Tibetan
གས་སོ། ། འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་མ་འོངས་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། མ་འོངས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། གཏན་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་གཏན་ནས་མི་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མ་འོངས་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ལས་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་བས་ན་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རློམ་ནས་ལུང་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ལ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའང་མ་ཡིན་ཞིང་། མ་འོངས་པ་ན་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ཡིད་ཀྱིས་ཡུལ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་པའི་ཆོས་གསུང་བ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་དེ་ལས་དོན་རྟོགས་པ་ན་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དུས་གཞན་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། དེ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་ལ་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ལ་དོན་འགའ་ཞིག་གཟིགས་པའམ་གསུང་བ་མེད་དོ། ། གཞན་ཡང་རྒོལ་བ་གང་ལ་མ་འོངས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་མ་འོངས་པ་རིང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འདོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རིང་བ་རྣམས་གང་དག་ཅིག་ཅེ་ན། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའོ། །ཆོས་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱང་གང་དག་ཅིག་ཅེ་ན། ད་ལྟར་བྱུང་བའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པས་ཆོས་མཉན་པའི་སྒོ་ནས་དབང་པོ་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་དེ་བསག་པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་སྡོམ་པའི་ངལ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་པར་ཡང་
Chinese
好的。那么瑜伽士如何知晓未来呢？如果未来不是以其自性存在，那么如您所愿，瑜伽士如何能现量地了知呢？但也不是完全不存在，因为它是依赖于因和缘而产生的。因此，它也不像石女的儿子那样完全不可见。因此，未来是缘起，所以就像它会变成什么事物那样，通过祈愿和知晓之力的引导，从特殊的等持中产生知晓，因此后得智会自认为具有现量的相状而进行预言。因为它不是现在的，所以不是具有现量的相状，但因为通过修习的力量而清晰显现，所以也不是以总的方式来领悟。未来是缘起，因为不是意识的无境，所以瑜伽士的祈愿知晓也不会变成错乱。诸佛以通达三时的智慧，是由于往昔的愿力，在宣说如实显现意义的法时，成为听闻此法之器的所化众生，从声音中领悟意义时，就会如实地理解意义。在其他时间，也会如实地理解如来所作的预言。仅仅依赖于此，就说如来具有对三时所知无碍的智慧，仅此而已。对于进入法性者来说，不会看到或说出任何意义。此外，对于任何主张未来以自性存在的人来说，未来不会是长远的，因为它像现在一样具有自性。但这不是所希望的，因为如果有人问：什么是长远的法？回答是：过去和未来。如果有人问：什么是近的法？回答是：现在发生的，因为已经承认了这一点。如果这个人因为与善知识相遇，通过听闻佛法而使根器成熟，从而产生的布施和戒律等自性的法，即使没有做，也具有自性，那么为了积累它们，必定需要守护的努力就会变得没有意义，因为没有它也
English
Okay. So how does a yogi know the future? If the future does not exist by its own nature, then how, as you wish, can a yogi directly know it? But it is not completely non-existent either, because it arises dependent on causes and conditions. Therefore, it is not completely invisible like the son of a barren woman. Therefore, since the future is interdependent, just as it will become something, through the power of aspiration and knowledge, the knowledge arises from a special samadhi, so the subsequent wisdom presumes to have the appearance of direct perception and prophesies. Because it is not present, it does not have the appearance of direct perception, but because it appears clearly through the power of meditation, it is not understood in a general way either. Since the future is interdependent, and not an objectless realm of the mind, the yogi's aspiration-knowledge will not become confused. The wisdom of the Buddhas who know the three times is due to the power of past aspirations. When they speak the Dharma that reveals the meaning as it is, the disciples who become vessels for hearing this Dharma, when they understand the meaning from the sound, will truly understand the meaning as it is. At other times, they will also understand the prophecies made by the Tathagata as they are. Relying only on this, it is said that the Tathagata has unobstructed wisdom regarding the knowable of the three times, that's all. For those who have entered the nature of Dharma, there is no seeing or speaking of any meaning. Furthermore, for anyone who claims that the future exists by its own nature, the future will not be distant, because it has its own nature like the present. But this is not what is desired, because if someone asks: What are the distant dharmas? The answer is: the past and the future. If someone asks: What are the near dharmas? The answer is: what is happening now, because this has been admitted. If this person, because of meeting a virtuous friend, matures his faculties through hearing the Dharma, and the dharmas of generosity and morality, etc., which arise from this, even if not done, have their own nature, then the effort of guarding, which is necessary to accumulate them, will become meaningless, because even without it,