Tibetan
ན་མི་ཟ་བར་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གཙང་བའོ། །གང་མི་གཙང་བ་དེ་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པས་ང་དང་ང་ཡིར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་མི་འོས་པས་བདག་མེད་པའོ། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་འདི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བས་གདོན་མི་ཟ་བར་འཁོར་བ་སྤང་བྱ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་པས་ན་ཤུགས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་བླང་བྱར་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་དེའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བསྟེན་པས་ཐོབ་པས་ལྔ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་མི་ནུས་པས་དྲུག་པས་ཉོན་མོངས་པ་དཔྱད་དོ། །ཡུལ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འཕེལ་བ་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་བདུན་པས་ཡུལ་དཔྱད་དོ། །ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོ་དོན་དམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཉན་པ་པོ་སློབ་མའི་རྒྱུད་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྒྱད་པས་སློབ་མའི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་འོག་ཏུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཞིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནས། སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་བར་གྱིས་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཕྱི་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིི་གཞུང་འདིས། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། བདག་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བརྟན་དང་། །ཕྱོགས་མཐས་གཏུགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཆོས་གསུམ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གཅིག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཆ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་ལུས་ལ་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་དང་། བརྗོ
Chinese
因为不进食也会被坏灭所损害，所以是痛苦的。凡是痛苦的，总是会产生厌恶，所以是不洁净的。凡是不洁净的，就是应该抛弃的，因为执着于我和我所，所以不适合完全执取为我和我所，所以是无我的。因此，世间的事物这样显现为与颠倒相反，无疑已经知晓轮回是应该舍弃的，所以暗示了佛陀是应该获取的。佛陀也是通过修持菩萨的行持而获得的，所以第五个部分展示了菩萨的行持。由于烦恼的压制，无法修持菩萨的行持，所以第六个部分分析了烦恼。因为境是烦恼产生、增长和存在的因，所以第七个部分分析了境。境也是对于不了解众生法性，且具有不如理作意的人来说，是产生烦恼的因，所以为了展示其对治——胜义谛，为了使展示法性的听众成为堪能的弟子，所以第八个部分展示了调伏弟子相续的方法。因为相续完全清净之后，才能展示法的究竟实相，所以在其后，通过四个分别，以如上所说的方式，从菩萨的行持到调伏弟子之间，展示了入菩提心。在其后，通过后面的八个分别，展示了无二智慧的自性——胜义菩提心。这样，这部具有十六个分别的论典，如学师龙树所说：‘自身与此世间，若欲获得无上菩提，其根本菩提心，如山王般稳固，以及遍及各方的慈悲，和不依赖二元的智慧。’为了无遗地展示如是所说的圆满正等觉之因的三种主要法，所以是为了展示世间之人获得无上菩提的所有条件都已具备。
English
Because it is harmed by destruction even without eating, it is suffering. Whatever is suffering always causes aversion, so it is impure. Whatever is impure is to be abandoned, because clinging to self and what belongs to self, it is not appropriate to be completely grasped as self and what belongs to self, so it is selfless. Therefore, worldly things appear in a way that is the opposite of being upside down, and it is undoubtedly known that samsara is to be abandoned, so it implicitly shows that Buddhahood is to be attained. That Buddhahood is also attained by practicing the conduct of a Bodhisattva, so the fifth part shows the conduct of a Bodhisattva. Because the conduct of a Bodhisattva cannot be practiced when afflicted by disturbing emotions, the sixth part analyzes disturbing emotions. Because objects are the cause of the arising, increasing, and abiding of disturbing emotions, the seventh part analyzes objects. Objects are also the cause of the arising of disturbing emotions for those who do not understand the nature of phenomena and who have inappropriate attention, so in order to show its antidote—the ultimate truth—in order to make the listeners who are shown the nature of phenomena into suitable disciples, the eighth part shows the method of taming the disciples' minds. Because the ultimate reality of the Dharma is to be shown when the mind is completely purified, after that, through four distinctions, in the manner described above, from the conduct of a Bodhisattva to the taming of disciples, the entering Bodhicitta is shown. After that, through the latter eight distinctions, the ultimate Bodhicitta, which is the nature of non-dual wisdom, is shown. Thus, this treatise, which has sixteen distinctions, as the teacher Nagarjuna said: 'If oneself and this world wish to attain unsurpassed Bodhi, its root, Bodhicitta, is as stable as the king of mountains, and compassion that extends to all directions, and wisdom that does not rely on duality.' In order to show without omission the three main dharmas that are the cause of perfect enlightenment, it is to show that all the conditions for a person in the world to attain unsurpassed Bodhi are complete.
