Tibetan
་གཏད་བྱ། །ཐུན་མཚམས་སྐུ་གསུམ་ལམ་ཁྱེར་ནི། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་གང་ཤར་ངོ་བོ་ཡི། །སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ་གསལ་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །དབྱེར་མེད་ལོངས་སྐུ་ལམ་ཁྱེར་རྣམ་གསུམ་པོ། །མི་འབྲལ་ཡེངས་མེད་དྲན་ཤེས་བསྟེན་པར་བྱ། །བསྲེ་བ་བཞི་ནི། སྟོང་ན་གསལ་བ་གསལ་ན་སྟོང་པར་བསྲེ། (༧༠)མཉམ་གཞག་ཉམས་མྱོང་རྗེས་ཐོབ་ཉིད་དུ་བསྲེ། །ཉིན་མོའི་སྒོམ་པ་མཚན་མོའི་གཉིད་དང་བསྲེ། །བདེ་སྟོང་བསྲེས་ནས་རང་བབས་ངང་ལ་བཞག །༈ འཕོ་བ་མ་བསྒོམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་འོད་གསལ་གྱི་འཕོ་བ་གསལ་འདེབས་དྲན་འདུན་བཏང་བ་ནི། །རང་བབས་རྣམ་གསུམ་འབྲལ་མེད་སྐྱོང་བ་ཡིས། །ཉིན་མཚན་འོད་གསལ་འདྲེས་ནས་འཆི་བའི་ཚེ། །ཐིམ་རིམ་ངོ་ཤེས་གཉུག་མའི་ངང་དུ་བཞག །འོད་གསལ་མ་བུ་གཅིག་འདྲེས་རང་གྲོལ་བྱ། །གཉིས་པ་ཟུང་འཇུག་ཡི་དམ་གྱི་འཕོ་བ་ནི། །རང་ཉིད་ལྷར་གསལ་སྤྱི་བོ་མངའ་གང་ཐད། །ཡི་དམ་དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་བཞུགས། ༈ །ལུས་ནང་དབུ་མ་དཀར་པོ་མཚན་ཉིད་ལྡན། །མས་སྣ་གསང་བར་ཁ་ཟུམ་ཡར་སྣ་ནི། །ཚངས་བུག་ཧད་པོར་ཁ་བྱེ་དེ། (༧༡)ཡི་ནང་། །ལྟེ་ཐད་རང་སེམས་ཨ་ཡིག་དཀར་ལ་འཚེར། །མར་སྣར་ཧཱུྃ་སྔོན་རླུང་གི་རང་བཞིན་གསལ། ༈ །རླུང་སྦྱོར་གྱིས་བསྐུལ་ཧཱུྃ་གིས་ཨ་ཡིག་བཏེགས། །ཡི་གེ་གཉིས་བརྩེགས་སྤྱི་བོར་རྒྱངས་ཀྱིས་ཐོན། །ཡི་དམ་ཐུགས་ཀར་སླེབས་པས་དབྱེར་མེད་གྱུར། །ལན་བདུན་བསྐྱར་བའི་མཚམས། །ཡི་དམ་ཐུགས་ལས་ཡི་གེ་གཉིས་བརྩེགས་བྱུང་། །དབུ་མར་སོ་སོའི་གནས་སུ་ལྗིད་ལྡན་ཆགས། །ཐུན་འཇོག་པའི་ཚེ། །ཡི་དམ་འོད་ཞུ་རང་ཐིམ་ཧཱུྃ་ཡིག་ལས། །འོད་སྔོན་འཕྲོས་པས་ཚངས་བུག་བཀག་པར་གྱུར། །གསུམ་པ་བྱིན་རླབས་བླ་མའི་འཕོ་བ་ནི། །རང་ཉི་ལྷར་གསལ་སྤྱི་བོར་བླ་མ་བཞུགས། །ལུས་ནང་དབུ་མ་སོགས་ཚིག་རྐང་གསུམ་གོང་ལྟར་ལ། ལྟེ་ཐད་རང་སེམས་ཐིག་ལེ་དཀར་ (༧༢)ལ་སེར། །ཟླུམ་འདྲིལ་སྲན་མ་ཙམ་གསལ་རླུང་སྦྱོར་གྱིས། །སྤྱི་གཙུག་ནས་ཐོན་བླ་མའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ། ལན་བདུན་མཚམས། །བླ་མའི་ཐུགས་ལས་ཐིག་ལེ་མར་བབས་ཏེ། །དབུ་མའི་ལམ་བརྒྱུད་ལྟེ་བར་ལྗིད་བཅས་གནས། །ཐུན་མཐར། །བླ་མ་འོད་ཞུ་རང་ཐིམ་བདེ་བས་ཁྱབ། །ཚངས་བུག་ཐིག་ལེ་དཀར་པོས་བཀག་པར་གྱུར། །ལྷན་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ཡེ་ཤེས་སྐར་ཁུང་མ་ནི། །རང་ལུས་ལྷ་སྐུ་ཁོང་སྟོང་ནང་དབུས་སུ། །དབུ་མ་དཀར་པོ་སྦ་ལྕག་ཙམ་གྱི་ནང་། །ལྟེ་ཐད་ཆོས་འབྱུང་དཀར་པོ་ཟུར་གཅིག་མདུན། །བསྟན་དབུས་རང་སེམས་ཨ་དཀར་སྲན་ཆུང་ཙམ། ༈ །རླུང་གི
Chinese
应专注于此。座间修持三身道用，即于一切行住坐卧所显现之自性：空性为法身，显现为化身，无别为报身，此三种道用，应不离、不散乱地忆念和觉知。四种混合：空性与显现相混合，显现时与空性相混合。(70)禅定之体验与后得之体验相混合，白昼之禅修与夜晚之睡眠相混合，乐空相混合后，安住于自然状态。无需修习之迁识，成佛之首要为法身光明之迁识，其明观、忆念和放舍为：以无离之方式守护自性三相，日夜光明相融合，于临终之时，认识消融次第，安住于本元状态。光明母子相融，自然解脱。第二，双运本尊之迁识：自身观为本尊，于顶门梵穴处，安住着具德金刚亥母坛城。于身内，白色中脉具足特征，下端封闭于密处，上端则，梵穴处张开，于其(71)内，脐间自身心识，白色阿字闪耀。下端有蓝色吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），显现为风之自性。通过风的运作，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字提起阿字，二字重叠，从顶门发出巨响。到达本尊心间，变得无别。重复七次之后，从本尊心中生起二字重叠之相，于中脉各自位置，稳重地安住。座间休息之时，本尊化光融入自身，从吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字放出蓝色光芒，从而封闭梵穴。第三，加持上师之迁识：自身观为本尊，上师安住于顶门。身内中脉等三句如前所述。脐间自身心识，白色（72）而泛黄之明点，如圆豆般清晰，通过风的运作，从顶轮发出，融入上师心间。七次之后，从上师心中明点降下，通过中脉，稳重地安住于脐间。座末，上师化光融入自身，遍满安乐，梵穴被白色明点封闭。与此相关的窍诀，智慧之星孔法为：自身为本尊身，空旷之内中央，于白色中脉如小鞭子般粗细的内部，脐间有白色法源，一角朝前，于其中心，自身心识白色阿字如小豆般大小。风的
English
