Tibetan
མཚོའི་གཏིང་། །རྩ་བ་བསྲེས་ལ་དྲན་པའི་གསལ་འདེབས་བྱ། །དེ་ཚེ་རིག་སྟོང་མཐའ་དབུས་མེད་པར་འཆར། ༈ །སྟོང་ཉིད་ཞི་གནས་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་བོར། །ནོར་དོགས་གསུངས་པས་དང་པོར་སྟོང་ཉིད་ནི། །ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགག་རྟག་ཆད་མཐའ་བྲལ་དོན། །དམིགས་བསམ་བརྗོད་བྲལ་རིག་ཐོག་མྱོང་ལ་ཟེར། ༈ །ཞི་གནས་རྣམ་རྟོག་འཚུབ་མ་རབ་ཞི་ནས། །མཐའ་དབུས་མེད་པར་ཤེས་པ་ཁད་ཆགས་པ། །རླབས་དང་བྲལ་བའི་རྒྱ་མཚོ་བཞིན་ཏུ་གནས། ༈ །ལུང་མ་བསྟན་ནི་དྲན་རིག་ཤེད་ཉམས་ནས། །འགྱུ་བ་ཕྲ་མོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བྱས་ཏེ། །དྲན་རིག་སླེབ་དུས་ཕྱི་བལྟས་བྱས་འདྲ་འོང་། ། (༢༧༤)རྩ་ཕུབ་གསེབ་ཏུ་ཆུ་བླུག་མི་མངོན་པ། །རྩ་ཕུབ་མེད་པར་སླེབ་དུས་མཐོང་དང་འདྲ། ༈ །མཉམ་བཞག་སྐབས་སུ་ལུང་མ་བསྟན་བྱུང་ན། །ཐེར་ལ་འདོན་ཞེས་དྲན་རིག་གྲིམ་ཆ་བསྐྱེད། །ནག་ཐོམ་བྱུང་ན་རླུང་རོ་བསལ་བ་དང་། །བཟླས་བརྗོད་སྐད་མཐོ་གཡོ་འགུལ་སོགས་ཀྱིས་སེལ། ༈ །ཞེ་སྡང་རྟོག་པ་ལམ་ལམ་འཆར་བའི་ཚེ། །རྗེན་པར་བལྟ་ཞིང་བཟོ་མེད་བཞག་པ་ན། །ཕན་གནོད་མེད་པར་རང་ས་དེ་རུ་ཡལ། །དེ་ལས་གཞན་ཏུ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མེད། །བཟོ་མེད་ངང་དུ་ལམ་ལམ་འཆར་བ་དེ། །རྣམ་པ་ཞེ་སྡང་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཞེ་སྡང་ཡལ་རྗེས་སྟོང་མདངས་ཚོལ་མི་དགོས། །སྟོང་ཞིང་དམིགས་མེད་དེ་ལ་ཟུང་འཇུག་ཟེར། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་འདོད་ཆགས་སོགས་ལའང་རིགས་འགྲེ་འཚལ། ༈ །ཡང་དག་དོན་ལ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད། །དྲན་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་ན་ཉམས་ལེན་རྩེ། །མཐར་ཐུག་དོན་ལ་དྲན་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །དྲན་གཞི་དབྱིངས་སུ་དག་ཚེ་ཡེ་ཤེས་བརྗོད། །བུད་ཤིང་ཟད་ཚེ་མེ་ཡང་ཡལ་བ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་ཟད་ཚེ་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཞི། །འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལགས། ། (༢༧༥)༈ །བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་མི་བསྒོམ་པ་ཡང་མིན། །བསྒོམ་པ་མིན་ཏེ་དམིགས་གཏད་གང་ཡང་མེད། །མི་བསྒོམ་མིན་ཏེ་ཡེངས་སུ་བཏང་བ་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་དེ་ཐོག་འཇོག །དེ་ལ་བློ་ཡི་བསམ་བྱ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དོན་དམ་བློ་འདས་དམིགས་མེད་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་རྟོག་ཡུལ་དང་འབྲེལ་འདྲིས་མ་ཆད་ན། །མ་བཅོས་ཟེར་ཡང་འཁྲུལ་པ་བཟློག་མི་ཐུབ། །ལྟ་མཁན་ནང་དང་ལྟ་ཡུལ་ཕྱིར་ཆད་པ། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཟེར་ཡང་གཉིས་འཛིན་ཉིད། །གཉེན་པོ་མེད་ན་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཡིན། ༈ །རང་གི་སེམས་ཉིད་མ་ལ་སྣང་བ་བུ། །ཆུ་ལས་ཆུ་བུར་བརྡོལ་བཞིན་ཞེན་པ་ལས། །སྣང་བ་ཤར་ཡང་གཉིས་མེད་རོལ་ཤེ
Chinese
海之深处。 混合根本，唤醒正念。 届时，觉性空性无边无际地显现。 舍弃空性、止住、无记三种。 因担忧错谬而说，首先是空性： 有无、生灭、常断，远离边际之义。 离于对境、思虑、言说，称之为觉性最初的体验。 止住，种种分别念的喧嚣完全止息后， 无边无际，觉性变得清晰。 如离于波涛的大海般安住。 无记是正念觉知力衰弱后， 跟随细微的动摇。 正念觉知到来时，如同向外看。 (274)水注入根茎的缝隙中，不显现。 没有根茎时，到来时如同看见。 入定之时，如果出现无记， 就说要揭露，生起正念的警觉。 如果出现昏沉，就清除浊气， 通过念诵高声、摇动等来消除。 当嗔恨的念头接连不断地生起时， 赤裸地观看，不作修饰地安住， 无有利益损害，在自性处消失。 除此之外，没有自生智慧。 不作修饰的状态中，接连不断地显现， 相是嗔恨，体性是智慧。 嗔恨消失后，不必寻找空性光明。 空寂且无有对境，称之为双运。 金刚萨埵等也是如此。 对于烦恼贪欲等，也应类推。 对于真实义，没有能修所修。 仅凭正念就足够，是修行的顶峰。 对于究竟义，连正念也没有。 当忆念的所依清净于法界时，就说是智慧。 如木柴燃尽，火焰也消失一样， 当错觉耗尽，对治本身也寂灭。 这是圣者们的行境。 (275) 不是禅修，也不是非禅修。 不是禅修，因为没有任何目标。 不是非禅修，因为没有散乱放任。 安住于仅仅认识自性法性。 于此没有意识的思虑， 因为胜义谛是超离意识，无有对境的。 如果与分别念的境纠缠不清， 即使说是无为，也无法遣除错觉。 当观看者内在与观看的对境外在分离时， 即使说是自显自解脱，也只是二取。 没有对治，就是自显自解脱。 自心是母亲，显现是儿子。 如水中的水泡般，执着于此， 即使显现生起，也是二无别的游舞。
