Tibetan
་ཅིག་མ་རྣམས་ལ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མེད་པར་བལྟས་ནས་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་རྟེན་བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟགས་པར་གྱུར་ཅིང་། འཐད་པའི་འཁོར་བ་པོའི་བདག་མ་མཐོང་ཞིང་། རྒྱང་འཕེན་དག་གིས་ཇི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུའང་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད། །བཟང་མོ་མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ། །དེ་དག་སྤྱང་ཀིའི་རྗེས་དང་མཚུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་པར་འགྱུར་ལ། རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པའི་སྐྲ་ཤད་དག་ལ་རབ་རིབ་མེད་པ་ལྟར་དངོས་པོ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་བརྟགས་པ་བདག་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གཟིགས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས། བདག་ད ང་ནི། བདག་མེད་འགའ་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་མེད་གཉིས་མ་བསྟན་ན། འོ་ན་ཅི་ཞིག་བསྟན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པའི། །ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་དང་མཚུངས། །འདིར་བརྗོད་བྱ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་དོན་དམ་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་ཅིང་ཚིག་གི་ཡུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་བྱ་མེད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན། དེར་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཚིག་འཇུག་ན། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཚིག་མི་འཇུག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མེད་ཅེ་ན། མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པར་བཞག་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སེམས་མི་འཇུག་གོ ། གསུམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པས་དེ་ལ་ངག་དང་སེམས་མི་འཇུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་མ་བསྟན་ན་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཇི་ཞིག་ལྟར་དེ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལ་འཇུག་པའི་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཉིད། །ཡང་དག་མིན་མིན་ཡང་དག་མིན།
Chinese
观察到外道诸师不承认业果关系，数论师等则考察说，业果关系的所依是“我”。正理派没有见到周遍的“我”。顺世外道认为，人不过是根识的对境而已。“善女，多闻者所说，犹如豺狼之迹。”等等也显示了无我。就像有眼翳者所见的毛发，没有眼翳的人看不到一样，凡夫所考察的我和无我等自性，是圣者所不见的。诸佛世尊说：“我和无我，皆不存在。”如果诸佛没有开示我和无我，那么开示了什么呢？所说之境息灭，因为心的行境息灭。不生不灭之法性，与涅槃相同。如果这里有可说之物，那就会去开示它。当胜义谛中，所说之境息灭，言词的对境不存在时，诸佛什么也没有开示。为什么没有可说之境呢？如果心有行境，就会在那里安立一些理由，然后使用言词。因为心的行境息灭，所以言词无法使用。为什么心没有行境呢？因为不生不灭的法性，其自性被安立为与涅槃相同，所以心无法在那里运行。第三，开示真如的次第是：如果不生不灭的法性与涅槃相同，所以言语和心无法在那里运行。即使如此，如果不开示它，那么所化众生就无法了解，为了让所化众生能够进入它，必定要依靠世俗谛，来说明开示它的次第。在此，应当了解诸佛开示进入真如甘露的次第是：一切皆是真实，一切皆非真实，真实与非真实，非真实与非真实，非真实。
English
Having observed that non-Buddhist teachers do not acknowledge the relationship of karma and its result, Samkhya and others investigate, saying that the basis for the relationship of karma and its result is "self." The Naiyayikas do not see a pervasive "self." The Lokayatas think that a person is merely an object of sense consciousness. "O good woman, what the learned say is like the tracks of a jackal." And so forth, also shows no-self. Just as the hair seen by someone with cataracts is not seen by someone without cataracts, the self-nature of self and no-self, etc., that ordinary people investigate is not seen by the noble ones. The Buddhas, the Bhagavat, say, "Neither self nor no-self exists." If the Buddhas did not teach self and no-self, then what did they teach? The object of speech ceases, because the object of mind ceases. The nature of the unborn and unceasing, is the same as nirvana. If there were something to be said here, then it would be taught. When, in the ultimate truth, the object of speech ceases and the object of words does not exist, then the Buddhas teach nothing at all. Why is there no object of speech? If there were an object of mind, then some reason would be established there, and then words would be used. Because the object of mind ceases, therefore words cannot be used. Why is there no object of mind? Because the nature of the unborn and unceasing, its self-nature is established as the same as nirvana, therefore the mind cannot operate there. Third, the order of teaching Suchness is: If the nature of the unborn and unceasing is the same as nirvana, so speech and mind cannot operate there. Even so, if it is not taught, then the beings to be tamed will not be able to understand, so in order to allow the beings to be tamed to enter it, it is necessary to rely on conventional truth to explain the order of teaching it. Here, it should be understood that the order of teaching the Buddhas to enter the nectar of Suchness is: all is true, all is not true, true and not true, not true and not true, not true.