Tibetan
ད་ཙམ་དུ་ཡང་རང་གི་ལུགས་ཡིན་པར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འཇུག་པར། ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གི་ཁས་མ་བླངས། །འབྲས་ཕྱིར་འདི་དག་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རྩོད་པའི་ཚེ། རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་རང་གི་ལུགས་རྣམ་པར་མ་བཞག་པར། གཞན་ཀྱི་ལུགས་ཁོ་ན་འགོག་པར་བྱེད་པ་ནི་སུན་ཅི་ཕྱིན་ཏུ་རྒོལ་བ་ཡིན་པས། མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་འདོད་པ་སྟོང་ཉིད་དང་སྐྱེ་མེད་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་ཡང་། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་དང་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡང་། ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་མེད་ལ་སོགས་པའི་རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་པ་འགའ་ཞིག་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་གཞན་གྱིས་འདོད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འདོད་དོ། །ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི། གལ་ཏེ་རང་ལ་དམ་བཅའ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་ཀྱིས་དོགས་པའི་བསམས་པས་རང་ལུགས་མི་འཇོག་ཅིང་། གཞན་གྱི་འདོད་པ་ལ་ཞེ་སྡང་གྱི་བསམ་པས་གཞན་ལུགས་ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་འགོག་པར་བྱེད་ན། སུན་ཅི་ཕྱིན་ཏུ་རྒོལ་བར་བྱེད་པའི་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་ཡང་། དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལ་བཞག་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚོལ་བའི་དུབ་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཡང་དག་པར་ན་གཞན་བཀག་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཅིག་དམིགས་ན། དེ་ལ་དགག་པ་བྱེད་པར་ཡང་རིགས་ན། དགག་བྱའི་དངོས་པོ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བརྒྱར་གཤགས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མ་དམིགས་ན། དེ་ལ་སུ་ཞིག་དགག་པ་སྨྲ་བར་བྱེད། གང་ཡང་བསྟན་བཅོས་སུ་གཞན་གྱི་འདོད་པ་བཀོད་ནས། རིགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དུ་མ་མཛད་པ་དེ་ནི། གཞན་ལུགས་ལ་ཞེ་སྡང་བའམ་རྩོད་པ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། རྟོག་པའི་དྲ་བས་བཅིངས་པའི་སྐྱེ་བོ་འདི་དག་གི་མངོན་ཞེན་བཟློག་པའི་ཕྱིར། གཞན་ངོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པར། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱད་རྩོད་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། །མ་མཛད་རྣམ་གྲོལ་ཕྱིར་ནི་དེ་ཉིད་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་རིགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ཇི་སྙེད་བྱས་པ་དེ་དག་ནི། ཕ་རོལ་པོའི་སྒྲོ་བསྐུར་གྱི་རྟོག་པ་ལོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། སྒྲོ་བསྐུར་བསལ་ནས་མི་བསལ་ན་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་མཐུ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་གྱི་དོན་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཇུག་པ་ལས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྟོག་པས་བཅིངས། །མི་རྟོག་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གྲོལ་འགྱུར་པས། །རྟོག་རྣམས་ལོག་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུ་མཁས་རྣམས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲོ་བསྐུར་གྱི་རྟོག་པ་དེ་དག་ཀྱང་། རང་གི་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་བས་འགོག་པར་བྱེད་དེ། རང་གི་རྣམ་གཞག་ལ་ནང་འགལ་མཐོང་བ་ན་བློ་གྲོས་མ་སྤྲུགས་པ་དག་ནི་ཁས་ཀྱིས་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པར་འགྱུར་ལ། གང་ཞིག་འགལ་བ་མཐོང་ཡང་དེ་ལས་མི་ལྡོག་པའམ། འགལ་བ་དང་མི་འགལ་བའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པ་དག་ནི། རྗེས་སུ་བཟུང་བར་མི་ནུས་པས། རེ་ཤིག་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་རིགས་པ་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཅི་སྟེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་འགའ་ཞིག་ལ་དོན་དུ་འགྱུར་ན། རྒོལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་གྲགས་པའི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་རང་རྒྱུད་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་འགའ་ཡང་མེད་ན། བསྟན་བཅོས་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ལ་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། ཞེས་སོགས་དམ་བཅའ་བཞི་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གང་དག་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་སོགས་