Tibetan
་རང་བཞིན་བྲལ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་བཞི་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་དགོས་ན་གང་གི་ཕྱིར། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་མཐའ་བཞིའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བོར་ནས་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་ནི་དགག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡིན་ཡང་སླ་སྟེ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མི་འདའོ་ཞེ་ན། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་དག་ལ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན། གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མི་འདའ་བར་རིགས་ནའང་། འདི་དག་ནི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་པ་ནི། དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་རང་བཞིན་མེད་ན་མྱུ་གུ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ས་བོན་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་པར་ཁས་ལེན་ན་ཉེས་པ་དེར་འགྱུར་ཀྱང་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་གྱི་གཏན་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་གྱི་ཐ་སྙད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དབུ་མ་པ་དག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། གཏན་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་སྨྲས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ནའང་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་འགལ་བར་བརྩད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན་འདི་དག་མདུན་དུ་སྣང་ཞིང་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་ཅི་ཞེ་ན། གཏི་མུག་སྟུག་པོ་སྤྲིན་ཚོགས་ལྟ་བུས་འཇིག་རྟེན་དག །བསྒྲིབས་པ་དེས་ན་ཡུལ་རྣམས་ལོག་པར་སྣང་བར་འགྱུར། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཆར་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ལྟ་བུའི་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་སྟུག་པོས་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བར་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ལོག་པར་སྣང་ཞིང་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཏི་མུག་གིས་བསྒྲིབས་པའི་དབང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ་རག་མོད། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའང་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་རིབ་མཐུ་ཡིས་འགའ་ཞིག་སྐྲ་ཤད་ཟླ་གཉིས་དང་། །རྨ་བྱའི་མདོངས་དང་སྦྲང་མ་ལ་སོགས་འཛིན་བྱེད་པ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཏི་མུག་དབང་གིས་མི་མཁས་པས། །བློ་ཡིས་འདུས་བྱས་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་རབ་རིབ་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་རབ་རིབ་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། གཏི་མུག་གི་དབང་གིས་མི་མཁས་པ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་བློས་ཕྱི་ནང་གི་འདུས་བྱས་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་འདི་ཇི་ལྟར་རྟོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལས་ནི་གཏི་མུག་བརྟེན་འབྱུང་གཏི་མུག་མེད་པར་དེ། །མི་འབྱུང་ཞེས་བྱར་མི་མཁས་ཁོ་ནས་རྟོགས་ཉིད་ལ། །བློ་བཟང་ཉི་མས་མུན་པ་སྡུག་པོ་རྣམ་བསལ་བའི། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ནས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཅན་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏི་མུག་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་པ་དང་། མ་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་གང་ཟག་འདི་ནི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ། མི་གཡོ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏི་མུག་མེད་པར་ལས་དེ་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་མཁས་པ་བྱིས་པ་དག་ཁོ་ནས་མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་སོགས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་རྟོག་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་གྱི། བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་བློ་བཟང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མས་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ་སྟུག་པོ་རྣམ་པར་གསལ་བའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་ན། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་མ་རིག་པ་སྤོང་ཞིང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཉེ་བར་མི་ལེན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་
Chinese
无自性。如果诸事物有某种自性，由于不可能有其他的生起方式的分别，如果必须从四边中的任何一边生起，那是为了什么？如前所述，由于没有从自、从他、从二者、以及不依赖于因而生起，因此诸事物是无自性的。在名言中，舍弃了对四边的分别，说从种子生出苗芽等等，这种仅仅是缘起，不是要否定的。如果说，种子和苗芽，无论是同一还是他异，都很容易，无法超越从自生等等的分别，那么，如果种子和苗芽稍微有一点自性，可以认为无法超越同一或他异的分别。但是，这些就像梦一样，丝毫没有自性。对同一和他异等等的分别是不合理的，因为同一和他异等等是事物的法性。如果说，如果种子没有自性，那么苗芽就会从无因而生起，如果承认种子像兔角一样完全不存在，就会有那种过失，但它没有真实的自性，而不是完全不存在，因为能见到种子的名言。因此，中观派们说一切法都是无自性的，这不是承认完全不存在，而是像幻象等等一样，说的是虚假的自性。同样，即使在承认世俗存在时，也没有承认丝毫的自性，因此，与空性的立场争论是没有意义的。第二，驳斥争论分为二，第一，驳斥不会变成见道的争论：如果无自性，那么这些显现在眼前，怎么会变成见道呢？愚昧的浓厚如云的群体，遮蔽了世界，因此境相会错误地显现。就像遮蔽天空自性的雨云一样，由于愚昧的黑暗遮蔽了世间的人们见到蓝色等等的自性空性，因此孩子们的境相会错误地显现。
English
