Tibetan
ས་པ་དག་ནི། །ལུས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྐྱེན་དུ་བསྟན། །གལ་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ། །དེ་སྟོང་ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ལུས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་བསྟན་གྱི་ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ལྟར་ནི་སྔར་བསྟན་ཟིན་ལ། གལ་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ལུས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དུ་ཡོད་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་དེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། མ་རིག་བསྒྲིབས་པའི་སྐྱེ་བོ་གང་། །སྲེད་ལྡན་དེ་ནི་ཟ་བ་པོ། །དེ་ནི་བྱེད་ལས་གཞན་མིན་ཞིང་། །དེ་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པའི་སྐྱེ་བོ་གང་སྲེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཟ་བ་པོ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྡིག་པའི་ལས་འདི་ནི་རང་གི་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འདིའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་ལས་བྱེད་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཟ་བ་པོ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཟ་བ་པོ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་གི་ཕྱིར་ན་ལས་འདི་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། །རྐྱེན་མེད་ལས་འབྱུང་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད། །གལ་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་མེད་ན། །ལས་སྐྱེས་འབྲས་བུ་ག་ལ་ཡོད། །ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡོད་མིན་ན། །ཟ་བ་པོ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །གལ་ཏེ་ལས་ཡོད་ན་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའམ་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལ་རྟོག་གྲང་། དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ། རྐྱེན་བརྟག་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ན་ནི་འབྲས་བུ་དང་། །རྒྱུ་ཡང་ཞེས་སོགས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བརྟག་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལས་འདི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། རྐྱེན་མིན་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། འདིའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་ལ། གང་གི་ཚེ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་པ་ག་ལ་ཡོད། ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མིན་ན་ཟ་བ་པོ་ཡང་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད
Chinese
地等，被说成是身体的因缘。如果业和烦恼是空性的，那么对空性的身体又该如何说呢？业和烦恼仅仅是名言上被说成是身体的因缘，但实际上并非如此。业和烦恼如何没有自性，之前已经阐述过了。如果业和烦恼是自性空，那么它们的果报身体又怎么能说是具有自性呢？不应该这样认为。第四，业具有自性，因为有它的果报的享用者。例如：任何被无明遮蔽的众生，具有贪欲者，就是业的果报的享用者。然而，这个罪恶的业是自己所造的，它的异熟果报也应该由自己亲自去体验。因此，业的作者与业不是他体，也不是一体，因为无法说成是一体或他体。因此，如果说有果报的享用者，那么，如果没有业，又怎么会有它的作者和果报的享用者呢？例如：因为这个业不是从因缘产生的，也不是从无因缘产生的，因此，没有作者。如果业和作者都不存在，那么由业所生的果报又怎么会存在呢？如果果报不存在，那么享用者又怎么会存在呢？如果业存在，那么应该思考是从因缘产生还是从非因缘产生。第一种情况不合理，因为对因缘的观察已经阐述过了。第二种情况也不合理，因为“如果无因，则无果，也无因”等等，作者和业的观察已经阐述过了。因为如上所述，这个业不是从因缘产生的，也不是从非因缘产生的，因此，没有它的作者。当业和作者都不存在的时候，由业所生的果报又怎么会存在呢？如果果报不存在，那么享用者又怎么会存在呢？例如，一切
English
Earth and so on are said to be the conditions for bodies. If karma and afflictions are empty, then how can one speak of an empty body? Karma and afflictions are merely nominally said to be the conditions for bodies, but in reality, they are not. How karma and afflictions lack inherent existence has already been explained. If karma and afflictions are empty of inherent existence, then how can one say that their result, the body, has inherent existence? One should not think so. Fourth, karma has inherent existence because there is an enjoyer of its result. For example: Any being obscured by ignorance, who possesses craving, is the enjoyer of the result of karma. However, this sinful karma is done by oneself, and its ripening should be experienced by oneself personally. Therefore, the agent of karma is neither other than nor the same as karma, because it cannot be said to be the same or other. Therefore, if one says there is an enjoyer of the result, then if there is no karma, how can there be its agent and enjoyer of the result? For example: Because this karma does not arise from conditions, nor does it arise from non-conditions, therefore, there is no agent. If karma and the agent do not exist, then