Tibetan
་ཡོད་ཉིད་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །མ་གཟུང་བར་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་། །གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་དངོས་པོ་བདེན་པར་ཡོད་ན། འདི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར། ཡུལ་ཅན་འགའ་ཞིག་གིས་མ་གཟུང་བར་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འདི་རང་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཤེས་པས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མྱོང་བར་གྲུབ་མ་ཡིན། །རང་ཉིད་རང་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའ་ིཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར། རལ་གྲིའི་སོས་རང་མི་གཅོད་པ་དང་། སོར་མོས་རང་ལ་མི་རེག་པ་དང་། མེས་རང་མི་སྲེག་པ་དང་། མིག་གིས་རང་ལ་མི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་རང་རིག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཕྱིས་དུས་དྲན་ལས་འགྲུབ་ཅེ་ན། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་ནི་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཉིས་ཀ་ཅིག་ཅར་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རྣམས་ཅིག་ཅར་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ནི་འདོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དུས་ཕྱིས་ངས་གཟུགས་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ། གཟུགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དྲན་པ་ནི་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཟུགས་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ལ་མྱོང་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རང་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མྱོང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཤེས་པ་རང་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ན། དེའང་དེ་ལས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བྱེད་ཐུག་པ་མེད་པར་བརྒྱུད་དགོས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། དུས་ཕྱིས་ངས་གཟུགས་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་གཟུགས་མྱོང་བ་དྲན་པ་ལས་ཤེས་པ་མྱོང་བྱེད་ཡོད་པར་གྲུབ་ལ། དེའང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ལ། རང་རིག་པ་ལས་གཞན་དབང་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། མ་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡིས། །མ་གྲུབ་འདི་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རང་རིག་པའི་རྫས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དྲན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་སྨྲ་ན། དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་རང་རིག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ། བརྗོད་པའི
Chinese
由何者得知其存在？若未执取，则不得说为存在。若以能取与所取二者皆空之他性有事物为真实存在，则此存在本身由何有境者得知？不得由任何有境者于未执取时说为存在，因为这将过于极端。对此，暂且并非由与此自身相异之识执取，因为已承诺一切识皆离能取与所取。彼自身无法体验彼。因为自身作用于自身相违，例如，剑刃不自割，手指不自触，火不自焚，眼睛不自视。此处，为了成立自证，而说成立之因。若说由后时忆念成立，犹如灯从产生之时起，同时照亮自身与瓶等对境二者。同样，诸识也同时照亮自身与色等对境。因此，必须承认自证，否则，之后我见色，如此，对于体验色之识，不会生起忆念，因为忆念是对境之体验，并且体验色之识无有体验者。如此，因为无有自证，并且识也不可能被其他体验，若显现蓝色的识被从识自身之后产生的其他识体验，则也必须由其他识体验彼，等等，将导致体验者无穷无尽。因此，之后我见色，如此，从体验色之忆念中，成立识有体验者，并且因为由其他体验不合理，所以成立自证。若说从自证成立他性有，此也不合理，例如：未成立为成立，故说之。未成立此非为成立者。对此，暂且假设自证之实体在胜义中成立，而说忆念为成立之因，为了成立在胜义中未成立之自证，所说之
English
By what will its existence be known? Without apprehension, it cannot be said to exist. If the other-powered entity, empty of both grasper and grasped, truly exists, then by what object-possessor will this existence itself be known? It is not permissible for any object-possessor to say it exists without apprehension, because that would be too extreme. In this regard, for the time being, it is not apprehended by a consciousness that is different from itself, because it has been promised that all consciousnesses are free from grasper and grasped. It is not established that it experiences itself. Because acting on oneself is contradictory, just as a sword's edge does not cut itself, a finger does not touch itself, fire does not burn itself, and an eye does not see itself. Here, in order to establish self-awareness, the means of establishment is stated. If it is said that it is established by later recollection, just as a lamp, from the moment it arises, simultaneously illuminates both its own nature and objects such as a vase, likewise, all consciousnesses simultaneously illuminate their own nature and objects such as forms. Therefore, self-awareness must be accepted, otherwise, later, thinking, "I saw a form," recollection of the consciousness that experienced the form will not arise, because recollection is the object of experience, and the consciousness that experienced the form has no experiencer. Thus, because there is no self-awareness, and it is not reasonable for consciousness to be experienced by another, if the consciousness that appears blue is experienced by another that arose later than the consciousness itself, then that too must be experienced by another, and so on, leading to an infinite regress of experiencers. Therefore, later, thinking, "I saw a form," from the recollection of experiencing the form, it is established that consciousness has an experiencer, and because experience by another is unreasonable, self-awareness is established. If it is said that from self-awareness, other-power is established, that is also unreasonable, for example: What is unestablished is stated in order to establish it. This unestablished is not what establishes. In this regard, for the time being, assuming that the entity of self-awareness is established in the ultimate sense, and stating recollection as the cause of establishment, in order to establish self-awareness that is not established in the ultimate sense, what is said
Tibetan