Should focus on this. The practice of utilizing the three bodies during session breaks involves recognizing that whatever arises in all activities is: emptiness as the Dharmakaya, clarity as the Nirmanakaya, and non-duality as the Sambhogakaya. These three aspects of the path should be maintained with unwavering mindfulness and awareness. The four blends are: blending emptiness with clarity, and clarity with emptiness. (70) Blending the experience of meditative equipoise with post-meditation experience. Blending daytime meditation with nighttime sleep. After blending bliss and emptiness, rest in the natural state. The first of the unpracticed transferences for achieving Buddhahood is the transference of the Dharmakaya's clear light, which involves clarifying, remembering, and releasing: By maintaining the three aspects of self-nature without separation, blending the clear light of day and night, at the time of death, recognize the stages of dissolution and rest in the original state. Blend the mother and child clear light, achieving self-liberation. Second, the transference of the Yidam of union: Visualize oneself as the deity, with the mandala of glorious Chakrasamvara residing at the crown aperture. Inside the body, the white central channel possesses characteristics, with its lower end closed at the secret place and its upper end, (71) the crown aperture, open. Within it, at the navel, one's own mind, the white A syllable, shines. At the lower end, a blue Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) is clear, with the nature of wind. Through the manipulation of wind, the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) syllable lifts the A syllable. The two syllables stacked together, exit with a loud sound from the crown. Upon reaching the heart of the Yidam, they become inseparable. Repeat seven times. From the heart of the Yidam, two stacked syllables arise, settling heavily in their respective places in the central channel. At the end of the session, the Yidam dissolves into light, merging into oneself, and from the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) syllable, blue light radiates, blocking the crown aperture. Third, the transference of the Guru's blessing: Visualize oneself as the deity, with the Guru residing at the crown. The three lines about the central channel inside the body are as before. At the navel, one's own mind is a white (72) and yellowish bindu, clear like a round pea. Through the manipulation of wind, it exits from the crown and merges into the Guru's heart. After seven times, from the Guru's heart, the bindu descends, passing through the central channel and settling heavily at the navel. At the end of the session, the Guru dissolves into light, merging into oneself, pervading with bliss, and the crown aperture is blocked by the white bindu. The supplementary instruction, the wisdom star window, is: One's own body is the deity's body, empty inside, in the center, within the white central channel, about the thickness of a small whip, at the navel, there is a white dharma source, with one corner facing forward. In its center, one's own mind, the white A syllable, is about the size of a small bean. The wind