how can the result born from karma exist? If the result does not exist, then how can the enjoyer exist? If karma exists, then one should consider whether it arises from conditions or from non-conditions. The first case is unreasonable, because the examination of conditions has already been explained. The second case is also unreasonable, because "If there is no cause, then there is no result, and no cause," etc., the examination of the agent and karma has already been explained. Because, as mentioned above, this karma does not arise from conditions, nor does it arise from non-conditions, therefore, there is no agent for it. When karma and the agent do not exist, how can the result born from karma exist? If the result does not exist, then how can the enjoyer exist? For example, all
Tibetan
་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་དཔེས་སྟོན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་འདིས་བསལ་བར་འགྱུར་ལ། ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་མེད་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་མེད་པ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་བསལ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་དོ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དག་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་སོ་ན་འདུག་གོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་དག་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ཆུ་སྐྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་རུང་བ་འདི་ནི་དཔེ་ཆེས་གསལ་བ་འདི་ལས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྟོན་པས་སྤྲུལ་པ་ནི། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཞིང་། །སྤྲུལ་པ་དེ་ཡང་སྤྲུལ་པ་ན། །སླར་ཡང་གཞན་ནི་སྤྲུལ་པ་ལྟར། །ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཐུས་རང་དང་འདྲ་བའི་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་ལ། སྤྲུལ་པ་དེས་སླར་ཡང་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པར་བྱེད་པ་ན། སྤྲུལ་པ་གང་ཞིག་སྤྲུལ་པ་གཞན་སྤྲུལ་པ་པོ་ནི་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ཞིག་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པའི་སྤྲུལ་པ་གཞན་དེ་ཡང་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྤྲུལ་པ་དེ་རྣམས་བྱ་བ་དང་བྱེད་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པ། དེ་བཞིན་བྱེད་པོ་དེས་ལས་གང་། །བྱས་པའང་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན། །དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་གཞན་ཞིག །སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ལས་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱེད་པ
Chinese
应当知晓，并非自性存在。第二，以譬喻展示无自性而行事合理：如是，你若将一切事物安立为无自性，则世尊所说“自己所作之业的异熟，自己感受”之理将被破除，并且因为你诽谤业与果，所以你成了断见者的首领，若如是说。我等并非断见者，而是破除有与无二者之说，从而阐明通往二取皆无的甚深缘起之路，即通往涅槃之城的道路。我等并不说业、果、作者等不存在。然而，我等安立这些是无自性的。若你认为因为无自性则行事不合理，所以过失依然存在，那也不是，因为未曾见过唯有具自性者才能行事，并且唯有无自性者才能行事。例如，世间唯有瓶子等无自性之物才能行持汲水等自己的作用。此外，无自性而能行事，对此必须从这个非常明显的例子中确定：如佛陀所化现，以神变圆满而化现，化身彼亦复化身，复又如是他化现。如导师薄伽梵以神变圆满之力化现与自己相似的化身，彼化身复又化现其他化身时，任何化身化现其他化身者，是空性且无自性的。又，任何化身所化现的其他化身，也是空性且无自性的，即便如此，这些无自性的化身，却具有作用、事业和作者等的名言。如是能作者彼所作，所作亦如幻化之相，譬如幻化复幻化，如是行持即如是。此处，任何作为作者的，都如幻化之相，即自性空。无自性的作者
English
It should be known that it is not existent by its own nature. Secondly, to show by example that it is reasonable to act without inherent existence: Thus, if you establish all things as being without inherent existence, then the principle stated by the Blessed One, "One experiences the ripening of one's own actions," will be refuted, and because you slander actions and results, you will become the leader of the nihilists, if it is said so. We are not nihilists, but rather we refute the assertion of both existence and non-existence, thereby clarifying the path of deep dependent origination, which is free from duality, that is, the path to the city of Nirvana. We do not say that actions, results, agents, etc., do not exist. However, we establish that these are without inherent existence. If you think that because there is no inherent existence, it is unreasonable to act, so the fault still exists, that is not the case, because it has not been seen that only those with inherent existence can act, and only those without inherent existence can act. For example, in the world, only things without inherent