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་རྣམས་དགག་པའི་ཕྱིར་དུ་གཞན་ངོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ལུགས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་ཅུང་ཟད་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་བཀག་པའི་དགག་པ་ཁས་ལེན་པར་རིགས་ན་ཡང་། འདིར་དགག་བྱ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་མ་གྲུབ་པས་ན་དེ་བཀག་པའི་དགག་པ་ཁས་ལེན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ལུགས་འདི་ལ་གཞན་གྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བརྒལ་དུ་མེད་དེ། རང་གི་ཕྱོགས་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཞིག་རྒོལ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དབུ་མའི་ཕྱོགས་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་རྒོལ་བར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དབུ་མ་རྩ་བར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩད་བྱས་ཚེ། །གང་ཞིག་སྐྱོན་འདོགས་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་བཏགས་མིན།
Chinese
如今也不承认是自己的宗派。如《入中论》中说：“如汝许他性实有，世俗亦非我所许，为果故说此虽无，于世间前我容有。”因此之故。另外，辩论时，自续派的论师们如果不确立自己的宗派，只是否定他人的宗派，那就是进行无意义的争论，因为不合理。即使自己的观点，如空性和无生等，没有通过量成立，而他人认为诸法有生和自性，也无法仅仅通过过失来否定。因此，在名言中，应该承认一些自续派，他们为了成立无生等自己的宗派的誓言，会使用一些没有通过量成立的理由和比喻等，因为无法用他人认可的理由来成立自己的宗派的誓言。他们是这样认为的。而应成派的人则认为，如果自己明明有宗派，却因为害怕他人提出批评而故意不确立自己的宗派，或者因为对他人观点怀有嗔恨心而仅仅通过过失来否定他人的宗派，那么即使会变成进行无意义争论的狡猾之人，但对于中观派来说，如果自己没有任何需要确立的观点，那么寻找它的论证又有什么用呢？实际上，这也不是在否定他人，因为如果能找到一点点需要否定的法，那么对它进行否定也是合理的。然而，如果连头发尖的百分之一都找不到，那么谁会说要否定它呢？任何在论典中列举他人观点，并进行各种理性的分析，都不是因为对他人宗派怀有嗔恨心或者喜欢争论，而是为了遣除这些被虚妄分别之网束缚的众生的执着，完全是为了他人着想而做的。如《入中论》中说：“论中非为乐观察，为解脱故显真性。”因此之故。因此，中观的论典中进行的各种理性分析，都是为了遣除对方的增益之想。
English
Even now, they do not admit to having their own system. As it says in the "Entering the Middle Way": "Just as you accept other-powered entities as real, I do not accept conventionalities either. For the sake of results, I say these exist even though they do not, in the face of the world." This is why. Furthermore, during debates, if the teachers of the Svātantrika school do not establish their own system but only refute the systems of others, it is engaging in pointless debate, which is unreasonable. Even if their own views, such as emptiness and non-arising, are not established by valid cognition, and others believe that things have arising and inherent existence, they cannot be refuted merely by pointing out flaws. Therefore, in conventional terms, some Svātantrikas should be accepted who, in order to establish their own system's assertions of non-arising and so forth, use reasons and examples that are not established by valid cognition, because they cannot establish their own system's assertions with signs that others accept. This is what they believe. As for the Prāsaṅgikas, if they have their own assertions but deliberately do not establish their own system out of fear of others' criticisms, or if they refute others' systems merely by pointing out flaws out of hatred for others' views, then even if they become cunning individuals who engage in pointless debate, if the Madhyamikas have no position whatsoever to be established for themselves, then what is the use of searching for its proof? In reality, it is not even refuting others, because if one could find even a little bit of something to be refuted, then it would be reasonable to refute it. However, if even a fraction of a hair's breadth cannot be found, then who would say they are refuting it? Any time that others' views are presented in treatises and various kinds of rational analysis are made, it is not because of hatred for others' systems or a love of debate, but rather to reverse the clinging of these beings bound by the net of conceptualization. It is done purely for the sake of others. As it says in the "Entering the Middle Way": "It is not for the sake of enjoying analysis and debate that treatises are composed; it is to reveal the true nature for the sake of liberation." This is why. Therefore, all the various kinds of rational analysis that are done in the Madhyamika treatises are for the purpose of dispelling the imputational thoughts of the opponents.
