Tibetan
ར་ཞེན་པས་ཐ་སྙད་དུ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ལས་བདེན་པར་རྣམ་པར་བཞག་གི འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དངོས་པོ་དེ་དག་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ལྷག་མ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། དེ་དག་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས། བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་རྫུན་པའི་དཔེར་བརྗོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མི་ཤེས་གཉིད་ཀྱིས་རབ་བསྐྱོད་མུ་སྟེགས་ཅན། །རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་བརྟགས་པ་དང་། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་ལ་བརྟགས་པ་གང་། །དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཡོད་མིན་ཉིད། །ཅེས་སྨོས་སོ། །གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པའི་མི་ཤེས་པའི་གཉིད་མཐུག་པོས་རབ་ཏུ་བསྐྱོད་ཅིང་བརླམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་དག་ཏུ་བདག་དང་། གཙོ་བོ་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་། རྡུང་ཕྲན་དང་། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྟགས་པ་དང་། དབང་པོ་བསླད་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་དང་མིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཀུན་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དག་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་དོན་དམ་པར་མེད་མོད་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྲོ་བར་འདོད་པས་ཤིང་གི་ཡལ་ག་སྔ་མ་བཏང་ནས་ཡལ་ག་ཕྱི་མ་བསྙགས་ཏེ་མ་ཟིན་པ་ལྟར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པས། དངོས་པོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་གནག་རྫིའི་བར་ལ་གྲགས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སོགས་རྣམས་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ། རྟོག་གེ་ངན་པས་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས།བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ལས་ཉམས་ཏེ་ལྟ་བ་ངན་པའི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་པས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པ་ནི། མིག་ནི་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་མཐོང་བ་ཡིས། །རབ་རིབ་མེད་ཤེས་ལ་གནོད་མིན་ཇི་ལྟར། །དེ་བཞིན་དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པའི་བློས། །དྲི་མེད་བློ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དགག་པ་སྨྲས་པ་མ་ཡིན
Chinese
因为执著于名言不欺骗的缘故，是从世间人本身安立为真实的，不是依于圣者们，因为他们视事物如影像。此外，凡是感官错乱所产生的识所执持的影像等等，都是从世间本身颠倒安立的，因为世间人对这些没有真实显现的执著，所以没有在取舍的境地中进行名言。第二，就以虚假之境为例来说明：无知睡眠所扰乱的外道徒，以己之见如实考察我，以及考察幻术、阳焰等，这些在世间也不存在。如是说。被蒙蔽于实相的无知之厚重睡眠所扰乱和迷惑的内外道徒们，在自己的宗义中，如实考察我、自在天、大自在天、极微、阿赖耶等，以及感官错乱之显现，于外境遍计幻术和阳焰等，这些在世间的名言中也不存在，因为世间人不会通过这些进行名言。如果说，内外道宗派所安立的在胜义中不存在，但在名言中怎么会不存在呢？内外道徒们想要超群绝伦，就像放开之前的树枝而伸向之后的树枝却未能抓住一样。他们想要趋入真如，因此完全舍弃了在世间人乃至牧童之间都公认的生和灭等等，以恶劣的分别念颠倒地虚构实相，从而从二谛皆失，堕入恶见之深渊。因此，为了显示世间人不会损害真如，就像有眼翳者所见到的眼翳，如何不会损害无眼翳者的智慧一样。同样，舍弃无垢智慧的心识，也不会损害无垢的智慧。驳斥从他生，这并不是依于世间人的意识而说的驳斥。
English
Because of clinging to the fact that words are not deceptive, it is established as true from the worldly people themselves, not in relation to the noble ones, because they see things as like images. Furthermore, whatever is grasped by the consciousnesses arising from the delusion of the senses, such as images, is established as reversed from the world itself, because worldly people do not cling to these as appearing truly, so there is no naming in the realm of acceptance and rejection. Secondly, taking the example of a false object, it is said: "The non-Buddhists disturbed by the sleep of ignorance, who examine the self as it is, and whatever is examined as illusion, mirage, etc., these do not exist even in the world." The internal and external non-Buddhists who are disturbed and deluded by the thick sleep of ignorance, which obscures the nature of reality, examine the self, the chief, the powerful, the atoms, the basis of all, etc., as they are in their own tenets, and whatever is imputed externally to the illusions and mirages, etc., which are appearances of sensory delusion, these do not exist even in the language of the world, because worldly people do not name through these. If it is said that what is established by the internal and external philosophical schools does not exist ultimately, but how can it not exist conventionally? The internal and external non-Buddhists want to be outstanding, like letting go of the previous branch of a tree and reaching for the next branch but not grasping it. They want to enter into Suchness, therefore they completely abandon birth and death, etc., which are known even among worldly people and cowherds, and with bad discrimination they perversely fabricate reality, thus losing both truths and falling into the great abyss of bad views. Therefore, to show that the worldly do not harm Suchness, just as the vision of someone with cataracts does not harm the wisdom of someone without cataracts. Similarly, the mind that has abandoned stainless wisdom does not harm stainless wisdom. This refutation of arising from another is not a refutation spoken in relation to the consciousness of worldly people.
