Tibetan
་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་དེའི་ཚེ་སྨྲ་བ་པོ་དབུ་མར་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གང་རུང་གི་ལུགས་འཐད་ཕྱོགས་སུ་བྱས་ནས་གཞན་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་འདི་ནི། དཔེར་ན་སྨན་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ནད་པ་དག་ལ་ནད་སྨིན་པ་དང་། སྡུད་པ་དང་། དྲུངས་ནས་འབྱིན་པ་དང་། སླར་མི་ལྡོག་པའི་སྨན་རྣམས་རིམ་གྱིས་བཏང་ནས་ནད་གསོ་བ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་མཐའ་དག་འགོག་པར་བྱེད་པ་ནི་རྩིའི་སྨན་ཆེན་པོ་ཐུན་གཅིག་གིས་ནད་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། ། སེམས་ཙམ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ས་བཅུའི་མདོའི་དགོངས་པ་བཤད། གཟུགས་སེམས་ཡོད་མེད་མཚུངས་པར་བསྟན། མདོ་སྡེ་གཞན་གྱིའང་དགོངས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཐད་པ་དང་བྲལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པས་འཇིགས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཁས་ལེན་ན་ལུང་གི་གནོད་པས་འཇིགས་པས་སེམས་ཙམ་དུའང་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ་བཀའ་བསྩལ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་དག་ག།ོ ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན། ཙམ་ཞེས་པའི་སྒྲས་གཟུགས་ཉིད་བཀག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་བདེན་པར་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྣམ་རིག་པ་དག་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །འདི་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཙམ་སྒྲ་བྱེད་པོ་གཞན་དགག་པའི་དོན་ཅན་དུ་གཤད ། གཟུགས་ལས་སེམས་གཙོ་བོའི་དོན་ཅན་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མདོའི་དོན་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། མངོན་གྱུར་མངོན་ཕྱོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །སྲིད་གསུམ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་གང་རྟོགས་པ། །རྟག་བདག་བྱེད་པོ་བཀག་པ་རྟོགས་ཕྱིར་དེས། །བྱེད་པ་པོ་ནི་སེམས་ཙམ་ཡིན་པར་རྟོགས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ས་དྲུག་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིས་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་རྗེས་ཐོབ་དུ་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཙམ་ཡིན་པར་རྟོགས་པས། རྟག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་བཀག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་སྡེ་ཉིད་ལས། དེ་ལྟར་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྗོན་པ། བྱེད་པ་པོ་དང་། འཚོ་བ་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ལས་རྣམས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དེར་ནི་དོན་དམ་པར་ལས་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོའི་དོན་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཅིས་ཤེས་ཞེ་ན། གཉིས་པ་དེའི་དགོངས་པ་མདོ་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ལ་མདོ་འགོད་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་བློ་ལྡན་བློ་ནི་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། །ལང་ཀར་གཤེགས་མདོ་དེ་ལས་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། །མུ་སྟེགས་རི་བོ་སྤོ་མཐོན་འཇོམས་བྱེད་ངག །རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་དགོངས་པ་གཅད་ཕྱིར་གསུངས། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོའི་སེམས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་རི་བོའི་སྤོ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་ཞིང་ལྷུན་སྟུག་པོ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་རྡོ་རྗེའི་མེ་དང་འདྲ་བའི་ངག གང་ཟག་རྒྱུད་དང་ཕུང་པོ་དང་། །དེ་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་དག་དང་། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྣམས། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགོས་པ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། སེམས་ཙམ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་གཅད་ཅིང་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །གཉིས་པ་མདོའི་དོན་བཤད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རང་གི་བསྟན་བཅོས་དེ་དེ་ལས། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་སོགས་དེ་དག། སྨྲས་པ་དེ་དག་བྱེད་པོར་མ་གཟིགས་ནས། །རྒྱལ་བས་སེམས་ཙམ་འཇིག་རྟེན་བྱེད་པོར་གསུངས། །ཕྱི་དང་ནང་གི་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་གང་ཟག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུའང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་མ་གཟིགས་ནས་རྒྱལ་བས་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཙམ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོར་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལང་ཀར་གཤེགས་
Chinese
虽然没有，然而那时说话者说中观并非如此，而是将任何事物论的合理之处作为依据，为了遮止其他。这个道理就像有些医生给病人依次服用使疾病成熟、聚集、排出和不再复发的药物来治疗疾病一样，应当理解。如上所说的依靠毫不颠倒的二谛之理，最终遮止一切执边的见解，就像用一剂强大的草药一次性根除所有疾病一样，应当理解。 宣说唯心宗的意趣 第三，宣说唯心宗的意趣有三：解释《十地经》的意趣，显示色与心有无相同，以及解释其他经部的意趣。第一，如果即使不合道理，也因害怕世间的损害而承认世俗，那么因为害怕教证的损害，也必须承认唯心，如《十地经》所说：“彼作是念，如是三界唯是心也。有十二有支，如来所分别开示，彼一切皆依一心。”因此，“唯”字的语势遮止了色法本身，而显示唯有识才真实成立。这是唯识宗的说法。对此进行驳斥分为两点：解释“唯”字具有遮止其他作者的意义，以及解释心比色法更重要的意义。第一点又分为两点，第一点是：经文的意义并非如你所想的那样。那么是什么呢？因此宣说：显现趋入菩萨以，三有唯识所证悟，常我作者遮止故，了知作者唯是心。由于趋入法界而显现，因此称为显现，即安住于第六地的菩萨所证悟的三有唯识，其意义是菩萨在后得位时，内外诸法的作者并非真实。
English