Chinese
仅仅是具有分别念的果实。如果不能去除增益，那么一些分别念并非从分析的力量中产生，因为实相的意义不是闻思分析的对象。如《入行论》中所说：“凡诸异生皆系缚，以其种种分别缚，无分别瑜伽行者，说为解脱系缚者。何为分别颠倒相，智者说是观察果。”这些增益的分别念，也用陈述自相矛盾的过失来遮止。当在自己的论点中看到自相矛盾时，那些不精明的人会因为自己的承诺而改变执着。如果有人即使看到矛盾也不放弃，或者没有区分矛盾与非矛盾，那么就无法接受，只能暂时保持中立，不应争论。如果因为对自续比量过于执着而对某些辩论者有效，那么对于该辩论者，将一些著名的理由应用于自续也没有过错。如果没有任何自己的宗派主张，那么经论中说：“非从自生亦非他，亦非共生亦无因，任何事物于何处，皆无少分有生。”难道不是说了事物不是从自性产生的等四种主张吗？这是为了反驳那些认为事物是从自性等产生的观点，仅仅是以外人的身份承认，而不是自己的观点。如果有一些需要反驳的对象，那么可以承认对该对象的反驳。但是，在这里，由于自生等反驳对象尚未成立，因此不应承认对该对象的反驳。此外，这个宗派不可能被他人驳倒，因为没有承认自己的观点。那些进行辩论的人，也只是在不理解中观宗派的情况下进行辩论，因此会变得与需要证明的对象相同。如《中观根本慧论》中所说：“若以空性责难时，凡有所说之过失，彼一切非为过失。”
English
It is only the fruit of conceptualization. If imputation is not removed, then some conceptualizations do not arise from the power of analysis, because the meaning of reality is not the object of analysis through hearing and thinking. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "Ordinary beings are bound by conceptualization, while yogis without conceptualization are said to be liberated. What is the nature of distorted conceptualization? The wise say it is the fruit of analysis." These conceptualizations of imputation are also refuted by stating the fault of self-contradiction. When self-contradiction is seen in one's own assertion, those who are not clever will change their attachment due to their own commitment. If someone does not give up even after seeing the contradiction, or does not distinguish between contradiction and non-contradiction, then they cannot be accepted, and should only be kept neutral for a while, and no arguments should be made. If it is effective for some debaters because they are too attached to the Svātantrika inference, then there is no fault in applying some well-known reasons to the Svātantrika for that debater. If there is no assertion of one's own system, then the scriptures say: "Not from self, not from other, not from both, nor without cause, no entity anywhere ever has any birth." Didn't it state the four assertions that things do not arise from themselves, etc.? This is acknowledged only as the position of others in order to refute those who think that things arise from themselves, etc., and is not one's own position. If there is something to be refuted, then it is reasonable to acknowledge the refutation of that object. However, here, since the object of refutation, such as self-arising, is not established, it is not reasonable to acknowledge the refutation of that object. Furthermore, this system cannot be refuted by others at all, because it does not acknowledge its own position. Those who debate also only debate without understanding the Madhyamaka system, so they become the same as the object to be proven. As it is said in the Root Verses on the Middle Way: "When emptiness is questioned, whatever fault is spoken, all of that is not a fault."