Tibetan
ས། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་སྟོང་ལ་རང་བཞིན་གསལ། །ཐུགས་རྗེའི་རོལ་རྩལ་འགག་པ་མེད་འཆར་བ། །སྐུ་གསུམ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ལགས། ༈ །རྣམ་རྟོག་བཀག་ཀྱང་ཁེག་པ་མི་འོང་བས། །མ་བཀག་གཅིག་ཤར་གཉིས་ཤར་ཤར་དུ་ཆུག །ཤར་ཚེ་གར་འགྲོར་བཏང་ནས་རྒྱང་སོ་ཚུགས། །དེ་ཚེ་འགྲོ་ས་མི་རྙེད་ཚུར་ལ་ལོག །དཔེར་ན་རྫིང་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་བཞིན། །མེ་རེ་ལྷོད་དེ་རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དུ་གནས། ༈ །དྲན་པ་ཡེངས་མེད་གནས་པ་འཁོར་ཡུག་རྣམས། །ཅུང་ཟད་འབྱུང་དཀའ་གོམ་ཤུགས་ཆུང་བས་ལེན། །འོན་ཀྱང་སྣ་སུན་མི་བྱེད་རྒྱུན་སྐྱོང་གནད། ༈ །གནས་པ་བརྟན་ཡང་འཛིན་ཞེན་མ་གྲོལ་ན། ཁམས་གསུམ་ཉིད་ལས་འཕགས་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །རྟོགས་པའི་རང་ངོ་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་ཆས་སྤུར། །ཆུ་སྣོད་གཡོ་བས་ཟླ་གཟུགས་མི་མཐོང་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་ཐོག་མར་ཞི་གནས་ཉམས་བསྒྲུབ་ནས། །རྗེས་ལ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ཐུན་མོང་ལམ། ༈ །སྤྱིར་ནི་ཕྱག་ཆེན་མན་ཆད་སེམས་ལམ་བྱེད། །རྫོགས་ (༢༧༠)ཆེན་ཐུན་མོང་པའང་དེ་ཕྱོགས་མཐུན། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་མན་ངག་སྡེ་པ་ནི། །རིག་པ་ལམ་བྱེད་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། །ཞི་གནས་ལམ་ནས་འཇུག་དགོས་ངེས་པ་མེད། །རིག་པ་རྗེན་པ་སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བ་ཉིད། །རང་ངོ་འཕྲོད་ན་དེ་ལ་གོམས་པས་ཆོག །འོན་ཀྱང་རང་ངོ་འཆུག་མེད་མ་འཕྲོད་ན། །མན་ངག་ཟབ་ཀྱང་རྒྱུད་ཐོག་ལོན་པར་དཀའ། །དེ་འདྲས་རིམ་འགྲོད་ལམ་ལ་འབད་ན་ལེགས། ༈ །བསྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་ཡིད་བྱེད་སྤངས་པ་དང་། །གང་ཤར་སྐྱོང་དང་ཐ་མལ་ཤེས་པ་དང་། །བློ་བྲལ་རྣམས་ནི་མ་བཅོས་པ་ཡི་དོན། །གནས་འགྱུ་གང་ཡང་རིག་ན་བཅོས་མི་དགོས། །ཡང་དྲན་ཡང་འཇོག་རྟོག་པ་ཉིད་འཁྲུལ་ལགས། །རིག་ཙམ་དེ་ཡི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་ལ། །གང་ཤར་སྐྱོང་ཞེས་གྲུབ་བརྙེས་ཡོངས་ཀྱི་ལམ། །ཉམས་ལེན་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་དབུ་མ་དང་། །ཞི་གཅོད་ཕྱག་ཆེན་རྫོགས་ཆེན་ཐུན་མོང་གིས། །རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་དེ་ལ་བཟོ་མེད་དུ། །གཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་གྲོལ་བ་ལམ་དུ་བྱེད། །རྫོགས་ཆེན་མན་ངག་སྙིང་ཐིག་ལམ་ལས་ནི། །གང་ཤར་རྣམ་རྟོག་རིག་མཁན་རང་ངོ་ལ། །ནང་དུ་བལྟས་པས་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་མཇལ། །འཁྲུལ་སྣང་ (༢༧༡)རྣམ་རྟོག་གཏད་མེད་རང་སར་ཡལ། །སྔ་མ་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་བས་གཉིས་འཛིན་ཡོད། །ཕྱི་མ་ནང་བལྟས་གཉིས་མེད་ཉིད་ཡིན་ཅེས། །མཁས་གྲུབ་བླ་མ་འགལ་ཡི་ཞལ་ལས་ཐོས། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་རྟོག་གྲོལ་ཚུལ་གྱིས། །རིམ་པ་གསུམ་ལ་ངེས་ཤེས་ཉམས་མྱོང་དགོས། ༈ །དེ་ཡང་བི་མ་ལ་ཡི་བཞེད་པ་ལྟར། །རྣམ་རྟོག