Tibetan
ད་བྱ་དོན་གྱི་ལུས་ལ་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། དེ་འདི་ད་ལྟའི་སྙན་ངག་མཁན་གྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱས། རབ་བྱེད་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་གཅིག་ཡིན་པ་ལས། ད་ལྟའི་སྙན་ངག་མཁན་བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོང་གིས་ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་གཉིས་སུ་བཤད་དེ། ཕྱེད་དང་པོ་བརྒྱད་ལ་ནི་ཆོས་བརྒྱ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱི་མ་བརྒྱད་ལ་ནི་རྩོད་པ་བརྒྱ་པ་ཉིད་དུའོ། །ད་ནི་བདག་གིས་གཅིག་ཏུ་དེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ། ཟླ་བ་གྲགས་པ་བདག་གིས་རབ་བྱེད་བཅུ་དྲུག་པོ་བསྟན་བཅོས་གཅིག་གི་ལུས་སུ་བྱས་ཏེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྐང་བས་བཀོད་པ་སྔ་མ་སྐྱོང་བར་འགྱུར་ལ། དེས་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་པ་ཆེ་བར་འགྱུར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བསྒོམ་ཚུལ་མཐའ་དག་བླངས་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོང་གིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གྱི་ལུས་ཀྱང་རང་གི་མོས་པ་གཙོར་བྱས་ནས་རྣམ་རིག་ཙམ་གྱི་ཚུལ་དུ་བཀྲལ་ལོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷ་འདི་ནི། །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་སློབ་མར་སྣང་བ་འདོད་གྱུར་པས། །དེ་ཕྱིར་འདི་ཡི་དེ་ཉིད་ལུགས་ལས་ལུགས་གཞན་མིན། །འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷ་ནི་སིངྒ་ལའི་གླིང་དུ་འཁྲུངས་པའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཤིག་སྟེ། མཐར་རྒྱལ་ཚབ་བོར་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལྟར་འོངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཉེ་གནས་སུ་གྱུར་ཅིང་། དེའི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་འདིའི་བརྗོད་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་བྱས་ནས་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དེའི་གཞུང་ལུགས་སོ་སོར་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་བབ་ཅོལ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་བས་བསྟན་བཅོས་འདི་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་བརྒྱ་ཡོད་པས། ཙ་ཏུ་ཤ་ཏ་ཀ་ཤཱསྟྲ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས། རྩ་བའི་གླེགས་བམ་དུ་ཤ་ཏ་ཀ་ཤཱསྟྲ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་བརྒྱ་པ་ཞེས་འབྱུ
Chinese
现在对于行为的体性，要断除两种邪分别念。第一种是：它被现在的诗学家分为两种。这十六品如所说之方式，本是一个论典的体性，但现在的诗学家，僧人法护，如何将编排分开，说成是两个论典的体性呢？前八品是法百法，后八品是诤百法。现在我将它统一起来进行区分。我月称将这十六品作为一部论典的体性来进行区分，这样做就能满足论典作者本人的意愿，从而维护了先前的编排。这样也能对那些需要利益的所化众生带来更大的利益，因为论典想要表达的两种真谛的修习方式都已包含在内，因此能圆满成就自他二利。第二种是：僧人法护也将论典的意义的体性，以自己的喜好为主，解释为唯识宗的观点。这是不合理的，因为圣天论师是龙树论师的弟子。因此，他的究竟实相与龙树论师的宗派没有不同。因此，如果有人将它们的体性区分开来，那么说他们的宗派不同是非常轻率的，因为他对它的法性产生了邪见。第三种是：因此，这部论典有四百颂，所以应该被称为《四百论》（梵文天城体：चतुःशतकशास्त्र，梵文罗马拟音：Catuḥśatakaśāstra，汉语字面意思：四百论），但在根本的梵文本中，却出现了《百论》（梵文天城体：शतकशास्त्र，梵文罗马拟音：Śatakaśāstra，汉语字面意思：百论）。
English
Now, regarding the nature of action, there are two kinds of wrong conceptions to be dispelled. The first is that it is divided into two types by present-day poets. These sixteen chapters, as explained, are the nature of one treatise, but how did the present-day poet, the monk Dharmapala, separate the arrangement and say that there are two treatises? The first eight chapters are the hundred dharmas, and the latter eight chapters are the hundred contentions. Now I will unify it and distinguish it. I, Chandrakirti, will distinguish these sixteen chapters as the nature of one treatise, and by doing so, the intention of the author of the treatise will be fulfilled, thus maintaining the previous arrangement. This will also bring greater benefit to those who need to be benefited, because the ways of practicing the two truths that the treatise wants to express are all included, thus perfectly accomplishing the benefit of oneself and others. The second is that the monk Dharmapala also explained the nature of the meaning of the treatise, mainly according to his own preferences, as the view of the Mind-Only school. This is unreasonable, because the master Aryadeva is considered to be a disciple of the master Nagarjuna. Therefore, his ultimate reality is no different from the school of the master Nagarjuna. Therefore, if someone distinguishes their natures, then saying that their schools are different is very rash, because he has a wrong view of its dharma nature. The third is that this treatise has four hundred verses, so it should be called the "Four Hundred Treatises" (Sanskrit Devanagari: चतुःशतकशास्त्र, Sanskrit Romanization: Catuḥśatakaśāstra, Chinese literal meaning: Four Hundred Treatises), but in the fundamental Sanskrit text, the "Hundred Treatises" (Sanskrit Devanagari: शतकशास्त्र, Sanskrit Romanization: Śatakaśāstra, Chinese literal meaning: Hundred Treatises) appears.