English
The depth of the sea. Mix the root and awaken mindfulness. At that time, awareness and emptiness arise boundlessly. Abandon the three: emptiness, abiding, and non-committal. Because of the fear of error, it is said that the first is emptiness: The meaning of existence and non-existence, arising and ceasing, permanence and annihilation, free from extremes. It is called the initial experience of awareness, free from objects, thoughts, and words. Abiding, after the clamor of various thoughts has completely subsided, Boundless, awareness becomes clear. It abides like an ocean free from waves. Non-committal is when the power of mindfulness and awareness weakens, Following subtle movements. When mindfulness and awareness arrive, it is like looking outward. (274) Water poured into the cracks of the roots is not visible. When there are no roots, it is like seeing when it arrives. If non-committal arises during meditation, It is said to reveal it, generating alertness of mindfulness. If dullness arises, clear away the impure air, Eliminate it by chanting loudly, shaking, etc. When thoughts of hatred arise continuously, Look at them nakedly, abide without fabrication, Without benefit or harm, it disappears in its own place. Apart from that, there is no self-arising wisdom. In the state of non-fabrication, it appears continuously, The aspect is hatred, the essence is wisdom. After hatred disappears, there is no need to seek emptiness and luminosity. Emptiness and objectlessness are called union. Vajrasattva and others are also the same. For afflictions, desire, etc., analogy should also be applied. For the true meaning, there is no meditator or object of meditation. If mindfulness alone is sufficient, it is the peak of practice. For the ultimate meaning, there is not even mindfulness itself. When the basis of memory is purified in the dharmadhatu, it is called wisdom. Just as when firewood is exhausted, the flame also disappears, When delusion is exhausted, the antidote itself also subsides. This is the realm of activity of the noble ones. (275) It is not meditation, nor is it non-meditation. It is not meditation because there is no object of focus. It is not non-meditation because there is no distraction or abandonment. Abide in merely recognizing the nature of dharma itself. There is no thought of mind in this, Because ultimate truth is beyond mind, without an object. If entanglement with the objects of conceptual thought is not severed, Even if it is said to be unconditioned, delusion cannot be reversed. When the inner viewer and the outer object of viewing are separated, Even if it is said to be self-arising and self-liberating, it is still dualistic grasping. Without an antidote, it is self-arising and self-liberating. One's own mind is the mother, appearance is the son. Like a bubble bursting from water, clinging to it, Even if appearance arises, it is the play of non-duality.
