Tibetan
མི་བྱེད་ན་ནི་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་བདག་འཁོར་བར་བརྟགས་པ་དོན་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་རྗེས་སུ་བྱེད་ན་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བར་ལུས་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུའང་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་ཇི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་དེ་ལ་ལུས་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་འགྱུར་བས་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་བཞིན། རྟག་པ་ཉིད་དུའང་མི་རིགས་ཏེ། ལུས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུས་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལུས་སྐུལ་བྱེད་ཡིན་པ་དགག་པ་ལ་དངོས་དང་། ཞར་ལ་བདག་རྟག་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན་སྐུལ་བྱེད་མེད་པས་ལུས་ཀྱི་གཡོ་བ་དང་བརྐྱང་བསྐུམ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་སྐུལ་བྱེད་ལྷ་སྦྱིན་ལྟར་ལུས་སྐུལ་བྱེད་ནང་གི་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུའང་ཁས་བླང་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེའང་མི་རིགས་ཏེ། ཤིང་རྟ་ནི་རེག་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནས་སྐུལ་བར་བྱེད་ཀྱི་མི་ལྡན་པས་མ་ཡིན་ནོ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཀྱང་རེག་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞིག་སྟེ། དུས་ལྟར་ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་རེག་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལས་དངོས་པོ་གཞན་བསྐུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ། ནམ་མཁའ་བཞིན། དེའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་བརྐྱང་བསྐུམ་ལ་སོགས་པའི་གཡོ་བ་སོགས་ཏེ་བདག་ནི་བྱེད་པ་པོར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་གཡོ་བ་ལས་བདག་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་རེག་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་སེམས་ལུས་ཀྱི་སྐུལ་བ་པོར་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་སྐད་དུ་སྔར། སེམས་མ་རྟོགས་པ་འགྲོ་སོགས་ལ། །གང་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་ལ། །མ་མཐོང་དེ་ཕྱིར་ལས་ཀུན་ལ། །ཡིད་ནི་དོན་པོར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་ལ་ཉེས་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོས་ནི་སེམས་རེག་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཁས་མ་བླངས་ཏེ། ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཕྲད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་བྱུང་རེག་པ་ཡོད་པས་རྣམ་ཤེས་ལུས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལུས་སྐུལ་བ་པོར་འགྱུར་རོ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་བདག་རེག་པ་དང་ལྡན་པར་ཁས་མ་བླངས་པས་མི་མཚུངས་སོ། །ཡང་ན་སེམས་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་རླུང་གི་ཁམས་རེག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ་དེས་བསྐུལ་བས་རླུང་གི་ཁམས་རེག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །
Chinese
如果不跟随身体，那么对不跟随身体的我的轮回进行考察是没有意义的。如果跟随身体，那么就像生生世世身体各不相同一样，补特伽罗也会变得各不相同，因为他跟随身体的缘故。因此，你的那个我，不应是与身体相异的，因为他跟随身体的形貌变化。例如，就像身体的一部分一样。也不应是常恒的，因为他不异于身体，就像身体自身的自性一样。第二，驳斥身体的推动者，分为正文和顺带说明对常我的妨害两部分。第一部分是：如果无我，那么因为没有推动者，身体的运动和伸展收缩等就会消失，因此，就像车子的推动者天授一样，也必须承认身体的推动者，内在的作者补特伽罗。这也是不合理的，车子只是被具有触觉者所推动，而不是不具有触觉者所推动。你所完全考察的我，也是不具有触觉的，因为有时没有身体的缘故。对于不具有触觉的事物来说，从该事物推动其他事物是不可能的，就像虚空一样。因此，身体的伸展收缩等运动等等，我不会成为作者。因此，从身体的运动来推断我是不合理的。如果，你也不承认不具有触觉的心是身体的推动者吗？正如先前所说：心未觉知行等事，何故福德等诸事，未曾见故一切业，说意为要当如是。因此，你也有同样的过失。我并不承认心是不具有触觉的，因为境、根、识三者相遇的自性的心所触是存在的，因为识与身体相连，所以会成为身体的推动者。你并不承认我具有触觉，所以并不相同。或者，心是万法之因，因此从它所生的风界是具有触觉的，并且由它推动，所以风界是具有触觉的，这样说是合理的。
English
If it does not follow the body, then it is meaningless to examine the cycle of existence of the self that does not follow the body. If it does follow, then just as bodies are different in each life, so too would the person become different, because it follows the body. Therefore, that self of yours should not be different from the body, because it follows the changes in the body's form. For example, like a part of the body. It also should not be permanent, because it is not different from the body, like the very nature of the body itself. Second, refuting that the body is the instigator, there