Tibetan
་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པ་དག་ནི་མེད་པ་པ་བཞིན་དུ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། དངོས་སྨྲ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་ཡང་མི་བྱེད་མོད། འོན་ཀྱང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོ་འདི་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཡིན་ཡང་ཇི་ལྟར་འདབ་མ་དང་མི་ལྡན་པ་དག་གིས་ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བར་མི་ནུས་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མཁས་པའི་འདབ་མ་དང་མི་ལྡན་པ་དག་གིས་ཀྱང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ལམ་ལ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲོ་བར་མི་ནུས་སོ། །སྤྲོད་པས་ཆོག་གོ། གཉིས་པ་ཞར་ལ་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་འཇོག་ན། འོ་ན་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་སོགས་ལས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་མཐའ་ཡས་པའི་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་གཞི་ཉེ་བར་བསྟན་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་དགོངས་པའི་དབང་གིས་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་དགོངས་ནས་ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་གསུངས་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་སྒྲའི་དོན་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ཀུན་གཞི་ཡོད་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞི་འབའ་ཞིག་མ་ཟད་ཀྱི་དགོངས་པའི་དབང་གིས་གང་ཟག་ཀྱང་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཁུར་རོ། ཁུར་ཁུར་བ་པོ་ནི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ཕུང་པོ་ཙམ་ཡང་སྟོན་པར་མཛད་དེ། སེམས་ཞེས་བྱ་བའམ། ཡིད་ཅེས་བྱ་བའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་དད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་ཤིང་གོང་དུ་འགྲོ་བ་ན་ཕྱི་མ་ལ་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དགོངས་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅེས་གང་ཟག་ཉིད་ཡོད་ལ། །ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་ཅེས། །གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་དོན། །རིག་པར་མི་འགྱུར་གང་ཡིན་དེ་ལའོ། །མདོ་སྡེ་གང་དུ་ཀུན་གཞི་དང་། གང་ཟག་དང་། བདག་དང་བྲལ་བའི་ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བསྟན་པ་འདི་ནི་གདུལ་བྱ་གང་དག་ཡུན་རིང་མོ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་པས་ཆེས་ཟབ་པའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་རིག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོས་ན་སྐྲག་སྟེ་བསྟན་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཆེས་ཐོག་མར་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ན་མུ་སྟེགས་པ་དག་གིས་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་བདག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དང་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞི་རྣམས་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱིས་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྟོགས་ནས་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའང་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་ཡོན་ཏན་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་སྐྱོན་འདྲེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་འཕགས་པ་ལྷས། གང་ཞིག་གང་གང་ལ་དགའ་བ། །དེ་ཡིས་དེ་དེ་སྔར་སྤྱད་བྱ། །ཉམས་པར་གྱུར་པ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅེས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཞུག་པའི་ཐབས་སུ་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་དང་བྲལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་ང་དང་ང་ཡི་ཞེས་བསྟན་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་མོད་ཀྱི། །ཡོད་ཅེས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་ང་དང་ངའི་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ང་དང་ངའི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཞེས་སོགས་ཇི་ལྟར་ང་དང་ངའི་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་མོད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་སུ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་ཅེས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་། ཤར་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། ག
Chinese
