Tibetan
་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། སེམས་དགེ་བས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ལས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བ་ན་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ལྟ་ཞིག་མེད་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཕྱིར་སེམས་ལས་རྒྱུན་དང་ནི། །རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །ལས་ནི་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐ་མའི་སེམས་ལྟར་དགེ་བའི་སེམས་ལས་རྒྱུན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུད་པ་མི་འབྱུང་ཞིང་འགག་པར་འགྱུར་ན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་དགེ་བའི་སེམས་ལས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པ་མིན་ཞིང་། གལ་ཏེ་སེམས་དེ་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་བར་དུ་མི་འཇིག་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སེམས་དགེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་ནི། འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་འཇིག་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་སྐད་ཅིག་མར་ཁས་བླངས་ཀྱང་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཀར་པོ་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ། །ཆོས་སྒྲུབ་པ་ཡི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་གཞན་དུ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྔའོ། ། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་འདིར་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་གསུམ་དང་ངག་གི་བཞི། །ངག་དང་བསྐྱོད་དང་མི་སྤོང་བའོ། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཞེས་བྱ་གང་། །ཞེས་སོགས་བཤད། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་པོ་ནི། སེམས་པ་དང་ནི། ཞེས་པས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དཀར་པོ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་། བདག་ཉིད་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་དང་། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་བྱམས་སེམས་གང་། །དེ་ཆོས་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སམ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཆོས་དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི། ཚེ་འདི་ལ་༼དཔྱད།༽ ཚེ་རབས་གཞན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་སྟེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་དགག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཁ་ཅིག་གིས་བརྩད་པའི་ལན་བཏབ་པ་ན། གཞན་དག་གིས་དེ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་བརྟག་པ་དེར་གྱུར་ན། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་མང་པོར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའི་བརྟག་པ་དེར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དང་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་དང་ཆོས་མཐུན་ན་ཇི་ལྟར་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུན་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་རིགས་མི་མཐུན་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ལས་ཀྱང་སཱ་ལུའི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་རིགས་མི་མཐུན་པ་ནིམ་པའི་འབྲས་བུ་སོགས་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་དགེ་བའི་སེམས་ལས་ཀྱང་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རིགས་མི་མཐུན་པའི་སེམས་མི་འབྱུང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་ལ་ཡང་རིགས་མཐུན་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་རིགས་མི་མཐུན་པ་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ལ་ཡང་རིགས་མཐུན་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་རིགས་མི་མཐུན་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་། མིའི་སེམས་ལས་ཀྱང་མིའི་སེམས་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་སེམས་མི་འབྱུང་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་གང་ཞིག་མི་ཡིན་པ་དེ་མི་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞིང་། གང་ཞིག་ལྷ་ཡིན་པ་དེ་ལྷ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བརྟག་པ་དེ། །འདིར་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་དང་ཆོས་མཐུན་ན་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་མང་པོར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བས་ན་ས་བོན་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་བརྟག་པ་དེ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་སྟོན་པའི་སྐབས་འདིར་མི་འཐད་དོ། ། གཉིས་པ་འཐད་པའི་ཕྱོགས་འགོད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་རང་རྒྱལ་དང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པའི། །བརྟག་པ་གང་ཞིག་འདིར་འཐད་པ། །དེ་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། །བརྟག་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དཔང་རྒྱ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་ཆུད། །མི་ཟ་ལས་ནི་བུ་ལོན་བཞིན། །དེ་ནི་ཁམས་ལས་རྣམ་པ་བཞི། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན། །འདིར་ལས་ནི་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་དེ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་བུ་ལོན་གྱི་དཔང་རྒྱ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དཔང་རྒྱ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆུད་མི་ཟ་བ་རིག་པར་བྱ་ལ། གང་ལ་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྐྱེས་པའི་ལས་ནི་བུ་ལོན་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བུ་ལོན་གྱི་དཔང་རྒྱ་བཞག་ནས་ནོར་སྤྱད་ཀྱང་ནོར་བདག་གི་ནོ
Chinese
