Tibetan
་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་སུ་ཕུལ་བས་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པའི་ཕུལ་དུ་གྱུར་ནས་རང་རང་དང་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བར་བསྒོམ། སྐབས་འདིར་དམིགས་གསལ་ (༣༩)དང་ནད་པ་སོགས་ལ་གདོན་ཚོགས་དགུ་མ་སྦྱར་ཞིང་། རྒྱུན་ཁྱེར་དུ་མཛད་པའི་ཕྱག་སྲོལ་ཡང་འགའ་ཞིག་ལ་འདུག་མོད་དམར་འགྱེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དྲག་དམིགས་ཙམ་ཡིན་པས་ས་བཅད་ཟུར་དུ་མི་དགོས་ཤིང་དམིགས་རིམ་གྱི་ཁྱད་པར་འདྲ་མིན་ཁ་ཤས་ཡོད་པ་ཟིན་བྲིས་ཆེ་བ་རྣམས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཚོགས་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྷག་མ་ནི། དེ་ལྟར་ལུས་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པའི་ལྷག་རོལ་ཐམས་ཅད་ཀ་པཱ་ལ་སྲིད་གསུམ་ཁྱབ་པ་ཙམ་གྱི་ནང་དུ་ཤ་རི་ཁྲག་མཚོ་རུས་པའི་གྲམ་ཁྲོད་དུ་གྱུར་པ་དེ་རང་ལས་སྤྲུལ་པའི་ཀེང་རུས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཞིག་གིས་ལྷག་མ་གསོལ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་མཁའ་འགྲོ་ཤུགས་ (༤༠)འགྲོའི་རིགས་དང་། ལྷ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་ལྷག་མ་ལ་དབང་བ་རྣམས་དང་། སྔོན་ཆད་མ་སླེབ་གློ་བུར་དུ་ལྷགས་ཤིང་ལྷག་མ་མ་གཏོགས་མི་དབང་བའི་ཁས་ཉན་དབང་ཆུང་རྣམས་ལ་བཀྱེས་པས་ཚིམས་ནས་ཐམས་ཅད་དགའ་མགུ་ཡི་རངས་ཏེ་ཕྲིན་ལས་བསྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པར་བསྒོམ། རྗེས་ཀྱི་ལས་རིམ་དང་པོར་བསྔོ་སྨོན་ནི། བདག་གཞན་དུས་གསུམ་བསགས་ཡོད་ཀྱི་དགེ་བ་ཀུན་དང་། ཁྱད་པར་ད་སྐབས་ལུས་སྦྱིན་བྱས་པའི་དགེ་རྩ་བཅས་བདག་འཛིན་གྱི་སྙེམས་ཐག་ཆོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡུམ་གྱི་དགོངས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་བསྔོས་པར་མཛད་པའི་ (༤༡)རྗེས་སུ་སློབ་ནས་བསྔོ། །གཉིས་པ་བསྡུ་རིམ་ནི། སྐྱབས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་གཡས་བསྐོར་དང་མས་རིམ་གྱིས་འོད་དུ་ཞུ་ནས་མ་གཅིག་ལ་ཐིམ། དེ་ཉིད་སྐུ་ཚད་ཚོན་གང་ཙམ་ལ་འོད་ཟེར་ལྔ་འཕྲོ་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་རང་གི་ཚངས་བུག་ནས་མར་བྱོན། སྙིང་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་དབུས་སུ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས། སྙིང་གི་པདྨ་ཁ་ཟུམ་པར་མོས། འོན་ཀྱང་རྒྱུན་གྱི་ལུས་སྦྱིན་ཚེ་མ་གཅིག་ཀྱང་འོད་ཟེར་ངང་པའི་སྒོ་ང་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏེ་སྤྱི་བོ་ནས་ཐིམ་པར་བསྒོམ་པ་ཕྱག་ལེན་ཡིན། གསུམ་པ་ལམ་ཁྱེར་ནི། སྐད་ཅིག་གིས་རང་སྤྱན་རས་གཟིགས་འགྲོ་འདུལ་ཕྱག་བཞི་པ་གསལ་བ་ལ་ལྷ་འདྲེ་ (༤༢)རིགས་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བསྐོར་གུས་འདུད་བྱེད། རང་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕོ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་རས་གཟིགས། མོ་ཐམས་ཅད་རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མར་གྱུར། ཡིག་དྲུག་འུར་དིར་འདོན་པར་བསྒོམ་ལ་ཡིག་དྲུག་བགྲང་། མཐར་མགྲོན་རྣམས་དགའ་མགུ་དང
Chinese
仅仅以胜乐的会供供养，就成了极其欢喜的殊胜供养，观想他们赐予各自相应的成就。此时，对于特殊对象（39）和病人等，不附加九种鬼神集会，虽然有些是作为日常修持的仪轨，但因为只是血食供养的猛厉观想的差别，所以不需要单独列出章节，大的记录本中可以查阅观想次第的不同之处。会供仪轨的剩余部分是：如此供养布施身体后，所有的残余食物都在一个相当于三千世界的颅器中，变成血肉之海、骨骼之地的景象，从那里幻化出一个骷髅空行母，她接受了残余食物的供养，观想空行捷足（40）的眷属，以及有权享用残余食物的八部鬼神，还有以前没有来过，突然到来，只能享用残余食物的弱小鬼神们，都因为得到施舍而感到满足，所有鬼神都欢喜踊跃，承诺完成使命。后续的程序，首先是回向发愿：将自己和他人三世所积累的所有善根，特别是现在布施身体的善根，断除我执的骄慢，为了所有众生都能证悟无生之母的意境，学习以前的诸佛菩萨所作的回向（41）而进行回向。第二是收摄次第：所有皈依境都以顺时针方向和下层次第化为光，融入到玛吉拉准（藏文：མ་གཅིག་ལབ་སྒྲོན།）。她变成一个只有一指节大小，发出五种光芒的光团，从自己的梵穴降临。安住在心间八瓣莲花的中央，以跏趺坐姿安住。观想心间的莲花闭合。然而，在日常的施身法中，玛吉拉准也变成一个像天鹅蛋一样大小的光团，从头顶融入，这是修持的惯例。第三是道用：瞬间自己显现为清晰的四臂观世音，调伏众生，六道（42）的众生都向自己顶礼膜拜。从自己的心间发出的光芒，将所有的男性都变成观世音菩萨，所有的女性都变成至尊度母。观想发出嗡嘛呢呗美吽的巨响，并念诵六字真言。最后，观想宾客们欢喜踊跃