因为已经成立的缘故。这样一来，中观派们不像断见者那样否认业果的关系，也不像实事论者那样妄加增益。然而，正如所说的那样，他们舍弃了常断的一切边见，而承认缘起。这甚深的缘起是所有善逝唯一行走的道路，然而就像没有翅膀的人无法在虚空中行走一样，对于世俗和胜义二谛的道理，没有精通的翅膀的人们，也无法轻易地行走在缘起的道路上。给予就足够了。第二，顺便显示所说的业果之所依是了义：如是，如果按照如上所说的方式，在无自性的情况下安立业的关系，那么，在《圣楞伽经》等经典中，所说的阿赖耶识是无量法的习气熏染之基础，具足一切种子，犹如从大海生起波浪一样，是所有杂染法如其因缘而生起的因，具有这样的自性，那么，那一切都是不存在的吗？并非如此，因为以如此这般的阿赖耶识的教示，是由于对所调伏者们的意图，而显示其存在的缘故。以何种意图而说阿赖耶识存在呢？是以诸法自性空性之意图而说的，因为那是随顺一切事物自性的缘故，所以能够作为阿赖耶识之语的意义。如果不是这样，而是如字面意义的阿赖耶识存在的话，那么过失将在下文中阐述。不仅仅是阿赖耶识，而且由于意图的关系，也说了有补特伽罗，如云：诸比丘，五蕴是负担，负担的负担者是补特伽罗。对于某些人，也仅仅只是显示了蕴，所谓心，或者意，或者识，那是长久以来以信心、戒律等所串习，并且向上增长，那么在来世将会往生到善趣。
English
Because it has already been established. Thus, the Madhyamikas, unlike nihilists, do not deny the relationship of cause and effect, nor do they add to it like realists. However, as stated, they abandon all extremes of permanence and annihilation and accept dependent origination. This profound dependent origination is the single path traversed by all Sugatas, yet just as those without wings cannot walk in the sky, so too, those who do not possess the wings of expertise in the ways of the two truths, conventional and ultimate, cannot easily walk the path of dependent origination. Giving is sufficient. Secondly, incidentally, showing that the basis of cause and effect is taught as definitive: Thus, if the relationship of karma is established without inherent existence in the manner described above, then, in the *Lankavatara Sutra* and others, it is said that the alaya-vijñana (kun gzhi'i rnam par shes pa，一切种识，sarva-bīja-vijñāna，all-ground consciousness) is the basis for the impregnation of limitless dharmas, possessing all seeds, like waves arising from the ocean, it is the cause for the arising of all defiled dharmas according to their conditions, possessing such a nature, then, is all of that non-existent? It is not so, because the teaching of such an alaya is due to the intention towards those to be tamed, and thus it is shown to exist. With what intention is it said that the alaya exists? It is said with the intention of the emptiness of the nature of all dharmas, because it follows the nature of all things, and therefore it can serve as the meaning of the word alaya. If it is not so, but the alaya exists as it is in the literal sense, then the faults will be explained below. Not only the alaya, but also due to the intention, it is said that there is a person (pudgala), as it is said: "Monks, the five skandhas are a burden, the bearer of the burden is the person." For some, only the skandhas are shown, that which is called mind, or intellect, or consciousness, that which has been cultivated for a long time with faith, discipline, and so on, and which increases upwards, will be reborn in the future in a higher realm.
Chinese
如是所说。这一切都是以密意而说的。这里的密意是什么呢？说阿赖耶识存在，补特伽罗（梵文：Pudgala）存在，说这些蕴仅仅存在，所说的就是这样极其甚深的意义，是对不能理解实相者而说的。在哪个经中说阿赖耶识和补特伽罗，以及没有自我的蕴仅仅存在，这是为了引导那些长期习惯于外道见解，不能理解甚深意义空性，听到空性就害怕，背离佛法的人，为了让他们逐渐进入佛法而宣说的。因为最初对他们宣说阿赖耶识等时，他们会想，虽然没有像外道所认为的我和自在天等，但作为业果的所依和轮回涅槃的基础，有阿赖耶识等也可以，从而进入善逝的教法。之后，当他们正确理解了经文的意义，就会自己抛弃对阿赖耶识等的执着，只会产生功德，不会招致过失。如圣天所说：无论谁喜欢什么，就先让他用什么，如果损坏了，就不是正法的法器。如是所说。不仅仅是为了引导而宣说阿赖耶识等，而且，即使远离了坏聚见，佛也像这样宣说了我和我的，同样，万法虽然没有自性，但为了引导众生，也宣说了存在，这是不了义的。即使断除了所有的坏聚见，我和我的已经不存在，但我和我的等词语是为了理解世间法的方法。因此，正如佛陀薄伽梵在那个时候那个时间宣说了我和我的那样，万法虽然没有自性，但为了理解世间法的方法，色和受等内外诸法，也宣说了存在，这是不了义的。如《与东方山部相应的偈颂》中说：
English
As it is said. All of this was spoken with a hidden meaning. What is the hidden meaning here? Saying that the ālaya-vijñāna exists, that the person (Pudgala) exists, and saying that these aggregates alone exist, what is said is thus a very profound meaning, and it is spoken to those who cannot understand reality. In which sutra is it taught that the ālaya-vijñāna and the person, and the aggregates that are without self, alone exist? This is taught in order to gradually lead those sentient beings who have long been accustomed to the views of non-Buddhists, who cannot understand the profound meaning of emptiness, who are afraid when they hear of emptiness, and who turn their backs on the teachings. Because when the ālaya-vijñāna and so forth are first taught to them, they