将会产生。以善良之心完全调伏的心之相续，当与其共同作用的近取因接近时，就会产生令人满意的果报。如果没有心，心之相续也不会产生。因为从心产生相续，从相续产生果报，业是果报的前导，因此不是断灭而是常恒。如果像阿罗汉最后的心一样，从善良之心不会一个接一个地相续而会断灭，那么就会变成断灭。因为从善良之心会产生具有相同原因的心之相续，并且从相续会产生令人满意的果报，因此不是断灭。如果心在果报成熟之前不会坏灭，那么就会变成常恒。善良之心的自性之业，在果报成熟之时之前行且坏灭，因此也不是常恒。因此，即使承认业是刹那生灭的，也没有常恒和断灭的过失。十种白业之道，是修持佛法的方法，佛法的果报在此生或来世，是五种欲妙。如上所示，在解释业的分类时，也解释了十善业道，即身体的三种和语言的四种。“语和行，以及不舍弃”，以及“非表色”等等。意念的三种，由“意和”等解释。如此，这十种白色的善业之道，也是善于调伏自身，以及利益他人慈悲心，这些具有“是法”之特征的修持佛法的方法或原因。而佛法的异熟果，即此生（观察），或来世享受色、声、香、味、触这五种欲妙。第二，驳斥这些观点：如此，当某些人提出辩论的答复时，其他人则批评它：如果变成那样的考察，就会产生许多大过失。如果变成以与种子相续相似的方式，来避免心之相续的常恒和断灭之过失的考察，那么那时其他
English
will arise. The mind stream that is completely subdued by a virtuous mind, when the cooperating proximate cause is near, will give rise to a satisfactory result. If there is no mind, that mind stream will not arise either. Because from the mind arises the stream, and from the stream arises the result, and karma is the precursor of the result, therefore it is neither annihilation nor permanence. If, like the last mind of an Arhat, from a virtuous mind the stream does not continue one after another and ceases, then it will become annihilation. Because from a virtuous mind arises the mind stream with the same cause, and from the stream arises a satisfactory result, therefore it is not annihilation. If the mind does not perish until the result ripens, then it will become permanent. The karma of the nature of a virtuous mind goes before and perishes before the time of the ripening of the result, therefore it is also not permanent. Therefore, even if karma is admitted to be momentary, there is no fault of permanence and annihilation. The ten paths of white karma are the means of practicing Dharma, and the fruit of Dharma in this life or another is the five desirable qualities. As shown above, in explaining the classification of karma, the ten paths of virtuous karma are also explained, namely the three of body and the four of speech. "Speech and action, and not abandoning," and "non-manifestation," etc. The three of mind are explained by "mind and." Thus, these ten paths of white virtuous karma are also the means or cause of practicing Dharma, which has the characteristic of "that is Dharma," which is to subdue oneself well, and to benefit others with loving-kindness. And the ripened fruit of Dharma is to enjoy the five desirable qualities of form, sound, smell, taste, and touch in this life (consider) or in another life. Second, refuting these views: Thus, when some people give answers to debates, others criticize them: If it becomes such an examination, many great faults will arise. If it becomes an examination to avoid the faults of permanence and annihilation of the mind stream in a way similar to the seed stream, then at that time others
Chinese
如果从另一方面来看，就会产生极大的、数不清的错误和矛盾。为什么呢？如果种子和规律相同，就像稻子的种子只能长出稻子的幼苗等同类的后代，而不会长出不同类的东西；稻子的幼苗等后代也只能结出稻子的果实，而不会结出楝树的果实等不同类的东西一样，善心也只能产生善心的后代，而不会产生不善等不同类的心。同样，不善和无记的心也只能产生同类的后代，而不会产生不同类的后代。欲望等三界的心也只能产生同类的后代，而不会产生不同类的后代。人的心也只能产生人的心，而不会产生其他众生的心等等。如果这样，那么是人就只能是人，是天神就只能是天神，这也是不合理的。因此，这种考察在这里是不恰当的。因为如果种子和规律相同，就会产生许多巨大的错误，所以，在阐述因果关系的场合，种子和规律相同的考察是不恰当的。 第二，确立合理的方面： 佛陀们和独觉以及， 声闻们所说的， 哪种考察在这里是合理的， 那就详细地阐述。 那个考察是什么呢？ 就像抵押一样，同样地不失坏， 业就像债务一样。 那是界中的四种， 那也是自性无记。 在这里，业在产生后立即坏灭，但不会因为灭尽而没有果报。当业产生时，在作者的相续中，会产生一种名为“不失坏”的非有法，它就像债务的抵押一样。因此，应当像抵押一样理解不失坏，而产生不失坏的业应当像债务一样理解。就像设立了债务的抵押后，即使享用了财物，财物仍然属于财物的主人
English
From another perspective, there would be immense and countless errors and contradictions. How so? If the seed and the law were the same, just as from a rice seed only rice sprouts and similar kinds of descendants arise, and no dissimilar kinds arise; and from rice sprouts and similar descendants only rice fruits arise, and no dissimilar kinds like neem fruits arise; similarly, from a virtuous mind only a stream of virtuous minds would arise, and no non-virtuous or dissimilar minds would arise. Likewise, for non-virtuous and neutral minds, only similar kinds would arise, and no dissimilar kinds would arise. Desires and the minds of the three realms would only produce similar kinds, and no dissimilar kinds would arise. From a human mind, only a human mind would arise, and no minds of other beings would arise, and so on. If that were the case, then whoever is human would only be human, and whoever is a god would only be a god, which is also unreasonable. Therefore, that examination is not appropriate here. Because if the seed and the law were the same, many great errors would arise, so the examination of seed and law being the same is not appropriate in this context of explaining the relationship of cause and effect. Second, establishing the valid aspect: Whatever examination is spoken of by the Buddhas and Pratyekabuddhas, And the Shravakas, Which is valid here, That shall be thoroughly explained. What is that examination? Like a pledge, similarly, it is not lost, Karma is like a debt. That is the four aspects in the realm, That is also of neutral nature. Here, karma, though destroyed immediately after arising, does not become fruitless because of ceasing. When karma arises, at the very moment of its arising, in the continuum of the doer, a non-associated dharma called "non-loss" arises, which is like a pledge for a debt. Therefore, one should understand non-loss as being like a pledge, and the karma from which non-loss arises should be understood as being like a debt. Just as after establishing a pledge for a debt, even if the wealth is used, the wealth still belongs to the owner of the wealth.