Tibetan
བུ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པ་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་བདག་ལའང་རང་གི་རང་ངམ་བདག་ཏུ་ཅིས་དེར་མི་རྟོགས། གཞན་གྱི་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ནས་མི་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་བདག་དེ་ཉིད་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་རང་གིས་བདག་དེ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འཐད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་མི་རིགས་སོ། །བཞི་པ་ཡོན་ཏན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། འདིར་གྲངས་ཅན་པ་དག་རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་པོ་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་གསུམ་ཆ་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་ནི་གཙོ་བོ་དང་། རྣམ་འགྱུར་སྐྱེད་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེས་བུ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པར་རིགས་ན། ཇི་སྐད་དུ། རང་བཞིན་ལས་ཆེན་དེ་ལས་ང་རྒྱལ་ཏེ། །དེ་ལས་ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་འབྱུང་། །བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་དེ་དག་རྣམས་ལ་ཡང་། །དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ། །ཞེས་པ་ལྟར་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་སྐྱེད་པའི་བྱེད་པོ་དང་། སེམས་མེད་པས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་དེ་དག་དང་ནི་སྨྱོན་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སེམས་མེད་པ་དང་ཀུན་གྱི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་བྱེད་ཤེས་ཀྱི། དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་ཟ་བ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་ལས་མི་རིགས་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། འདི་ནི་རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་བདག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་དག་བདག་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ལས་གཉིས་ཀ་བྱེད་པ་པོ་དང་། དེ་དག་རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོར་ཡང་འདོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཡང་བདག་རྟག་པ་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་འདི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། བྱ་བ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ལའང་རྟག་པ་མེད་དེ། བྱ་བ་བརྩམ་པའི་སྔ་རོལ་ལས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་འདི་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་སོང་ཞིང་ཁྱབ་པར
Chinese
因为周遍一切众生的自性之我没有差别。为何不将其他士夫的我，也同样认为是我自己的自性之我呢？如果说，因为其他的我被遮蔽而看不见。如果其他的我就是自己的自性之我，那么说自己遮蔽了自己的我，是不合理的。因此，我不应是周遍一切的。第四，破斥是功德的作者。在此，数论派认为，尘、暗、猛是三种功德。这三种处于平衡状态时，称为自性（梵文：Prakṛti），产生变异时，称为自性。按照他们的观点，具有三种功德自性的自性，士夫应该享用境。如是说：自性生大，大生我慢，我慢生十六群，十六群又从五唯生五大。如是，一切变异之群的作者，因为无心，所以不是在任何情况下都有知。说此的数论派与疯子没有任何区别。因为以颠倒的智慧所驱使，而说不存在之义的杜撰之语。像这样，说无心者是万物的作者，是极其相违的。另外，尘、暗、猛三种自性的功德，知道在任何情况下都能造作房屋等一切变异之群，却说不知道享用和食用，还有什么比这更不合理的呢？因为这与理相违，而且世间也不认可。第五，破斥我是作者。胜论派认为，我是善与非善之业的作者，也是那些异熟的享受者。他们的我也不能是常恒的。像这样，如果我是作者，就必须承认具有所作之因，因为什么也不做，就不会被看作是作者。具有所作的也不是常恒的，因为在开始造作之前，如果没有丝毫差别，就不能造作。另外，这个我如果去往一切境并且周遍，
English
Because the self of nature, which pervades all beings, has no distinction. Why not consider the self of other persons as one's own self? If it is said that the other self is obscured and cannot be seen. If the other self is one's own self, then it is unreasonable to say that one's own self obscures one's own self. Therefore, the self should not be all-pervasive. Fourth, refuting that it is the agent of qualities. Here, the Samkhya school considers dust, darkness, and vigor to be the three qualities. The state in which these three are in equilibrium is called the chief (Prakṛti), and when it produces transformations, it is called nature. According to their view, the self of nature, which has the nature of the three qualities, should be enjoyed by the person in the realm. As it is said: From nature comes the great, from that comes ego, from that come the sixteen groups, and the sixteen groups also come from the five tanmatras and the five great elements. Thus, the agent who produces all the groups of transformations, because he is without mind, is not always knowing. There is no difference between the Samkhya school that says this and a madman. Because driven by inverted wisdom, they speak of the fabrication of meanings that do not exist. Like this, saying that the mindless is the agent of all things is extremely contradictory. Furthermore, the qualities of the three natures of dust, darkness, and vigor know how to create all the groups of transformations, such as houses, in all situations, but they say that they do not know how to enjoy and eat. What could be more unreasonable than this? Because this contradicts reason, and the world does not accept it. Fifth, refuting that the self is the agent. The Vaisheshika school believes that the self is the agent of both Dharma and Adharma, and also the enjoyer of their Vipaka. Their self also cannot be permanent. Like this, if the self is the agent, it must be admitted that it has the cause of action, because if it does nothing, it will not be seen as the agent. That which has action is also not permanent, because if there is no difference from before the action is started, it cannot be done. Furthermore, if this self goes to all realms and is all-pervasive,
