Tibetan
་དང་། མཐར་ཕྱིན་པར་བཟླས་པ་གསུམ་གསུམ་དུ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ལ་དྲང་བའི་དོན་དང་ངེས་པའི་དོན་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་དག་ནི་མི་མཐུན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དག་ནི། མདོ་སྡེ་གང་སྟོང་པ་ཉིད་མཁྱུད་༼སྦས་བའི་བརྡ་རྙིང་།༽ཅིང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་དེ་དག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ལ། མདོ་སྡེ་གང་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་དེ་དག་ནི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་དང་པོར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་རྣམ་པར་བཞག་ལ། ཐ་མར་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་པ་ལ། བར་པར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསལ་པོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དག་ནི། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། བཀའ་དང་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མཁྱུད་ནས་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་དང་། གཉིས་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་མཁྱུད་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་ལ། ཐ་མར་ནི་རང་བཞིན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་གཉིས་ཀ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དང་པོར་ཡུལ་ཝཱ་ར་ཎཱ་སཱི་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྟན་པའི་རྣམ་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པའམ། མིར་གྱུར་པ་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བསྐོར་བ་ཞིག་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེའང་བླ་ན་མཆིས་པ། སྐབས་མཆིས་པ། དྲང་བའི་དོན། རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས། སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་དང་། འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི
Chinese
，为了最终圆满而念诵三遍。其中，大众部等一些宗派说：如来所说的一切都是了义。一切有部等则说：如来的言教有了义和不了义两种。大乘论师们则有不同观点。比如，随学圣龙树者认为：哪一部经隐藏空性，主要宣说世俗谛，那些是不了义；哪一部经主要宣说空性胜义谛，那些是了义经。因此，初转法轮时，安立了色等蕴、界、处，最后又说有非真实的遍计所执，因此是不了义；中转法轮时，清楚地宣说了空性的体相，因此认为是了义。随学圣无著的人，随学《圣解深密经》，认为：初转法轮隐藏空性而宣说有的体相，二转法轮也隐藏有而宣说空性的体相，因此不是了义；末转法轮则善于区分三种自性的有和无，从而断除了增益和损减两种边，因此认为是了义。如《圣解深密经》中也说：世尊最初在波罗奈斯仙人堕处鹿野苑，为进入声闻乘者，以宣说四圣谛的方式，转了不可思议的法轮，那是以前天或人都没有在世间以符合正法的方式转过的。世尊所转的法轮，是无上的、有间隙的、不了义的、成为诤论之本的。世尊从诸法无自性开始，无生、无灭，本来寂
English
, and recited three times for final completion. Among them, some sects such as the Mahāsaṃghika school say that all the words of the Tathāgata are of definitive meaning. The Sarvāstivādins and others say that the teachings of the Tathāgata have both provisional and definitive meanings. The Mahāyāna teachers have different views. For example, those who follow the noble Nāgārjuna believe that those sutras that conceal emptiness and mainly teach conventional truth are of provisional meaning, and those sutras that mainly teach emptiness, the ultimate truth, are sutras of definitive meaning. Therefore, in the first turning of the wheel of Dharma, the aggregates such as form, the elements, and the sense bases were established, and finally it was also taught that there is unreal parikalpita, so it is of provisional meaning; in the intermediate turning, the aspect of emptiness was clearly taught, so it is considered to be of definitive meaning. Those who follow the noble Asaṅga, following the noble Saṃdhinirmocana Sūtra, believe that the first turning of the Dharma wheel conceals emptiness and teaches the aspect of existence, and the second turning also conceals existence and teaches the aspect of emptiness, so it is not of definitive meaning; the final turning clearly distinguishes the existence and non-existence of the three natures, thereby eliminating both extremes of addition and subtraction, so it is considered to be of definitive meaning. As it is also said in the noble Saṃdhinirmocana Sūtra: "The Blessed One first turned the wheel of Dharma in Vārāṇasī, in the Deer Park where the sages fell, for those who had truly entered the Śrāvakayāna, in the manner of teaching the four noble truths, an inconceivable and wonderful wheel of Dharma that had never been turned in the world in accordance with the Dharma by gods or humans before. The wheel of Dharma turned by the Blessed One was supreme, intermittent, of provisional meaning, and became the basis of disputes. The Blessed One started from the non-essence of all dharmas, without birth, without cessation, and originally peaceful.