Tibetan
་གཅིག་ཡོང་དུ་རེ། སྙིང་ནས་འདོད་ཞེན་མ་ལོག་པར་གཞན་སུན་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་ཕྱོགས་འཁྱོངས་པའི་ཕྱིར་དུ་བྱ་བཏང་བྱེད། ཆིག་རིའམ། འདག་སྦྱར་རམ། དཀའ་ཐུབ་བམ། ལྡུམ་བུ་བུའམ། ལྟོ་འདོད་ཀྱི་བཙུན་པ། གྲགས་ཕྱིར་གྱི་བསྙེན་རྫོགས། ཁེངས་དྲེགས་ཀྱི་ཚུལ་འཆོས། (༦༦༦)ཕུག་མི་ཐམས་ཅད་རང་ལ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ། རང་རྒྱལ་བ་ཞིག་ཡོང་དུ་རེ་བས་འཕྲལ་ཕམ་ཁ་ལེན་པ་ལྟར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱང་ཆོས་ལ་སྙད་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆེ་ཐབས་སྒྲུབ་པར་གདའ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དང་རྒྱབ་འགལ་ཡིན། དེ་དག་དུག་དང་འདྲེས་པའི་ཟས་བྱ་བ་ལགས། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་བསམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀར་ནག་རྐྱང་དུ་སོང་བ་དེ་ཆེས་སྨད་པ་གཞིར་བཞག་མོད་ཀྱང་། དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་འདྲེས་པ་ལྟར་བཟང་རྫུའི་ཡུལ་དུ་ཡང་མ་བྱུང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེར་པོར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་བསམ་པ་ཡང་ཡང་དྲན་དགོས། ཕྱི་མ་ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ལ་ཞེན་པའི་གེགས་བྱ་བ། འཁོར་བའི་བདེ་བ་ལ་སྲིད་པ་ (༦༦༧)མ་ལོག་པས་སྦྱིན་པ་འདྲ་གཏོང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འདྲ་སྲུང་། ཁྲིགས་ཆགས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་བག་རེ་བྱེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཟས་གོས་ལོངས་སྤྱོད་གནས་ཁང་། བུ་སྨད་འཁོར་གཡོག་དབང་ཐང་འཛོམས་པའི་སྐྱིད་པ་གཅིག་ཀ་སྨོན་ན། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་སོང་། དེའི་གཉེན་པོར་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་བསམ་པ་རྣམས་བསྐྱར་གྱིན་བསྒོམ་དགོས། བློ་ཆོས་སུ་སོང་ཡང་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཁོ་ན་འདུག་ན་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དང་རྒྱབ་འགལ་ཡིན་པས། དེའི་གཉེན་པོར་བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་བརྗེ་བ་བསྒོམ་དགོས། དེ་ཡང་གོ་ཡུལ་ཙམ་ལ་མ་ལུས་པའི་རང་གི་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་ (༦༦༨)དམིགས་གཏད་ཁེལ་ངས་ཤེས་པ་གལ་ཆེ། དེའི་གདམས་ངག་བློ་སྦྱོང་ན་གསལ། སྤྱོད་འཇུག་དང་བསླབ་བཏུས་ཀུན་ན་ཡང་རྒྱས་པར་ཡོད། རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས། བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པའི་སེམས་ཉིད་དམ། །བདག་བས་གཞན་གཅེས་སྡུག་པ་རྙེད་ནས་ནི། །དེ་ལྟར་བདག་བས་གཞན་དོན་མཆོག་ཏུ་ཤེས། །རང་གི་དོན་གང་གཞན་གྱི་དོན་གང་ཡིན། །ཅེས་གསུངས། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་གོ་ཡུལ་ཡང་ཡང་བྱས་ཀྱང་། བདེན་པར་མེད་དོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་བྱ་བ་དེ་ཡལ་ཡུལ་དུ་སོང་ནས་གནད་དུ་མ་འབྱོར། དགྲ་གཉེན་ལོངས་སྤྱོད་གཏམ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་དེ་ཀ་ (༦༦༩)འདུག་ན། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པས་རང་གི་ལུས་སེམས་རྫས་ཡོ་བྱད་དགྲ་གཉེན་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློ་བདེ་ཁ་ལ་ངེས་ཤེས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ། དེ་ཡང་ཐུན་གཅིག་གོ །ཡང་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། ཆོས་ལ་དད་པ། བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། བདག་མེད་གཉིས་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཞག་རེའམ། ཐུན་རེའི་ནང་དུ་རེས་འགའ་བསྟར་ཆགས་སུ་བསྒོམ། རེས་འགའ་ལུགས་ཟློག་ཏུ་བསྒོམ། རེས་འགའ་རྐང་འཐོན་དུ་བསྒོམ། རེས་འགའ་བཀྲུགས་པ་ (༦༧༠)དང་འཆོལ་བར་བསྒོམ། རེས་འགའ་སེམས་ལ་གང་གནོད་པའི་སྤང་བྱ་ཤས་ཆེ་བ་འདིའི་སྟེང་དུ་བསྒོམ། རེ་འགའ་འདི་སྒོམ་བདེ་བར་འདུག་སྙམ་པ་དེ་བསྒོམ། དེ་ཡང་ཐུན་གཅིག་གོ། རྒྱུན་གྱི་ཉམས་ལེན་ལ་མི་རྟག་པ་དུར་དུར་དྲན་པ་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་དོན་བསམ་པའི་འཛེམ་བག་དང་། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ། བཞི་པོ་འདི་གཙོ་བོར་བསྒོམ། གཞན་རྣམས་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཆོས་འདི་སྤྱོད་པའི་བླ་མ་དམ་པའམ། གྲོགས་བཟང་པོ་དང་གྲོགས། ཐུན་མཚམས་སུ་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀློག་པའམ། ཉན་ (༦༧༡)པས་ཀྱང་སྒོམ་གྱི་བོགས་འབྱིན། ཆོས་ལ་ངེས་པ་རྙེད། དད་པ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཡིན། ཁྱད་པར་བཀའ་གདམས་གོང་མའི་གསུང་བསྟན་རིམ་དང་འབྲེལ་བའི་བེའུ་བུམ་རེ་ལའང་ལྟ་རྟོག་དང་ནན་ཆགས་དང་དོན་སེམས་ཐོག་ཏུ་འཇོག་པ་ཁོ་ན་གནད་དུ་ཆེ་བ་ལགས། འདི་ལའང་ཐུན་གཅིག་སྟེ། ཕྱི་མ་བཞི་པོ་འདི་རྒྱུན་གྱི་ཉམས་ལེན་དང་། གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་ལ་སློབ་པ་ཡིན། དམིགས་སྐོར་དུ་བཅད་མི་དགོས། ཡང་དམིགས་སྐོར་དུ་བྱས་ཀྱང་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །རྩ་བའི་ས་བཅད་གསུམ་པ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་ཚུལ་ནི། རྒྱས་པར་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ (༦༧༢)ཉན་པས་གོ་བར་འགྱུར། འདིར་བཤད་ཀྱི་ཡང་མི་ལང་བ་ལགས། སྙིང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་སྦྱིན་པ་གཞན་གྱི་དོན། །བརྩོན་འགྲུས་བཟོད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཐར་པའི་རྒྱུ། །སྙིང་རྗེ་བས་ནི་དོན་ཀུན་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། བདུན་པོ་འདི་དག་མ་ལུས་པར། །གཅིག་ཅར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡུལ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཉིད་ཐོབ་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། སྤྱོད་པ་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་ལ་སྦྱངས་པས། རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོས་ལས་ (༦༧༣)གཞན་དུ་བློ་མི་འགྲོ་ཞིང་། དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་དང་། ལས་འབྲས་
Chinese
希望成为第一。为了不从内心放弃贪恋而贬低他人，为了坚持己方而修行。或独自一人，或闭关，或苦行，或成为园丁，或成为贪图口腹之欲的出家人，或为了名声而受比丘戒，或虚伪地装出骄傲的样子。(666)希望所有山洞里的人都对自己产生信仰，希望自己成为胜利者，像暂时认输一样行事等等，也是假借佛法来成就世间权势的方法。空性和慈悲是相违背的。那些是与毒药混合的食物。从一开始，世俗之人无论在思想还是行为上都完全堕落，这虽然是最应该受到谴责的，但也没有像与修行混合一样，成为虚假美好的对象。对于那些的对治，要常常忆念下士夫的想法。障碍对来世天人安乐的贪恋，因为没有从轮回的安乐中解脱，(667)所以假装布施，假装持戒，虽然做一些有条理的善行，但如果只希求来世的衣食受用、住所、子孙眷属、权势圆满的快乐，那就走向了空性和慈悲的对立面。对此，要反复修习中士夫的想法。即使心已转向佛法，如果仍然只关注自己的利益，那也是与空性和慈悲相违背的。因此，要修习自他平等和交换。而且，重要的是要知道，不要只停留在理解层面，而要将目标明确地放在自己的身心上。(668)这些诀窍在《修心》中有详细说明。《入行论》和《学集论》中也有详细阐述。嘉察·慈氏说：“自己和他人平等的自性，胜过自己珍爱他人，像这样胜过自己了知他人之义，自己的利益是什么，他人的利益是什么？”虽然反复理解空性，但实际上并不存在。说“如幻如化”已经流于形式，没有抓住要点。如果敌人、朋友、财富、言语等粗大的分别念仍然(669)存在，那就是空性和慈悲的对立面，因此要对自己的身心、财物、敌人朋友等，如幻如化
