眼者的境界，而是以空性无倒之眼药，消除无明昏暗之翳，如实照见彼性之具有智慧之眼的佛陀和菩萨们的行境，故应向彼等请问。 若是般若波罗蜜多等中，不是说般若波罗蜜多行菩萨如何见缘起性等吗？ 难道不应依经而说吗？ 我等不能自主依经而示彼性，因经之密意难以确定。 虽然自主而说，然以成为量士夫无倒解释经之密意的口诀为依，我等亦能确定经之密意。 故云： 彼如何以最深法悟解， 以经及余理智故， 如是圣龙树论典中， 当依如是安住之理而说。 如何般若波罗蜜多行菩萨以甚深法缘起性悟解，当以善逝之经，及余理智而确定。 故彼如何见缘起性，如是圣龙树之
English
There is no difference in the perfection of going beyond. The perfection of wisdom with appearance is different in the way of understanding the pervasiveness of the realm of phenomena. These two perfections of wisdom should also be understood as the way of being the main and the secondary. Secondly, in determining the emptiness of the object, there are three things: what is said based on what, what is said on what object, and what dharma is said. The first is: Here it is said that seeing the very nature of this condition, the one who dwells in wisdom will attain cessation. What is the suchness of dependent arising that is spoken of? How does the Bodhisattva see it? Its own nature is not the object of those like us whose eyes of wisdom are covered by the thick fog of ignorance, but those who have removed the fog of ignorance with the eye medicine of emptiness without error, and who have the eyes of wisdom that see the suchness as it is, are the objects of the Buddhas and Bodhisattvas. Therefore, one should ask them. If it is said in the Perfection of Wisdom and so on, is it not said how the Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom sees the nature of dependent arising? Shouldn't it be explained based on the scriptures? We cannot independently rely on the scriptures to show that very nature, because it is difficult to determine the intention of the scriptures. Although it is said independently, we can also determine the intention of the scriptures by relying on the oral instructions of the person who has become a valid person and who has explained the intention of the scriptures without error. Therefore: How does he understand the most profound Dharma? Because it is through scripture and other reasoning, Therefore, in the treatises of the noble Nagarjuna, it should be said according to the way it abides. How does the Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom understand the most profound Dharma of dependent arising? It must be determined by the scriptures of the Sugata and other reasonings. Therefore, how does he see the nature of dependent arising? Like that of the noble Nagarjuna.
Tibetan
ས་ལུང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་ནས། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ལས་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ལུགས་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་ལུང་གི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ངེས་པར་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ལུང་ལས་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་ཏའི་ཡུལ་དུ་ནི། །དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་གྲགས་པ། །དེ་མིང་ཀླུ་ཞེས་བོད་པ་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་བྱེད། །ང་ཡི་ཐེག་པ་འཇིག་རྟེན་དུ། །བླ་མེད་ཐེག་ཆེན་བསྟན་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་ཏེ། །བདེ་བ་ཅན་དུ་དེ་འགྲོའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ལས་ཀྱང་། ཀུན་དགའ་བོ་ལི་ཙྪ་བྱི་གཞོན་ནུ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ནས། ངའི་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་དེ་མཐར་གྱིས་དང་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ལུང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པར་བྱ་བ་ལའང་ཉན་པ་པོའི་སྣོད་བརྟག་པ་དང་། དེ་ལ་མཉན་པར་གདམས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་འདིའང་སྔར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱུད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་བཞག་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བསྟན་པར་བྱའི། གཞན་དག་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རེས་འགའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་མོས་པས་དེ་སྤངས་ཏེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །རེས་འགའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མེད་པར་བཟུང་སྟེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ལོག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་པོས་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཁྱད་པར་རིག་པར་བྱས་ནས། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན། འདི་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པར་འོས་སོ། །འདི
Chinese
通达无谬之圣言，于中观论著中，以理证和圣言，如实阐明诸法之真实性。因此，我亦将如实宣说，依圣者龙树之论典，以圣言和理证阐明诸法之真实性，以及其安住之方式。若问：如何得知圣者龙树 निश्चित 有着无谬之圣言意趣？答：依圣言可知。如《楞伽经》云：“于南印度毗陀国，有吉祥比丘之名，名为龙树，能摧毁有无之边。于世间，示现我之无上大乘，证得极喜地，彼往生极乐刹。”又如《大云经》云：“阿难陀，此名为一切世间喜见之离车族童子，我涅槃后四百年，将成为名为龙之比丘，广弘我之教法，最终于名为清净光之世界，成为如来、应供、正等觉、智慧生光佛。”故由此可证，此（龙树） निश्चित 具有无谬之圣言。其次，关于应向何者宣说，其中又分二：观察听者之根器，以及劝彼听闻。初者，此论典阐释无谬之缘起，应仅向那些因往昔串习之力，已于相续中种下空性种子者宣说，而非向其他者。因彼等纵闻空性，亦将误解，从而具足重大之非义。譬如，有时因不信空性而舍弃之，从而堕入恶趣。有时则执着空性之意义为无有，从而对一切事物加以诽谤，生起邪见。故宣讲者应 विशेष 了解彼等之信心差别，从而为听者宣说空性之见。又当如何，方可对此宣说空性耶？此
English
Having known the scriptures without error, in the treatises of Madhyamaka, he clearly explained the suchness of all dharmas as they are, through reasoning and scripture. Therefore, I shall also speak as it is, having clarified the suchness of dharmas by scripture and reasoning from the treatises of the noble Nagarjuna, and the manner in which they abide. If asked: How is it known that the noble Nagarjuna certainly has the unerring intention of the scriptures? The answer: It is known from the scriptures. As it is said in the *Lankavatara Sutra*: "In the southern country of Vidarbha, there will be a monk named Shri, who will be called Naga, who will destroy the sides of existence and non-existence. In the world, he will show my unsurpassed Mahayana, attain the Joyful Ground, and go to Sukhavati." Also, as it is said in the *Mahamegha Sutra*: "Ananda, this Licchavi youth named Sarvasattvapriyadarshana, four