Tibetan
་ལ། དེ་ཀའི་ངང་བསྐྱང་། དབང་བཞི་པའོ། །དེ་ནས་རྨི་ལམ་གྱི་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱངས། ཡང་དེ་ཉིད་བསྐྱར་གྱིན་ཐུན་གྲངས་དང་ཐུན་ཚད་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ལག་ལེན་དེ་ལྟར་བསྒོམ་དགོས་སོ། །འཇག་བསམ་གཉིས་ཀར་གྱི་ཁྲིད་ (༤༡༨)ཡིག་ལས། ཕྱི་སྣོད་བཅུད་རང་ལ་བསྡུ་བ་མི་གསལ་བ་དང་། ཉིན་མོའི་དམིགས་པ་ལ་འོད་གསལ་དུ་བསྡུ་བ་ཡང་མི་གསལ་བ་ནི། ལག་ལེན་ཅུང་ཟད་སྦས་པ་ཡིན་ལ། མཁས་གྲུབ་གཞོན་ནུ་གྲུབ་ནི། འོད་གསལ་བཟུང་བའི་སྐབས་ཀྱི་དམིགས་པ་བཞིན་རིམ་པས་སྤྲོ་བར་ཡང་བཞེད་དོ། །དེ་གཉིས་ལ་རྟོག་མེད་ལ་བཟུང་བ་ཅེས་ཐ་སྙད་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་སུ་ལས་ལ་སྦྱོར་བའི་སྐབས། དམིགས་པ་བསྡུས་ནས་གཉིད་དུ་འགྲོ་བའི་བར་ལ། རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ། བསམ་མེད་དུ་གནས་པ་ཅིག་དགོས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དམིགས་སྐོར་ཉེར་གཅིག་པའོ། །གཉིས་པ་རྟོག་བཅས་ལམ་ཁྱེར་ནི། །སྔོན་འགྲོ་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས། །རང་གི་མགྲིན་པའི་རྩ་འདབ་བཞི། །པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བཞི་པར་གྱུར་བའི་ལྟེ་བར་ཨོཾ་དམར་པོ་དེའི་འོད་དམར་པོས་མགྲིན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བསྒོམ། རླུང་བུམ་ཅན་ནམ་འཇམ་རླུང་བཟུང་སྟེ། ཉིན་ཕྱེད་ཡན་ལ་བདག་ཅིས་ཀྱང་དོ་ནུབ་རྨི་ལམ་ཟིན་ (༤༡༩)པར་བྱ། རྨི་ལམ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་འདུན་པ་དྲག་པོ་བཏང་། ཉིན་ཕྱེད་མན་ཆད་ལ་ང་གཉིད་དུ་སོང་འདུག །སྣང་བ་འདི་རྨི་ལམ་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་བྱ། སྲོད་ཐུན་ལ་ད་ནི་མྱུར་དུ་རྨི་ལམ་འོང་བས་འདི་ཉིད་དུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་དགོས་སྙམ་པའི་འདུན་པ་གཏོད། དེ་ཡང་ད་ལྟའི་སད་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་རགས་པ་འདི་ནུབ་གཉིད་འཐུག་པོ་རང་དུ་མ་སོང་བའི་བར་དེར། གཉིད་དང་སྣང་བའི་བར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ། རྣ་བར་སྒྲ་ཙི་རོང་བའམ། ལུས་སྦྲིད་པ་སྙམ་དང་། ཐིབ་ཐིབ་ནོན་པའམ། སྨིན་མཚམས་སུ་སྦྲིང་སྦྲིང་བ་དང་དབུགས་ཐུམ་ཐུམ་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ཀྱི་རྗེས་སུ། མི་ཁྱི་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་དང་། ཁང་ཁྱིམ་དང་། ལམ་ཁ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྲིབ་ཙམ་སྲིབ་ཙམ་འོང་བ། འོག་འགྱུ་ལས་ནི་གསལ་རྨི་ལམ་དངོས་ལས་ཅུང་མི་གསལ་བའི་སྣང་ཆ་སྲབ་སྲིབ་ཙམ་འབྱུང་བ་དེ་ལ་གཉིད་དང་སྣང་བའི་བར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཟེར་བ་ཡིན། (༤༢༠)སྐབས་འདིར་དེ་རྨི་ལམ་དུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་དགོས་སྙམ་དུ་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱང་། གནས་སྐབས་དེ་གསུམ་ལ་འདུན་པ་བསྒྱུར་བ་མ་གཏོག་དམིགས་པ་འདྲ། དུས་གནད་གསུམ་དུ་ལུས་གནད་གསུམ་བཅས་ནས་འཛིན་
Chinese
拉，就在那样的状态中修持。这是第四灌顶。之后强烈地修习梦的意愿。又是那样不断重复，不计座数和时间地修习，必须那样实修。在《觉囊两种教授》（418页）中说，如果外面的器情收摄于自身不明显，以及白天的对境收摄于光明也不明显，那就是实修稍微隐藏了。但是，智成·雍努扎巴认为，就像抓住光明时的对境一样，也应该次第开展。将那二者称为执持于无分别的理由是，在实际应用时，从收摄对境到入睡之间，不被其他的分别念打断，需要安住于无念的状态。这是第二十一个对境引导。二是具有分别的取道：前行和之前一样，在自己的喉咙的脉轮四瓣，观想成为四瓣红色莲花，在那莲花的中心，有红色嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），那红色嗡的光芒遍布喉咙的所有方向。修持宝瓶气或者柔缓气，前半夜我无论如何今晚都要抓住梦（419页）。要认识到梦是梦。这样发出强烈的意愿。后半夜我想我已经睡着了。这个显现好像是梦，这样强烈地意愿。在傍晚时分，现在梦很快就要来了，因此必须在此认识它，这样发起意愿。也就是说，现在清醒时的粗大显现，在还没有进入深沉睡眠之间的那个阶段，称为睡眠和显现之间的分别念。耳朵里有声音嗡嗡作响，或者感觉身体麻木，或者昏昏沉沉，或者眉间刺痛，或者呼吸困难等等感觉之后，人和狗等等的众生，以及房屋和道路等等的形象隐约出现。比下行的明梦稍微不明显，出现模糊的显现，那个就叫做睡眠和显现之间的分别念。（420页）这个时候，要强烈地修习必须认识到那是梦。在那三个阶段，除了改变意愿之外，对境相同。在三个时间要点，以身体的三个要点来执持。
