English
This is to show its true meaning. The first point is: Because there is no self-nature in both truths, not only is the fault of permanence and annihilation avoided, but even without a basis for karma such as the Alaya, the relationship between karma and its result is reasonable. Like this: Because it does not cease by its own nature, therefore it can be achieved even without the Alaya. In some cases, even if the karma has ceased for a long time, you should understand that a true result will still arise. To answer the question of how a past karma that has ceased for a long time can produce a result, some believe that there is an Alaya with the habit of past karma. Some believe that there are other dharmas similar to loan guarantees that do not disappear. Others believe that it pervades the continuum of consciousness with the habit of karma. Here, because karma is not produced by its own nature, it does not cease by its own nature. Since there is no contradiction in the production of a result from karma that does not cease, even if there is no basis for karma and result such as the Alaya, because the result of past karma can be achieved, in some times and places, even if the karma has ceased for a long time, there is no contradiction in the production of a Vipaka result from the karma, you should know this. Therefore, it is said in the scriptures: Because karma is not born, just like this, there is no self-nature; because it is not born, it will not disappear. As it is said. In order to show the meaning as stated above through an analogy, it is said: From seeing the object of focus in a dream, even when awake, fools will give rise to attachment. Similarly, from karma that has ceased and has no self-nature, there will also be a result. Just as seeing in a dream the enjoyment of desire with a beautiful woman, when waking up, although the woman in the dream does not exist by nature and has disappeared, it will still become the cause for some fools to generate desire and attachment. Similarly, from karma that has ceased and is considered to be without self-nature, there will also be a Vipaka result. If it is believed that because karma has not ceased, a Vipaka result will arise, then how to explain the karma that has not produced a Vipaka result?
Tibetan
་ལྟར་རྣམ་སྨིན་ཕྱུང་ཟིན་པས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཇི་ལྟར་ཡུལ་ནི་མེད་པ་ཉིད་མཚུངས་ཀྱང་། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་རྣམ་པར་ནི། །མཐོང་གི་དངོས་གཞན་རྣམ་པར་མ་ཡིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྨིན་ལས་སླར་སྨིན་མིན་ཤེས་གྱིས། །ཇི་ལྟར་ཡུལ་སྐྲ་ཤད་དང་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ཀྱང། རབ་རིིབ་ཀྱིས་བསླད་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་ནམ་མཁའ་སོགས་སུ་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པར་མཐོང་གི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟར། རྣམ་སྨིན་ཕྱུང་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་ལས་དག་ཀྱང་མ་འགགས་ཤིང་རང་བཞིན་མེད་པར་མཚུངས་ཀྱང་སྔར་འབྲས་བུ་ཕྱུང་མ་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱིས་སླར་ཡང་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་ལ། སྔར་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་ཟིན་པའི་ལས་ལས་སླར་ཡང་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔེ་འདི་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་ཕྱུང་བ་དང་མ་ཕྱུང་བའི་ལས་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་སླར་འབྱིན་པ་དང་མི་འབྱིན་པ་ངེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། དགེ་མི་དགེའི་རྣམ་སྨིན་སོ་སོར་ངེས་པའང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ཕྱིར་རྣན་སྨིན་མི་དགེ་ནག་པོའི་ལས། །རྣམ་སྨིན་དགེ་ཉིད་དགེ་ལས་ཡིན་མཐོང་ཞིང་། །དགེ་མི་དགེ་མེད་བློ་མེད་ཐར་འགྱུར་ཏེ། །ལས་འབྲས་རྣམས་ལ་སེམས་པ་དགག་པར་མཛད། །སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་ངེས་པ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཡང་། རྣམ་སྨིན་མི་དགེ་ཞིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་ནག་པོའི་ལས་མི་དགེ་བ་ཉིད་ལས་ཡིན་གྱི། དགེ་བ་ལས་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་སྨིན་དགེ་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ལས་ཡིན་པར་མཐོང་གི མི་དགེ་བའི་ལས་ལས་མ་ཡིན་ཞིང་། མཁས་པ་གང་ཞིག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་མེད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་མེད་པ་ཅན་ནི་ཐར་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་དང་རྣམ་སྨིན་ངེས་པའི་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་དེ་དག་མ་རྟོགས་པར་ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ན་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་པར་གཟིགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ་ཞེས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་སེམས་པ་དགག་པར་མཛད་དོ། །འདིར་དོན་ནི་འདི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། དབུ་མ་པ་དག་ནི
