Tibetan
་པ་དེའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་གང་ལས་དཔྱད་པ་འདིར་འགྱུར་བ་ལས་གནས་པའམ་འཇིག་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་མི་སྐྱེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཡང་ན་འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྲིད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་དགོངས་ནས། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཕྱིར་ཆུད་ཟར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྔར་ཡོད་པ་ཕྱིས་མེད་པར་གྱུར་ན་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་ལས་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མེད་པར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་དེས་ཁོ་བོ་ལ་མི་གནོད་དོ། །ལས་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད། །རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །རྟག་ལ་བྱ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ལས་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ། རང་བཞིན་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟ་ན་ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ཡོད་པ་ལ་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལས་ནི་མ་བྱས་ན། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་འཇིག་འགྱུར། །ཚངས་སྤྱོད་གནས་པ་མ་ཡིན་པའང་། །དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་ལས་དེ་མ་བྱས་ན། དེའི་ཚེ་གང་གིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་མ་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡང་ལས་དེ་མ་བྱས་ཀྱང་ཡོད་པས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པའི་འཇིགས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འགའ་ཡང་ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའང་ཕྱོགས་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མི་ཚངས་སྤྱོད་མ་བྱས་པར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཡང་། །འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །བསོད་ནམས་དང་ནི་སྡིག་བྱེད་པའི། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའང་འཐད་མི་འགྱུར། །གང་དག་ཞིང་རྨོ་བ་དང་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་
Chinese
因此，当以自性空性而无生时，从何而来的观察会变成存在或毁灭呢？如果业以自性空性而不生，那么世尊所说的，或者这个意思是说，只要没有获得超越世间的道，对于所作和积累的善或不善之业的异熟果报不会白费，是考虑到：有情众生的业，即使经过百千劫也不会白费，聚合时机成熟时，就会成熟为果报。这是什么意思呢？因为那是不生的，因此不会白费。如果业的本体先前存在，后来消失，就会变成白费，因为那个业以自性无生，因此不会变成具有存在消失之相的白费，是这样考虑的。因此，那种方式不会损害我。业无自性，应当毫无疑问地这样理解。否则，如果业有自性，无疑会变成常恒。业就不是被造作的，因为常恒没有作用。如果业有自性，那么业无疑会变成常恒，因为自性是不会改变的。这样一来，业就不是被造作的，因为常恒是没有作用的，因为常恒是存在的，而存在的事物是没有因缘的作用的。如果业没有被造作，那么就会有与未造作相遇的恐惧，安住梵行也不是，那方面也会有过失。如果那个业没有被造作，那么，对于那些杀生等未造作的，也因为那个业即使没有造作也存在，所以也会有与未造作相遇的恐惧。任何安住梵行的人也不是，在那方面也会有过失，因为对于安住梵行完全清净的人们来说，即使没有造作不梵行也存在。因此，任何人都不会从痛苦中解脱。此外，一切名言也无疑会与自身相违，行善和作恶的区分也不合理。那些耕田和做生意等等的
English
Therefore, when there is no birth due to emptiness of inherent existence, from what consideration would there be existence or destruction? If karma does not arise from emptiness of inherent existence, what is the meaning of what the Bhagavan said, or rather, what this means is that as long as the path transcending the world has not been attained, the maturation of the results of virtuous or non-virtuous actions that have been done and accumulated will not be wasted, considering that: The actions of sentient beings, even after hundreds of kalpas, will not be wasted. When the time of gathering comes, they will ripen into fruition. What does that mean? Because that is unborn, therefore it will not be wasted. If the essence of karma existed before and then disappeared later, it would become wasted. Because that karma is unborn by its own nature, therefore it will not become wasted with the characteristic of existence disappearing, that is what is being considered. Therefore, that way does not harm me. Karma is without inherent existence, it should be understood without any doubt. Otherwise, if karma had inherent existence, there is no doubt that it would become permanent. Karma would not be created, because the permanent has no function. If karma had inherent existence, then karma would undoubtedly become permanent, because inherent existence does not change. In that case, karma would not be created, because the permanent has no function, because the permanent exists, and existing things have no function of conditions. If karma is not created, then there will be the fear of encountering the uncreated, and abiding in pure conduct will not be, there will also be faults in that aspect. If that karma is not created, then for those who have not created killing and so on, even though that karma has not been created, it exists, so there will also be the fear of encountering the uncreated. Anyone who abides in pure conduct is not, there will also be faults in that aspect, because for those who abide in pure conduct and are completely pure, even if they have not created impure conduct, it still exists. Therefore, no one will be liberated from suffering. Furthermore, all terms will undoubtedly contradict themselves, and the distinction between doing good and doing evil will not be reasonable. Those who plow fields and do business, and so on,
