Tibetan
ཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་མ་འོངས་པ་མེད་པས་མ་འོངས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདས་པ་ལ་འདས་པ་མེད་པས་འདས་པ་མི་སྲིད་དེ། འདི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་དེ་འདས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་འདས་སམ་འོན་ཏེ་མ་འདས། ཅི་སྟེ་འདས་པ་ལས་འདས་པར་གྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་བརྒལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་འོ་མའི་གནས་སྐབས་ལས་འདས་པའི་ཞོ་ལ་འོ་མ་ཞེས་མི་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འདས་པ་ལས་མ་འདས་པའི་བྱ་བས་མི་སྟོང་པ་ཡིན་ན་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འདས་པ་ནི་འདས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་འདས་པ་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདས་པ་གྲུབ་ན་དེའི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པ་འདས་པར་གྱུར་ན། དེ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་མ་གྲུབ་བོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར། གསུམ་པ་ལ་མ་འོངས་པ་རྫས་གྲུབ་སྐྱེ་བ་དགག མ་འོངས་པ་དངོས་པོར་མེད་པ་དགག འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་དགག་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་གང་དག དུས་གསུམ་པོ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བསྔགས་པ་བྱེད་པ་དག་གི་ལྟར་ན། མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྐྱེས་པའམ་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་ལ་རྟོག་གྲང་། གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ཞིག་ཡོད་པར་རྟོག་ན་ཇི་ལྟར་ན་ད་ལྟར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གྱི་བུམ་པ་བཞིན། ཅི་སྟེ་མ་འོངས་པ་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་པར་རྟོག་ན། མ་འོངས་པ་རྟག་པར་འགྱུར་རམ་ཅི་སྟེ་རྟག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། མ་སྐྱེས་ཤིང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་རང་འདོད་པའི་མྱང་འདས་བཞིན། གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་ལྟར་མི་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་འདྲེན་པ་ན་མ་འོངས་པ་འཇིག་པས་མི་རྟག་ན། གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པ་ཡོད་པས་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ན། འདས་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་འཇིག་ཅིང་ཉམས་པ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་རྟག་པར་ཅིས་མི་དཔོག་སྟེ་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟ་བས་ན་དུས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་དེ་ཡང་དུས་གསུམ་ཀ་ལ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་བ་འདི་གཉིས་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། ད་ལྟར་བ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། མི་རྟག་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་འབྲེལ་བར་ད་ལྟ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ནི་ཞི
Chinese
第二，正如未来不存在一样，因为没有未来，过去也不可能存在，因为过去没有过去。例如，过去的时间是已经超越了它自身过去的本质，还是没有超越？如果它已经超越了过去，那它为什么还会是过去呢？因为它已经超越了过去自身的本质。例如，酸奶已经超越了牛奶的状态，我们不会称之为牛奶。如果它没有超越过去，并且没有失去作用，那么具有作用的事物为什么会成为过去呢？如果说过去是因为它停留在过去自身的本质中，所以没有超越过去，那么，如果过去成立，并且停留在它的本质中，那么它就变成了过去。这是分析的情况，所以它不成立。它怎么可能停留在过去的自性中呢？第三，驳斥未来以实有方式产生，驳斥未来不存在事物，驳斥关于果是否存在的三种观点。第一，那些特别宗（毗婆沙宗）的人，因为他们认为三时以实有存在，所以赞美一切有部，按照他们的观点，应该思考未来存在的事物是已经产生还是没有产生？如果认为未来存在的事物是已经产生的，那它为什么不会变成现在呢？因为它已经产生并且存在，就像现在的瓶子一样。如果认为未来存在的事物是没有产生的，那么未来会变成常恒吗？或者说它只会变成常恒，因为它没有产生并且存在，就像你们所希望的涅槃一样。如果说未来虽然没有产生，但它不像无为法那样不会坏灭，而是通过因缘的力量被引导到现在的状态，那么未来会因为坏灭而不常恒。如果说因为存在着自性衰败，所以它是不常恒的，那么过去没有自性毁灭和衰败，那为什么不能推断它是常恒的呢？因此它会变成常恒的过失。此外，如果说因为无常本身会吞噬，所以被称为时间，那么无常在三时中都不存在。例如，过去和现在这两者都不会变成无常，因为现在是停留在它自身本质中而没有衰败，而无常是与不存在的事物相关联的，因此它不可能成为现在。过去是
English
Secondly, just as the future does not exist, because there is no future, the past is also impossible because the past has no past. For example, has the past time transcended its own past essence, or has it not? If it has transcended the past, then why would it still be the past? Because it has already transcended its own past essence. For example, we do not call yogurt, which has transcended the state of milk, milk. If it has not transcended the past and is not devoid of function, then why would something with function become the past? If it is said that the past has not transcended the past because it remains in its own past essence, then if the past is established and remains in its essence, then it becomes the past. This is a case of analysis, so it is not established. How can it remain in the self-nature of the past? Thirdly, refuting the arising of the future as substantially existent, refuting the non-existence of the future as a thing, and refuting the three views on whether the result exists or not. First, those of the Vaibhashika school, because they believe that the three times exist as substances, praise the Sarvastivadins. According to their view, one should contemplate whether the future that exists has arisen or not? If one thinks that the future that exists has arisen, then why would it not become the present? Because it has arisen and exists, like the present pot. If one thinks that the future that exists has not arisen, then will the future become permanent? Or will it only become permanent, because it has not arisen and exists, like the Nirvana you desire. If it is said that although the future has not arisen, it is not impermanent like the unconditioned, but is led to the state of the present by the power of causes and conditions, then the future will be impermanent because it perishes. If it is said that it is impermanent because there is decay of its own nature, then the past does not have destruction and decay of its own nature, so why can't it be inferred that it is permanent? Therefore, it will become the fault of being permanent. Furthermore, if it is said that time is called such because impermanence itself devours, then impermanence does not exist in all three times. For example, neither the past nor the present can become impermanent, because the present remains in its own essence without decaying, and impermanence is related to things that do not exist, so it cannot become the present. The past is