Tibetan
་གྱི། འོན་ཀྱང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟིགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དགག་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་རབ་རིབ་ཀྱིས་བསླད་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་མཐོང་བ་ཡིས། རབ་རིབ་མེད་པའི་ཤེས་པས་མཐོང་བ་ལ་གནོད་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དྲི་མ་མེད་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པའི་བློས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་། མི་ཤེས་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་འཕགས་པའི་བློའི་ཡུལ་སྐྱེ་མེད་སོགས་ལ་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་ཚད་མར་བྱེད་པའི་ཕ་རོལ་པོ་ནི་དམ་པ་དག་གིས་བཞད་གད་དུ་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ། རེ་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བདེན་པར་མཐོང་བའི་བཅོས་མ་དེ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །འདིས་སེམས་ཅན་རྣམས་གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པར་བྱེད་པས་གཏི་མུག་གོ །དེ་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པས་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་ཀུར་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་དེས་དངོས་པོ་གང་ཞིག་བདེན་པར་མཐོང་ཞིང་ཞེན་པ་དེ་ནི་གནས་ལུགས་ལ་མ་ཞུགས་པས་བཅོས་མ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཟིགས་པའི་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིིག་པའི་དབང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དེའང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་གི བདེན་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བདེན་པར་མངོན་པར་རློམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དེའང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པ་ཙམ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྣང་གི མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་
Chinese
然而，是根据圣者们的观察而说的遮破。因此，就像被眼翳所蒙蔽的眼睛所见，不会妨碍没有眼翳的智慧所见一样。即使以舍弃了无垢圣者智慧，而运用世俗名言的分别心，成立了从他而生等，也不会妨碍没有无明眼翳之垢的圣者智慧的对境，即无生等。因此，在辨别胜义谛的时候，把世间作为 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण) 的外道，是值得圣者们嘲笑的。二、两个谛的各自体性。首先，为了显示世俗谛的自性：愚昧自性障蔽故，是世俗谛；由彼见何为真实，彼即是虚假；如是世俗谛，能仁如是说；成为虚假之事物，即是世俗谛。此谛使有情对实相愚昧，故为愚昧。它将事物的实相颠倒执着，故能障蔽见自性，因此称为世俗谛。如是之世俗谛，以其所见、所执着为真实的任何事物，皆因未入实相，故为虚假的缘起。此即是世俗谛，是如实照见二谛自性的能仁所说。如是，暂且依烦恼性的无明力，安立了世俗谛。此世俗谛，也由已断除烦恼性无明的圣者声闻、缘觉及菩萨们，视如虚假之事物，犹如影像般看待，故仅安立为世俗，而非真实，因其无有显现为真实的自诩。以上所说的仅仅是世俗，也仅仅是因恒常行持非烦恼性的无明，故于具有显现之行境的圣者们，于后得位时显现，然于入定位时则不显现，因一切戏论皆已寂灭之故。于无显现之行境的佛陀薄伽梵
English
However, the refutation is stated based on the observation of the noble ones. Therefore, just as the vision of someone with eyes clouded by cataracts does not hinder the vision of wisdom without cataracts, similarly, even if the mind that engages in worldly conventions, having abandoned the flawless wisdom of the noble ones, establishes things like arising from others, it does not harm the object of the noble mind, which is free from the stain of ignorance cataracts, such as the unborn. Therefore, in the context of discerning the ultimate truth, those who take the world as प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) are worthy of being laughed at by the holy ones. Secondly, the individual nature of the two truths. First, to show the nature of relative truth: Ignorance is relative, because it obscures reality; whatever is seen as true by it is false; the Sage has declared it to be relative truth; things that have become false are relative. This truth makes sentient beings ignorant of reality, hence it is ignorance. It clings to the reality of things in a distorted way, so it obscures the vision of reality, hence it is called relative. Such relative truth, whatever things are seen and clung to as true by it, are false dependent arisings because they have not entered into reality. This is the relative truth, as declared by the Sage who sees the nature of the two truths as they are. Thus, for the time being, relative truth is established by the power of afflictive ignorance. This relative truth is also regarded by the noble Hearers, Solitary Buddhas, and Bodhisattvas, who have abandoned afflictive ignorance, as false things, seen as if they were reflections, so it is only established as relative, not as true, because it has no pretension of appearing as true. The mere relative truth just mentioned also appears to the noble ones who have objects of experience with appearances, because they constantly practice non-afflictive ignorance, in the post-meditation state, but not in the meditative state, because all elaborations are completely pacified. The Bhagavan Buddha, who has objects of experience without appearances