Tibetan
་པ། ཉན་རང་ལ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་མེད་པར་འདོད་དོ། །ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐུལ་ནས། ཟག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སད་པར་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བ སྐྱེད་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་སློབ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་གི་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ལ་ཡང་། དབུ་སེམས་གཉིས་འདོད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། སེམས་ཙམ་པ་དག་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཚེ་འདིའི་འདུ་བྱེད་དོར་ནས། འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་འདོད་ལ། དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་སེམས་ཙམ་པ་དང་། དབུ་མ་པའི་འ དོད་ལུགས་གཉིས་ལས། སེམས་ཙམ་པ་དག དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས། སྔགས་དང་རྫས་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་འཇིམ་དུམ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་གཞི་རྣམས་རྟ་དང་གླང་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལྟར། སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་གཞི་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཀུན་རྟོག་གཞན་དབང་ཉིད་སྒྱུ་མའི་སྔགས་དང་འདྲ་བའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་དང་འདྲ་བའི་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་སུ་སྣང་བར་འདོད་དོ། །དེ་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེས་སམ། བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ལོག་པར་སྣང་བས་ན་གཞན་དབང་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སྒོམ་སྤངས་ཡིན་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་བ་མིན་པར་སྣང་བས་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཀུན་རྟོག་ཞེས་ཀྱང་བྱ། གཞན་དབང་གི་གཟུང་བྱ་ལ་ཟ་བ་པོ་དང་། བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་བདེན་པ་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཇི་སྙེད་པའི་གཞན་དབང་དེ་སྙེད་བཤད་མ་ཐག་པའི་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་གདོད་མས་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པའི་ཡོངས་གྲུབ། གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་མི་འགྱུར་བས་དེ་བཞིན་ཉིད། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོགས་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ། ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་དོན་དམ་པ། སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་མཚན་མ་མེད་པ། ཞེས་བྱའོ། །གཞན་དབང་ནི་འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ། ཀུན་བརྟགས་ནི་བྱིས་པའི་བློོ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཞིང་། ཡོངས་གྲུབ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། སྔར་བཤད་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་བཞིན
Chinese
因此，他们认为声闻和独觉没有究竟的涅槃。即使声闻和独觉阿罗汉获得了无余涅槃，也被如来的光芒所激励，从无漏的等持中醒来，发起菩提心，并被告知要学习大乘道。对于声闻和独觉的无余涅槃，中观宗和唯识宗的观点不同。唯识宗认为，声闻和独觉阿罗汉放弃了今生的行蕴，认为这是由为寂灭的真如自性。如果问这是三种自性中的哪一种，对此，唯识宗和中观宗有两种观点。唯识宗认为，例如魔术师通过咒语和物质等的力量，使泥块等魔术的基础显现为马和牛等。同样，非真实的遍计所执的依他起，由于类似于魔术咒语的无始习气的影响，显现为类似于魔术马牛的补特伽罗和法两种我。因此，被三界所包含的心和心所是从其他因缘所生，或者由于习气的影响而颠倒显现，因此也称为依他起。由于是修所断，所以也称为遍一切染污。由于显现为不如实，所以也称为非真实的遍计所执。在依他起的所取上，执著于能食者和作者等补特伽罗的我，以及执著于能取和所取为真实的法我，这被称为遍计所执，也称为世俗。有多少依他起，就有多少刚才所说的补特伽罗和我、法我，这些从一开始就空性的真如，是从一开始就成立的圆成实，由于任何时候都不改变，所以是真如，由于不颠倒，所以是真实的边际，由于成为圣者智慧的境界，所以是胜义谛，由于戏论寂灭，所以是无相。依他起是圣者后得清净世间之境，遍计所执是凡夫心识的行境，圆成实是圣者等持无分别的行境。如同之前所说的空性一样。
English
Therefore, they believe that Sravakas and Pratyekabuddhas do not have ultimate Nirvana. Even those Sravakas and Pratyekabuddha Arhats who have attained the Nirvana without remainder are urged by the rays of the Tathagata, awakened from the stainless Samadhi, generate Bodhicitta, and are told to study the Mahayana path. Regarding the Nirvana without remainder of Sravakas and Pratyekabuddhas, the views of Madhyamaka and Yogacara differ. The Yogacara school believes that Sravakas and Pratyekabuddha Arhats abandon the conditioned activities of this life and regard it as the nature of Suchness, which is the quiescence of conditioned existence. If asked which of the three natures this is, there are two views on this, those of the Yogacara and Madhyamaka schools. The Yogacara school believes that, for example, a magician, through the power of mantras and substances, makes the basis of illusion, such as lumps of clay, appear as horses and cattle. Similarly, the other-powered nature of unreal conceptualization, due to the influence of beginningless habitual tendencies resembling magic mantras, appears as the two selves of the person and the dharma, resembling magic horses and cattle. Therefore, the mind and mental factors included in the three realms are either born from other causes and conditions, or appear perversely due to the influence of habitual tendencies, and are therefore also called other-powered. Because it is abandoned by meditation, it is also called all-afflictive. Because it appears as not being as it is, it is also called unreal conceptualization. On the object of the other-powered, clinging to the self of the person, such as the eater and the doer, and clinging to the self of the dharma, believing in the truth of the grasper and the grasped, are called the completely imputed, and also called conventional. As many other-powered natures as there are, so many are the person and dharma selves just mentioned, the Suchness that is primordially empty, is the perfectly established, which is established from the beginning. Because it does not change at any time, it is Suchness. Because it is not inverted, it is the ultimate truth. Because it has become the object of the wisdom of the noble ones, it is the ultimate meaning. Because the elaboration is pacified, it is without characteristics. The other-powered is the object of the pure mundane world attained by the noble ones, the completely imputed is the object of the minds of children, and the perfectly established is the object of the non-conceptual equipoise of the noble ones. Like the emptiness previously explained.