hundred years after my nirvana, will become a monk named Naga, widely propagate my teachings, and eventually in the world called Pure Light, will become the Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, Jnana-utpatti-prabha Buddha." Therefore, it is proven that this (Nagarjuna) certainly has unerring scriptures. Secondly, regarding to whom it should be explained, there are two parts: examining the vessel of the listener, and advising them to listen. The first is: This treatise, which explains the unerring dependent origination, should only be taught to those who have planted the seed of emptiness in their minds through the power of past habituation, and not to others. Because even if they hear about emptiness, they will misunderstand it and become endowed with great meaninglessness. For example, sometimes they will abandon emptiness because they do not believe in it, and thus fall into lower realms. Sometimes they will grasp the meaning of emptiness as non-existence, and thus slander all things, giving rise to wrong views. Therefore, the teacher should especially recognize the differences in their faith, and then explain the view of emptiness to the listeners. Again, how should one determine that it is appropriate to teach emptiness to this person? This
Tibetan
་ལ་ནི་མི་འོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་ནུས་ཤེ་ན། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་དག་ལས་ངེས་པར་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ནའང་སྟོང་ཉིད་ཐོས། །ནང་དུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་། །དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་གང་ཞིང། །ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་འགྱུར་གང་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ས་བོན་ཡོད། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་གཞན་ལས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་ཐོས་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྲག་ཅིང་། ནང་དུ་ཡིད་ཀྱི་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་ལ། དེའི་དབང་གིས་མཆི་མས་མིག་གང་ཞིང་ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ས་བོན་ཡོད་པ་ཡིན་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་དེ་ཡི་རྗེས་འགྲོའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་། །དེ་ལྟ་བུ་ཉན་པ་པོ་དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པས་བསྐྱེད་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་མི་འབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཉན་པ་ལ་གཏེར་རྙེན་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཤིང་། དེ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་ནས་གནས་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་སྙིང་རྗེ་བརྟེན་པར་བྱེད། །བཟོད་པ་བསྒོམ་ཞིང་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །འགྲོ་བ་སྒྲོལ་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བྱེད་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གུས་པར་བྱེད་། །དེ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ངན་འགྲོར་ལྷུང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་སོ། །བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དབུས་པོར་གྱུར་ན་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཚོལ་བ་ལྷུར་བྱེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉན་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རིག་ནས སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འདྲེན་པར་བྱེད་ཀྱི། གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྙིང་རྗེ་བསྟེན་པར་བྱེད་དོ། །ཁྲོ་བས་ནི་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཁ་དོག་ངན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་
Chinese
如果能够知道某人是否堪能听闻空性，那一定能从外在的相状上确定。例如：即使是凡夫俗子，听闻空性，内心也会反复产生欢喜。因欢喜而流泪，充满眼眶，身体汗毛竖立。这样的人就具有圆满菩提的种子。这样的人才是堪能传授空性的法器。所以，应当为他宣讲胜义谛。为什么呢？因为他会产生随之而来的功德。这样的听法者，不仅不会产生因误入空性而产生的过失，而且还会产生随顺空性见解的一切功德。如何产生呢？他会觉得听闻空性就像得到宝藏一样。为了不让空性见解退失，他会恒常受持戒律。布施，修慈悲心。修安忍，将善根回向菩提，为了度化众生。恭敬菩萨。他会这样想：如果我因戒律不净而堕入恶趣，那么空性见解就会中断。因此，他会恒常如法受持戒律。即使我依靠戒律而转生善趣，如果变得贫穷，就会忙于寻找食物、衣服等生活用品，听闻空性也会中断。因此，他会行布施。以慈悲心摄持的空性见解才能引导成佛，其他则不能。因此，他会修持慈悲心。嗔恨会堕入恶趣，获得丑陋的容貌，因此因嗔恨的缘故
English
If one can know whether someone is capable of hearing about emptiness, it can definitely be determined from external signs. For example: Even ordinary individuals, upon hearing about emptiness, repeatedly experience joy in their hearts. Tears well up from joy, filling their eyes, and the hairs on their body stand on end. Such a person possesses the seed of perfect enlightenment. Such a person is a vessel capable of receiving the teachings on emptiness. Therefore, the ultimate truth should be taught to them. Why? Because they will develop the qualities that follow from it. Such a listener will not only avoid the faults that arise from wrongly entering into emptiness, but will also develop all the qualities that follow from the view of emptiness. How does this happen? They will feel that hearing about emptiness is like finding a treasure. In order to prevent the view of emptiness from declining, they will constantly uphold the precepts. They will give generously and cultivate compassion. They will practice patience and dedicate their merit to enlightenment, for the sake of liberating beings. They will respect bodhisattvas. They will think: If I fall into the lower realms due to impure precepts, then the view of emptiness will be interrupted. Therefore, they will constantly uphold the precepts correctly. Even if I am reborn in the higher realms through precepts, if I become poor, I will be busy searching for food, clothing, and other necessities of life, and hearing about emptiness will be interrupted. Therefore, they will practice generosity. The view of emptiness that is embraced by compassion leads to Buddhahood, not anything else. Therefore, they will cultivate compassion. Anger leads to the lower realms and results in obtaining an ugly appearance, therefore, due to anger