Chinese
萨！其体性空寂而自性光明，大悲的游舞无碍显现，本自具足三身。 纵然遮止分别念，也无法完全止息，不遮止时，一个念头生起，两个念头生起，任其生起。生起时，任其去向何方，放任自流。那时，找不到去处，又返回来。譬如从水池飞起的乌鸦一样，放松自在，安住如大海一般。 毫不散乱地安住于轮回中，稍微难以生起，以微小的步伐来获取。然而，不要厌烦，要持续保持其要点。 安住虽然稳固，但若执着未解脱，也无法超越三界，觉悟的自性充满分别念的动摇。如同水器晃动，无法看见月亮的倒影一样。因此，首先修习止观，之后修习胜观，这是共同的道路。 一般来说，大手印以下都是以心为道。大圆满共同的方面也与此相同。不共的口诀部，因为宣说了觉性为道。所以不一定需要从止观的道路进入。赤裸的觉性，远离增益和损减，如果与自性相符，习惯它就足够了。然而，如果没有毫不错误地与自性相符，口诀再深奥也难以在相续中生起。这样的人最好努力于次第道。 无修、无散乱、舍弃作意，以及任运自如和庸常的觉知，以及离于分别，这些都是无造作的意义。无论安住还是动摇，觉知到就不需要改造。再次忆念，再次安住，念头本身就是错谬。仅仅觉知，就在那上面安住，任运自如，这是所有成就者共同的道路。将修法融入相续的方式，中观、希解、大手印、大圆满共同之处，就是对任何生起的分别念，都以无造作的方式，赤裸裸地观看，从而将解脱作为道路。大圆满口诀心髓的道路，就是对任何生起的分别念，觉知者观照自己的自性，向内观看，就能见到法性的本面。错觉的显现，分别念无所依凭，自然消逝。前者是向外看，所以有二取执着。后者是向内看，是无二的自性，这是从智者成就的上师口中听到的。即使如此，对于分别念的解脱方式，也需要对三个次第有定解和经验。 也就是按照比玛拉的观点，分别念
English
Sa! Its essence is emptiness, and its nature is clarity. The play of compassion arises without ceasing. It is spontaneously accomplished as the three kayas from the very beginning. Even if you try to stop conceptual thoughts, they will not be completely stopped. If you do not stop them, let one thought arise, two thoughts arise, let them arise. When they arise, let them go wherever they go, let them be free. At that time, if you cannot find where they go, they will return. Like a crow flying from a pond, relax and abide like the ocean. Abiding without distraction in all circumstances is a little difficult to arise, so take it with small steps. However, do not be discouraged, maintain the key point continuously. Even if abiding is stable, if clinging is not released, you will not be able to transcend the three realms. The self-nature of realization is filled with the movement of conceptual thoughts. It is like not seeing the reflection of the moon when the water vessel is shaking. Therefore, first practice calm abiding, and then practice insight, which is the common path. In general, everything below Mahamudra takes mind as the path. The common aspects of Dzogchen are also in accordance with this. The uncommon instruction section is because it is said that awareness is the path. Therefore, it is not necessary to enter from the path of calm abiding. Naked awareness, free from addition and subtraction, if it matches with your own nature, it is enough to get used to it. However, if you do not match with your own nature without error, even if the instructions are profound, it will be difficult to arise in your mindstream. It is better for such a person to strive on the gradual path. No meditation, no distraction, abandoning mental