will think that even though there is no self or Īśvara as the non-Buddhists believe, it is acceptable to have the ālaya-vijñāna and so forth as the basis of karma and its results, and of samsara and nirvana, and thus they will enter the Sugata's teachings. Later, when they correctly understand the meaning of the scriptures, they will themselves abandon their attachment to the ālaya-vijñāna and so forth, and only virtues will arise, and no faults will be incurred. As Āryadeva said: Whatever someone likes, let him use it first; if it is damaged, it is not a vessel of the true Dharma. As it is said. Not only is the ālaya-vijñāna and so forth taught as a means of introduction, but also, even though one is free from the view of the aggregates, the Buddha taught "I" and "mine" as such. Likewise, although things have no inherent existence, they are taught as existing in a provisional sense to guide beings. Even though all views of the aggregates have been abandoned, and "I" and "mine" no longer exist, the terms "I" and "mine" and so forth are methods for understanding worldly phenomena. Therefore, just as the Buddha Bhagavān taught "I" and "mine" at that time and at that moment, likewise, although things have no inherent existence, the internal and external phenomena such as form and feeling are taught as existing in a provisional sense to guide beings. As it is said in the verses corresponding to the Eastern Mountain School:
Tibetan
ལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་རྣམ་འདྲེན་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་མཐུན་པར་མི་འཇུག་ན། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་དང་། །སངས་རྒྱས་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཕུང་པོ་དག་དང་ཁམས་རྣམས་དང་། །སྐྱེ་མཆེད་རང་བཞིན་གཅིག་བཞེད་པ། ཁམས་གསུམ་པོ་དག་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །མིང་མེད་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་། །བསམ་དུ་མེད་པའི་མིང་དག་གིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོངས་བརྗོད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དངོས་མེད་ཉེ་བར་སྟོན་མཛད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ལ་བཞུགས་པས། །དངོས་མེད་འགའ་ཡང་འདོར་མེད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དོན་དང་དོན་མེད་མི་གཟིགས་ལ། །འགོག་པ་དང་ནི་དམ་པའི་དོན། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་གསུངས་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །ཞིག་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་མེད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་གྱུར་ཀྱང་། །སྲེག་པའི་བསྐལ་པ་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དུས་གསུམ་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི། །རང་བཞིན་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱང་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ཞར་ལ་རྣམ་རིག་པའི་འདོད་པ་དགག་པ། གཉིས་པ་ཞར་ལ་རྣམ་རིག་པའི་འདོད་པ་དགག་པ་ལ། འདོད་པ་དགོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་དབུ་མ་པ་དག་གིས་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་ཅིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བཤད་པ་ན། རྣམ་རིག་པ་དག་ཕྱོགས་དེ་མི་བཟོད་ཅིང་། རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྦྱར་བའི་ལུགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལུགས་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གཟུང་བ་མེད་པར་འཛིན་པ་མ་མཐོང་ཞིང་། །སྲིད་གསུམ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་རྟོགས་པའི། །ཤེས་རབ་ལ་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས། །རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དྲུག་པ་བ་དེས་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་སེམས་ཀྱི་གཟུང་བ་མེད་པས་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འཛིན་པའང་མ་མཐོང་ཞིང་། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་དབེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས། གོ
Chinese
如果世间的引导者们，不顺应世间，那么，什么是佛的法性？谁也不会了解佛。认为蕴、界和处，自性是一样的，显示这三界，这就是顺应世间。没有名称的法，也用不可思议的名称，向众生宣说，这就是顺应世间。显示无实有，安住于佛性，对任何无实有都不舍弃，这就是顺应世间。不观察有意义和无意义，寂灭和胜义，是宣说者所说的殊胜，这就是顺应世间。没有坏灭，没有生起，与法界平等，却显示焚烧的劫，这就是顺应世间。在三时中，不执着众生的自性，也显示众生界，这就是顺应世间。如是广说。