Tibetan
བའི་གནས་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་དོན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྟོན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། དཔེར་ན་རྫ་མཁན་ནི་འཇིམ་པའི་རྡུལ་གྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་ལ་ལག་པ་དང་། བཟོ་དང་། ལག་གཟུངས་དང་། ཆུ་དང་། སྲད་བུ་དང་། ནན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལས་སྣོད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆོན་པོ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ལོག་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པའམ། བདག་མེད་པ་བསྟན་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྫ་མཁན་བཞིན་དུ། ཚིག་དང་། ཡི་གེའི་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བས་བསྟན་པ་དང་མི་འདྲའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མུ་སྟེགས་ཅན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ལྟ་བར་ལྷུང་བའི་བསམ་པ་ཅན་དག་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་པའི་མདོ་རྣམས་དྲང་དོན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དྲི་བ་ཞུས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལན་གནང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས། བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་བགྱེད་དོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལའང། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལའང་། དགོངས་གཞི་དང་། དགོས་པ་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་། དཔེ་དང
Chinese
为了舍弃这些处所，因此以如来藏的方式开示，从而显示不分别的处所，即无相的行境。大慧，未来和现在出现的菩萨摩诃萨们，不应当执着于我。大慧，譬如陶师以一团泥土，具备手、工艺、工具、水、线和努力，制作出各种各样的器皿。大慧，同样地，如来们也以对法无我的分别之自性完全颠倒，以智慧和善巧方便，通过开示如来藏或开示无我，就像陶师一样，以词语和文字的各种名相来开示。因此，大慧，开示如来藏与外道所说的我不同。大慧，如来们为了引导那些执着于外道所说的我的人，开示如来藏，从而显示如来藏。具有认为真实有我的分别念的见解而堕落的有情，如何才能具有安住于三解脱门行境的意乐，并迅速证得无上正等觉呢？等等。取蕴的识深细而微，一切种子如水流般流淌。若执着为我则不应理，此我未曾为孩童们开示。这些经典都明确地阐明了是隐义。此处的总义有二：即菩萨请问，如来回答。第一，从“世尊”至“说我”之间。第二，也有略说和广说两种。第一，从“世尊”至“不应执着”之间。第二，也有意图和必要两种。第一，也有比喻和
English
In order to abandon those places, therefore, it is taught through the essence of the Thus-Gone One, thereby showing the realm of non-discrimination, which is the object of experience without appearance. Great Wisdom, future and present Bodhisattva-Mahasattvas should not be attached to the self. Great Wisdom, for example, a potter, with a lump of clay, possessing hands, craftsmanship, tools, water, thread, and diligence, makes various kinds of vessels. Great Wisdom, similarly, the Thus-Gone Ones, with the nature of discriminating the selflessness of phenomena completely reversed, with wisdom and skillful means, by teaching the essence of the Thus-Gone One or by teaching selflessness, just like a potter, teach with various names of words and letters. Therefore, Great Wisdom, teaching the essence of the Thus-Gone One is not the same as the self spoken of by the heretics. Great Wisdom, in order to guide those who are attached to the self spoken of by the heretics, the Thus-Gone Ones teach the essence of the Thus-Gone One, thereby showing the essence of the Thus-Gone One. How can sentient beings who have fallen into the view of discriminating a true self have the intention of abiding in the realm of the three doors of liberation and quickly attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment? And so on. The consciousness of taking is deep and subtle, and all seeds flow like a stream of water. It is not reasonable to grasp at the self, this self has not been taught to children. These sutras clearly explain that they are of hidden meaning. The summary meaning here is twofold: that is, the Bodhisattva asks a question, and the Thus-Gone One answers. First, from "Bhagavan" to "saying self." Second, there are also two types: brief explanation and extensive explanation. First, from "Bhagavan" to "should not be attached." Second, there are also two types: intention and necessity. First, there are also metaphors and
Tibetan