English
Just offering it as a Tsok of supreme bliss, it becomes an exceedingly joyful and excellent offering. Meditate that they bestow accomplishments that are in accordance with each of them. In this instance, for special recipients (39) and the sick, etc., do not add the ninefold assembly of demons. Although there are some who use it as a daily practice, since it is merely a fierce visualization that differentiates the blood offering, there is no need for a separate section. The differences in the order of visualization can be found in the larger notebooks. The remaining part of the Tsok ritual is: After offering and giving the body in this way, all the leftovers become a sea of flesh and blood, and a ground of bones within a skull cup that is as vast as the three realms. From that, emanates a skeleton Dakini who accepts the offering of the leftovers. Meditate on the retinue of the swift-footed Dakinis (40), the eight classes of gods and demons who have power over the leftovers, and the oath-bound, powerless ones who have never arrived before but suddenly appear, and who have no power except over the leftovers. Having been satisfied by the offering, all of them rejoice and promise to accomplish the activities. The subsequent procedures, first, the dedication and aspiration: Dedicate all the merit accumulated by oneself and others in the three times, and especially the root of virtue from giving the body at this time, severing the pride of self-grasping, so that all sentient beings may realize the intention of the unborn mother. Follow the dedication made by the Buddhas and Bodhisattvas of the past (41) and dedicate. Second, the dissolution stage: All the objects of refuge dissolve into light in a clockwise direction and in descending order, and merge into Machik. That itself becomes a sphere of light the size of a finger joint, radiating five colors, and descends from the crown of one's head. It sits in the center of the eight-petaled lotus in one's heart, in the posture of Vajra. Visualize the lotus in one's heart closing. However, in the daily practice of body offering, Machik also becomes a sphere of light the size of a swan's egg and dissolves from the crown of the head. This is the practice. Third, taking the path: In an instant, one appears clearly as the four-armed Avalokiteśvara who tames beings, and the beings of the six realms (42) circumambulate and pay homage. The rays of light emanating from one's heart transform all males into Avalokiteśvara and all females into Jetsun Tara. Meditate on the resounding sound of Om Mani Padme Hum and recite the six-syllable mantra. Finally, visualize the guests rejoicing
Tibetan
