English
If the guides of the world do not conform to the world, then what is the Dharma-nature of the Buddha? No one will understand the Buddha. Considering the aggregates, realms, and sources to be of the same nature, and showing these three realms, this is conforming to the world. Even the nameless dharmas are proclaimed to sentient beings with inconceivable names, this is conforming to the world. Showing the non-existent, abiding in the Buddha-nature, without abandoning any non-existent, this is conforming to the world. Not observing meaning and meaninglessness, cessation and ultimate meaning, which are the supreme words spoken by the speakers, this is conforming to the world. Without destruction and without arising, being equal to the Dharmadhatu, yet showing the kalpa of burning, this is conforming to the world. In the three times, not fixating on the nature of sentient beings, and also showing the realm of sentient beings, this is conforming to the world. Thus, it is extensively spoken.
Tibetan
མས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ན། གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཡིན་ན་གཟུགས་སོགས་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རླུང་གིས་བསྐུལ་བས་རྒྱ་མཚོ་ནི། །ཆེ་ལས་ཆུ་རླབས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་ལས། །རང་གི་ནུས་པ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་རླུང་གི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐུལ་བས་ཆུའི་རླབས་ཆེ་ཆུང་རྣམས་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་བཞག་པས་རང་གི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ཀྱི། ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་བ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན། དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དག བ་ནི་བ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཆུ་ཤེལ་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་དང་། །བླག་ཤ་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་ལྟར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང་། ཀུན་གཞི་ཉིད་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུར་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ་ཀུན་གཞི་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསུང་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་འདི་ཡིན་པ། དེ་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གང་། །དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང་། །ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་མེད་པར་འབྱུང་འགྱུར་ལ། །ཡོད་དང་སྤྲོས་ཀུན་ཡུལ་མིན་རང་བཞིན་ཡོད། །དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འཁྲུལ་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་བདག་དང་ཆོས་སུ་འཁྲུལ་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན། སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཐག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་ཐག་པ་མེད་པར་མི་རུང་ལ། བུམ་པར་འཁྲུལ་པ་ས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་མ
Chinese
当（智慧）极度增长时，为了以各自自证的方式彻底证悟那不可言说的、远离能取所取的识。如果仅仅是无意义的识，那么显现为色等事物的识是如何产生的呢？犹如风所鼓动的大海，从大处生出水波一样，从一切种子——阿赖耶识中，产生其自身能力的识。犹如大海被风的因缘所鼓动，大小水波随着因缘而产生一样，从一切烦恼之法的种子——阿赖耶识中，由于安立了从无始以来一个接着一个传递下来的、对能取所取显现执着的识，从而其自身能力完全成熟，产生显现为能取所取二者的识，而孩童们则对能取所取进行分别，但实际上并没有与识相异的所取存在。例如，主张自在天为因者说：牛是牛声的因，水精是水的相，肢体是身体各部分的相，他是所有有情众生的因。同样，主张阿赖耶识者也说：阿赖耶识本身是一切有情众生的因，自在天是常，而阿赖耶识是无常，这仅仅是差别而已。因为经部的安立就是如此。因此，其他的自性是什么？是事物假立存在的因，并且在没有外境所取的情况下产生，存在和戏论都不是对境，而是自性存在。因此，其他的自性，也就是非真实的遍计所执，必须承认是人与法的假立存在之事物所虚构的因，否则，由于没有错乱的基础，任何事物都不会错乱地认为是自我和法。例如，错认为蛇的原因是绳子，没有绳子是不行的；错认为瓶子的原因是土等，没有土等是不行的。
English
When (wisdom) becomes extremely increased, it is in order to thoroughly realize, in the manner of individual self-awareness, that inexpressible consciousness that is free from the apprehended and the apprehender. If it is merely meaningless consciousness, then how does the consciousness that appears as form and other things arise? Just as the ocean is stirred by the wind, and waves arise from the great, so from the storehouse consciousness, which is the seed of all, arises a mere consciousness of its own power. Just as the great ocean is stirred by the wind, and the large and small waves arise according to the conditions, so from the storehouse consciousness, which is the seed of all defiled dharmas, by establishing the consciousness that is manifestly attached to the apprehended and the apprehender, which has been transmitted from one to another since beginningless time, its own power is fully matured, and a mere consciousness that appears as the apprehended and the apprehender arises, while children discriminate between the apprehended and the apprehender, but in reality, there is no apprehended that is different from consciousness. For example, those who assert that Ishvara is the cause say: the cow is the cause of the sound of the cow, the crystal is the likeness of water, the limbs are the likeness of the parts of the body, he is the cause of all sentient beings. Similarly, those who assert the storehouse consciousness also say: the storehouse consciousness itself is the cause of all sentient beings, Ishvara is permanent, while the storehouse consciousness is impermanent, this is merely the difference. Because the establishment of the sutras is just like this. Therefore, what is the nature of the other? It is the cause of things that are nominally existent, and it arises without an external apprehended object, existence and all elaborations are not objects, but are inherently existent. Therefore, the nature of the other, which is the non-veridical completely conceptualized, must be admitted to be the cause of the fabricated by persons and the nominally existent things of dharmas, otherwise, since there is no basis for delusion, nothing can be mistaken for self and dharma. For example, the cause of mistaking a rope for a snake is the rope, it is impossible without the rope; the cause of mistaking clay for a pot is the clay, it is impossible without the clay.
