Tibetan
ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་རྣམ་བཤད། དྲུག་པ་དུས་རྟག་པ་དགག་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། དུས་སྨྲ་བ་དག་ན་རེ། བདག་རྟག་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་མི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་ས་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་དུས་རྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རེས་འགའ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དུས་ཡོད་ཅིང་དེའང་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་ཤིང་། དུས་གསུམ་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོ་དག་ལས་ཐ་དད་པ་རྟག་པ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། ། གཉིས་པ་ལ། དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་དགག དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། འདས་མ་འོངས་དགག ད་ལྟར་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དགག འདས་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དགག མ་འོངས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། དུས་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དམིགས་དགོས་པ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་སྔར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་བཞག་མི་ནུས་ཀྱི། དུས་གསུམ་དུ་གནས་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་དགོས་པས། དེ་དག་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་དུས་དགག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མ་འོངས་པའི་དུས་མཚོན་པའི་དོན་དུ་མ་འོངས་པའི་བུམ་པ་བཀོད་ལ། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་མཚོན་པའི་དོན་དུ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་བུམ་པ་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །མ་འོངས་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་མ་ཕྱིན་པའོ། །འདས་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་ལས་འདས་པའོ། །ད་ལྟར་བ་ནི་བྱུང་ལ་མ་འགགས་པའོ། །དུས་གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་གནས་ཏེ། གཉིས་ལ་མ་ལྟོས་པར་རེ་རེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ནི་འདས་ད་ལྟར་གཉིས་ལ་མ་ལྟོས་པར་བཞག་མི་ནུས་ཏེ། མ་འོངས་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ལས་ཡིན་ལ། གང་དུ་མ་འོངས་པ་འདས་ད་ལྟར་གཉིས་སུ་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར། དུས་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་གཞག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མ་འོངས་པའི་བུམ་པ་ལ་ད་ལྟར་བའི་བུམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འདས་པའང་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་དང་མ་འོངས་པ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་བུམ་པ་ལ་འདས་ད་ལྟར་
Chinese
第十一章的注释 第十一章的注释 第六，驳斥时间常有。分为前述观点和驳斥两部分。第一部分是：时间论者说，说“我没有常性”的人，并非在一切情况下都没有常有的事物，因为有时间。在此，地等诸要素和种子等虽然存在，但果实、芽和花等生灭，因为时间不是常有的，而且有时存在。由此推断，时间是存在的，它通过刹那、片刻、瞬间来显现，并且与存在于三时中的事物不同，是常有的。第二部分是：驳斥时间的自性，分为驳斥其论证和驳斥其本身。第一部分又分为驳斥过去和未来，以及驳斥现在。第一部分又分为驳斥未来作为实有存在，驳斥过去作为实有存在，以及详细驳斥未来三种。第一种是：如果时间是作为不同的事物而存在的，那么它必须被认知，但它没有被认知，并且之前已经被驳斥过。它不能通过自身的特性来确立，而必须通过存在于三时中的瓶子等事物的差别来确立。因此，应该通过驳斥这些事物来驳斥时间。为此，为了表示未来的时间，设置了未来的瓶子；为了表示过去和现在的时间，设置了过去和现在的瓶子。未来是指尚未到达现在的时刻。过去是指已经过去的现在的时刻。现在是指正在发生但尚未停止的时刻。这三个时间相互依赖而存在，因为缺少任何两个，单独一个都无法存在。未来不能不依赖于过去和现在而存在，未来是从未来而来，因此未来必然会变成过去和现在。其他两个时间的确定也应如此理解。因此，未来的瓶子不存在现在的瓶子，也不存在过去的瓶子，因为它们与未来在性质上是不同的，并且一个不可能存在于另一个之中。因为未来的瓶子存在过去和现在
English
Commentary on Chapter Eleven Commentary on Chapter Eleven Sixth, refuting the permanence of time. It is divided into stating the prior view and refuting it. The first part is: The proponents of time say that those who say, "I have no permanence," do not mean that there are no permanent things in all cases, because there is time. Here, although the elements such as earth and seeds exist, the arising and ceasing of fruits, sprouts, and flowers occur because time is not permanent, and sometimes it exists. From this, it is inferred that time exists, and it is manifested by moments, instants, and brief periods, and it is different from the things that exist in the three times, and it is permanent. The second part is: Refuting the nature of time, divided into refuting its proof and refuting it itself. The first part is divided into refuting the past and future, and refuting the present. The first part is further divided into refuting the future as an existent entity, refuting the past as an existent entity, and specifically refuting the future in three ways. The first is: If time exists as a distinct entity, it must be cognized, but it is not cognized, and it has already been refuted. It cannot be established by its own nature, but must be established through the distinctions of things such as vases that exist in the three times. Therefore, time should be refuted by refuting these things. For this purpose, a future vase is posited to represent future time, and past and present vases are posited to represent past and present time. The future is what has not yet arrived at the present time. The past is what has passed from the present. The present is what is happening but has not yet ceased. These three times exist in dependence on each other, because without any two, a single one cannot exist. The future cannot be established without depending on the past and present, because the future is from the future, and therefore the future must inevitably become past and present. The determination of the other two times should also be understood in the same way. Therefore, the future vase does not have a present vase, nor does it have a past vase, because they are different in nature from the future, and one cannot exist in the other. Because the future vase has the past and present