existence, such as pots, can perform their own functions, such as drawing water. Furthermore, that it is possible to act without inherent existence must be ascertained from this very clear example: As the Buddha emanates, He emanates with the perfection of miraculous power, That emanation also emanates, Again, others are emanated in the same way. As the teacher, the Bhagavan, emanates an emanation similar to himself by the power of the perfection of miraculous power, and when that emanation emanates another emanation, any emanation that emanates another emanation is empty and without inherent existence. Also, any other emanation that is emanated by an emanation is also empty and without inherent existence, even so, these emanations without inherent existence have the names of action, activity, and agent, etc. Likewise, whatever the agent does, what is done is also like the appearance of an illusion, just as an illusion is emanated again, so is the practice. Here, whatever acts as the agent is like the appearance of an illusion, that is, empty of inherent existence. The agent without inherent existence
Tibetan
་པོ་དེས་བྱས་པའི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྤྲུལ་པའི་དཔེས་རང་བཞིན་མེད་པར་ལྟ་བ་འཐད་པར་མ་ཟད། དཔེ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གསལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར། ཉོན་མོངས་ལས་དང་ལུས་རྣམས་དང་། །བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་དག །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་། །སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམ་མ་ཡིན་པ་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་། ལུས་ཁོག་པ་དང་། བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་དང་། བདག་པོ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པ་དག་ནི་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བར་སྣང་དུ་ཁང་བཟང་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཉི་ཟེར་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལས་ཆུ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། རྨི་ལམ་ལྟར་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པས་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་ལས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བདུན་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་བདུན་པའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
那个作者所造的业也是自性空的。譬如，应知如幻化者幻化出另一个幻化物一样。以幻化的比喻来观察无自性是合理的，而且，也应清楚地知道这些比喻也能清楚地说明诸事物是无自性的，即是说：烦恼业与诸身，作者与果皆是，如乾闼婆城一般，亦如阳焰与梦幻。贪欲等烦恼，福德与非福德及不动业，身体和，作者我，果报异熟，以及主和等起，由于处所和时间的差别，如同虚空中出现楼阁、男人和女人等景象的乾闼婆城，以及阳光被风吹动而出现水非常清澈景象的阳焰，和如同梦幻一样，对于所知之错觉显现执着为真实的，仅仅是如此而已，应知其无自性。因此，即使在名言中，也不承认诸事物具有自性，所以唯有中观派才不会有落入常见和断见两种极端的过失，应如是知晓。中观根本慧论中，观察业品第十七的释文完毕。 第十七品的解释。
English
Whatever action is done by that agent is also empty of inherent existence. For example, it should be understood like an illusionist creating another illusion. Not only is it reasonable to view the absence of inherent existence through the example of illusion, but it should also be clearly understood that these examples also clearly show that things are without inherent existence, that is to say: Afflictions, actions, and all bodies, the agent and the results, are like a city of Gandharvas, like mirages and dreams. Afflictions such as desire, meritorious and non-meritorious and unwavering actions, the body, the agent self, the fruition of karmic results, and the lord and the arising cause, due to the differences of place and time, like the appearance of mansions, men and women, etc. in the sky, like the city of Gandharvas, and the appearance of very clear water from the sun's rays moved by the wind, like mirages, and like dreams, it is only an imputation of truth to the illusion of knowledge, and it should be known that it has no inherent existence. Therefore, since even in conventional terms, it is not accepted that things have inherent existence, only the Madhyamikas do not have the fault of falling into the two extremes of permanence and annihilation, it should be known as such. This concludes the commentary on the seventeenth chapter, "Examination of Action," from the Root Wisdom of the Middle Way. Explanation of the Seventeenth Chapter.