Tibetan
ས་ན། །སྣང་སེམས་མ་བུ་འཕྲད་ཅེས་དེ་ལ་བྱ། །འཁོར་འདས་བཟང་ངན་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཀུན། །སྤང་བླང་མི་རྙེད་ཡེ་སྟོང་ཡེ་རྫོགས་འགྱུར། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་འདུས། །བསྲུང་བྱའི་དམ་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་དེར་འདུས་པས། །དེ་ཕྱིར་རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལས། །མི་བསྲུང་བསྲུང་བའི་དམ་ཚིག་བཞིར་གསུངས་པ། །བསྲུང་མཚམས་མེད་པས་མེད་པའི་དམ་ཚིག་ལ། །གཟུང་ (༢༧༦)དང་འཛིན་པ་བྲལ་བས་ཕྱལ་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རྫོགས་པས་གཅིག་པུ་སྟེ། །ལྷག་མེད་དེ་ལ་རྫོགས་པས་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་གོ ༈ །ཐོ་རེངས་གཉིད་སད་དུས་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལ། །རྟོག་དཔྱོད་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་བསུ་སྐྱེལ་ཀུན། །མི་བྱེད་ཉམས་ལེན་གསལ་འདེབས་དྲན་པའི་ངང་། །བཞག་ཚེ་དེ་ཉིན་རིག་པའི་དྭངས་སྙིགས་ཕྱེད། ༈ །སྤང་བླང་མི་ཤེས་ཆོས་ལ་མི་གུས་དང་། །བག་མེད་པ་དང་ཉོན་མོངས་མང་བ་བཞི། །འདི་བཞི་འཛོམ་ན་ཉེས་ལྟུང་འཆར་བཞིན་འབེབས། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞི་ཕྱེས་པ་འདྲ། །དྲན་ཤེས་བག་ཡོད་ཉིད་དང་མ་བྲལ་ན། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འགྱུར། །གཞན་ཀུན་དགེ་བར་འགྱུར་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ལམ་ཁྱེར་གནད་ཀུན་དྲན་པའི་ལག་ཏུ་ཡོད། །དྲན་པ་མེད་ན་ལམ་ཁྱེར་མི་དྲན་པས། །ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཕན་ཐོག་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་འདུ་ཤེས་རྩིས་ཟིན་དགོས། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ལ་བག་ཡོད་བསྟེན་པ་ནི། །ཐུབ་དབང་ཉིད་དང་འབྲལ་མེད་འགྲོགས་པ་འདྲ། ༈ །བཟའ་བཏུང་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་གིས་བདུད་རྩིར་སྦྱངས། །དྲོ་ཡི་གོང་དུ་དཀོན་ (༢༧༧)མཆོག་རྗེས་དྲན་པའི། །མདོ་ཡི་ཚིག་ནི་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་བཏོན། །རང་ལུས་ལྷར་གསལ་སྤྱི་མགྲིན་སྙིང་ག་རུ། ཁྲོ་བོ་རིག་འཛིན་ཞི་བ་རིགས་བརྒྱའི་ལྷ། །གཙོ་བོ་རྩ་བའི་བླ་མ་དབྱེར་མེད་བསྒོམ། །བ་སྤུའི་བུ་གར་རིག་འཛིན་མཁའ་འགྲོ་སོགས། །ཏིལ་གོང་ཁ་ཕྱེས་བཞིན་ཏུ་བཞུགས་མོས་ལ། །དྲན་ངང་ཤེས་བཞིན་ཆགས་སེམས་མེད་པར་སྤྱད། །བཟའ་བཏུང་ཐ་མལ་མཐོང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དེ། །ཅི་ཟོས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་འགྱུར་བ་ཡིན། ༈ །ལམ་ཁྱེར་གཞན་ལ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤྱོད་བསྐྱེད་རིམ་རྫོགས་རིམ་སོགས། །གང་འདོད་བསྒོམ་པ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ལོངས། ༈ །འདུས་བྱས་མི་རྟག་ཟག་བཅས་སྡུག་བསྔལ་བ། །མྱང་འདས་ཆོས་རྣམས་ཞི་བ་སྟོང་པ་ཉིད། །འདི་བཞི་ལྟ་བ་བཀའ་རྟགས་ཕྱག་རྒྱ་ལགས། །ཛམ་ལར་གཏོར་མ་འཕྲོག་མར་ཆང་བུ་དང་། །འཇུར་གེག
Chinese
此乃，显现心识母子相会之谓也。轮回涅槃善与不善，觉与未觉一切，舍取不得，本空本自圆满转变。见修行一切皆汇集于此。当守护之誓言亦汇集于此。是故大圆满阿底瑜伽中，宣说不守护守护之四种誓言。因无守护之界限，故于无有之誓言中，离能取（藏文：གཟུང་），所执，故为放下。一切圆满于心，故为唯一。无余圆满于此，故任运自成。乃三世诸佛意之究竟。黎明睡醒之时，于梦中亦然，思辨等分别念迎送一切，不作，于觉照忆念之状态中，安住之时，彼日智慧之清浊得以辨别。不知取舍，不敬法，放逸，以及烦恼增多此四者，此四者若具足，则罪堕如雨般降临。犹如开启生起罪堕之四门。若不离忆念、正知与谨慎，则烦恼诸法亦转为大智慧。更何况其余一切皆转为善。道用之要诀皆在忆念之手中。若无忆念，则不忆道用，故仅是如此并无任何助益。必须掌握直接了当之认识。于一切威仪中，依止谨慎，犹如与能仁（释迦牟尼佛）无离无合地相伴。饮食以嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）加持为甘露。于早饭前，忆念三宝，念诵仪轨之词句，或繁或简皆可。自身明观为本尊，于顶、喉、心间，观想忿怒本尊、持明、寂静百部诸佛。主要观想根本上师无别。于每个毛孔中，观想持明、空行等，如芝麻荚开口般安住，于忆念与正知中，无有贪执而享用。即便视饮食为平凡之物亦无过失，无论吃何物皆转为会供轮。于其他道用中，上师瑜伽，以及菩提心行、生起次第、圆满次第等，随欲修持，皆从上师处领受。有为法无常，有漏皆是痛苦，涅槃诸法寂静，空性。此四者为见解之噶当派印记。阎魔法王朵玛，强夺食子，酒瓶与，橛。
