Tibetan
ས། ས་སྟེང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་འགྱུར་བའི་བསོད་ནམས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་བསོད་ནམས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ས་བོན་དུ་གནས་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བསོད་ནམས་ནི་དུས་ཉུང་ཟད་ཅིག་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་གི་མངོན་མཐོའི་བདེ་བའི་རྒྱུར་གནས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཞན་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་པའི་བསོད་ནམས་ནི། རང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་བཤད་ན། གཞན་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་པའི་བསོད་ནམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སླད་དུ་དེའི་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་གསེར་དང་བཻ་ཌཱུཪྱ་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་མཆོད་རྟེན་འཕང་དུ་འོག་མིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཇི་སྙེད་ཙམ་དུ་མཐོ་བ། རྒྱར་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གདུགས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཐེམ་སྐས་བྲེས་ཤིང་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་དང་གར་དང་གླུ་དབྱངས་སོགས་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་པས་མཆོད་པར་བྱེད་པ་དེ་བས། འགའ་ཞིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སེམས་ཅན་གཅིག་པུ་ཞིག་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་འདུལ་བར་བྱེད་ན་སྔ་མ་དེ་ལས་ཕྱི་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་སེམས་ཅན་གཅིག་འདུལ་བ་པོ་དེ་བསོད་ནམས་མཆོག་ཏུ་བཟང་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཞིག་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་བྱ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བའི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་གཞན་དོན་བྱའི་སྦྱོར་བས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཤུགས་དྲག་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉེན་པོ་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁམས་དང་བསམ་པ་བག་ལ་ཉལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཁོ་ན་ལྷུར་བླང་བར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིས་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་བས
Chinese
地上的一切众生变成转轮王的福德，不如菩萨初地极喜地的福德更为殊胜。因为它是世间和出世间一切善根生长的种子，是轮回存在期间，摄受一切众生的因。而转轮王的福德，仅仅是短暂时间内，成为某些众生增上生乐的因。第二，使他人生起菩提心的福德。如果说了自生菩提心的福德，那么使他人生起菩提心的福德是怎样的呢？为了诸佛世尊，用其舍利为核心，用黄金和吠琉璃等七宝做成的佛塔，高度如色究竟天一样高，广度如三千大千世界一样大，有些人建造了这样的佛塔，并且在上面悬挂着相称的伞盖和珍宝的阶梯，在劫数之间用鲜花、熏香、歌舞等各种供品来供养。这不如有些人为了菩提的缘故，使一个众生生起菩提心并调伏他，后者为了菩提的缘故调伏一个众生的福德，被认为是极其殊胜的。因为前者仅仅是创造了如来所居住的处所，而后者则做了使佛陀的种姓不中断，使正法长久住世的事业。第二是，具有世俗菩提心的菩萨，不是通过修习菩提心的方式，而是通过思考利他行为的意乐来调伏众生，因为烦恼强烈，对治力弱小，并且不知道如何根据众生的根器和潜在的想法来调伏他们。而具有胜义菩提心的菩萨，则应当只专注于利益众生，原因是与前者相反。这位菩萨如何利益众生呢？他们的想
English
The merit of all beings on earth becoming Chakravartin kings is not as excellent as the merit of a Bodhisattva's first ground, the Extremely Joyful. Because it is the seed from which all mundane and supramundane roots of virtue arise, it is the cause of taking care of all beings as long as samsara exists. And the merit of the Chakravartin is only the cause of the happiness of some beings in a short time. Second, the merit of causing others to generate Bodhicitta. If the merit of generating one's own Bodhicitta is spoken of, then what is the merit of causing others to generate Bodhicitta? For the sake of the Buddhas, the Blessed Ones, a stupa made of gold and vaidurya and other seven jewels, with their relics as the core, as high as the Akanishta heaven, and as wide as the three thousand great thousand worlds, is