་ལྡན་པས་རང་གནས་སུ་སོང་བར་བསྒོམ་ལ་མ་བཅོས་གཉུག་མ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལྟ་དགོངས་སྐྱོང་བར་བྱའོ། །འདི་ནི་ལུས་སྦྱིན་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྔོན་དངོས་རྗེས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་རགས་པ་ཡིན་ཞིང་། དམ་ཆོས་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྔོན་འགྲོ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ངེས་འབྱུང་སྐྱེས། མི་རྟག་པ་སྙིང་ (༤༣)ལ་གཟེར། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ལ་འཕྲིག་ཚུད། ལོངས་མེད་བློ་སྣ་ཐུང་བ་ཞིག་གིས་སྐྱབས་སེམས། སྒྲིབ་སྦྱོང་། ཚོགས་བསགས། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་སྤྱི་ལྟར་སོང་ནས། དངོས་གཞི་ཡུམ་དོན་ངོ་སྤྲོད། བདུད་བཞི་དབྱིངས་སུ་བསྡུ། རྗེས་ཉམས་སྐྱོང་བའི་ཕྱིར་ཞི་གཅོད་དྲག་གཅོད་ཞི་དྲག་ཕྱེད་མའི་གཅོད་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་དུ་སློང་བ་ཡིན་པས། མདོར་ན་ལུས་སྦྱིན་དང་ཚོགས་ལས་གཉིས་ནི་སྔོན་རྗེས་ཀྱི་གདམས་ངག་རྒྱས་ཤིང་དངོས་གཞི་ཞར་བྱུང་གི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་དགོས་པ་ཡིན་ཀྱང་ད་ལྟའི་གཅོད་མཁན་དུ་གྲགས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་ (༤༤)ནི་རྩ་བ་མ་ཟིན་པའི་ཡན་ལག་འདེད་པ་ཁོ་ནར་སྣང་ངོ་། །དེའང་ཡུམ་དོན་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་ཐོག་མར་སེམས་འཛིན་གྱི་གདམས་ངག་གིས་རྟོགས་པའི་རྙོགས་མ་དྭངས་སུ་བཅུག་དགོས་པས། ལུས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན། ངག་རླུང་རང་བབ། སེམས་དུས་གསུམ་གྱི་སྤྲོས་པ་བཅད་ནས་ཤེས་པ་སོ་མའི་སྟེང་དུ་ཧད་དེ་བཞག །དེས་གནས་སུ་མ་གཏུབ་ན་རང་མདུན་ཡུམ་གྱི་ངོ་བོ་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེ་ནས་འབྲུ་ཙམ་ལ་སེམས་གཏད། དེས་ཀྱང་མ་གནས་ཚེ་ཤཱཀ་ཐུབ་ཀྱི་སྐུ་ལ་སེམས་འཛིན། བྱིངས་རྒོད་བྱུང་བ་བཅོས་པས་སྐྱོན་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ན། ཁ་ནང་ལོག་གི་ཤེས་པས་གནས་མཁན་འགྱུ་མཁན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་ཡུལ་ (༤༥)སྣང་དང་རྣམ་རྟོག་གི་འགྱུ་བ་དང་རིག་མཁན་ངོ་བོ་གསུམ་ཀ་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ངོས་བཟུང་མེད་ལ་ཅི་ཡང་འཆར་དུ་བཏུབ་པ། གསལ་སྟོང་གི་མྱོང་བ་མ་འགག་ལ་སྨྲ་བརྗོད་ལས་འདས་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བདུད་བཞི་དབྱིངས་སུ་བཅད་པ་ལ། གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ལ་རྟེན་ཆོད་ཐོགས་བཅས་ཡིན། དེ་ལ་ཆགས་སྡང་གི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་ན་བདུད་ཡིན། དེའི་དབང་དུ་ཤོར་ན་བར་དུ་ཆོད་པ་ཡིན། དེས་ན་ (༤༦)ཆགས་སྡང་སྤང་བླང་ནམ་སྐྱེས་ནའང་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་ནས་དབྱིངས་སུ་བསྐྱེལ་བ་ནི་ཐོགས་བཅ
Chinese
因此，观想具足者返回自处，修持无造作的本初大手印见解。这只是关于施身法的粗略的前行、正行、后行的分类。如果从总的断法降魔境的角度来说，前行是对轮回生起出离心，将无常钉入 (43) 心中，对业果不虚生起坚定不移的信念，对于没有福报、心胸狭窄的人来说，皈依发心，净障，积资，上师瑜伽等都如共同法一样进行。正行是认识般若的意义，将四魔摄入法界。后行是为了修持体验，通过息断、猛断、息猛兼半的断法来将苦行引入道。总之，施身法和会供轮是前后窍诀广大的，正行是附带产生的，要如此理解。但是现在大多数被称为断法者的人 (44) 似乎只是在追逐没有抓住根本的枝末。而且，在认识般若的意义时，首先要用系心的窍诀来澄清认识的混乱。身体采用毗卢七支坐法，语气任其自然，心念断绝三时之分别念，然后让觉性处于原始状态。如果这样不能安住，就将自己面前的本尊形象，从金刚杵大小到芥子大小，心专注于此。如果这样还不能安住，就将心专注于释迦牟尼佛的身体。通过调整散乱，在相续中生起无过患的禅定时，以内向的觉知观察安住者和游动者的本体，就会发现境 (45) 象、分别念的游动和能知者的本体三者都不能成立为各自独立的，没有可把握的，但却能显现任何事物。这种明空的体验不会停止，是超越言语的，是远离一切戏论的，具有虚空的体性，这就是般若波罗蜜多，是三世诸佛的密意，因此要恒常安住于这种禅定之中。第二，将四魔断于法界中。色等外在事物是所依，是障碍，是有执着的。如果对其生起贪嗔的分别念，那就是魔。如果被其控制，那就是中断。因此，无论何时 (46) 生起贪嗔取舍，都要在那一瞬间念诵“呸”字，然后将其送入法界，这就是有执
English
