Tibetan
་དེ། ངེས་འབྱུང་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོ་དུ་མ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཚམས་སྦྱར་ལ། ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོའི་དང་པོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། སྐྱབས་ཡུལ་གསལ་བཏབ་སྟེ་འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་པས།།བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལེགས་པའི་ལམ་སྟོན་བླ་མ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །དངོས་གྲུབ་འབྱུང་གནས་ཡི་དམ་ལྷ་ལ་སྐྱབས༴ །སྐྱ་གསུམ་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ༴ །ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་དམ་ཆོས་རྣམས་ལ༴ །སར་གནས་ལམ་ཞུགས་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ༴ །འགལ་རྐྱེན་ཀུན་སེལ་སྲུང་མ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ།།ཞེས་ཅི་ནུས་སུ་བྱས། གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། སྨོན་འཇུག་གི་དོན་དྲན་བཞིན་པས།དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་འགྲོ་ (༤༩༡)རྣམས་སངས་རྒྱས་བར། །རང་ཉིད་ཞི་བདེ་སྐད་ཅིག་མེད་པར་ནི། །སྨོན་པ་དང་ནི་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་དུ། །ཉིན་མཚན་དགེ་བའི་ལས་ལ་བསྐུལ་བར་བགྱི།།ཞེས་ལན་གསུམ། བསྡུ་ན་སྐྱབས་སེམས་གཉིས་ཀ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་སོགས་བརྗོད་ཀྱང་རུང་། གསུམ་པ་མཎྜལ་ནི། དངོས་སུ་བཤམས་པའི་མཎྜལ་རྒྱུར་བྱས་པ་ལས་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འབྱོར་པ་ཀུན་བཟང་མཆོད་པའི་སྤྲིན་ཆེན་པོར་སྤྲུལ་ཏེ།ས་གཞི་སྤོས་ཆུས་བྱུག་ཅིང་མེ་ཏོག་བཀྲམ། །རི་རབ་གླིང་བཞི་ཉི་ཟླས་བརྒྱན་པ་འདི། །སངས་རྒྱས་ཞིང་དུ་དམིགས་ཏེ་ཕུལ་བ་ཡིས། །འགྲོ་ཀུན་རྣམ་དག་ཞིང་ལ་སྤྱོད་པར་ཤོག །ཨི་དམ་གུ་རུ་རཏྣ་མཎྜལ་ཀཾ་ནིརྨ་ཏ་ཡཱ་མི།།ཞེས་ཅི་ནུས་འབུལ། མཐར་ཚོགས་ཞིང་རྣམས་རང་ལ་བསྟིམ་ (༤༩༢)བཞི་པ་རྡོར་སེམས་བསྒོམ་བཟླས་ནི།སྟོང་པའི་ངང་ལས་པད་ཟླའི་གདན་ལ་ཧཱུྃ་དཀར་པོའི་འོད་ཀྱི་འཕྲོ་འདུས་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། གཡས་རྡོ་རྗེ་དང་། གཡོན་དེས་ཡུ་བ་བྱས་པའི་དྲིལ་བུ་བསྣམས་པ། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཅིང་ཞབས་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྐུ་ཅན་དུ་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་ཧཱུྃ་གི་མཐར་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བསྐོར་བ་ལས་འོད་འཕྲོས། ལུས་གང་། སྡིག་སྒྲིབ་དག འོད་ཟེར་ཕྱིར་འཕྲོས། རིགས་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས། ཚུར་འདུས་རང་ལ་ཐིམ་པར་མོས་ཏེ་གསལ་སྣང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླ་བ་ཅི་ནུས་ (༤༩༣)བྱ།མཐར་མི་དམིགས་པར་བཞག ལྔ་པ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནི།།རང་གི་སྤྱི་བོར་སེང་ཁྲི་པད་ཟླའི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་རྩ་བའི་བླ་མ་སྤྱན་རས་གཟི
Chinese
彼。从决断和菩提心之门多次作意，以此为界。不共前行之首为皈依。明观皈依境，以专注之心：我与一切有情，皈依善妙导师上师们。皈依成就之源本尊神。皈依三怙主自性之诸佛。皈依深寂离戏之正法。皈依安住于地、趋入道之僧众。皈依遣除一切违缘之护法。如是尽力而为。第二生起菩提心。忆念发心和行心之义：从今乃至证得菩提果，自身刹那亦不求寂乐，愿以发心与行心之体性，昼夜勤奋于善业。如是三次。总摄则为皈依和发心二者。念诵“诸佛正法”等亦可。第三曼扎。以实际陈设之曼扎为缘，将自身、受用、善资粮等一切器情之财富，化为普贤供云大供养：以香水涂抹大地，遍布鲜花。须弥山、四洲、日月庄严之此供品，观想为供养诸佛刹土，以此愿一切众生享用清净刹土。伊当 咕噜 惹那 曼扎拉 刚 尼雅达雅弥。（藏文：ཨི་དམ་གུ་རུ་རཏྣ་མཎྜལ་ཀཾ་ནིརྨ་ཏ་ཡཱ་མི།，梵文天城体：इदं गुरु रत्न मण्डल कं निरयातयामि，梵文罗马拟音：idam guru ratna mandala kam niryātayāmi，汉语字面意思：此 导师 宝 坛城 供养）。如是尽力供养。最后将所有聚资田融入自身。（492）第四金刚萨埵修法念诵。从空性中，于莲月之座上，白色吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字放出光明，光芒收摄，自身成为金刚萨埵，身色白色。一面二臂。右手持金刚杵，左手持彼所作之铃。以丝绸和珍宝严饰，双足以金刚跏趺坐姿安住。观想为显现而无自性之身，于其心间之月轮上，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字周围环绕百字明咒，从中放出光明。充满身体。清净罪障。光芒向外放射。清净六道之痛苦和罪障。观想收摄融入自身，安住于明观之中。念诵百字明咒，尽力而为。（493）最后安住于无所缘。第五上师瑜伽。于自身顶上，狮子座莲月之垫上，根本上师观世