built by some. And on it are hung matching umbrellas and jeweled staircases, and for kalpas it is offered with various offerings such as flowers, incense, dances, and songs. This is not as good as someone who, for the sake of enlightenment, causes a single sentient being to generate Bodhicitta and tames him. The latter, who tames a single sentient being for the sake of enlightenment, is said to have supreme merit. Because the former only creates a place for the Tathagata to dwell, while the latter does the work of ensuring that the Buddha's lineage is not interrupted and that the Dharma remains in the world for a long time. Secondly, Bodhisattvas with conventional Bodhicitta do not tame sentient beings through the practice of Bodhicitta, but through thinking about the intention of altruistic actions, because afflictions are strong, antidotes are weak, and they do not know how to tame sentient beings according to their faculties and latent thoughts. But Bodhisattvas with ultimate Bodhicitta should only focus on benefiting sentient beings, for reasons contrary to the former. How does this Bodhisattva benefit sentient beings? Their thought
Tibetan
མ་པ་དང་མཐུན་པར་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་མ་དེ་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་བླ་མ་ཡིས། དང་པོར་རང་ལ་དད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་མ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་སྲི་ཞུ་བྱ་ཞིང་། དད་པར་གྱུར་ན་ཕྱིས་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པའི་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་གླང་པོ་ཆེ་དང་པོར་ཧགས་ཀྱི་ལ་དུ་དང་བུར་ཤིང་སོགས་བྱིན་ནས་བཀོལ་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུས་འདེབས་པ་བཞིན་ནོ། །སློབ་མས་བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། བླ་མས་སློབ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན་བདེན་མོད། འདིས་ནི་བློ་འཆལ་པས་རང་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སློབ་མ་དེས་རང་ལ་ཕན་པའི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པས་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སློབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྲི་ཞུ་བྱས་ཀྱང་སློབ་མ་གནང་མི་བཀུར་ཞིང་སླར་རྒོལ་བ་སོགས་མི་རིགས་པར་བྱེད་ནའང་དེས་དེ་ལ་སྐྱོ་བར་མི་བྱའི། གང་གིས་གཤིས་ངན་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་གཞོམ་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་འབྱུང་པོས་གཟུང་བའི་ནད་པ་འགའ་ཞིག་སླར་ཁྲོ་ཞིང་གཤེ་ཡང་དེ་ལ་སྨན་པ་འཁྲུག་པ་མིན་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་གང་གིས་སེམས་ཅན་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལ་སྐྱོན་དུ་གཟིགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་བའི་གང་ཟག་ལ་སྐྱོན་དུ་ལྟ་བ་མིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་བསམ་པ་སུན་མི་འབྱིན་ཅིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒྲུབ་པས་སློབ་མ་རབ་ཏུ་དད་པར་གྱུར་པ་ན་སྐལ་བ་དང་འཚམས་པའི་གདམས་ངག་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སེར་སྣ་ཅན་སྦྱིན་པའི་དང་། ཁྲོ་བ་ཅན་བཟོད་པའི་དང་། ཚུལ་འཆལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་མི་དགའ་ལ། ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་པའི་གཏམ་དང་། མཐོ་རིས་འདོད་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། གཟུགས་བཟང་བར་འདོད་པ་ལ་བཟོད་པའི་གཏམ་གྱིས་དགའ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་གང་ཞིག་སྦྱིན་པ་སོགས་གང་དང་གང་ལ་དགའ་བ་དེའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་དེ་ཡིས་དེ་དང་དེ་ཆེས་སྔར་དཔྱད་ཅིང་ཕྱིས་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ན་ཟབ་མོ་བསྙད་པར་བྱའི། གང་དང་གང་ལ་མི་དགའ་བ་དེ་ལ་ཐོག་མར་སྦྱར་བར་མི་བྱ་སྟེ། དང་པོར་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པའི་གཏམ་གྱིས་མི་དགའ་ཞིང་རྒྱུད་ཉམས་པར་གྱུར་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་ཅིས