fabrication, and spontaneous and ordinary awareness, and being free from concepts, these are the meanings of non-fabrication. Whether abiding or moving, if you are aware of it, you do not need to modify it. Remembering again and abiding again, the thought itself is a mistake. Just being aware, and abiding on top of that, letting it be, this is the common path of all accomplished ones. The way to integrate practice into the mindstream, the common ground of Madhyamaka, Chöd, Mahamudra, and Dzogchen, is to look nakedly at any arising conceptual thoughts in an unadulterated way, thereby making liberation the path. The path of the Dzogchen instruction heart essence is that for any arising conceptual thoughts, the one who knows the awareness looks at his own nature, and by looking inward, he can see the face of the nature of reality. The appearance of delusion, conceptual thoughts without support, naturally disappear. The former looks outward, so there is dualistic clinging. The latter looks inward, which is the non-dual nature, this is what I heard from the mouth of the wise and accomplished lama. Even so, for the way of liberation of conceptual thoughts, you need to have certainty and experience in the three stages. That is, according to Vimalamitra's view, conceptual thoughts
Tibetan
་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གྲོལ་བ་ནི། །བུ་ཆུང་དག་གིས་ལྷ་ཁང་མཐོང་བ་འདྲ། །མཐོང་ཙམ་ཉིད་ལས་བཟང་ངན་ཡིད་བྱེད་མེད། །རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་རང་སར་གྲོལ་བ་ནི། །སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ནམ་མཁར་ཞིག་པ་འདྲ། །ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་གཉེན་པོ་མེད་པར་ཞིག །རྣམ་རྟོག་ཕན་གནོད་མེད་པར་གྲོལ་བ་ནི། ཁང་སྟོང་ནང་དུ་རྐུན་མ་ཕྱིན་པ་འདྲ། །བྱུང་དང་མ་བྱུང་གཉིས་ཀ་ཐོབ་ཤོར་མེད། ༈ །གནད་དོན་བསྡུ་ན་ཉམས་ལེན་གནད་ཤེས་ནས། །ཕྱི་ཚུལ་ཐ་མལ་དབང་དུ་མི་གཏོང་བཞིན། །ནང་གི་འབད་རྩོལ་ཇི་ཙམ་ཀློད་ཆོག་པ། །བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྟགས་སུ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །བསྒོམ་མེད་ཟེར་བའང་འབད་རྩོལ་ཟད་པ་ཡིན། །གནས་ལུགས་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་གོམས་རྒྱུ་ཡོད། །གོམས་པའི་ཆེད་དུ་ཟ་ཉལ་འགྲོ་སྡོང་སོགས། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ (༢༧༢)ལ་ཡེངས་དབང་མི་བཏང་གཅེས། ༈ །གཅིག་པུར་གནས་ཚེ་ལྷོད་ཅིང་རང་ངོ་སྐྱོང་། །མང་པོ་ཚོགས་ཚེ་དྲན་རིག་གསལ་ངར་འདོན། །དྲན་རིག་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས། །གཏད་སོ་མེད་ཀྱང་རང་ཚུགས་འཛིན་རྒྱུ་ཡོད། །རིག་སྟོང་ཡིན་པས་ཚོ་འཛིན་ཅུང་ཟད་དཀའ། །དཀའ་ཡང་གོམས་ན་ངོ་ཤེས་འཕྲད་ལྟར་འོང་། །སྣང་གྲགས་རྟོག་གསུམ་སྣ་ཚོགས་ཅི་ཤར་ཡང་། ཁོ་ཡི་རྣམ་འགྱུར་ཉིད་ལས་རྡུལ་ཙམ་མེད། ༈ །ཐུན་མིན་ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་མན་ངག་ལས། །སེམས་དང་རིག་པའི་ཤན་འབྱེད་ཅེས་གསུངས་པ། །དྲན་པས་འོད་གསལ་རང་ངོ་མི་ཟིན་པས། །རྙོགས་པའི་ཆ་ཡོད་འགྱུ་དྲན་ཆོད་དཀའ་སེམས། །ཤེས་པའི་ཡུལ་མེད་འོད་གསལ་རང་ངོ་མཐོང་། །དྭངས་ཆ་མར་མེ་ལྟར་གནས་ཕྱི་མ་སྟེ། །སྡངས་སྐྲག་ལྟ་བུས་ཡུལ་མེད་ལམ་ལམ་པ། །འཆར་ཚེ་དེ་ངོས་བཟུང་བས་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། །རིག་པའི་འགྱུ་སྟོང་སྐྱེ་མེད་གྲོལ་ཅེས་གསུངས། །དཔེ་མཐོང་སྟོང་སྐད་མ་ཡིན་བླ་མ་ཡི། །ཞལ་ནས་བརྒྱུད་པའི་གདམས་པ་སྙིང་ཁྲག་་འདྲ། །དམ་ཉམས་ཁ་ཁྱེར་སོགས་ལ་མི་སྟོན་པ། །སྔགས་ཀྱི་སྲུང་མས་བྱ་ར་ལྷང་ལྷང་ཡོད། ༈ །ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་ལ་རྟག་ཏུ་ནི། །ཏུ་རེ་མི་དགོས་ཕོག་ཅིག་དྲན་ (༢༧༣)པ་ཡིས། །ཆོག་ཅེས་བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མའི་ཞལ་ནས་གསུངས། །ངོ་བོ་བསྒོམ་པས་བསྐལ་མང་ལས་སྒྲིབ་རྣམས། །དག་ཅིང་རླུང་ཡང་དབུ་མར་རང་བཞིན་ཏུ། །ཚུད་པ་ལ་སོགས་ཕན་ཡོན་བརྗོད་ལས་འདས། །རང་ངོ་ཤེས་ན་གཅིག་ཤེས་ཀུན་གྲོལ་ཡིན། །བློ་སྟོབས་ཆུང་ཚེ་གཏད་མེད་སྐྱོང་དཀའ་ན། །བསྐྱེད་རིམ་སོགས་ལ་དྲན་འཛིན་རང་ཁམས་བསྟུན། ༈ །གཏན་མེད་སྐྱོང་ལ་དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བ་ཡི། །བོགས་འདོན་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་རྒྱ་
Chinese
无有先后而解脱，犹如孩童看见寺庙。 仅是看见，不起好坏之念。 念头无论生起什么，都在自身解脱，犹如蛇结在空中解开。 仅一生起，无需对治而消散。 念头无有利益损害而解脱，犹如盗贼进入空屋。 发生和未发生，二者皆无得失。 总而言之，通晓修行的要点后，外在行为不被庸常所左右，内在的努力可以放松到什么程度，请知晓这是获得稳固的征象。 所谓无修，也是努力耗尽。 虽然实相没有可修的，但有可习惯的。 为了习惯，吃、睡、行、住等，一切行为都要珍视，不要放纵散乱。 独自居住时，放松并保持本性。众人聚集时，清晰地展现觉知和警觉。因为觉知和警觉的自性什么也不是，所以虽然没有可执著的，但有保持自我的必要。因为是觉性空性，所以稍微难以把握。虽然困难，但如果习惯了，就会像遇见熟人一样。无论显现、声音、念头三种如何显现，都不过是它的变化，没有一丝一毫的实体。 尤其在无上瑜伽的口诀中，说要区分心和觉性。因为念头无法把握自性的光明，所以有混浊的部分，难以断除流动的念头，这就是心。了知无有对境，见到自性的光明。清澈的部分像灯一样存在，这是后面的。像恐惧一样，无有对境，闪闪发光。生起时，认识到它，就会生起定解。觉性的流动空性，说是无生解脱。这不是空洞的言语，而是从上师口中传承下来的，如同心血一般的教言。不要展示给破戒者和轻率之人等，密咒的护法会严加守护。 对于未被改造的法性，总是，不需要“嘟热（藏文：ཏུ་རེ་，梵文天城体：तुरे，梵文罗马拟音：ture，汉语字面意思：速疾）”，只需忆念一下（藏文：ཕོག་ཅིག་དྲན་），“足够了（藏文：ཆོག་）”，噶举派上师们这样说。通过修习自性，多劫的业障，得以清净，并且气自然而然地进入中脉，等等利益，超出了言语的描述。如果认识了自性，就认识了一个，一切都解脱了。如果心力弱小，难以守护无所依，那么就随顺自己的根器，在生起次第等中忆念和执持。 在守护无有定处时，将法界和觉性融合，如同在虚空中央展现精华
English
Liberation without before or after is like a child seeing a temple. Just seeing it, there is no thought of good or bad. Whatever thought arises, it dissolves in its own place, like a snake's knot unraveling in the sky. Just as it arises, it dissolves without an antidote. A thought that dissolves without benefit or harm is like a thief entering an empty house. Whether it happens or doesn't happen, there is neither gain nor loss. In summary, after understanding the key points of practice, while not letting external behavior