English
Here, it is called the meeting of the mother and child of appearance and mind. All of samsara and nirvana, good and bad, realized and unrealized, cannot be abandoned or taken, and transform into primordial emptiness and primordial perfection. All views, meditations, and actions are gathered here. All the vows to be protected are also gathered here. Therefore, in the Great Perfection Ati Yoga, it is said that there are four vows of not protecting and protecting. Because there is no limit to protection, in the vow of non-existence, grasping (Tibetan: གཟུང་) and clinging are absent, so it is letting go. Everything is perfected in the mind, so it is one. Without remainder, it is perfected in this, so it is spontaneously perfect. It is the ultimate realization of the Buddhas of the three times. Even when waking up from sleep at dawn, in the dream, all the comings and goings of thoughts and analysis, without doing, in the state of clear recollection and mindfulness, when abiding, the clarity and impurity of wisdom of that day can be distinguished. Not knowing what to abandon and take, not respecting the Dharma, being careless, and having many afflictions, these four, if these four are complete, then downfalls fall like rain. It is like opening the four doors of arising downfalls. If one does not separate from mindfulness, awareness, and carefulness, then all the afflictions will also transform into great wisdom. What need is there to mention that everything else will turn into good? All the key points of the path are in the hands of mindfulness. If there is no mindfulness, then one does not remember the path, so just being so does not help in any way. One must grasp the direct and straightforward understanding. Relying on carefulness in all activities is like being inseparable from the Thubwang (Shakyamuni Buddha). Food and drink are blessed into nectar with Om (Tibetan: ཨོཾ, Devanagari: ओम्, Romanization: oṃ, Literal meaning: Om), Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanization: āḥ, Literal meaning: Ah), and Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुँ, Romanization: hūṃ, Literal meaning: Hum). Before breakfast, remembering the Three Jewels, recite the words of the sutra, either elaborate or concise. Clearly visualize one's own body as the deity, in the crown, throat, and heart, visualize the wrathful deities, vidyadharas, and peaceful deities of the hundred families. Mainly visualize the root guru as inseparable. In each pore, visualize vidyadharas, dakinis, etc., abiding like an opening sesame pod, in mindfulness and awareness, without attachment, enjoy. Even if one sees food and drink as ordinary things, there is no fault, whatever one eats turns into a tsok wheel. In other path practices, Guru Yoga, and Bodhicitta conduct, generation stage, completion stage, etc., practice whatever you wish, receive it from the guru's mouth. Conditioned things are impermanent, contaminated things are suffering, Nirvana dharmas are peaceful, emptiness. These four are the Kadampa seal of view. Yamaraja Torma, forcibly taken food, wine bottle, and stake.