Chinese
因此，为了与（佛）母相符，才随后进行命名。因此，想要利益弟子的上师，首先为了使弟子对自己产生信仰，要通过布施和悦语等方式来侍奉弟子。一旦产生了信仰，之后就要根据弟子的根器，给予相应的教导和指示，从而摄受弟子。例如，驯象师首先给予大象草料、糖等食物，然后才开始役使它。之后，就像用调伏的铁钩来驱使它一样。难道不是弟子应该侍奉上师吗？上师应该如何侍奉弟子呢？确实如此。但这是因为愚钝之人不明白为了自己的利益才应该侍奉上师。因为弟子不明白什么是有益的行为，什么是不有益的行为，所以才需要指示，因此才称之为弟子。即使进行了侍奉，弟子如果不恭敬，反而反驳等做出不合理的事情，也不应该因此而灰心。因为要摧毁那些使人品行恶劣的烦恼。例如，被鬼附身的病人有时会发怒和辱骂，但医生不会因此而生气。精通调伏众生之道的释迦牟尼佛和菩萨们，只会看到那些使众生变得难以调伏的烦恼是过患，而不会认为与烦恼相关的众生有过患。 如此，不使他人的想法感到沮丧，并且顺应他人来成办事情，当弟子变得非常虔诚时，就应该给予与其根器相符的教诲。例如，对于吝啬的人，要说布施；对于易怒的人，要说忍耐；对于行为不端的人，不喜欢听戒律的教诲；对于渴望享受的人，要说布施；对于渴望投生善趣的人，要说戒律；对于渴望拥有美好外貌的人，要说忍耐，这样他们才会感到高兴。因此，对于任何需要调伏的众生，首先要详细了解他们喜欢布施等什么，然后用他们最渴望的东西来引导他们，之后当他们成为法器时，再传授深奥的教法。对于他们不喜欢的东西，一开始不要强加给他们。因为如果一开始就用不合意的言语使他们不高兴，从而使他们的相续衰败，那又如何能成为正法的法器呢？
English
Therefore, it is named accordingly to be in accordance with the (Buddha) Mother. Therefore, a lama who wishes to benefit a disciple should first serve the disciple with generosity, kind speech, and so on, in order to make the disciple have faith in him. Once faith has arisen, then he should be accepted by giving teachings and instructions that are appropriate to the disciple's capacity. For example, an elephant trainer first gives an elephant grass, sugar, and other foods, and then begins to use it. After that, it is like driving it with a hook of taming. Shouldn't the disciple serve the lama? How should the lama serve the disciple? That is true. But this is because a foolish person does not understand that he should serve the lama for his own benefit. Because the disciple does not know what is beneficial and what is not, he needs to be instructed, and therefore he is called a disciple. Even if service is performed, if the disciple is not respectful and instead argues back, etc., doing unreasonable things, one should not be discouraged by this. Because one must destroy the afflictions that make one's character bad. For example, some patients possessed by spirits become angry and scold, but the doctor does not get angry at them. The Buddhas and Bodhisattvas, who are skilled in the methods of taming sentient beings, see the afflictions that make sentient beings unruly as faults, but do not see the person associated with the afflictions as having faults. In this way, without frustrating the thoughts of others and accomplishing things in accordance with them, when the disciple becomes very devoted, one should give teachings that are appropriate to his capacity. For example, to a miserly person, speak of generosity; to an angry person, speak of patience; to an immoral person, he does not like to hear the teachings of discipline; to one who desires enjoyment, speak of generosity; to one who desires higher realms, speak of discipline; to one who desires a beautiful appearance, speak of patience, so that they will be pleased. Therefore, for any being that needs to be tamed, one should first understand in detail what they like, such as generosity, and then guide them with what they most desire. Later, when they become vessels, then teach the profound Dharma. Do not impose on them what they do not like at the beginning. Because if one makes them unhappy with disagreeable words at the beginning, thereby causing their continuum to deteriorate, then how can they become a vessel for the holy Dharma?