Tibetan
མ་དྲང་པོ་ལ་རྣལ་དུ་འཇུག་པར་བྱེད། དལ་བུས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལྕག་གིས་སྐུལ་བར་བྱེད། ཤིང་རྟ་ལ་སྦྱར་མི་ཉན་པའི་ཕྱུགས་དམུ་རྒོད་རྣམས་རེ་ཞིག་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པ་ལྟར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཤིང་རྟ་ལ་སྦྱར་བར་འོས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་དེ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད། སྦྱར་བ་ན་འགའ་ཞིག་བསྟན་པ་དང་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད། ལམ་ལོག་པ་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་རྣལ་མ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལྕག་གིས་སྐུལ་བར་བྱེད། ལམ་ལ་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བའི་དམུ་རྒོད་ཅན་རྣམས་རེ་ཞིག་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པར་མཛད་དེ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། ཁྱོད་ནི་དངན་འཐེན་བགྱིད་ལ་སྐུལ། །ཆོམ་རྐུན་བགྱིད་པ་ཚར་ཡང་གཅོད། །གྱ་གྱུ་ཅན་རྣམས་རྣལ་དུ་འགོད། །དལ་བུས་བགྱིད་ལ་གཞན་སྐུལ་འདེབས། །དུལ་བ་རྣམས་ནི་ལམ་ལ་སྦྱོར། །དམུ་རྒོད་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་མཛད། །དེ་སླད་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བ་ཡི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་མེད་ཁྱོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལྷ་དང་མི་རྣམས་ནི་ཐར་པའི་ལམ་གྱི་སྣོད་དུ་རུང་བས་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ལ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པའོ། །ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མིང་འདི་གཉིས་ཀྱང་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་མི་ཤེས་པའི་གཉིད་སངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱ་ལ་བློ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ། ཡང་དག་པར་མཐོང་བ། ནད་མེད་པ། དུས་ཆད་པ་མེད་པ། ཉེ་བར་གཏོད་པ། འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་བསྟན་པའི་ཆོས་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་གཉིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཞེས་པ་ནི། བསྟན་པའི་ཆོས་ཏེ། དེ་ནི་ཐོག་མ་དང་། བར་དང་། ཐ་མར་དགེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཚིག་དང་པོ་ལྔས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱད་གཞི་དང་། ཁྱད་ཆོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཞེས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་
Chinese
使不正直者进入正直，用鞭子策励懈怠者。如同对待不能套在车上的桀骜不驯的牲畜，暂时采取放任的态度一样。世尊也一样，对于适合套在神圣之路的车上的所化众生，就让他们套上。套上之后，对于一些行为与教义不符者，就加以惩罚。使走向邪道者进入正道。用精进的鞭子策励懒惰者。对于不能套在正道上的桀骜不驯者，暂时采取放任的态度。因此被称为调御丈夫无上士。如《一百五十赞》中所说：您策励那些拖延者，惩罚那些盗贼，使狡诈者正直，劝勉懈怠者，使调顺者套上正道，对桀骜不驯者采取放任态度。因此，您是调御丈夫的无上调御者。如是说。天和人是适合作为解脱道的容器的，是所化众生中的主要对象，并且为了能如其所愿地为他们宣说佛法，所以是天和人的导师。为了显示具备这些功德的就是佛陀世尊，所以也提到了这两个名称。其中，为了使从无知的睡眠中醒来，并且为了使智慧在所知事物上扩展，所以是佛陀。佛法的功德是这样的：世尊的法是被善说的，是能如实见的，是无病的，是没有时限的，是引导向涅槃的，见到此法是有意义的，是智者各自能证知的。这概括地显示了教法和证法。其中，善说指的是教法，因为它在开始、中间和结尾都是善的，依次是为了生起听闻、思维和修习的智慧。其余的则显示了证法。其中，前五个词显示了道谛，它又分为本体和特性两种。首先是引导向涅槃，即修行者能获得涅槃的果位。
English
He causes the dishonest to enter honesty, and urges the lazy with a whip. Just as wild animals that cannot be harnessed to a chariot are temporarily left alone, so too does the Bhagavan. Those who are suitable to be harnessed to the chariot of the noble path are harnessed to it. When harnessed, some who act contrary to the teachings are punished. He causes those who go astray to enter the right path. He urges the lazy with the whip of diligence. Those who are unruly and cannot be harnessed to the path are temporarily left alone. Therefore, he is called the unsurpassed tamer of men. As it is said in the "Praise of One Hundred and Fifty": You urge those who delay, You punish those who steal, You set the deceitful on the right path, You encourage the slow, You harness the tamed to the path, You are indifferent to the wild. Therefore, you are the unsurpassed charioteer of the tamer of men. Thus it is said. Gods and humans are the main objects of taming because they are suitable vessels for the path of liberation, and because they teach the Dharma according to their wishes, they are the teachers of gods and humans. To show that the Buddha Bhagavan possesses these qualities, these two names are also mentioned. Among them, in order to awaken from the sleep of ignorance, and in order to expand wisdom in knowable things, therefore he is the Buddha. The qualities of the Dharma are as follows: The Dharma of the Bhagavan is well-spoken, truly seen, without disease, without time limit, leading to Nirvana, seeing this is meaningful, and is to be known by the wise individually. This briefly shows the Dharma of teaching and the Dharma of realization. Among them, well-spoken refers to the Dharma of teaching, because it is virtuous in the beginning, middle, and end, in order to generate the wisdom of hearing, thinking, and meditating in order. The rest shows the Dharma of realization. Among them, the first five words show the truth of the path, which is divided into two types: essence and characteristics. The first is to lead to Nirvana, that is, the practitioner can obtain the fruit of Nirvana.