་དྲན་པ་འདི་ནི་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ། རང་རིག་ལྟར་དེའང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དང་གཞན་སོགས་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་སྙད་དུ་རང་རིག་པ་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་སྨྲ་ན། དྲན་པ་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་སྨྲའམ། འོན་ཏེ་རང་རིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་སྨྲ། དང་པོ་ལྟར་ན། མེ་ཙམ་ལས་མེ་ཤེལ། ཚུ་ཙམ་ལས་ཆུ་ཤེལ་དཔོག་པ་ལྟར། མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་མེད་པར་ཡང་དྲན་པ་འབྱུང་བར་འོག་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཤེས་པ་རང་རིག་པ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པས་དོན་རྟོགས་པར་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་རང་རིགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྗོད་པའི་རང་རིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་འདི་ནི་རང་རིག་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་ལྟར་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མིག་གི་གཟུང་བྱས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་དཔྱོད་པ་བཏང་ནས་རང་རིག་ཁས་བླངས་ཀྱང་དགག་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། རང་རིག་པ་ནི་འགྲུབ་ལ་རག་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟར་དྲན་པའི་དྲན་པར་རིགས་མིན་ཏེ། །གཞན་ཕྱིར་མ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་བཞིན། །ཅི་སྟེ་ཤེས་པས་ཡུལ་དང་རང་གི་བདག་ཉིད་གཉིས་ཀ་མྱོང་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་དུས་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པས་སྔར་གྱི་ཤེས་པའི་མྱོང་བ་དྲན་པར་རིགས་པ་མིན་ཏེ། སྔར་གྱི་མྱོང་བ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་རྫས་གཞན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྱམས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དྲན་པས། རང་གིས་མ་ཤེས་པའི་ཉེར་སྦས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རང་རིག་དང་ཡུལ་མྱོང་བ་སོགས་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡིན་ཡང་དྲན་ནོ་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་འཇོམས། །གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར། སྔར་གྱི་མྱོང་བ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱ་ཆེར་དགག་པར་བྱའོ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་དྲན་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་གང་
Chinese
此忆念并非是它的成立之因，因为如同自证一样，它在胜义中也未成立，因为不是从自和他等产生。如果说在世俗中承许成立自证而这样说，那么是说仅仅忆念是成立之因，还是说以自证为因的忆念？如果是前者，就像仅仅从火能推断出火镜，仅仅从水能推断出水镜一样，是不确定的，因为在没有自证的情况下也会产生忆念，这将在下面进行论证。如果是后者，在世俗中识的自证并非成立，因为世间上以识了知事物而进行称说。因此，为了成立世俗中未成立的自证，所说的以自证为因的忆念，并非是自证的成立之因，因为如同自证一样未成立。如同以眼所见来成立声音是无常一样。另外，即使放弃那样的思辨而承认自证，为了驳斥也这样说：自证虽然可以成立，但那样忆念忆念是不合理的，如同在他人心中产生未知的（事物）一样。如果说识体验境和自己的体性二者，所以可以成立自证。即使那样，后来的忆念也不可能忆起先前识的体验，因为先前体验和后来的忆念被承许为是他体。例如，如同慈氏相续中的忆念，不会忆起在自己未知的近隐相续中产生的自证和境的体验等一样。如果说先前的体验和后来的忆念属于一个相续，并且是因和果的事物，所以即使是他体也能忆起。那么，这个理由也能摧毁所有的差别。因为“因为是他体”这个理由本身就能摧毁刚刚所说的所有相的差别。就像这样，先前的体验和后来的忆念不属于一个相续，也不是因和果的事物，因为是他体。如同相续不同的体验和忆念一样，等等，需要广泛地驳斥。按照你的观点，忆念是如何产生的呢？因为什么什么
English
This memory is not the means of establishing it, because like self-awareness, it is not established in the ultimate sense, since it does not arise from self, other, etc. If it is said that one speaks in this way by assuming the establishment of self-awareness in conventional terms, then is one saying that mere memory is the means of establishment, or is one speaking of memory that has self-awareness as its cause? If it is the former, it is uncertain, just as inferring a burning glass from mere fire, or a water-crystal from mere water, because memory can arise even without self-awareness, as will be proven below. If it is the latter, then in conventional terms, the self-awareness of consciousness is not established, because in the world, one speaks of knowing things through consciousness. Therefore, the memory that is said to have self-awareness as its cause, in order to establish self-awareness that is not established in conventional terms, is not the means of establishing self-awareness, because it is not established like self-awareness. It is like establishing the impermanence of sound by means of what is perceived by the eye. Furthermore, even if one abandons such speculation and concedes self-awareness, it is said in order to refute it: Self-awareness may be established, but in that way, it is not reasonable to remember memory, just as something unknown arises in another's mind. If it is said that consciousness experiences both the object and its own nature, so self-awareness can be established. Even so, later memory cannot reasonably remember the previous experience of consciousness, because the previous experience and the later memory are conceded to be different entities. For example, just as the memory in the mind-stream of Maitreya does not remember the self-awareness and the experience of objects, etc., that arose in the mind-stream of Nerasrita, which he did not know. If it is said that the previous experience and the later memory belong to the same mind-stream, and are cause and effect, so even if they are different, they can be remembered. Then, this reason destroys all the distinctions. Because the reason "because it is different" itself destroys all the distinctions of the sign that were just mentioned. Like this, the previous experience and the later memory do not belong to the same mind-stream, and are not cause and effect, because they are different entities. Just like experience and memory in different mind-streams, etc., should be refuted extensively. According to your view, how does memory arise? Because what what