English
Hoping to be the first. Practicing discipline to denigrate others without abandoning attachment from the heart, and to uphold one's own side. Whether it's being alone, or in retreat, or practicing asceticism, or being a gardener, or being a monk who desires food, or taking monastic vows for fame, or pretending to be arrogant. (666) Hoping that all the people in the caves will develop faith in oneself, hoping that oneself will become a victor, acting as if temporarily conceding defeat, etc., are also methods of achieving worldly power by using Dharma as a pretext. Emptiness and compassion are contradictory. Those are like food mixed with poison. From the very beginning, worldly people have completely degenerated in both thought and action, which is the most reprehensible, but it has not become an object of false goodness as if mixed with spiritual practice. For the antidote to those, one must constantly remember the thoughts of a person of small capacity. Obstructing attachment to the happiness of gods and humans in the future, because one has not turned away from the happiness of samsara, (667) so one pretends to give charity, pretends to keep morality, and although one does some orderly virtuous deeds, if one only desires the happiness of future lives with food, clothing, enjoyment, residence, children, relatives, servants, and complete power, then one goes against emptiness and compassion. For that, one must repeatedly meditate on the thoughts of a person of medium capacity. Even if the mind has turned to Dharma, if one is still only focused on one's own benefit, then it is contradictory to emptiness and compassion. Therefore, one must meditate on equality and exchange of self and others. Moreover, it is important to know that one should not only remain at the level of understanding, but one must clearly focus on one's own body and mind. (668) These instructions are explained in detail in Mind Training. The Bodhisattvacharyavatara and the Shikshasamuccaya also elaborate on this. Gyaltsab Je said, "The very nature of equality between oneself and others, finding others more precious than oneself, thus knowing the meaning of others better than oneself, what is one's own benefit, what is the benefit of others?" Although one repeatedly understands emptiness, it does not truly exist. Saying "like an illusion" has become a formality and has not grasped the key point. If coarse discriminations of enemies, friends, wealth, speech, etc., still (669) exist, then it is the opposite of emptiness and compassion, therefore, one should regard one's own body, mind, possessions, enemies, and friends as illusory.