Tibetan
ག་པ་ལ་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཞིག་ཟིན་པ་ནི་ཡང་ཞིག་པར་མ་ཡིན་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་ད་ལྟར་དེ་དག་ལས་གཞན་རྣམ་པ་གསུམ་པ་མ་འོངས་པ་དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ནི་དངོས་པོ་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་དང་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའ་སོགས་ལ་དུས་གསུམ་རྟོག་པ་མི་རིགས་པ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་མི་རྟག་པ་མེད་པས་དུས་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་ཡོད་དེ། རྐྱེན་ཡོད་ན་ཕྱིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། སྔར་མེད་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཕྱིས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་སྐྱེས་པའི་སྔར་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱཱ་སྨྲ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལོག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེའི་སྨྲ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མེད་པའི་ཕྱིར་བོང་བུའི་རྭ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །འདི་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་སྟེ། སྐྱེས་པར་བྱེད་པ་དེ་མ་སྐྱེས་པའི་སྔར་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་སྐྱེ་ན་སྐྱེས་ཟིན་པའང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུ་རང་ཉིད་ཕྱི་མཐའི་བར་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་འབྲས་བུའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་འཇུག་པའི་སྐབས་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་ཡོད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དེས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་ལུང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་འོངས་པ་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པས་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པའང་ཅིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་། གཉིས་ཀའང་རང་བཞིན་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་མཐོང་བ་ལ་གཅིག་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་མི་རི
Chinese
应该如何做呢？已经坏灭的，不应该再次坏灭，因为没有必要，因为没有所依，并且会陷入无穷无尽的过失。过去和现在，与这些不同的第三种形态，即未来，是不可能有无常的，因为无常是事物生起的所依。未来对于未生起的事物来说是不存在的。因此，就像对于与无常分离的虚空等，进行三种时间的分别是不合理的。同样，对于声称事物具有自性的人来说，因为没有无常，所以时间也是不合理的。如果说未来存在，因为如果有因缘，之后就会产生。先前不存在的石女的儿子等，之后是不会产生的。如果说，任何外在和内在的事物，之后从因和缘产生，在未生起之前就以自性存在，那么事物就不依赖于因，而是以其自性各自成立，因此就是外道的主张。如果说事物没有因，而是以自性成立，就不会变成外道的宗派。那么，这种说法就是颠倒的，因为它与可见和不可见的一切相违背。像这样，如果事物不依赖于因，就没有缘起，因此就像驴子的角一样，不会变成可见的道路等，存在这样的过失。从这个角度来说，存在的事物也不应该产生。像这样，任何果，从因和缘产生，即被产生，不应该说在未生起之前就存在。如果存在的事物产生，那么已经产生的事物也会再次产生。这也是不合理的，因为没有必要，并且因本身会一直产生到最后，因此会陷入果的相续无法继续的过失。如果说未来存在，因为瑜伽士从禅定中获得的智慧，能够如实地了解事物的自性并进行预言。那么，已经说明了未来在生起之前是不存在的。因此，如果瑜伽士能够如实地看到未来事物的自性，为什么不能现量见到不存在的事物，比如石女的儿子等呢？因为两者在没有自性上是相同的，看到一个却看不到另一个是不合理的。
English
How should it be done? What has already perished should not perish again, because it is unnecessary, because there is no basis, and because it would lead to the fault of being endless. The past and the present, and the third form different from these, the future, cannot have impermanence, because impermanence is the basis for the arising of things. The future does not exist for things that have not arisen. Therefore, just as it is unreasonable to distinguish the three times for things like space that are separate from impermanence, similarly, for those who claim that things have inherent existence, because there is no impermanence, time is also unreasonable. If it is said that the future exists, because if there are causes and conditions, it will arise later. Things that did not exist before, such as the son of a barren woman, will not arise later. If it is said that any external or internal thing that arises later from causes and conditions exists by its own nature before it arises, then things do not depend on causes, but are established separately by their own nature, and therefore it is a claim of the Tirthikas (non-Buddhists). If it is said that things are established by their own nature without causes, it will not become a sectarian view of the Tirthikas. Then, that statement is inverted, because it contradicts all visible and invisible aspects. Like this, if things do not depend on causes, there is no dependent origination, and therefore, like a donkey's horn, it will not become a visible path, etc., there is such a fault. From this perspective, existing things should not arise. Like this, any result that arises from causes and conditions, that is, is produced, should not be said to exist before it arises. If existing things arise, then things that have already arisen will also arise again. This is also unreasonable, because it is unnecessary, and because the cause itself will continue to arise until the end, therefore it will lead to the fault that the continuity of the result cannot continue. If it is said that the future exists, because the wisdom obtained by a yogi from meditation can truly understand the nature of things and make predictions. Then, it has already been shown that the future does not exist before it arises. Therefore, if a yogi can truly see the nature of future things, why can't they directly see non-existent things, such as the son of a barren woman? Because both are the same in having no inherent existence, it is unreasonable to see one but not the other.