English
That. Connect by contemplating from various doors of renunciation and bodhicitta. The first of the uncommon preliminaries is taking refuge. Clearly visualize the object of refuge, with single-pointed aspiration: I and all sentient beings take refuge in the lamas who are the guides of the excellent path. Refuge in the yidam deities who are the source of siddhis. Refuge in the Buddhas who are the essence of the three families. Refuge in the profound, peaceful, free from elaboration, sacred Dharma. Refuge in the Sangha who abide on the ground and enter the path. Refuge in the protectors who dispel all obstacles. Do as much as possible. Second, generate bodhicitta. Remembering the meaning of aspiration and action: From now until enlightenment, may I not seek peace and happiness for myself even for a moment, but with the nature of aspiration and action, may I diligently engage in virtuous deeds day and night. Repeat three times. In summary, it is the two, refuge and bodhicitta. It is also acceptable to recite "Buddha, Dharma," etc. Third, the mandala. Based on the actually arranged mandala, transform one's own body, possessions, and virtuous accumulations, along with all the wealth of the environment and beings, into a great cloud of Samantabhadra offerings: Anoint the ground with scented water and scatter flowers. This Mount Meru, four continents, adorned with the sun and moon, visualizing it as an offering to the Buddhafields, may all beings enjoy the pure lands. Idam guru ratna mandala kam niryātayāmi. Offer as much as possible. Finally, dissolve all the field of merit into oneself. (492) Fourth, Vajrasattva meditation and recitation. From emptiness, on a lotus and moon seat, from the white Hūṃ (ཧཱུྃ，हुँ，hūṃ，吽) light radiates and gathers, oneself becomes Vajrasattva, body color white. One face, two arms. The right hand holds a vajra, the left hand holds a bell made with it as a handle. Adorned with silk and precious jewels, the feet are seated in the vajra posture. Visualize as a body that appears but has no inherent existence, on the moon in his heart, the Hūṃ (ཧཱུྃ，हुँ，hūṃ，吽) surrounded by the hundred-syllable mantra, from which light radiates. Filling the body. Purifying sins and obscurations. Light radiates outward. Purifying the suffering and obscurations of the six realms. Contemplate that it gathers and dissolves into oneself, and remain in clear appearance. Recite the hundred-syllable mantra as much as possible. (493) Finally, remain without focus. Fifth, Guru Yoga. On the top of one's head, on a lion throne, lotus and moon seat, the root guru, Avalokiteśvara,
Tibetan