Devoid of inherent existence. If things had some inherent existence, since there would be no other possible way of conceiving of arising, if it were necessary to arise from any of the four extremes, what would be the reason? As stated above, since there is no arising from self, from other, from both, and without dependence on causes, therefore things are devoid of inherent existence. In conventional terms, having abandoned the analysis of the four extremes, saying that a sprout arises from a seed, and so forth, this mere dependent arising is not something to be refuted. If it is said that whether seed and sprout are the same or different is easy, and one cannot transcend the conception of arising from self, etc., then if seeds and sprouts had even a little inherent existence, it would be reasonable that one could not transcend the conception of same or different. However, these are like dreams, without even a little inherent existence. The conception of same and different, etc., is not reasonable, because same and different, etc., are the nature of things. If it is said that if the seed has no inherent existence, then the sprout will arise from no cause, if one accepts that the seed is completely non-existent like a rabbit's horn, that fault would occur, but it does not have true inherent existence, but it is not completely non-existent, because the term 'seed' is seen. Therefore, when Madhyamikas say that all phenomena are without inherent existence, this is not an acceptance of complete non-existence, but rather, like illusions, etc., they speak of false inherent existence. Similarly, even when accepting conventional existence, since no inherent existence whatsoever is accepted, it is meaningless to argue against the position of emptiness. Second, refuting the argument is divided into two, first, refuting the argument that it does not become the path of seeing: If there is no inherent existence, then how do these appear before us and become the path of seeing? The dense darkness of ignorance, like a mass of clouds, obscures the world, therefore objects appear wrongly. Just as a mass of rain clouds obscures the nature of the sky, because the darkness of ignorance obscures the world from seeing the emptiness of inherent existence such as blue, therefore the objects of children appear wrongly.
Chinese
也会成为目标。依赖于被愚痴遮蔽的力量，真实不会被看见。如果以颠倒的方式去看，会是怎样呢？因为无明的力量，不是那样的也会显现为那样，为了用例子来阐明这一点：由于眼翳的力量，有些人会把毛发、双月等，以及孔雀的羽毛和蜜蜂等执为实有。同样地，由于愚痴的力量，不聪明的人会用意识去理解各种各样的和合事物。就像由于眼翳的力量，有眼翳的人会把不存在的毛发和双月等执为实有一样。由于愚痴的力量，不聪明的小孩们也会用错误的意识去理解内外各种各样的和合事物是真实存在的。如果明明没有却显现的错觉是怎样理解的呢？业是依赖于愚痴而产生的，没有愚痴，它就不会产生。只有不聪明的人才会这样认为。贤善的太阳完全驱散了黑暗，贤者们在证悟空性后获得解脱。善业和非善业等业是依赖于执着实有的因，也就是执着自我的本性的愚痴而产生的。正如经中所说：以无明为缘而有行。与无明相关联的补特伽罗会积聚福德，也会积聚非福德，也会积聚不动业。因为这样说的缘故。没有愚痴，这些业就不会产生。因为经中说，无明灭则行灭。这样一来，只有不聪明的小孩才会认为行等是从无明中真实产生的，并且会执着于此。但是，能够看见真理实相的贤善智慧的太阳完全驱散了无知的黑暗的贤者们，当他们认识到以无明为缘而有行时，也会认识到行等是没有自性的空性，从而舍弃无明，并且不会执着于行等。因此，他们会从轮回中获得解脱。第二，如果没有自性，那么在名言上
English
also becomes the object. Depending on the power of being obscured by ignorance, the true nature is not seen. How does one see it in a reversed way? Because of the power of ignorance, even what is not like that appears as such, in order to clarify this with an example: Due to the power of cataracts, some people perceive hairs, double moons, and peacock feathers and bees, etc., as real. Similarly, due to the power of ignorance, the unwise understand various compounded things with their minds. Just as due to the power of cataracts, those with cataracts perceive non-existent hairs and double moons, etc., as real, similarly, due to the power of ignorance, unwise children also understand various internal and external compounded things as truly existing with their deluded minds. How does this illusion of appearing as non-existent come to be understood? Actions arise dependent on ignorance; without ignorance, they do not arise. Only the unwise understand it in this way. The sun of wisdom completely dispels the darkness, and the wise, having realized emptiness, are liberated. Actions such as merit and non-merit arise dependent on ignorance, which is the nature of clinging to a self, which is the cause of clinging to things as real. As it is said in the sutra: "Conditioned by ignorance are actions." And, "This person associated with ignorance accumulates merit, accumulates non-merit, and accumulates unwavering actions." Because it is said. Without ignorance, these actions do not arise, because it is said, "When ignorance ceases, actions cease." Thus, only the unwise children think that actions, etc., truly arise from ignorance and cling to them. However, the wise, whose sun of excellent wisdom that sees the truth of reality completely dispels the darkness of ignorance, when they realize that actions arise conditioned by ignorance, also realize that actions are empty of inherent existence, thereby abandoning ignorance and not clinging to actions. Therefore, they are liberated from samsara. Secondly, if there is no inherent existence, then in terms of conventional truth,