English
La, cultivate in that state. This is the fourth empowerment. After that, strongly cultivate the intention of dreaming. Again, repeat that, meditate without counting sessions or time limits, you must practice like that. In the instructions of both Jag and Sam (page 418), it says that if the outer vessel and essence are not clearly absorbed into oneself, and the object of daytime is not clearly absorbed into luminosity, then the practice is slightly hidden. However, Khedrup Shyönnu Drub considers that, like the object of grasping luminosity, it should also be gradually expanded. The reason for calling those two holding onto non-conceptuality is that, when actually applying it, from the absorption of the object to falling asleep, it is not interrupted by other conceptual thoughts, and it is necessary to abide in a state of non-thought. This is the twenty-first object guidance. The second is taking the path with conceptualization: the preliminary practice is the same as before, in the four petals of the root of one's own throat, visualize it as a four-petaled red lotus, in the center of that lotus, there is a red Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om), the red light of that red Om pervades all directions of the throat. Practice vase breathing or gentle breathing, before midnight I must catch the dream tonight (page 419). Recognize that the dream is a dream. In this way, send out a strong intention. After midnight, I think I have fallen asleep. This appearance seems to be a dream, strongly intend in this way. In the evening session, now the dream will come quickly, so you must recognize it here, generate intention in this way. That is to say, the coarse appearance of the present waking state, in the stage before falling into deep sleep, is called the conceptual thought between sleep and appearance. After the feeling of a buzzing sound in the ears, or the feeling of numbness in the body, or drowsiness, or tingling between the eyebrows, or difficulty in breathing, etc., the beings such as people and dogs, and the images of houses and roads, etc., appear vaguely. Slightly less clear than the clear dream of descending, a faint appearance occurs, that is called the conceptual thought between sleep and appearance. (page 420) At this time, strongly cultivate the intention that you must recognize that it is a dream. In those three stages, the object is the same except for changing the intention. At the three time points, hold with the three key points of the body.