་། དོན་དང་། མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དཔེར་ན་ཞེས་པ་ནས། སྣ་ཚོགས་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནས། སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟོན་ཏོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནས། མི་འདྲའོའི་བར་རོ། །དགོས་པ་ནི། བླ྄ོ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་ལྷག་མ་རྣམས་སོ། །འདིར་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལགས་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ན། དགོངས་གཞི་དང་། དགོས་པ་གང་ལགས་ཞེས་པ་ནི་འདྲི་བ་པོའི་བསམ་པའོ། །འདི་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་གྱི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དགོངས་གཞི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བརྩམས་ནས། དགོས་པ་གདུལ་བྱ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་པ་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་རིམ་གྱིས་བདག་མེད་པ་ལ་དྲང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་ལན་གྱི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲ་ཡིས་དངོས་སུ་ཟིན་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་བདག་དང་འདྲ་བར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ་ལ། དགོངས་གཞི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུའང་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་བཤེས་གཉེན་ངན་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དུག་ཆུས་མྱོས་པས། བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ལྡོངས་པ་དག་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བཟུང་ནས། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཟོལ་གྱིས། རྟག་པ་དང་། ཁྱབ་པའི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅིང་། རང་ཉིད་ཀྱང་ལོག་པའི་ལམ་ལ་གནས་ནས། གཞན་དག་ཀྱང་ལོག་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་དག་ལའང་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །གང་དག་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྨྲ་བ་དག་ལ། དངོས་སུ་ཚིག་དོར་དང་། ལྷག་ཆོད་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གྱ་ཚོམ་དུ་རྒོལ་ཞིང་སྐོག་ཏུ་ཆད་པ་བ་ཞེས་ངན་སྨྲས་སུ་བྱེད་པ་དག་གིས་དེང་སང་གངས་ཅན་གྱི་བསྟན་པ་བུད་ཤིང་ཟད་དུ་ཉེ་བའི་མེ་ལྕེ་ཙམ་འདི
Chinese
意义和结尾有三个部分。第一部分是从“例如”到“做各种各样的事情”之间。第二部分是从“大智慧”到“以各种方式展示”之间。第三部分是从“因此，由于那个原因”到“不相同”之间。必要的是，“大智慧”等剩余的部分。这里的简要意义是：世尊所说的如来藏，如果按照字面意思理解，就会变得与外道所说的“我”没有区别。如果是深思熟虑后说的，那么提问者的想法是，深思熟虑的基础和必要性是什么？这不是按照字面意思理解，而是有深意的。深思熟虑的基础是空性和无相等等。必要性是为了逐渐引导那些习惯于外道观点、不适合作为深奥法器皿的众生走向无我，所以才这样说，这是答案的意义。这样一来，通过语言直接把握的如来藏，甚至在名言上也无法成立，因为它与外道的“我”相似。深思熟虑的如来藏是空性和无相等名称所表示的法界本身。因此，即使在名言上，它也远离一切戏论的相状。无法用存在、不存在、常、无常等任何方式来表达。然而，那些被恶知识所指示的毒药麻醉，智慧之眼失明的人，却将世尊深思熟虑后所说的深奥经典按照字面意思理解，以如来藏的伪装，宣说常和遍在的“我”，自己也安住于邪道，并引导他人进入邪道。对于那些进入邪道的人，他们也赞叹并因一致而感到高兴。那些如实宣说如来教义的精髓——无我和空性的人，却被他们以直接的言语攻击、断章取义等方式进行嘲讽，并恶语相向，说他们是“断灭论者”。如今，他们正在使雪域（指西藏）的佛教如同即将燃尽的木柴上的火焰一般。
English
There are three parts: meaning and conclusion. The first part is from "for example" to "do various things." The second part is from "great wisdom" to "show in various ways." The third part is from "therefore, because of that reason" to "not the same." What is needed is the remaining part, such as "great wisdom." The concise meaning here is: The Tathagatagarbha spoken by the Bhagavan, if understood literally, would become no different from the "self" spoken of by the heretics. If it was spoken after careful consideration, then the questioner's thought is, what is the basis and necessity of that careful consideration? This is not to be understood literally, but with a deeper meaning. The basis of careful consideration is emptiness and signlessness, and so on. The necessity is to gradually guide those sentient beings who are accustomed to heretical views and are not suitable as vessels for profound teachings towards selflessness, so it is taught. This is the meaning of the answer. In this way, the Tathagatagarbha, which is directly grasped by language, is not even established in mere terms, as it is similar to the "self" of the heretics. The Tathagatagarbha of careful consideration is the Dharmadhatu itself, which is indicated by names such as emptiness and signlessness. Therefore, even in terms, it is free from all elaborations of characteristics. It cannot be expressed in any way as existence, non-existence, permanence, impermanence, and so on. However, those who are intoxicated by the poison shown by bad friends, and whose eyes of wisdom are blinded, take the profound sutras spoken by the Bhagavan after careful consideration literally, and under the guise of the Tathagatagarbha, proclaim a permanent and pervasive "self," and themselves abide in the wrong path, and lead others into the wrong path. They praise those who have entered the wrong path in this way and rejoice in their agreement. Those who truly speak of the essence of the Tathagata's teachings—selflessness and emptiness—are ridiculed by them with direct verbal attacks, taking things out of context, and are reviled as "nihilists." Today, they are making the Buddhism of the Land of Snows (Tibet) like a flame on wood that is about to be exhausted.