Tibetan
་ལྡན་འདས་ཀྱི། བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་ཡིན་གྱི། །གཞན་ནི་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་འགྱུར། །བདག་ཉིད་ལེགས་པར་དུལ་བས་ནི། །མཁས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་དང་། གནག་དང་དཀར་པོའི་ལས་རྣམས་འཇིག་མི་འགྱུར། །བདག་གིས་བྱས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། འདི་ན་བདག་དང་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གསུངས། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པའི་དགོངས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་སྤྱིར་གསུང་རབ་ལས། བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟགས་གྱུར་ཅིང་། །བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་པར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་ནི། །བདག་མེད་འགའ་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུལ་བྱ་དམན་པ་དང་འབྲིང་དང་མཆོག་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བཞེད་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མངའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དམན་པ་གང་དག་ལྟ་བ་ངན་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་བཀབ་པས་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་ཞུགས་པ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡང་མེད། ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་ཉེས་པར་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད། སེམས་ཅན་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་བདག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་བྱེད་པ་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་མི་དགེ་བ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འགའ་ཞིག་དུ། བདག་ནི་བདག་གི་མགོན་ཡིན་གྱི། །གཞན་ནི་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟགས་པར་འགྱུར་ཅིང་རྣམ་པར་བཞག་གོ ། གང་དག་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པས་དགེ་བ་བྱེད་ཅིང་མི་དགེ་བ་ལས་ལོག་ཀྱང་། བདག་དུ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བའི་སྲད་བུས་དམ་དུ་བཅིངས་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞི་བར་འགྲོ་མི་ནུས་པ་གདུལ་བྱ་བར་མ་དེ་དག་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ། ལྷོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འགའ་ཞིག་ཏུ། འདི་ན་བདག་དང་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་འདི་རྒྱུ་དང་བཅས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་དག་སྔོན་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཟབ་མོའི་
Chinese
已逝者言：自身是自己的怙主，谁会是其他的怙主？通过自身完善的调伏，智者能够获得善趣。像这样，黑与白的业不会磨灭，自己所造的业会自己承受。像这样广说，那如何不相违背呢？这里没有自我和有情，这些法皆有因。像这样，为什么世尊没有说一切法无我呢？因此，应当寻求世尊教诲的密意。世尊通常在经典中，有时也说有我，有时也说无我。诸佛有时说有我，有时也说无我。其密意是这样的：诸佛世尊以大悲心欲摄受下、中、上三种根器的所化众生，对于那些被恶见之迷雾遮蔽了智慧之眼，从而开始诽谤前际和后际的下等所化众生说，这个世界也不存在，善与恶之业的果报也不存在，有情化生也不存在等等，从而诽谤来世和自我，背离了通往善趣和解脱的道路，总是恒常造作罪恶不善之业的人，为了让他们从不善中扭转过来，有时会说：自己是自己的怙主，谁会是其他的怙主？像这样，有时也会说有我，并加以安立。对于那些具有世间正见，行善并远离不善，但被真实看待自我的细绳紧紧束缚，无法超越三界，到达寂静的涅槃之城的中等所化众生，为了让他们对蕴聚之见不再执着，并生起对涅槃的向往，有时会说：这里没有自我和有情，应当了知这些法皆有因。像这样，有时也会说无我。对于那些因往昔串习的差别而对甚深之
English
The departed said: Oneself is one's own protector, who else could be the protector? Through perfect self-discipline, the wise will attain higher realms. Thus, the deeds of black and white will not perish; one will experience what one has done. How does this not contradict the extensive teachings like, "Here, there is no self or sentient being; these phenomena all have causes"? Similarly, why didn't the Bhagavan say, "All phenomena are without self"? Therefore, we must seek the intention of the Bhagavan's teachings. The Bhagavan generally, in the scriptures, sometimes affirmed the existence of self and sometimes taught the absence of self. The Buddhas sometimes taught the existence of self and sometimes taught the absence of self. The intention is this: The Buddhas, the Bhagavat, with great compassion, wish to guide beings of inferior, intermediate, and superior capacities. For those inferior beings whose minds are obscured by the darkness of wrong views, who engage in denouncing the past and future, saying, "This world does not exist, the ripening of the fruits of good and bad deeds does not exist, beings arising miraculously do not exist," and so on, thus denouncing the next life and the self, turning their backs on the path to higher realms and liberation, and constantly engaging in evil and unwholesome deeds, in order to turn them away from unwholesomeness, sometimes it is said, "Oneself is one's own protector, who else could be the protector?" Thus, the existence of self is affirmed and established. For those intermediate beings who possess worldly right view, engage in virtue and refrain from non-virtue, but are tightly bound by the thread of truly seeing a self, unable to transcend the three realms and reach the peaceful city of Nirvana, in order to loosen their attachment to the view of aggregates and to generate a desire for Nirvana, sometimes it is said, "Here, there is no self or sentient being; these phenomena should be understood as having causes." Thus, the absence of self is taught. For those who, due to the distinction of past habits, have a deep
Tibetan