Although there isn't, at that time the speaker who speaks Madhyamaka is not like that, but takes the reasonable points of any object theory as the basis, in order to refute others. This principle is like some doctors who gradually give patients medicines that mature, gather, expel, and do not relapse the disease to treat the disease, it should be understood. As mentioned above, relying on the unerring principle of the two truths, ultimately refuting all extreme views is like using a single dose of powerful herbal medicine to eradicate all diseases at once, it should be understood. Explaining the Intent of Speaking of Mind-Only Third, explaining the intent of speaking of Mind-Only has three aspects: explaining the intent of the Sutra of Ten Grounds, showing that form and mind are the same in existence or non-existence, and explaining the intent of other Sutras. First, if even if it is unreasonable, one is afraid of worldly harm and accepts the conventional, then because of the fear of scriptural harm, one must also accept Mind-Only, as the Sutra of Ten Grounds says: "They think, like this, these three realms are only mind. The twelve branches of existence, which the Tathagata has separately explained, all rely on one mind." Therefore, the force of the word "only" prevents form itself, and shows that only consciousness is truly established. This is the statement of the Mind-Only school. Refuting this is divided into two points: explaining that the word "only" has the meaning of preventing other agents, and explaining that mind is more important than form. The first point is further divided into two points, the first point is: The meaning of the sutra is not as you think. Then what is it? Therefore it is said: Manifestly inclined Bodhisattva, Three existences only consciousness realized, Constant self agent prevented, Knowing agent is only mind. Because of inclining to the realm of Dharma, it is called manifest, that is, the three existences of Mind-Only realized by the Bodhisattva who dwells on the sixth ground, its meaning is that the agent of external and internal phenomena in the subsequent attainment of the Bodhisattva is not true.
Chinese
因为认识到这是遍计所执自性的唯识。因此，认识到常恒自性的我和自在等作者是不存在的。所以这样说。如经部所说： 这样一来，苦蕴，苦树，这个没有作者和受者的东西才能显现成就啊。 他这样想：执着有作者，业才能存在。哪里没有作者，那里就根本看不到业。 他这样想： 这样三界唯是心。等等广说。 如果问：怎么知道经的意义是这样的呢？ 第二，为了用其他经典解释那个密意而引用经典： 因此，为了使具慧者的智慧增长， 遍知者在《楞伽经》中， 为了断除外道山峰的高耸， 说了这个金刚语。 因为唯识是作者，因此，为了使具慧菩萨们证悟无我的智慧增长，从《圣楞伽经》中，遍知者说了如同金刚火一般的语言，为了摧毁外道们的我与自在等作者的邪恶见解之山峰，那山峰极其高耸且茂盛。 “有情、蕴、以及缘， 以及微尘、自性等， 自在天及作者等， 我说唯是心。” 为什么要说这个必要呢？ 为了完全断除并明确唯识所说的密意。 第二，解释经的意义： 如同他自己的论典所说： 外道们所说的有情等， 没有看作作者， 胜者说心是世间的作者。 内外道们在各自的论典中，说有情和自在等法是作者，但胜者并没有把这些看作是名言中的法的作者，所以在名言中，唯识本身就是世间的作者。 楞伽经
English
Because it is realized that this is only mind of the nature of the fully conceptualized. Therefore, it is realized that the agent, such as the self and the chief, of a permanent nature does not exist. Therefore, it is said that way. As it is said in the Sutra itself: Thus, the aggregate of suffering, the tree of suffering, this mere absence of an agent and a liver will become manifestly accomplished, it is thought. He thinks this way: By manifestly clinging to the agent, the actions will exist. Where there is no agent, there, in reality, no action is seen. He thinks this way: Like this, these three realms are only mind. And so on, it is extensively said. If you ask, how do you know that the meaning of the Sutra is like that? Second, to quote the Sutra to explain its intention with other Sutras: Therefore, for the sake of increasing the intelligence of the wise, The Omniscient One from the Lankavatara Sutra, To destroy the towering peak of the heretics' mountain, Spoke this vajra word to cut off the intention. Because mind-only is the agent, therefore, for the sake of increasing the wisdom of the wise Bodhisattvas who realize selflessness, from the Holy Lankavatara, the Omniscient One spoke words like vajra fire to destroy the mountain peak of the evil view of the minds of the heretics, such as self and chief, the mountain peak being extremely high and lush. "Sentient beings, aggregates, and conditions, As well as atoms and nature, etc., Isvara and agents, etc., I have said are only mind." Why is this necessity spoken? In order to completely cut off and clarify the intention of what is said about mind-only. Second, explaining the meaning of the Sutra: As it says in his own treatise: Those sentient beings, etc., spoken of by the heretics, Not seeing them as agents, The Victorious One said that mind-only is the agent of the world. The external and internal heretics say in their respective treatises that sentient beings and Isvara, etc., are the agents of phenomena, but the Victorious One did not see these as the agents of phenomena even nominally, so nominally, mind-only itself is the agent of the world. That which is called the Lankavatara