Tibetan
འོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཛིན་པར་གྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་དེ། །མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་འཛིན་པར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རིག་པའི་ལིང་ཐོག་གིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་བསྒྲིབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྫུན་པ་མཐོང་བ་མ་རིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རང་གཞན་དེ་གཉིས་ལས། ཡང་དག་པ་མཐོང་བའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་རྟག་དང་ཆད་པ་དང་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཐ་སྙད་ཅི་ཡང་བདགས་སུ་མེད་པ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཞིག་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་སོ། །མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ནི་བརྗོད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པས་གང་ཟག་དང་། ཆོས་སུ་ཐ་སྙད་བཏགས་ཤིང་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེད་གྱི་བར་ཇི་སྙེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། གཅིག་པའང་མ་ཡིན་ཐ་དད་པའང་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ལྟོས་པ་དེ་ནི་དེ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་རང་ལ་ལྟོས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་པོ་མ་གྲུབ་ན་ལྟོས་ས་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། གྲུབ་ན་གཞན་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་ལྟོས་་ནས་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྫུན་པར་རྣམ་པར་འཇོག་ལ། རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་
Chinese
哦！首先，由于视一切事物为真实和虚假，因此获得了事物的自性。 凡是正确见到的对境，那就是，被称为由错觉所见的世俗谛。 如是说。 这是，了知二谛的体性无有颠倒的诸佛世尊们，对于外内一切事物都显示了执持两种体性，即：胜义谛和世俗谛。 其中，胜义谛是圣者们以正确的智慧所见的对境中获得的自性。 世俗谛是凡夫俗子被无明的障翳遮蔽了智慧之眼，以无明的力量视虚假为真实而获得的自性。 在自他和那两者之中，凡是正确见到的对境，就是远离有和无、常和断、所知和能知等等戏论的一切相，没有任何言语可以安立，是圣者们以各自自证的方式所证悟的，那就是所谓的胜义谛。 错觉所见的对境，就是通过言说和分别念，将补特伽罗和法安立为名言并进行分别安立的法，从色到一切智之间的一切，这些都是能仁所说的世俗谛。 这二谛是一个还是他异呢？ 既不是一个也不是他异，因为这些是互相观待而安立的。 凡是观待于某事物，那事物就不是与它同一个，因为自己观待自己是没有必要的。 也不是他异，如果观待者没有成立，那么就不是从观待处他异，如果成立了，就不需要观待于其他。 因此，论师说： 依赖于什么而产生， 那暂时不是那本身， 也不是从那之外的他异， 因此不是断灭也不是常有。 如是说。 这二谛是如何互相观待而安立的呢？ 观待于真而安立为假，观待于假而安立为真。 二谛的详细分类
English
Oh! Firstly, by seeing all things as both true and false, one comes to grasp the very nature of things. Whatever is the object of correct seeing, that itself is said to be the conventional truth seen through illusion. Thus it is said. This is because the Buddhas, the Bhagavat, who know the nature of the two truths without any inversion, have closely shown that all external and internal things hold two natures, namely: the ultimate truth and the conventional truth. Among these, the ultimate truth is whatever is found as the self-nature in the object of the correct wisdom of the noble ones. The conventional truth is whatever is found as the self-nature by ordinary beings whose eye of wisdom is obscured by the cataract of ignorance, who see falsehood through the power of ignorance. Among these two, self and other, whatever is the object of correct seeing is that which is free from all characteristics of proliferation such as existence and non-existence, permanence and annihilation, knowable and knowing, etc., without any words to be established, something to be realized by the noble ones in the way of self-awareness, that is what is termed as the ultimate truth. The object of illusory seeing is whatever is named and conceptually established as persons and phenomena through speech and conceptualization, all the phenomena from form to omniscience, these are said by the Sage to be the conventional truth. Are these two truths one or different? They are neither one nor different, because they are established in dependence on each other. Whatever depends on something is not the same as it, because there is no need for something to depend on itself. Nor is it different, for if the dependent does not exist, then it is not different from the place of dependence, and if it exists, it does not need to depend on anything else. Therefore, the teacher said: Whatever arises in dependence on something, That is not, for the moment, that itself, Nor is it different from that, Therefore, it is neither annihilation nor permanence. Thus it is said. How are these two truths established in dependence on each other? By depending on the truth, it is established as false, and by depending on the false, it is established as true. The detailed classification of the two truths
Tibetan