Tibetan
གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། འདས་ད་ལྟར་གཉིས་ཀྱང་མ་འོངས་པར་མ་འོངས་པས་དེ་གཉིས་ཀྱང་མ་འོངས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་འདས་ད་ལྟར་གཉིས་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དུས་གསུམ་ཆར་མ་འོངས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འདས་ད་ལྟར་བ་གཉིས་མ་གྲུབ་ལ། དེ་ལྟར་ན་གང་དུ་མ་འོངས་པས་མ་འོངས་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་དུས་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འདས་པའི་བུམ་པ་མ་འོངས་པའི་བུམ་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། མ་འོངས་པའི་ངོ་བོར་མ་འོངས་པ་ལ་ཡོད་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཞིག་པ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ངོ་བོར་མ་འོངས་པ་ལ་ཡོད་ན། མ་འོངས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་འདས་པའི་བུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་འོངས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོདཀྱི་མ་འོངས་པ་ཡོད་དམ་འོན་ཏེ་མེད། མ་འོངས་པའི་བདག་ཏུ་ཡོད་པས་ཡོད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་ན། འོ་ན་མ་འོངས་པ་ཉིད་དུ་མི་སྲིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་མ་འོངས་པའི་བདག་ཏུ་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བ་འགྱུར་བས་སོ། །ཅི་སྟེ་མ་འོངས་པའི་བདག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ད་ལྟར་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་གི་རང་གི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་སྔོན་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ན་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་ཡང་མ་འོངས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་མེད་པས་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་དུས་གཞན་གཉིས་ཀྱང་མེད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་གང་དག་དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དག་མ་འོངས་པའི་ཚེ་རྗེས་སུ་ཡོད་ཅིང་འདས་པའི་དུས་སུ་ཡང་རང་གི་མ་ཉམས་པར་ཡོད་ལ། ད་ལྟར་བ་ནའང་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་ཅི་ཞིག་མེད། མི་རྟག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ལུགས་ལ་དུས་གསུམ་ཀུན་ཡོད་པ་ཉིད་དེའི་ལུགས་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ག་ལས་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་གང་གི་ངོ་བོར་ད་ལྟར་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཚེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཀྱེ་མ་འདུས་བྱས་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །སྐྱེས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་དག་མྱུར་དུ་ཞི་བ་བདེ། །ཞེས་པའི་ལུང་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ག
Chinese
因为不存在两者，所以过去和现在两者，也被未来所未来，那两者也变成未来了。当过去和现在两者也是未来的时候，那时三时全部都是未来，所以过去和现在两者不成立。这样一来，在何处以未来安立未来呢？因此，未来的时间不是以自己的体性而存在的。如果说，过去的瓶子并非在一切方面都不存在于未来的瓶子中，而是以未来的体性存在于未来中，所以没有如上所说的过失。如果坏灭以过去和未来的体性存在于未来中，那么以未来自性存在的过去的瓶子是什么呢？它怎么会变成过去呢？因为它存在于未来中。此外，你的未来是存在还是不存在呢？如果安立为以未来之自体而存在，所以是存在的。那么，未来本身就不可能存在，因为未来的事物安住于未来之自体中，所以会变成现在。如果说，虽然存在于未来之自体中，但并非存在于现在之自性中，所以不会变成现在。凡是存在于自己之自性中的，那就是现在，比如蓝色存在于蓝色之自性中时，就是现在一样。未来也因为存在于未来之自性中，所以会变成现在。因此，因为未来不存在，所以依赖于它的另外两个时间也不存在。分别说者们认为，以自相成立的事物，在未来时仍然存在，在过去时也未曾丧失自己的体性而存在，在现在时也存在。按照他们的观点，有什么事物不存在呢？无常就不存在了。这样一来，按照谁的宗派三时全部存在，按照他的宗派，无常怎么可能存在呢？因为在任何事物的体性上，现在显现于心识中的，在过去和未来时也未曾丧失自己的体性而存在。如果这样，就与世尊所说的：唉呀！有为法皆是无常，是生灭之法。生已灭尽，彼等迅速寂灭是安乐。的教证相违背了。
English
Because there are not two, therefore the past and present are both made future by the future, and those two also become future. When the past and present are both future, then all three times are future, so the past and present do not exist. Thus, where is the future established by the future? Therefore, the future time does not exist by its own nature. If you say that the past pot is not completely absent in the future pot, but exists in the future as the nature of the future, so there is no fault as mentioned above. If destruction exists in the future as the nature of the past and future, then what is the past pot that exists as the nature of the future? How can it become past? Because it exists in the future. Furthermore, does your future exist or not? If you establish that it exists because it exists as the self of the future, then the future itself is impossible, because the future object dwells in the self of the future, so it will become present. If you say that although it exists in the self of the future, it does not exist in the nature of the present, so it will not become present. Whatever exists in its own nature is the present, just as blue exists in the nature of blue, it is the present. The future will also become the present because it exists in the nature of the future. Therefore, because the future does not exist, the other two times that depend on it do not exist either. The Vaibhashikas believe that things that are established by their own characteristics still exist in the future, and in the past they also exist without losing their own nature, and they also exist in the present. According to their view, what things do not exist? Impermanence does not exist. In this way, according to whose doctrine all three times exist, according to his doctrine, how can impermanence exist? Because in the nature of any object, what appears to the mind now also exists in the past and future without losing its own nature. If this is the case, it will contradict the Buddha's words: Alas! All conditioned things are impermanent, they are of the nature of arising and ceasing. Having arisen, they are destroyed, and their quick cessation is bliss.