Tibetan
ཚུལ་ཡང་གོང་དང་འདྲ་མོད། དམིགས་པའི་ཡུལ་སྟོང་པར་བསྡུས་ནས་འཇོག་པ་དེ་མི་བྱེད་པས། ཨོཾ་ཡིག་ལ་སེམས་གཏོད་ཅིང་། ད་ལྟ་རང་གཉིད་དང་སྣང་བའི་བར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཡོང་བ་འདི་ངོས་འཛིན་དགོས་སྙམ་པའི་འདུན་པ་ཤུགས་ཧ་ཀྱང་དྲག་པ་མིན་ཙམ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གཉིད་དུ་འགྲོ་བར་བྱ། དེར་གཉིད་དང་སྣང་བའི་བར་གྱི་རྣམ་རྟོག་བྱུང་ན། འདི་ཀ་རྨི་ལམ་ཡིན་སྙམ་པའི་འདུན་པ་བག་ཙམ་བཏང་སྟེ། ཐུར་སེལ་ཅུང་ཟད་བསྐུམ་གསུང་། འོན་ཀྱང་བཅས་བཅོས་མང་ན་གཉིད་དེངས་འགྲོ་བས་འདུན་པ་བག་ཙམ་གྱི་ངང་ནས་གཉིད་དུ་འགྲོ་བར་བྱ། གཉིད་དང་སྣང་བའི་བར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ངོས་འཛིན་ཅིང་། དེ་ཡང་འདུན་པ་རྟོག་བཅས་ཀྱིས་འཛིན་པས་རྟོག་བཅས་ལམ་ཁྱེར་ (༤༢༡)ཅེས་བྱའོ། །འདི་རྨི་ལམ་མི་ཟིན་པ་མི་སྲིད་པའི་གདམས་པའོ་གསུང་། འདིར་འཇག་བསམ་གསེར་གླིང་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ལས། མགྲིན་པའི་ཨོཾ་གྱི་བཤད་པ་ཟུར་ཙམ་མཛད་ནས་ཆམས་ཏེ་བཞག །ཉིན་བར་གྱི་དམིགས་པ་སྔར་གྱི་དམིགས་པ་ཀ་བསྒོམ་གསུང་རྟོག་མེད་གཉིས་ལ་ཁ་འཕངས་ཚུལ་མཛད་པ་དང་། འཇག་ཆེན་གྱིས། ཡང་ན་དམིགས་པ་གཉིས་ཀྱི་བོགས་འདོན་དུ། དེ་གཉིས་རང་མི་སྒོམ་པར་རྨི་ལམ་གྱི་འདུན་པ་སྤྱི་ལྡོག་དེ་སྦྱོང་བར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མན་ངག་ཞལ་ཤེས་ལ་ལྟོས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །དམིགས་སྐོར་ཉེར་གཉིས་པའོ། །གཉིས་པ་རྨི་ལམ་སྦྱོང་བ་ནི། རྨི་ལམ་ཟིན་པ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་རྨི་ལམ་སྦྱོང་བ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྨི་ལམ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་བོར་ནས། སྦྱོང་བ་ཁོ་ན་ལ་བསྒྲིལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན། འཛིན་པའི་དམིགས་པ་མདོར་བར་བསྟར་ཆགས་སུ་བསྒོམ་ཀྱིན་ཡོད་ན། ནུབ་རེ་བཞིན་རྨི་ལམ་ལན་རེ་བཞིན་ཟིན་ཡོང་ (༤༢༢)བའི་མཚམས་ནས་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་ཡང་བསྒོམས་ཏེ། འཛིན་སྦྱོང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པས་ཆོག་གོ །དེ་ལ་བཞི་སྟེ། ལུས་ཀྱིས་སེམས་སྦྱང་བ། སེམས་ཀྱིས་ལུས་སྦྱང་བ། བདག་མེད་མས་སྦྱང་བ། འདུན་པས་སྦྱང་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཡན་ཆད་རྨི་ལམ་བཟུང་བའི་སྐབས་དང་འདྲ་བ་ལས། རྨི་ལམ་འབྱོངས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་འདོན་པ་བསྒྱུར། དེ་ནས་དམིགས་པ་དངོས་ནི། རང་ཉིད་གནས་པའི་འོག་ན། བྲག་ཕྱམས་ལྟ་བུ་གཡང་ས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཞིག་འདུག་པར་བསམ། རང་ཉིད་ཀྱང་གཡང་ས་དེའི་ཁ་མཚམས་མདའ་གང་ཙམ་གྱི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་པར་བསམ། དེ་ནས་མར་བལྟས་པས་ཡང་ཏིང་གིས་འབྱུང་། དེ་ཙ་ན་ང་གཉིད་དུ་སོང་འདུག །སྣང་བ་འདི་རྨི
Chinese
方法也和前面一样，但不将所缘境收摄为空性而安住，而是将心专注于嗡字上。现在，在睡眠和显现之间的分别念生起时，要认识到这一点，以不太强烈的意愿，表明现在需要认识它，然后入睡。在那里，如果生起睡眠和显现之间的分别念，就稍微生起“这是梦”的意愿，稍微收缩下腹部。然而，如果人为造作过多，就会醒来，所以在稍微保持意愿的状态下入睡。认识到睡眠和显现之间的分别念，并且因为以有分别的意愿来执持它，所以称为有分别道用(421)。据说这是不可能不抓住梦的窍诀。这里，在嘉、桑、瑟林巴三者的引导书中，只是稍微提到了喉间的嗡字，然后就停止了。关于白天的所缘境，他们以先前所缘境的姿态，将重点放在修习无分别和有分别二者之上。嘉钦说，或者，为了提升两个所缘境的效力，不修习那二者本身，而是修习梦的普遍意愿，这些都是根据口诀教授而说的。第二十二个所缘境的引导。二是修习梦：在抓住梦的基础上获得稳固之后，就需要修习梦。也就是说，放弃抓住梦的所缘境，完全专注于修习。如果一直次第修习抓住的所缘境，那么每晚都能抓住梦(422)，从那时起，也修习修习的所缘境，将抓住和修习合为一体就可以了。这有四种：以身体修习心，以心修习身体，以无我母修习，以意愿修习。其中第一个是：除了上师瑜伽等抓住梦的时候一样之外，将“请加持我精通梦”的念诵改变一下。然后是真正的所缘境：观想自己所处之处的下方，有一个像悬崖一样的非常大的深渊。观想自己也处在那个深渊边缘大约一箭之上的虚空中。然后向下看，会感到眩晕。那时，我想我睡着了。这个显现是梦