གས་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། གཡས་མཆོག་སྦྱིན་དང་། གཡོན་པདྨ་དཀར་པོ་བསྣམས་པ། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་། ཞབས་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། འོད་ཟེར་མུ་མེད་པར་འཕྲོ་བའི་གནས་གསུམ་ཡིག་འབྲུ་གསུམ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། མཆོད་འོས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཐིམ་པར་བསམ་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད།སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་སོགས་ཀྱིས་བསྟོད། །མོས་གུས་ཀྱི་ཡིད་རྩེ་གཅིག་པས་བརྒྱུད་པའི་གསོལ་འདེབས་དང་།ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ (༤༩༤)སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་མ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ།ཞེས་ཅི་ནུས་བསྐྱར།མཐར་བླ་མའི་གནས་གསུམ་འབྲུ་གསུམ་ལས་འོད་ཟེར་དཀར་དམར་མཐིང་གསུམ་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྒྱུན་བབ། རང་གི་གནས་གསུམ་དུ་ཐིམ། ལུས་ཐམས་ཅད་འོད་ཟེར་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་གྱིས་གང་། སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དག སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཞུགས། མཐར་བླ་མ་འོད་དུ་ཞུ། རང་ལ་ཐིམ་པས་བླ་མའི་གསང་གསུམ་དང་རང་གི་སྒོ་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་གྱུར་པར་མོས་ལ་རང་ངོ་བསྐྱང་། རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྐྱབས་སེམས་ཙམ་གྱི་རྗེས། དངོས་གཞི་ལ་འཇུག་ཀྱང་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ་གཉིས། མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དང་པོ་ནི།རང་ཐ་མལ་དུ་ (༤༩༥)གནས་པའི་ལྟེ་བར་ཨ་དཀར་པོ། དེ་འོད་དུ་ཞུ་ལུས་ཀྱི་ནང་གང་། འོད་ཟེར་ཕྱི་རོལ་དུ་འཕྲོས། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འོད་དུ་ཞུ། བཅུད་ལ་ཐིམ། དེའང་རང་ལ་ཐིམ། རང་ལུས་ཀྱང་མཐའ་ནས་དབུས་སུ་ཡལ་བར་མོས་ཏེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་ལ།ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། སྟོང་པའི་ངང་ལས་རང་ཉིད་གང་དུ་གནས་པའི་ཕྱོགས་བཞི་དང་སྟེང་འོག་ཏུ་ཧྲཱིཿདམར་པོ་རེ་རེ་འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས་འོད་ཟེར་དམར་པོའི་དྲྭ་བ་དང་ཁོར་ཡུག་ཅན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཆེན་པོའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་འབར་བ་དང་བཅས་པའི་དབུས་སུ་པད་ཟླའི་གདན་ལ་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཧྲཱིཿདཀར་པོ་རིང་ཆ་ཚེག་དྲག་ (༤༩༦)དང་བཅས་པ། དེ་འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་གསུམ་དུ་གྱུར་ཏེ། དེའང་དབུས་ཆེ་བ། གཡས་གཡོན་གཉིས་ཆུང་བ། དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་གཙོ་འཁོར་གསུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི། དབུས་སུ་རང་ཉིད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་གངས་རི་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར་ཀུན་ནས་དཀར་བའི་མདངས་དང་ལྡན་པ། ཞལ་གཅིག
Chinese
而且身色白色，一面二臂。右手施予，左手持白色莲花。以绸缎和珍宝的饰品全部庄严，双足以菩萨跏趺坐姿安住。无量光芒照射的三处，从三个字中发出光芒。迎请所有应供养者融入，以意念供养。以无垢等赞颂。以虔诚的意念一心一意地传承祈祷，以及与虚空等同的（494）一切有情众生，都向喇嘛观世音菩萨皈依。尽力念诵。最后，从上师的三处三字发出白、红、蓝三种光芒，降下甘露自性的流。融入自己的三处。身体全部充满光芒甘露之流。三门的垢染清净，身语意的加持融入。最后上师化为光，融入自身，由此信解上师的三密与自己的三门无二无别，安住于自性。对于日常的瑜伽，仅以皈依发心为后。即使进入正行，也能成就意义。第二，正行有二，有相和无相的禅定。第一，安住于自身平凡状态的脐间白色阿（ཨ，A）。它化为光，充满身体内部。光芒向外照射，净化所有有情众生的罪障。器世间化为光，融入有情。它也融入自身。观想自身也从外向内消失，安住于空性之中。嗡 梭巴瓦修达 萨瓦达玛 梭巴瓦修多杭。（藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ།，梵文天城体： ॐ स्वभाव शुद्धः सर्व धर्माः स्वभाव शुद्धोऽहम्，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva śuddhaḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho'ham，汉语字面意思：嗡，自性清净，一切法，自性清净我。）从空性中，在自身所处的四方和上下，每一个红色的啥（ཧྲཱིཿ，HRIH）字都化为光，从光芒中出现红色光芒的网和具有环境的大殿，大殿外燃烧着智慧之火，在大殿中央的莲花月轮座垫上，自己的心性白色啥（ཧྲཱིཿ，HRIH）字，带有长音符和点，（496）它化为光，变成三个白色明点，其中中央的较大，左右两个较小，它们完全变化，成为主尊和眷属三尊，中央是自己，大悲尊，身色白色，如雪山升起太阳般，具有一切洁白的光彩，一面。
