Tibetan
ང་བ་ནི། བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་འདི་ནི། བཞི་སྒྲ་མི་མངོན་བྱས་པ་དང་། །རྟོག་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱར་བརྗོད་པ་སྟེ། །འཛིན་པ་འཆོས་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་སོ། །ཙ་ཏུ་ཞེས་པ་དང་པོའི་སྒྲ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས། རྟོག་པ་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྒྱ་པ་ཡིན་ལ། འཛིན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འཆོས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མིང་དུ་བཏགས་སོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་ལམ། དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལའང་། འགལ་རྐྱེན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་བསལ་བ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སོགས་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། སྐྱོ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྟོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་པོར་རྟག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོར་མི་རྟག་པར་བསྒོམ་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལའང་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་ཚུལ་དངོས། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། རང་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ། གཞན་འཆི་བ་ལ་མྱ་ངན་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལའང་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་བག་ཡོད་ལ་བསྐུལ་བ་མདོར་བསྟན། དེ་བརྒལ་ལན་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འཆི་བདག་གི་བདུད་ལས་མ་གྲོལ་བའི་སྐྱེས་བུ་གང་ལ། ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླའམ། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་དགའ་མགུར་དབང་བྱེད་པའི་མངའ་བདག་རང་ཉིད་འཆི་བདག་གི་རྒྱལ་པོ་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བར་བྱེད་པ་པོ་མེད་ཅིང་། རང་གིས་ཀྱང་གཞན་ལ་བསྐུལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། རང་ཉིད་ཀྱིས་འཆི་བདག་སྟེ་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་གང་གིས་ཀྱང་ལྡོག་ཏུ་མེད་པ། གཤེད་མ་རལ་གྲི་གདེངས་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དེས་ན་འཆི་ལྟས་ཀྱིས་ཟིན་པའམ་མགོའམ་གོས་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟར་བྱས་ཏེ། འཆི་བདག་གི་བདུད་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་བསྐྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པའི་རྣལ་མ་སངས་རྒྱས་དང་དགྲ་བཅོམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཉིད་ལོག་ཅིང་འཆི་བདག་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད་ན། བག་མེད་པའི་གང་ཟག་དེ་ལས་
Chinese
总而言之，这部《四百论》是，因为省略了“四”字，并且为了消除各种分别念，所以称为“百论”，是为了调伏执着而作的论典。之所以称为“百论”，是因为省略了最初的“四(梵文：catu)”字，并且为了消除各种分别念。它本身是论典，是为了调伏各种执着。因此，通过作用的方式，命名为《百论》。第二部分是关于支分的内容，分为依靠世俗谛而宣说成熟之道，依靠胜义谛而宣说解脱之道。首先，在第一部分中，又分为消除四种颠倒错乱的违缘，以及阐述菩提心的行为等顺缘。在第一部分四种内容中，第一种是：因为（修习不净观等）与厌离心相应，并且因为了悟它而容易理解痛苦等，所以，为了完全阐明诸法如何在世俗中存在，首先宣说修习无常，作为对治常颠倒的对治法。其中又分为，实际修习无常的方法，以及阐述它的利益。第一部分又分为，修习忆念自己会死亡，以及阐述不应为他人之死而悲伤。第一部分又分为，通过忆念死亡来简要地劝勉精进，以及通过辩论问答来详细阐述。第一种是：对于尚未从死主之魔中解脱的众生来说，无论是地下、地上还是地上，无论是欲界、色界还是无色界，对于沉溺于三界之乐而行使权力的自在者来说，死主之王并非由他人驱使，自己也不会驱使他人，而是自己以死主，即断绝众生死命者，任何人的力量都无法阻挡。如同刽子手高举屠刀一般，被死亡的预兆所抓住，或者像头或衣服着火一样，为了摧毁死主之魔，必须努力修习圣道。如果像已经摧毁死主之魔的真实者，如佛陀和阿罗汉等一样，昏睡并且不恭敬对治死亡的方法，那么对于放逸的人来说
English
In short, this Treatise of Four Hundred is called the "Treatise of One Hundred" because the word "four" is omitted, and in order to eliminate various conceptualizations. It is a treatise composed to subdue attachments. It is called the "Treatise of One Hundred" because the initial word "four (Sanskrit: catu)" is omitted, and in order to eliminate various conceptualizations. It itself is a treatise to subdue various attachments. Therefore, it is named the Treatise of One Hundred through its function. The second part is about the content of the limbs, divided into explaining the path of maturation based on the conventional truth and explaining the path of liberation based on the ultimate truth. First, in the first part, it is further divided into eliminating the four inverted obstacles and explaining the conducive conditions such as the conduct of Bodhicitta. Among the four contents in the first part, the first is: Because (practicing impurity meditation, etc.) is in accordance with renunciation, and because understanding it makes it easier to comprehend suffering, etc., therefore, in order to fully clarify how things exist in the conventional, it is first explained to cultivate impermanence as an antidote to the inversion of permanence. Among these, it is further divided into the actual method of cultivating impermanence and explaining its benefits. The first part is further divided into meditating on remembering one's own death and explaining that one should not grieve for the death of others. The first part is further divided into briefly encouraging diligence through remembering death and elaborating in detail through debate and answers. The first is: For beings who have not yet been liberated from the Lord of Death's demon, whether it is underground, on the ground, or above the ground, whether it is the desire realm, the form realm, or the formless realm, for the independent ones who indulge in the pleasures of the three realms and exercise power, the King of Death is not driven by others, nor does he drive others himself, but he himself is the Lord of Death, that is, the one who cuts off the lives of beings, and no one's power can stop him. Just like an executioner raising a sword, being seized by the omens of death, or like one's head or clothes catching fire, in order to destroy the demon of the Lord of Death, one must strive to cultivate the noble path. If one is drowsy and does not respect the methods of counteracting death, like the real ones who have already destroyed the demon of the Lord of Death, such as the Buddha and Arhats, then for the negligent person