English
The method is also the same as before, but instead of gathering the object of focus into emptiness and abiding there, one focuses the mind on the syllable OM. Now, when the conceptual thoughts between sleep and appearance arise, one should recognize this, and with an intention that is not too strong, indicating that it is now necessary to recognize it, one should go to sleep. There, if conceptual thoughts arise between sleep and appearance, one should generate a slight intention that "this is a dream," and slightly contract the lower abdomen. However, if there is too much artificiality, one will wake up, so one should go to sleep while maintaining a slight intention. Recognizing the conceptual thoughts between sleep and appearance, and because it is held with a conceptual intention, it is called the conceptual path application (421). It is said that this is a secret instruction that makes it impossible not to grasp the dream. Here, in the instruction manuals of Ja, Sam, and Serlingpa, they only briefly mentioned the OM syllable in the throat and then stopped. Regarding the daytime object of focus, they emphasized the practice of both non-conceptual and conceptual, in the manner of the previous object of focus. Jachen said that, or, in order to enhance the effectiveness of the two objects of focus, instead of practicing those two themselves, one should train the general intention of dreams, all of which are based on reliance on oral instructions. This is the guidance on the twenty-second object of focus. Second is the practice of dreaming: After gaining stability in grasping dreams, it is necessary to practice dreaming. That is to say, abandoning the object of focus of grasping dreams, one is completely focused on practice. If one is consistently practicing the object of focus of grasping, then one will grasp dreams every night (422), and from that point on, one should also practice the object of focus of practice, and it is sufficient to combine grasping and practice into one. There are four of these: training the mind with the body, training the body with the mind, training with the mother of selflessness, and training with intention. The first of these is: other than being the same as when grasping dreams, such as in guru yoga, one changes the recitation of "Please bless me to master dreams." Then the actual object of focus is: visualize that below where you are, there is a very large abyss like a cliff. Visualize that you are also in the sky above the edge of that abyss, about an arrow's length away. Then, looking down, you will feel dizzy. At that moment, I think I fell asleep. This appearance is a dream.