be controlled by the mundane, know to what extent inner effort can be relaxed as a sign of gaining stability. So-called no-meditation is also the exhaustion of effort. Although there is nothing to meditate on in reality, there is something to become accustomed to. For the sake of habituation, cherish eating, sleeping, walking, dwelling, etc., and do not indulge in distraction. When dwelling alone, relax and maintain your natural state. When gathering with many, clearly display awareness and alertness. Because the nature of awareness and alertness is nothing at all, although there is nothing to cling to, it is necessary to maintain oneself. Because it is awareness-emptiness, it is slightly difficult to grasp. Although difficult, if you get used to it, it will come like meeting an acquaintance. Whatever arises of appearance, sound, and thought, is nothing more than its transformation, without a single particle of substance. Especially in the oral instructions of Ati Yoga, it is said to distinguish between mind and awareness. Because the mind cannot grasp the luminosity of its own nature, it has a turbid aspect, and it is difficult to cut off the flow of thoughts, this is the mind. Knowing that there is no object, seeing the luminosity of one's own nature. The clear part exists like a lamp, this is the latter. Like fear, without an object, shimmering. When it arises, recognizing it, certainty arises. The flowing emptiness of awareness is said to be unborn liberation. This is not empty talk, but a teaching transmitted from the mouth of the guru, like heart's blood. Do not show it to those who break vows and frivolous people, etc., the protectors of mantra will guard it closely. For the unaltered Dharma nature, always, there is no need for "Ture (Tibetan: ཏུ་རེ་, Sanskrit Devanagari: तुरे, Sanskrit Romanization: ture, Chinese literal meaning: swift)", just remember for a moment (Tibetan: ཕོག་ཅིག་དྲན་), "enough (Tibetan: ཆོག་)", the Kagyu lamas say. By meditating on the essence, the karmic obscurations of many eons are purified, and the winds naturally enter the central channel, and so on, the benefits are beyond description. If you recognize your own nature, you recognize one thing, and everything is liberated. If the mind is weak and it is difficult to maintain without support, then follow your own disposition and remember and hold onto the creation stage, etc. When guarding the unestablished, merge the expanse and awareness, like displaying the essence in the center of the sky.