ནི་གཞན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡི་གེར་མ་བཀོད་དོ། །གཉིས་པ་མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་དབྱེ་བ་ལའང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ། ཡུལ་རྫུན་པའི་དཔེ་བརྗོད་པ། དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་པས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །དབང་པོ་གསལ་དང་དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་ནོ། །སྐྱོན་ལྡན་དབང་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། །དབང་པ་ལེགས་གྱུར་ཤེས་ལྟོས་ལོག་པར་འདོད། །ཅེས་སོགས་སྨོས་ཏེ། མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའང་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོ་དྲུག་པོ་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པའི་གསལ་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དང་། དབང་པོ་དྲུག་པོ་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་བསླད་པ་སྐྱོན་ལྡན་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་རབ་རིབ་དང་མིག་སེར་གྱི་ནད་དང་། དྷ་དྷུ་ར་ཟོས་པ་སོགས་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ནང་ན་ཡོད་པའོ། །ཏིལ་མར་དང་། ཆུ་དང་། མེ་ལོང་དང་། བྲག་ཕུག་ལ་སོགས་པ་དང་། ཉི་མའི་ཟེར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ཕྱི་ན་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་དབང་གིས་ནང་གི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་གཟུགས་བརྙན་དང་། མིག་རྒྱུ་དང་། བྲག་ཅ་དང་། ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་ངོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིག་འཁྲུལ་མཁན་ལ་སོགས་པས་སྦྱར་བའི་སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའང་ཕྱིའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ནི་དེ་དག་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་བྱས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གནོད་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་དབང་པོ་ལེགས་པར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ལོག་པའི་ཤེས་པར་འདོད་དོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་ཅི་ལོག་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཡུལ་ཡང་བདེན་པ་དང་རྫུན་པ་གཉིས་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །གཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་དེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །ཅེས་སྨོས་སོ། །ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་དོན་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་བདག་གིས་བདེན་པར་མངོན་པ
Chinese
因为在其他地方已经阐述，所以这里没有记录。第二，关于错觉的分类，也包括：揭示境与有境的差别，举例说明虚假的境，以及说明世俗之人不会因此而受到损害。就第一点而言，错觉也被认为是两种：感官清晰和感官有缺陷。有缺陷感官之人的知识，被认为是相对于感官良好的知识而言是颠倒的。等等。错觉如果分类，也有两种：六种感官未被内外因素所扰，由此产生的清晰的知识；以及六种感官被内外因素所扰，由此产生的有缺陷的知识。其中，眼花和黄疸病，以及食用曼陀罗花等等，是损害有形感官的内在因素。芝麻油、水、镜子、岩洞等等，以及阳光等等，是损害感官的外在因素，因为在这些因素的影响下，即使没有内在的错觉因素，也会出现影像、眼翳、岩石回声、水月等等的显现。同样，眼科医生等使用的咒语和药物等等也是外在因素。损害意根的因素，是与那些因素不一致而产生的宗派观点等等，以及看似正确的推理。因此，如前所述，从具有错觉因素缺陷的感官产生的知识，被认为是相对于没有内外损害缺陷、感官良好的知识而言是颠倒的知识。正如世俗之人的知识，从正确和不正确的角度来看有两种一样，为了说明境也有真假两种，所以说：没有损害的六根，所取之境为世间所知，从世间本身来说是真实的，其余的，从世间本身来说被认为是颠倒的。这样说了。没有内外因素损害的六根所取之境，如果为世间所知，那么世俗之人自己会认为是真实的
English
Because it has been explained elsewhere, it is not recorded here. Secondly, regarding the classification of illusions, it also includes: revealing the difference between object and subject, giving examples of false objects, and explaining that worldly people will not be harmed by this. As for the first point, illusions are also considered to be of two types: clear senses and defective senses. The knowledge of those with defective senses is considered to be inverted relative to the knowledge of those with good senses. And so on. If illusions are classified, there are also two types: clear knowledge arising from the six senses that are not disturbed by internal and external factors; and defective knowledge arising from the six senses that are disturbed by internal and external factors. Among them, blurred vision and jaundice, as well as eating datura flowers, etc., are internal factors that harm the tangible senses. Sesame oil, water, mirrors, rock caves, etc., and sunlight, etc., are external factors that harm the senses, because under the influence of these factors, even without internal illusion factors, appearances such as images, eye floaters, rock echoes, water moons, etc., will appear. Similarly, the mantras and medicines used by ophthalmologists, etc., are also external factors. Factors that harm the mind sense are sectarian views, etc., that arise from being inconsistent with those factors, and seemingly correct reasoning. Therefore, as mentioned earlier, the knowledge arising from the senses with the defect of illusion factors is considered to be inverted knowledge relative to the knowledge of good senses without internal and external damage defects. Just as the knowledge of worldly people is of two types from the perspective of correct and incorrect, in order to explain that objects are also of two types, true and false, it is said: The six senses without harm, whatever is grasped is known by the world, from the world itself it is true, the rest, from the world itself it is considered to be inverted. This is what was said. Whatever is grasped by the six senses without internal and external damage, if it is known by the world, then worldly people themselves will consider it to be true.