Therefore, contemplate that the one endowed with it has gone to his own place, and cultivate the view and intention of the unfabricated, innate Mahamudra. This is just a rough classification of the preliminary, main, and subsequent practices of body offering alone. If it is done from the perspective of the general Chöd practice of subduing demons, the preliminary practice is to generate renunciation for samsara, nail impermanence into the (43) heart, instill unwavering faith in the infallibility of karma and its results, and for those who lack fortune and are narrow-minded, take refuge and generate bodhicitta, purify obscurations, accumulate merit, and practice Guru Yoga as common practices. The main practice is to introduce the meaning of the Prajnaparamita, and gather the four maras into the Dharmadhatu. The subsequent practice is to cultivate experience, and to introduce asceticism into the path through the Chöd practice of peaceful cutting, fierce cutting, or half peaceful and half fierce cutting. In short, the body offering and the tsok feast are practices with extensive preliminary and subsequent instructions, and the main practice arises as a byproduct, and one must understand it in this way. However, most of those who are now called Chöd practitioners (44) seem to be only chasing after branches without grasping the root. Moreover, when introducing the meaning of the Prajnaparamita, one must first use the instruction of mind-holding to clarify the confusion of realization. The body adopts the seven-point posture of Vairochana, the speech is left natural, and the mind cuts off the proliferation of the three times, and then leaves awareness in its original state. If one cannot abide in this way, then focus the mind on the form of the deity in front of oneself, from the size of a vajra to the size of a mustard seed. If one still cannot abide in this way, then focus the mind on the body of Shakyamuni Buddha. When a faultless samadhi arises in the mindstream by adjusting the wildness, by looking at the essence of the abiding and moving one with inward-looking awareness, one will discover that the (45) appearances of objects, the movement of thoughts, and the essence of the knowing one are not established as separate, there is nothing to grasp, but anything can appear. This experience of clarity and emptiness does not cease, it is beyond words, it is free from all elaboration, it has the nature of space, this is the Prajnaparamita, it is the intention of the Buddhas of the three times, therefore one should always abide in this samadhi. Second, cutting the four maras in the Dharmadhatu. Forms and other external objects are the basis, the obstacle, and the attachment. If one generates thoughts of attachment and aversion towards them, that is a mara. If one is controlled by it, that is an interruption. Therefore, whenever (46) attachment and aversion arise, one should utter the syllable "Phat" at that moment and send it into the Dharmadhatu, that is attachment.