Chinese
最重要的是，要从内心深处培养对快乐的坚定信念。这也是一节课的内容。此外，暇满难得、死亡无常、轮回痛苦、业果、对佛法的信心、慈爱、悲心、菩提心、以及修持二无我，这些内容可以每天或每节课中，有时按顺序修习，有时逆序修习，有时单独修习，有时混合（670）和随意修习，有时专注于对内心伤害最大的应舍弃之处，有时修习那些感觉容易修习的内容。这也是一节课的内容。在日常修持中，主要修习四个方面：牢记无常和死亡，思考业果的谨慎，对三界轮回生起慈悲，以及安住于离戏的实相。其他内容作为辅助修习。依止修持此法的具德上师或善友。在课间阅读或听闻（671）经部，也能增进修行的效果，对佛法生起定解，并生起信心和祈祷。特别是，对于与噶当派上师的教言《道次第》相关的《宝箧论》，要进行观察、坚持和用心，这才是关键。这也是一节课的内容。后面的四个方面是为日常修持、消除障碍和增进效果而学习的。不必特别划分修习的次第，即使划分了也没有冲突。第三个根本科判：从中获得无上菩提果位的方法是，通过广泛听闻伟大的论典（672）来理解。在这里详细讲述是不够的。其精髓是，正如圣天论师所说： “戒律布施为利他，精进忍辱为自性，禅定智慧解脱因，然以悲心成诸义。” 以及， “此等七支无余者，一时圆满波罗蜜，智慧不可思议境，能仁怙主定当得。” 正如所说，通过发菩提心和修持布施等六度，自然而然地不会将心思放在佛法（673）之外的事情上，并且对三宝生起信心和对业果的
English
It is most important to cultivate a firm conviction of happiness from the depths of your heart. This is also one session. Furthermore, the difficulty of finding leisure and opportunity, the impermanence of death, the suffering of samsara, karma and its results, faith in the Dharma, loving-kindness, compassion, the mind of enlightenment, and meditating on the two selflessnesses—these can be meditated on sometimes in order, sometimes in reverse order, sometimes individually, and sometimes mixed (670) and randomly, within each day or each session. Sometimes focus on what is most harmful to the mind and should be abandoned, and sometimes meditate on what feels easy to meditate on. This is also one session. In daily practice, mainly meditate on four aspects: remembering impermanence and death, being cautious by contemplating the meaning of karma and its results, generating compassion for all of the three realms of samsara, and resting in equanimity in the state of freedom from elaboration. Meditate on the others as a supporting practice. Rely on a virtuous guru or good friend who practices this Dharma. Reading or listening to (671) the sutras during breaks can also enhance the effectiveness of meditation, generate certainty in the Dharma, and generate faith and prayer. In particular, it is crucial to observe, persevere, and focus on the meaning of each volume of the 'Precious Garland' related to the teachings of the Kadampa masters' 'Stages of the Path.' This is also one session. The latter four aspects are for learning about daily practice, eliminating obstacles, and enhancing effectiveness. It is not necessary to specifically divide the stages of practice, but there is no conflict even if you do. The third root section: The method of attaining the unsurpassed fruit of enlightenment from this is to understand by extensively listening to the great treatises (672). It is not enough to explain it in detail here. The essence is, as stated by Master Aryadeva: "Morality and giving are for the benefit of others, Effort and patience are for one's own nature, Meditation and wisdom are the cause of liberation, But all meanings are accomplished by compassion." And, "These seven branches, without exception, At once perfect the perfections, The realm of inconceivable wisdom, The Protector of the world will surely be attained." As it is said, by generating the mind of enlightenment and practicing the six perfections such as giving, one will naturally not turn one's mind to things other than the Dharma (673), and faith in the Three Jewels and in karma and its results will arise.