English
Moreover, the body is white in color, with one face and two arms. The right hand bestows, and the left hand holds a white lotus. Adorned with all ornaments of silk and jewels, the feet rest in the vajra posture. From the three places, three syllables radiate infinite light. Invite all worthy offerings to dissolve, and offer with the mind. Praise with "stainless" and so on. With devout mind, pray with single-minded devotion, and all sentient beings equal to the sky (494) take refuge in Lama Avalokiteśvara. Repeat as much as possible. Finally, from the three places of the Lama, three syllables radiate white, red, and blue light, descending a stream of nectar essence. Dissolve into one's own three places. The entire body is filled with the stream of light nectar. Purify the defilements of the three doors, and the blessings of body, speech, and mind enter. Finally, the Lama dissolves into light, dissolving into oneself, thereby believing that the three secrets of the Lama and one's own three doors are inseparable, and abide in one's own nature. For daily yoga, only refuge and bodhicitta are followed. Even if one enters the main practice, the meaning will be accomplished. Second, the main practice has two parts: meditation with signs and meditation without signs. First, in the navel of one's ordinary state (495), there is a white A (ཨ). It dissolves into light, filling the inside of the body. Light radiates outward, purifying the sins and obscurations of all sentient beings. The outer world dissolves into light, dissolving into the sentient beings. It also dissolves into oneself. Visualize that one's own body also disappears from the outside to the center, and abide in emptiness. Oṃ svabhāva śuddhaḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho'ham. (Tibetan: ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ།, Sanskrit Devanagari: ॐ स्वभाव शुद्धः सर्व धर्माः स्वभाव शुद्धोऽहम्, Sanskrit Romanization: oṃ svabhāva śuddhaḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho'ham, Literal Chinese meaning: Om, nature pure, all dharmas, nature pure I.) From emptiness, in the four directions and above and below where oneself is located, each red HRIH (ཧྲཱིཿ) syllable dissolves into light, from the light appears a net of red light and a great palace with an environment, outside the palace burns the fire of wisdom, and in the center of the palace on a lotus and moon cushion, one's own mind is a white HRIH (ཧྲཱིཿ) syllable, with a long vowel mark and a dot, (496) it dissolves into light, becoming three white bindus, of which the central one is larger, and the left and right ones are smaller, they completely transform, becoming the main deity and the retinue of three deities, in the center is oneself, the Great Compassionate One, the body is white in color, like the sun rising on a snow mountain, possessing all white radiance, one face.