Chinese
如果有人问，既然异熟果已经产生，为什么还会结果呢？因为它没有停止。 答：不是这样的。 比如： 犹如境本无，然为眩翳者， 见毛发之纹，不见他物相。 如是知从熟，不熟复还熟。 犹如境，毛发纹和兔角等，虽然同样是无，但被眼翳所迷惑的人，在天空等处看到毛发纹的形状，却看不到兔角等其他事物的形状一样。 异熟果已经产生和未产生的业，虽然同样没有停止且无自性，但先前未产生果的业会再次产生异熟果，而先前已经产生异熟果的业不会再次产生果。 从刚才所说的比喻中，不仅可以确定已产生果和未产生果的业会再次产生异熟果和不产生异熟果，而且还可以确定善与不善的异熟果。 比如： 是故异熟不善黑业生， 异熟善性从善业所生见。 无善无不善，无念得解脱， 故应遮止于业果作意。 正因为见到毛发纹等无自性却确定存在，所以，善与不善的业虽然无自性，但异熟不善且不悦意，是从黑业不善业所生，而不是从善业所生；异熟善且悦意，是从善业所生，而不是从不善业所生。 任何一位智者，如果对善与不善的业都没有执着，那么他将获得解脱。 如此一来，由于很难理解无自性的业产生果和确定异熟的方式，如果凡夫俗子不理解这些，反而诽谤业果，那么就会看到世俗谛将会毁灭，因此，世尊禁止孩子们思考业的果报，说业的果报是不可思议的。 在这里，应该明白其中的含义是： 如此一来，中观派
English
If someone asks, since the maturation has already arisen, why will it still produce fruit? Because it has not ceased. Answer: It is not like that. For example: Just as the object is essentially non-existent, yet those with cataracts see hair-like streaks, but do not see other objects. Likewise, know that from maturation, non-maturation arises again. Just as the object, hair-like streaks, and rabbit horns, etc., are equally non-existent, yet those with eyes afflicted by cataracts see the appearance of hair-like streaks in the sky, etc., but do not see the appearance of other objects like rabbit horns. Similarly, the actions that have and have not produced maturation are equally unceasing and without inherent existence, but the actions that have not previously produced fruit will again produce maturation, while the actions that have previously produced maturation will not produce fruit again. From the example just given, it is not only certain that actions that have and have not produced fruit will again produce maturation and not produce maturation, but it is also certain that the maturation of virtue and non-virtue are distinct. For example: Therefore, the maturation of non-virtue arises from black actions, and the maturation of virtue is seen to arise from virtuous actions. Without virtue or non-virtue, without thought, one attains liberation, therefore, one should prevent contemplation on actions and their results. Precisely because one sees that hair-like streaks, etc., are non-existent yet definitely seen, therefore, although virtuous and non-virtuous actions are without inherent existence, the maturation that is non-virtuous and unpleasant arises from black, non-virtuous actions, and not from virtuous actions; and the maturation that is virtuous and pleasant is seen to arise from virtuous actions, and not from non-virtuous actions. Any wise person who is without attachment to both virtuous and non-virtuous actions will attain liberation. Thus, because it is very difficult to understand how actions without inherent existence produce results and how maturation is determined, if ordinary people do not understand these and instead slander the results of actions, then it will be seen that conventional truth will be destroyed. Therefore, the Bhagavan forbade children from thinking about the results of actions, saying that the results of actions are inconceivable. Here, it should be understood that the meaning is this: Thus, the Madhyamikas
Tibetan
་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོངས་གཅོད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གཞན་དག་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མི་འཐད་པར་རྒོལ་བའི་ལོག་པ་རྟོག་པ་སེལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཡང་དག་པར་ན་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འགའ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་ན་གཞན་དག་ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་ལས་འབྲས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གྱ་ཚོམ་དུ་ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པ་ན། དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ལྷུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་པ་དག་གིས་གཞན་དག་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དགག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་པ་ལྟར་དུ་དབུ་མ་པས་ཀྱང་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ལས་འབྲས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང་། བླང་དོར་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་གཅིག་གིས་རྐུན་མ་བྱས