are two parts: the main text and, incidentally, stating what harms the permanent self. The first part is: If there is no self, then because there is no instigator, the body's movements and extensions, contractions, etc., would disappear, therefore, just as Devadatta is the instigator of the chariot, it is also necessary to acknowledge the person who is the instigator of the body, the inner agent. That is also unreasonable, the chariot is only instigated by one who possesses touch, not by one who does not. The self that you have completely examined is also one that does not possess touch, because there is no body at times. It is not possible for one thing to instigate another from a thing that does not possess touch, like space. Therefore, the body's extensions, contractions, and other movements, etc., the self will not become the agent. Therefore, it is unreasonable to infer the self from the body's movements. If, you also do not acknowledge that the mind, which does not possess touch, is the instigator of the body? As it was said before: The mind does not perceive actions such as going, etc., why is it that meritorious deeds, etc., are not seen, therefore in all actions, it is said that the mind is essential, it should be thus. Therefore, you have the same fault. I do not acknowledge that the mind does not possess touch, because the mental factor of contact, which is the nature of the meeting of object, sense, and consciousness, exists, because consciousness is connected with the body, so it will become the instigator of the body. You do not acknowledge that the self possesses touch, so it is not the same. Or, the mind is the cause of all phenomena, therefore it is reasonable to say that the wind element that arises from it possesses touch, and because it is instigated by it, the wind element possesses touch.
Tibetan
གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་རྟག་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་དུག་དང་མཚོན་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གནོད་པ་བྱར་མེད་དེ་དཔེར་ན་གནོད་པའི་དོགས་པ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཤིང་གི་སྲིན་བུ་ལས་བསྲུང་བྱར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ལ་གནོད་པ་བསྲུང་བའི་མི་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་དང་བདག་རྟག་པ་འདི་ལ་མི་འགལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཅི་ཡོད་སྙམ་སྟེ། འགལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྟག་པའི་བདག་ཁས་མི་བླང་བའམ་ཡང་ན་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཞིག་བརྗོད་དགོས་ན་དེ་ཡང་མ་བརྗོད་པས་འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། ། གསུམ་པ་བདག་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་རྟག་པ་ཁོ་ན་སྟེ་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བྱེད་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་རྣམས་ནི་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་དྲན་པ་མི་རིགས་ལ། བདག་རྟག་པ་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་རྒྱུ་བས་དྲན་པ་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེའང་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར། འདི་ན་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་མཚོན་བསྣུན་ཏེ་ཤི་བ་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བ་འདིར་ཡང་སྔོན་གྱི་རྨའི་ཤུལ་རྨེན་པ་བྱུང་བ་མཐོང་ཞིང་སྐྱེ་བ་དྲན་ནས་སྔོན་ཁོ་བོའི་ལུས་ལ་མཚོན་བསྣུན་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་བྱུང་མཐའ་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་སྔོན་ཁོ་བོ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ཡོད་པའ་ིཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་རྟག་པར་སྨྲ་ན། སྔོན་བྱས་པའི་ལུས་ཀྱི་རྨའི་རྨེན་པ་མཐོང་ནས་སྔོན་གྱི་ལུས་ཀྱི་བྱུང་མཐའ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ཀོ་ཅིས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་རྟག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྔོན་གྱི་ལུས་དང་ད་ལྟར་གྱི་ལུས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ད་ལྟར་གྱི་ལུས་ལ་དམིགས་ནས་སྔོན་གྱི་བྱུང་མཐའ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལྟར། སྔོན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་གང་ཟག་དང་ད་ལྟར་གྱི་བདག་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་བདག་འདི་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་དྲན་པར་མི་རིགས་ཏེ། སེམས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་སེམས་པ་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཡིན་པར་རྟོག་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་བཏང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར། བློ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་ཅན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་བདག་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ན། འོ་ན་བདག་དེའི་ཡོན་ཏན་སེམས་པ་ཅན་ཡང་བདག་སེམས་མེད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ཅན་མིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། བདག་མེད་བློ་ལ་སོགས་པའི་སེམས
Chinese
第二，如果我（梵文：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）是常恒的，那么毒药和武器等任何东西都无法对其造成损害，就像无损的金刚石一样，在任何情况下都不能防止木头里的虫子。因此，为了保护我免受伤害而宣扬的不害（梵文：ahiṃsā，梵文罗马拟音：ahiṃsā，汉语字面意思：非暴力）作为一种教义，与我常恒的说法之间有什么不矛盾的理由呢？我认为这完全是矛盾的，所以要么不承认常恒的我，要么应该提出其他理由，但你没有提出，这不合理。第三，驳斥我常恒的论证：如果我确实是常恒的，那是因为有忆念前世的能力。那些刚产生就消逝的行蕴，不可能忆念其他世，如果我常恒存在，那么它就会在其他世流转，所以忆念是合理的。如果这样说，那也是不合理的，例如，有些人前世被剑刺伤而死，今生也能看到之前伤口留下的疤痕，并且忆念前世，回忆起“以前我的身体被剑刺伤就是这里”，从而追溯以前的经历。因此，如果因为能够忆念前世，说“以前我变成了这样这样”，你就说我是常恒的，那么因为看到以前身体伤口的疤痕，能够追溯以前身体的经历，你的身体为什么不是不坏的，而会变成常恒的呢？因此，以前的身体和现在的身体，因为因果关系而不能是不同的。就像观察现在的身体而忆念以前的经历一样，因为以前的蕴所依而假立的补特伽罗（梵文：pudgala，梵文罗马拟音：pudgala，汉语字面意思：人）和现在的我不是他者，所以忆念前世是不合理的。此外，这个我不可能以自己的体性忆念前世，因为它是一个无心的体性。如果认为这是与心识相关的行为，那也是不合理的，因为这会导致放弃自己的体性。例如，如果因为智慧等有心识的功德，我也确实是知者，那么我的那些有心识的功德，也会因为我与无心识相关联而变得不是有心识的，并且没有我的智慧等心
English
Secondly, if the self (ātman) were permanent, then poison and weapons, etc., could not harm it in any way, just as a diamond that is immune to harm cannot prevent woodworms in any way. Therefore, what reason is there that the non-harm (ahiṃsā) taught as a doctrine to protect the self from harm is not contradictory to this permanent self? I think it is completely contradictory, so either the permanent self should not be admitted, or another reason should be given, but since it is not given, this is unreasonable. Thirdly, refuting the proof of the permanent self: If the self is indeed permanent, it is because there is remembrance of past lives. It is not reasonable to remember other lifetimes for those conditioned things that perish as soon as they arise, but if the self is permanent, then it is reasonable to remember because it travels to other lifetimes. If you say that, it is also unreasonable, like this: Some people who were stabbed and died in a previous life can see the scars of previous wounds in this life, and remembering the past life, they recall, "This is where my body was stabbed before," and thus trace the past events. Therefore, if you say that the self is permanent because you remember the past life, saying, "I used to be like this and that," then because you see the scars of the wounds of the previous body and remember the past events of the previous body, why is your body not impermanent, but will become permanent? Therefore, the previous body and the present body cannot be different because of the cause and effect. Just as one remembers the past events by focusing on the present body, it is not reasonable to remember the past life because the person imputed based on the previous aggregates and the present self are not different. Furthermore, this self cannot remember the past life by its own nature, because it is a mindless nature. If you think that it is an act associated with mind, that is also unreasonable, because it will lead to abandoning one's own nature. For example, if the self is indeed a knower because it is endowed with the qualities of mind such as intelligence, then those qualities of the self that are endowed with mind will also become non-mindful because the self is associated with the mindless, and the mind of intelligence, etc., without the self