Tibetan
་ལྟོས་པར་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་དབང་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བ་མེད་པར་རང་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ངོ་བོར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཞིར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་སྒྲ་རྟོག་ཀུན་གྱི་ཡུལ་མིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་དེ། སྒྲ་དང་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དབང་ནི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་རྣམ་རིག་པ་དག་གི་འདོད་པའོ། ། གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ། ཤེས་བྱ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དགག གཉིས་མེད་གཞན་དབང་རྫས་གྲུབ་དགག སེམས་ཙམ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བསྟན། དང་པོ་ལ། ཕྱི་དོན་མེད་པའི་ཤེས་པའི་མཐུན་དཔེ་དགག ཕྱི་དོན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་ཡང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། ཡིད་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་མཐུན་དཔེ་དགག་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་རིག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལ། ཕྱི་རོལ་མེད་སེམས་དཔེ་ནི་གང་དུ་ཡོད། །ཅེས་དྲིས་སོ། །སྨྲ྄ས་པ། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཁང་མིག་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ངུའི་ནང་དུ་ཉལ་ཏེ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ན། ཁང་མིག་གི་ནང་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་ཁྱུ་འཁྲིམས་པ་རྨིས་པའི་ཚེ་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁང་མིག་གི་ནང་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་ཁྱུ་ཤོང་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའང་སྙིང་པོ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བསམ་བྱ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྨི་ལམ་ན་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ང་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་སེམས། །ཡོད་མིན་དེ་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་དཔེ་ཡོད་མིན། །གང་གི་ཚེ་དབུ་མ་པ་ངའི་ལུགས་ལ། སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མ་ཟད། རྨི་ལམ་ནའང་སེམས་བདེན་པ་བ་ཡོད་པ་མིན་པ་དེའི་ཚེ། རྣམ་རིག་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀོད་པའི་རྨི་ལམ་ནི་ཤེས་པ་བདེན་པ་བ་སྒྲུབ་པའི་དཔེར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སད་ཚེ་རྨི་ལམ་དྲན་ལས་ཡིད། །ཡོད་ན་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ཡང་དེ་བཞིན་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སད་པའི་ཚེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་མྱོང་བ་དྲན་པ་ལས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར
Chinese
就像不能指望天空一样。因此，这种他性是以外在所取不存在，而以自身显现为二的体性而产生的，是作为我与法进行虚构的基础而实有的，并且是以超离所有戏论、言语和概念的自性而存在的，因为言语和概念都是虚构的行境。他性是后得清净世俗的行境。这些是唯识宗的观点。 第二，破斥它，有三点：破斥无所知之识，破斥二取不成立的他性实有，阐释宣说唯识的密意。第一点，破斥无外境之识的相似之处，以及破斥其他无外境的论证。第一点又分为两部分：破斥意识错乱的相似之处。因为识是以对境的认知来区分的，对于那些因为没有见过无境之识而只说唯识的人，问道：没有外境的心识的例子在哪里？ 回答说：就像梦一样。比如，躺在非常小的房间里睡着后，梦见房间里挤满了象群，这时境并不如所见那样存在，因为房间里没有容纳象群的空间。同样，如果说一切识都是在无中生有，那么，为了显示那也是没有意义的，应该思考。这样说道，意思是说，应该考察梦中是否成立无境之识。 为什么呢？因为，当我在梦中也没有心时，那时你的例子就不存在了。当按照我中观派的观点，不仅在清醒的时候，即使在梦中也没有真实的心识时，那么，唯识宗你所举的梦的例子就不能作为成立真实识的例子。 如果醒来时，从对梦的回忆中产生意识，那么外境也会同样存在。如果说，醒来时，从回忆起体验到的梦中错乱的意识，就能成立意识的错乱，那么，就像梦中存在意识一样，外境也会同样存在。
English
Just as one cannot rely on the sky. Therefore, this other-powered nature arises as the essence of self-appearance as two, without an external object of apprehension, and it exists as a real entity as the basis for imputation of self and phenomena, and it exists in a nature that is beyond all elaboration, words, and concepts, because words and concepts are the objects of imputation. The other-powered nature is the object of the subsequent attainment of pure worldly beings. These are the views of the Mind-Only school. Second, to refute it, there are three points: refuting the knowledge without an object of knowledge, refuting the real establishment of the other-powered nature that is non-dual, and explaining the intention of the Mind-Only teachings. The first point is: refuting the analogy of knowledge without an external object, and also refuting other proofs of the absence of an external object. The first point has two parts: refuting the analogy of the delusion of mind-consciousness. Because consciousness is distinguished by the cognition of objects, to those who say only consciousness because they have not seen consciousness without an object, it is asked: Where is the example of mind without an external object? It is said: Like a dream. For example, when one lies down in a very small room and falls asleep, when one dreams that a herd of elephants is crowded into the room, the object does not exist as it appears, because there is no space in the room to accommodate a herd of elephants. Similarly, if it is said that all consciousness arises without existence, then, in order to show that it is also meaningless, it should be considered. It is said, meaning that it should be examined whether or not knowledge without an object is established in a dream. Why is that? Because, when I do not have mind even in a dream, then your example does not exist. When, according to my Madhyamaka view, there is no true mind not only in the waking state but also in the dream state, then the example of a dream that you, the Mind-Only school, have put forward is not an example for establishing true knowledge. If, when awake, mind arises from the memory of a dream, then external objects will also exist in the same way. If it is said that when awake, the delusion of mind is established from the memory of experiencing the delusion of consciousness in a dream, then, just as consciousness exists in a dream, external objects will also exist.