ཆོས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཐོབ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་གཏིང་དཔོག་པར་ནུས་པ་གདུལ་བྱ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བཟུང་ནས། ཇི་ལྟར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་གཟིགས་ནས། འོད་སྲུང་། བདག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་རྟེན་མེད་པ་སྣང་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུང་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་འགའ་ཡང་མེད་ལ། བདག་མེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་བདག་དང་བདག་མེད་པ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །བདག་དང་བདག་མེད་ལྟ་བ་ནི། །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བཟློག། མཐོང་དང་ཐོས་སོགས་ཐུབ་པ་ཡིས། །བདེན་མིན་རྫུན་པ་མིན་པར་གསུངས། །ཕྱོགས་ལས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གྱུར་པས། །དེ་དག་གཉིས་ཀ་དོན་དུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་དམན་པ་དང་བར་པ་དང་མཆོག་གི་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་མེད་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀ་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་ལུང་གིས་གནོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ལྷས། བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་པོར་བཟློག །བར་དུ་བདག་ནི་བཟློག་པ་དང་། །ཕྱིས་ནས་ལྟ་གཞི་ཀུན་བཟློག་པ། །གང་གིས་ཤེས་དེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་ཇི་ལྟ་བུར། །ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་ཀློག་འཇུག་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་གདུལ་བྱ་ལ། །ཇི་ཙམ་བཟོད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྡིག་པ་ལས། །རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ཁ་ཅིག་བསོད་ནམས་གྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཉིས་བསྟན་པ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཉིས་མི་བསྟན། །ཟབ་མོ་ཁུ་འཕྲིག་ཅན་འཇིགས་པ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཁ་ཅིག་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་ན་འདི་ནི་དོན་གཞན་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་སྐད
Chinese
对于佛法特别有信仰，与此相关的种子完全成熟，证得涅槃，安住于涅槃附近。断除了对自我的执着，能够测度释迦牟尼佛所说经典的甚深奥义，对于那些最为殊胜的所化众生，一定要把握住他们特别信仰的特点。就像认为有我是不正确的观点一样，同样，作为它的对治，认为无我也不正确。观世音，所谓我，这是一个极端。所谓无我，这是两个极端。这两个极端的中道是什么呢？那就是无色、不可见、无所依、无显现、无分别识、无处所。观世音，这就是中道，是对诸法进行正确辨别的意思。因此，诸佛也曾开示说，既没有所谓的我，也没有所谓的无我。宝鬘论中也说：如此一来，我和无我，无法如实地观察到。我和无我的观点，因此被大能仁（佛陀）所遮止。能仁（佛陀）说，见和闻等，既非真实也非虚假。由于与一方不一致而转为另一方，因此这两者都不是究竟的意义。如此宣说了。因为所化众生的根器有下、中、上等的差别，他们的想法也各不相同，因此，诸佛世尊通过肯定我和无我，以及否定这两者的方式来开示佛法。因此，中观派不会受到教证的损害。正因为如此，圣天说：首先遮止非福德，中间遮止我，最后遮止一切见解的基础，谁能明白这一点，谁就是智者。而且，导师（龙树）也曾说过：就像语法学家一样，引导人们阅读字母的范本，同样，佛陀也根据所化众生的承受能力来宣说佛法。对于某些人，为了让他们从罪恶中解脱出来而宣说佛法。对于某些人，为了成就福德。对于某些人，开示二者（我和无我）。对于某些人，不开示二者。甚深而隐秘，令人畏惧，具有空性和慈悲的精华，为了某些人成就菩提。就像这样宣说。或者，这又是其他的意义，行（梵文：saṃskṛta）的声音
English
Having a special faith in the Dharma, the seeds related to it are fully ripened, attaining Nirvana, and dwelling near Nirvana. Having abandoned attachment to self, being able to fathom the profound depths of the meaning of the Sutras spoken by the Lord of Sages (Buddha), for those most excellent disciples, it is necessary to grasp the characteristics of their special faith. Just as viewing as self is not a correct view, similarly, as its antidote, viewing as no-self is also not correct. O Avalokiteśvara, the so-called self is one extreme. The so-called no-self is two extremes. What is the middle way between these two extremes? It is formlessness, invisibility, without support, without appearance, without discriminating consciousness, without a place. O Avalokiteśvara, this is the Middle Way, which means to correctly distinguish all dharmas. Therefore, the Buddhas have also taught that there is neither a so-called self nor a so-called no-self. In the Ratnavali (Precious Garland), it is also said: Thus, self and no-self cannot be observed as they truly are. The views of self and no-self are therefore prohibited by the Great Sage (Buddha). The Sage (Buddha) said that seeing and hearing, etc., are neither true nor false. Because of disagreeing with one side and turning to the other, neither of these two is the ultimate meaning. Thus it was proclaimed. Because the disciples have different capacities, such as inferior, intermediate, and superior, and their thoughts are also different, therefore, the Buddhas, the Blessed Ones, teach the Dharma by affirming self and no-self, and by negating both. Therefore, the Madhyamikas are not harmed by scriptural authority. For this very reason, Aryadeva said: First, turn away from non-merit, in the middle, turn away from self, and finally, turn away from the basis of all views. Whoever understands this is a wise person. Moreover, the teacher (Nagarjuna) also said: Just as grammarians guide people to read the model of letters, similarly, the Buddha teaches the Dharma according to the capacity of the disciples. For some, the Dharma is taught to liberate them from sins. For some, to accomplish merit. For some, both (self and no-self) are taught. For some, neither is taught. Deep and hidden, frightening, with the essence of emptiness and compassion, for some to achieve Bodhi. Thus it is proclaimed. Or, this is another meaning, the sound of Saṃskṛta (conditioned phenomena)