Tibetan
བྱ་བ་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་རྩོམ་པ་ཀུན་ཀྱང་མ་བྱས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྩོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ལ། བུམ་པ་གྱིས་ཤིག སྣམ་བུ་ཐོགས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མ་བྱས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བསོད་ནམས་བྱས་པའོ། །འདི་ནི་སྡིག་པ་བྱས་པའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་བྱེད་པ་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་མ་བྱས་ཀྱང་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་གྱུར་པ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ནི། །གང་ཕྱིར་ལས་གནས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ལས་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྨིན་ཟིན་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་སྨིན་མ་ཕྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ལས་རྣམ་པར་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་ལ་རང་བཞིན་མེད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་དེ། དེའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་མེད་དེ། རུས་སྦལ་གྱི་སྤུའི་གོས་བཞིན། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་དེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ལས་འདི་ཉོན་མོངས་བདག་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཡང་དག་མིན། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཡང་དག་མིན། །ལས་ནི་ཡང་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ལས་འདི་ཉོན་མོངས་བདག་ཉིད་ལས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་གང་དག་སྡུག་དང་མི་སྡུག་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བརྟེན་འབྱུང་བ། །དེ་དག་རང་བཞིན་ལས་མེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཡང་དག་མེད། །ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་དག་མིན་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ལས་ནི་ཡང་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ལས་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོང
Chinese
因为所有为了果实而造作的行为都没有做，所以造作就变得没有意义，而且毫无疑问，这也会与所有世俗的说法相矛盾，例如“做个瓶子”，“拿块毡子”等等，因为所有的瓶子等等都没有被制造出来。如果说“这是行善”，“这是作恶”这样的区分也是不合理的，因为即使没有做善事和恶事，善与恶也已经存在了。此外：那已成熟之业，还会再次成熟。如果自性存在，为何业仍需存在？那个业，即使成熟已经结束，还会再次成熟，因为就像果报尚未取出时一样，它的自性没有消失。因此，如果承认业有自性，那么因为具有自性的业仍然存在，所以就会有如上所述的过失。因此，业没有自性，因为没有自性，所以我们不会有常断的过失。第二种说法是：如果业有自性，那是因为它有因。因为不存在的事物没有因，就像乌龟毛做的衣服一样。业的因是烦恼，即无明缘行，取缘有。如果这样说，那也是不合理的：此业自体即烦恼，彼等烦恼非真实。若烦恼非真实，业又如何能真实？此业是烦恼的自性，即以烦恼为因。那些烦恼不是真实存在的，因为“凡是苦与乐，以及颠倒所生的，那些自性皆空无，因此烦恼非真实。”将会这样解释。因此，如果烦恼不真实，那么以它为因的业又怎么会真实呢？因此，业没有自性。第三种说法是：业和烦恼是存在的，因为它们的结果——身体——是可以观察到的。如果这样说，那也是不合理的：业和烦恼
English
Because all actions done for the sake of results have not been done, the actions become meaningless, and there is no doubt that this will also contradict all worldly sayings, such as "Make a pot," "Take a felt," etc., because all pots, etc., have not been made. The distinction of saying "This is doing good," "This is doing evil" is also unreasonable, because even if good and evil deeds are not done, good and evil already exist. Furthermore: That which has matured, will mature again and again. If self-nature exists, why does karma still need to exist? That karma, even if the maturation has ended, will mature again and again, because just like when the result has not been taken out, its self-nature has not disappeared. Therefore, if you admit that karma has self-nature, then because karma with self-nature still exists, there will be the fault as mentioned above. Therefore, karma has no self-nature, and because there is no self-nature, we will not have the fault of permanence and annihilation. The second statement is: If karma has self-nature, it is because it has a cause. Because non-existent things have no cause, like clothes made of tortoise hair. The cause of karma is afflictions, i.e., actions arising from ignorance, existence arising from grasping. If you say so, that is also unreasonable: This karma itself is affliction, those afflictions are not real. If afflictions are not real, how can karma be real? This karma is the nature of affliction, that is, it has affliction as its cause. Those afflictions are not really existent, because "Whatever is born from suffering and joy, and from perversion, those self-natures are all empty, therefore afflictions are not real." It will be explained like this. Therefore, if afflictions are not real, then how can the karma caused by it be real? Therefore, karma has no self-nature. The third statement is: Karma and afflictions exist, because their result—the body—can be observed. If you say so, that is also unreasonable: Karma and afflictions