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་ནས་འདིས་རྐུ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ལ། གཞན་གྱིས་ནི་དེ་དང་མི་མཛའ་བས་སྤུད་དེ་མ་མཐོང་བཞིན་དུ་འདིས་རྐུ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། གཉིས་ཀའང་རྐུ་བྱས་པ་ལ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་མཚུངས་ཀྱང་སྔ་མ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་གཞི་མ་མཐོང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ལྟར་བཅོས་ནས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། དབུ་མ་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡང་དག་པའི་རིགས་པས་ངེས་ནས་ལས་འབྲས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། མེད་པ་པ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བའི་ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དག་མཚུངས་པར་ག་ལ་འགྱུར། མེད་པ་པ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པ་དག་དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་མི་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལས་དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལྟར། རང་བཞིན་མེད་པའི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ལས་ཀྱང་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་འགལ་བ་མེད་པར་མཐོང་ནས། སྒྱ྄ུ་མ་མཁན་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅིའང་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླང་དོར་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་རྟེན་ཀུན་གཞིའམ། གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཁས་ལེན་པར་བྱེད
Chinese
並非是要完全斷除某些業果的關係，因為這樣會損害自己的宗派。那麼是什麼呢？僅僅是為了消除其他人反駁業果關係不合理的邪分別念而已。難道真的沒有任何業果關係嗎？如果這樣，又該如何駁斥其他人對業果的誹謗呢？真實情況是，雖然業果沒有自性，但如果那些不明白這一點的孩童們輕率地誹謗業果，就會因為在善惡的取捨上顛倒行事，而墮入三惡趣的巨大懸崖。因此，聖者們必須駁斥其他人對業果關係的邪分別念。如同虛無主義者一樣，中觀行者因為沒有見到任何業果關係，又怎麼會不對業果產生邪見，以及在取捨上顛倒行事呢？譬如，一個人偷竊，有些人如實見到後說：「這個人偷竊了。」另一些人因為與他不睦，故意不看見，卻也說：「這個人偷竊了。」雖然兩者都同樣說偷竊之事，但前者因為如實陳述，所以不算說謊；後者則因為沒有看見事實，卻偽裝成看見了而說，所以算是說謊。同樣地，中觀行者以正確的理智確定一切法沒有自性，然後說業果沒有自性；而虛無主義者明明對所見之物有強烈的執著，卻誹謗未見的業果，這兩者怎麼能相提並論呢？中觀行者並不像虛無主義者那樣不作善惡的取捨，而是像從無自性的影像中產生對應的覺知一樣，他們見到無自性的善惡之業也能產生可愛與不可愛的果報，沒有任何矛盾。因此，他們就像魔術師對待幻術一樣，以沒有任何執著的方式，如理如實地進行取捨。業果關係的所依是阿賴耶識，或者承認有補特伽羅等。
English
It is not to completely sever certain connections of cause and effect, because that would harm one's own tenets. What then? It is merely to eliminate the wrong conceptions of others who argue that the relationship of cause and effect is unreasonable. Is it not true that there is no relationship of cause and effect at all? If so, how can one refute the slanders of others against cause and effect? The truth is that although cause and effect are without inherent existence, if children who do not understand this hastily slander cause and effect, they will fall into the great abyss of the three lower realms because they engage in the acceptance and rejection of virtue and vice in a reversed manner. Therefore, the holy ones must refute the wrong conceptions of others regarding the relationship of cause and effect. Like nihilists, how could Madhyamikas, who have not seen any relationship of cause and effect, not have wrong views about cause and effect and engage in acceptance and rejection in a reversed manner? For example, if someone commits theft, some people see it as it is and say, "This person has stolen." Others, because they are not friendly with him, deliberately do not see it, but also say, "This person has stolen." Although both say that the theft has occurred, the former does not lie because he states the truth as it is, while the latter lies because he pretends to have seen it without seeing the basis. Similarly, how can it be the same for Madhyamikas who, having ascertained with correct reasoning that all phenomena are without inherent existence, say that cause and effect are without inherent existence, and nihilists who, while having strong attachment to the things they see, slander the unseen cause and effect? It is not that Madhyamikas, like nihilists, do not engage in the acceptance and rejection of virtue and vice, but just as from an image without inherent existence arises the awareness that appears there, they see that desirable and undesirable results arise from virtuous and non-virtuous actions without inherent existence without any contradiction. Therefore, like a magician dealing with illusions, they engage in acceptance and rejection without reversing it, in a way that is free from any attachment. The basis of the relationship of cause and effect is the ālaya-vijñāna, or they acknowledge the existence of a person (pudgala) and so on.