Tibetan
་འདོད་པ་ན་མ་མནན་པའི་ཕྱོགས་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་འདུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཉེས་པ་དེ་དག་གིས་འཇིགས་པས་བདག་བྱ་བ་མེད་པར་ཁས་ལེན་ན་བྱ་བ་མེད་པ་བདག་ནི་མེད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་བྱེད་པས་ཡོད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་གི བྱ་བ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་ཡོད་པར་བཞག་མི་ནུས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱ་བ་མེད་པས་བདག་ནི་མེད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་པ་ལ་ཁྱོད་རྒྱུ་ཅིས་མི་དགའ་སྟེ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བར་རིགས་སོ། ། གཉིས་པ་སྤྱིར་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་འདི་མེའི་ཚ་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན། ཀུན་ལ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱེ་བྲག་པ་དང་གྲངས་ཅན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལས། ལུས་རེ་རེ་ཞིང་ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་ཐ་དད་པ་དག་ཐ་དད་པར་བཏགས་པ་སྟེ་དཔེར་ན་སྣོད་ཐ་དད་པའི་ཆུའི་དབང་གིས་ཟླ་བ་གཅིག་ཉིད་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཅེར་བུ་པ་ལ་ལས་སྦྲང་བུ་མཆུ་རིང་དང་གྲོག་མ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུ་ལུས་ཀྱི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞུམ་པ་དང་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཅེར་བུ་ལུས་ཀྱི་ཚད་བཞིན་དུ། །སྲོག་ནི་ཞུམ་དང་རྒྱས་པར་སྨྲ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ལ་ལས་ནི་ཞུམ་པ་དང་རྒྱས་པ་མི་བཟོད་པར་བདག་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ཤིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་དག་གིས་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་སོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། འཁོར་བ་ན་ཉེར་འཚེ་དང་བཅས་པའི་བདག་རྟག་པ་ལ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་གནོད་པ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གནོད་པ་མེད་ལ། ཉེར་འཚེ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་ཏེ་ཉེར་འཚེ་སྤངས་པའི་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ག་ལ་ཡོད། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན་གང་གིས་བདག་རྟག་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་ཐར་པ་ཡོད་པ་མི་རིགས་སོ། །དེ་བས་ན་ཐར་པ་འདོད་པས་ནི་རྟེན་ཅིང་འ
Chinese
因为想要（有我）的缘故，没有不被压制的地方。所以，去、来、住等行为什么也没有。如果因为害怕那些过失而承认我无所作为，那么无所作为的我与不存在是相同的。具有实体的我，因为做一些事情才被认为是存在的。什么也不做，就像虚空中的花朵一样，不能被认为是存在的。因为无所作为，所以我与不存在是相同的。你为什么不喜欢无我呢？因为它是所有非正见的反面，所以应该喜欢。第二，总的破斥是：如果我像火的热性一样，以自性存在，那么对于所有人来说，以它为对境的智慧就不会有差别。但事实并非如此。例如，一些毗婆沙宗和数论宗等认为，每个身体中都有一个无差别的我，像虚空一样遍布一切。其中一些人认为，不同的身体是被假立为不同的，例如，由于不同容器中的水的影响，同一个月亮被视为不同的。裸体外道中的一些人认为，对于蜜蜂、蚂蚁和大象等，士夫（补卢沙）会随着身体的大小而缩小或扩大。正如所说：裸体外道说，生命随着身体的大小而缩小和扩大。有些人无法忍受缩小和扩大，认为我只是一个微尘。依靠善逝的教法，生起正确的智慧，并以现量了知缘起性之理的智者们，认为我以自性是不存在的。因为有如此不同的见解，所以要知道我不是以自性存在的。此外，如果我以自性存在，就不会解脱。例如，在轮回中，对于具有损害的常我，修习对治并不能消除损害，丝毫也不能消除损害。对于具有损害的状态没有损害，那么如何能获得断除损害的解脱呢？因为事实就是如此，所以认为我是常恒的人，不应该有解脱。因此，想要解脱的人应该
English
Because of wanting (to have a self), there is no place that is not suppressed. Therefore, there are no actions such as going, coming, and staying. If, fearing those faults, you admit that the self is without action, then the self without action is the same as non-existence. Those who have the nature of existence, because they do some things, are considered to exist. Not doing anything, like a flower in the sky, cannot be considered to exist. Because there is no action, the self is the same as non-existence. Why don't you like selflessness? Because it is the opposite of all wrong views, it should be liked. Secondly, the general refutation is: If this self exists by its own nature, like the heat of fire, then for everyone, the wisdom that takes it as its object would not be different. But this is not the case. For example, some Vaibhashikas and Samkhyas, etc., think that in each body there is an undifferentiated self, pervading everything like space. Some of them think that different bodies are falsely posited as different, for example, due to the influence of water in different containers, the same moon is seen as different. Some of the naked ascetics think that for bees, ants, and elephants, etc., the purusha shrinks or expands according to the size of the body. As it is said: The naked ascetics say that life shrinks and expands according to the size of the body. Some people cannot bear shrinking and expanding, and think that the self is just a tiny particle. Relying on the teachings of the Sugata, giving rise to correct wisdom, and those wise ones who directly know the nature of dependent origination, think that the self does not exist by its own nature. Because there are such different views, you should know that the self does not exist by its own nature. Furthermore, if the self exists by its own nature, it will not be liberated. For example, in samsara, for the permanent self with harm, practicing the antidote does not eliminate the harm, and does not eliminate the harm at all. If there is no harm to the state with harm, then how can one obtain liberation from eliminating harm? Because that is the case, those who think that the self is permanent should not have liberation. Therefore, those who want liberation should